ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଏହି ପବିତ୍ର ଏବଂ ଗୌରବମୟ ଗଥା ଏପରି: ଦୀଘାଦି ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁଦାସ ଥିଲେ, ଯିଏ ହଂସ ମୁହଁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସୁଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୌଦାସ, ଏହି ବଂଶର ରାଜା ଭାବେ ପରିଚିତ। ସୌଦାସଙ୍କ ଅନ୍ୟ ନାମ କଳ୍ମାଷପାଦ ଏବଂ ମିତ୍ରସହ; ବିଶିଷ୍ଟ ତପସ୍ୱୀ ବଶିଷ୍ଠ, ଯାହାଙ୍କ ଅତିଶୟ ତେଜ ଅଛି, କଳ୍ମାଷପାଦଙ୍କ ମୃଦ୍ଧାନ୍ତରେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅଶ୍ମକଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ। ଅଶ୍ମକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉରକାମ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୂଳକ। ଏଠାରେ ମୂଳକ ରାଜାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏକ କଥା ଦିଆଯାଇଛି—ରାମଙ୍କ ଭୟରେ ସେ ନିଜକୁ ମହିଳାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରଖିଥିଲେ; ରକ୍ଷା ଚାହିଁ, ସେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ହୋଇ ମହିଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ମୂଳକଙ୍କ ଧର୍ମିକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶତରଥ; ଶତରଥଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୈଡିବିଡ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ବୈଡିବିଡ ଗୌରବମୟ, କୌଶଳୀ ଏବଂ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଥିଲେ; ପୁତ୍ରିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱମହତ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ବିଶ୍ୱମହତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦିଲୀପ, ଯିଏ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ଭାବେ ପରିଚିତ; ସେ ଶ୍ୱର୍ଗରୁ ଭୂମିକୁ ଆସି ଏକ ମୂହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଜୀବନ ପାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ତିନି ଲୋକକୁ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୀର୍ଘବାହୁ, ଯାହାଠାରୁ ରଘୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ରଘୁଙ୍କ ନାମରେ ଅଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦୀଘାଦି ରାଜା ଦଶରଥ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଏହି ବଂଶର ଆନନ୍ଦ। ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମ, ସେ ଶୂରବୀର ଏବଂ ଧର୍ମିକ; ତାଙ୍କ ଭାଇ ଭରତ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏବଂ ଶତୃଘ୍ନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଶତୃଘ୍ନ, ମାଧବ ଏବଂ ଲବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମଧୁବନକୁ ଗଲେ; ଏଠାରେ ମଥୁରା ନଗରୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ସୁବାହୁ ଏବଂ ଶୂରସେନ, ଶତୃଘ୍ନ ସହିତ, ମଥୁରା ଶାସନ କଲେ, ଯାହା ବୈଦେହୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ରହୁଥିଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକେତୁ, ଦୁଇଜଣ ହିମବତ ପାହାଡ଼ ନିକଟରେ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଭୂମି ରଖିଥିଲେ। ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ନଗରୀ ଅଙ୍ଗଦୀ କାରପଥ ଅଞ୍ଚଳରେ; ଚନ୍ଦ୍ରକେତୁଙ୍କ ନଗରୀ ଚନ୍ଦ୍ରବକ୍ତା, ମଲ୍ଲମାନଙ୍କ ଭୂମିରେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଭରତଙ୍କ ପୁତ୍ର ତକ୍ଷ ଏବଂ ପୁଷ୍କର, ଦୁଇଜଣ ଗନ୍ଧାର ଅଞ୍ଚଳରେ ନଗରୀ ରଖିଥିଲେ, ଦୁଇଜଣ ଦୀଘାଦି ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ତକ୍ଷଙ୍କ ନଗରୀ ତକ୍ଷଶିଳା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ପୁଷ୍କରଙ୍କ ନଗରୀ ପୁଷ୍କରାବତୀ ମଧ୍ୟ ନାମୀ। ଏଠାରେ ପୁରାତନ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ରାମଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏକ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଗାଇଥିଲେ, ଯାହାରେ ତାଙ୍କ ଗୁଣ ଏବଂ ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିବର୍ତ୍ତିତ। ରାମ କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଯୁବ, ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ, ଚମକୁଥିବା ମୁହଁ, କମ୍ ଭାଷା କରୁଥିଲେ, ଦୀଘାଦି ବାହୁ ଜଙ୍ଘା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶୁଭ୍ର ମୁହଁ, ସିଂହ ଭାଲି ଶୋଉଲ୍ଡର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ। ରାମ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ; ରିଗ, ସାମ, ଯଜୁର ବେଦ ଓ ଧନୁର ତାନ୍ତର ଶବ୍ଦ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଚାରିଦିଗରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଲା। ପ୍ରତିଟି ଜନରେ ଦାନ ଦେବା, ଉପଭୋଗ କରିବା ନିୟମ ଚାଲିଥିଲା; ଜନସ୍ଥାନରେ ରହି, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କଲେ। ସେ ମହାପୁରୁଷ, ସୀତାଙ୍କ ଖୋଜ କରି, ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ଦୂର୍ବୃତ୍ତକୁ ବଧ କଲେ। ଧର୍ମ ଏବଂ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ନିଜ ତେଜରେ ଚମକୁଥିବା ଦଶରଥ ପୁତ୍ର ରାମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ରାବଣ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନେକୁ ବଧ କରି, ଏହି ମହାପୁରୁଷ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କଲେ। ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପୁତ୍ର କୁଶ, ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ; ଲବ, ଅନ୍ୟ ଶୂରବୀର—ତାଙ୍କ ଭୂମି ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ। କୁଶଙ୍କ ରାଜ୍ୟ କୋଶଳ, ଏବଂ ନଗରୀ କୁଶସ୍ଥଳୀ, ଯାହା ସେ ନିଜେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ତଳେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ଉତ୍ତର କୋଶଳରେ ଲବଙ୍କ ରାଜ୍ୟ; ଶ୍ରାବସ୍ତୀ ନଗରୀ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କୁଶଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମିକ ଅତିଥି; ଅତିଥିଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିଷାଧ, ଏହି ରାଜା ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ନିଷାଧଙ୍କ ପୁତ୍ର ନଳ; ନଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ନଭ; ନଭଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୁଣ୍ଡରୀକ; ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କୁ କ୍ଷେମଧନ୍ବନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। କ୍ଷେମଧନ୍ବନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦେବନିକ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅହିନାଗୁ। ଅହିନାଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରିୟାତ୍ର; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦଳ; ଦଳଙ୍କୁ ବଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ବଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମିକ ଔଙ୍କୋ; ଔଙ୍କୋଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଜ୍ରନଭ; ବଜ୍ରନଭଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶଙ୍ଖନ। ଶଙ୍ଖନଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ପୁତ୍ର ଧ୍ୟୁଷିତାଶ; ଧ୍ୟୁଷିତାଶଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱସହ। ବିଶ୍ୱସହଙ୍କ ପୁତ୍ର ହିରଣ୍ୟନଭ, କୋଶଳୀ; ସେ ଜୟମିନିଙ୍କ ପୌତ୍ର ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ପାଞ୍ଚ ଶତ ସଂହିତା ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଯଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ ଯୋଗ ଜ୍ଞାନ ପାଇଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୁଷ୍ୟ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି; ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁଦର୍ଶନ; ସୁଦର୍ଶନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ। ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୀଘ୍ର, ଯିଏ ଦୀଘାଦି ଏବଂ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ; ଶୀଘ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନୁ। ମନୁ ଯୋଗ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି କଳାପା ଗ୍ରାମରେ ବସିଥିଲେ; ଊନିଶତମ ଚକ୍ରରେ, ସେ କ୍ଷତ୍ରପମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କଲେ। ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସୁଶ୍ରୁତ; ପ୍ରସୁଶ୍ରୁତଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁସନ୍ଧି; ସୁସନ୍ଧିଙ୍କୁ ଅମର୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଅମର୍ଷଙ୍କୁ ସହସ୍ୱାନ। ସହସ୍ୱାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ବିଶ୍ରୁତବାନ୍; ବିଶ୍ରୁତବାନ୍ଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହଦ୍ବଳ। ଏହି ସମସ୍ତ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶୀୟ ରାଜାମାନେ ପ୍ରଧାନ ଭାବେ ସ୍ମୃତିରେ ରହନ୍ତି, ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରମୁଖତା ଦିଆଯାଇଛି। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଆଦିତ୍ୟ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଗଥା ସଠିକ ଭାବେ ପଠାଯାଏ, ସେ ମନୁ ବୈବସ୍ୱତ ସହ ଏକତା ପାଇଥିବା ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ। ସେ ପାପମୁକ୍ତ, ଶୁଧ୍ଧ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଅଚଳ ହୋଇଥାଏ, ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବ ଭଳି, ଯିଏ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାଏ।