ସାଗର ରାଜା ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୁଆମାନେ ଏକ ଉପକ୍ଷେପ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଖୋଦି ଦେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହାର ଶେଷ ଦେଖି ମହାସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ସେମାନେ ଆଦିଦେବ, ହରି, କୃଷ୍ଣ, ପ୍ରଜାପତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କପିଳ, ହଂସ, ନାରାୟଣ ରୂପରେ ଦେଖିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦେବଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ନଜିକରେ ନେଇଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ତେଜ ପାଇଲେ; ଏହାର ଫଳରେ ସାଗରଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୁଆମାନେ ଦହିଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଚାରିଜଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ। ଏହି ଚାରିଜଣ—ବାର୍ହିକେତୁ, ସାକେତୁ, ଶୂର, ପଞ୍ଚବନ—ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ ଏବଂ ସାଗରଙ୍କ ବଂଶର ପ୍ରବନ୍ଧକ ହେଲେ। ଶ୍ରୀହରି, ନାରାୟଣ, ସାଗରଙ୍କୁ ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ: ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ବଂଶ, ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ, ସାଗର ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ନିତ୍ୟ ବାସ। ସାଗର, ଘୋଡାକୁ ନେଇ ନଦୀମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ହେଲେ ଏବଂ ‘ସାଗର’ ନାମ ପାଇଲେ। ରାଜା ଘୋଡାକୁ ପୁନଃ ସାଗରରୁ ଆଣି, ପୁନିପୁନି ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ। ଘୋଡା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ସାଗରଙ୍କର ଷଷ୍ଠି ହଜାର ପୁଆମାନେ ଦହିଗଲେ; ସେମାନଙ୍କର ତେଜ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଯୋଗ ହେଲା। ଏହି ଷଷ୍ଠି ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଆମାନେ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ, ଏହା ଜାଣିବାକୁ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସୂତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: ସାଗରଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ଅତି ତପସ୍ୱିନୀ ଜନା, ବଡ଼ ଝିଅ ଥିଲେ ବିଦର୍ଭ ରାଜାଙ୍କର କେଶିନୀ। କମ୍ ଝିଅ, ଅତି ଶିଳ୍ପି, ଭୂମିରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟବତୀ, ଥିଲେ ଅରିଷ୍ଟନେମିଙ୍କ ଝିଅ। ଉର୍ବା ଋଷି, ସେମାନେ ତପସ୍ୟା କରି ପୂଜିଲେ, ଏବଂ ଦେବତା ଦେଲେ: ଏକ ଝିଅ ଏକ ପୁଅ, ବଂଶର ଉତ୍ପାଦକ ଭାବେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଝିଅ ଷଷ୍ଠି ହଜାର ପୁଆ ଜନ୍ମିବେ। କେଶିନୀ ଏକ ପୁଅ ଉତ୍ପାଦନ ଚୟନ କଲେ, ବଂଶର ଉତ୍ପାଦକ ଭାବେ; ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁମତି, ଷଷ୍ଠି ହଜାର ପୁଆ ନିବାହ କରିବା ଚୟନ କଲେ। ସମୟ ପରେ, ବଡ଼ ଝିଅ କେଶିନୀ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ—ସାଗରଙ୍କ ପୁଅ ଅସମଞ୍ଜ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର। ସୁମତି ଏକ ଘଡ଼ା ଆକୃତି ଗର୍ଭ ଜନ୍ମିଲେ, ଯାହାର ମଧ୍ୟରୁ ଷଷ୍ଠି ହଜାର ପୁଆମାନେ ଉପଜିଲେ। ସେଉଁଠି ଏହି ଗର୍ଭମାନେ ଘିଅ ଭରା ଘଡ଼ାରେ ରଖାଗଲେ; ରାଜା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁଆ ପାଇଁ ଏକ ଧାୟି ଦେଲେ। ନଉ ମାସ ପରେ, ସେମାନେ ସୁସ୍ଥ ଭାବରେ ଉଠିଲେ, ଏବଂ ସାଗରଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଲେ। ସମୟ ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ, ଷଷ୍ଠି ହଜାର ପୁଆମାନେ ଘୋଡା ଅନୁସରଣ କରି ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ଦଳର ପ୍ରମୁଖ, ମାନବରେ ବାଘ ଭାବେ, ସାଗରଙ୍କ ପୁଅ ଅସମଞ୍ଜ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବଳିଦାନ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ତଥାପି, ସେ ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଷ୍କାସିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ, ଶୂରବୀର ଏବଂ ଶୂର, ଅସମଞ୍ଜର ପୁଅ। ଅଂଶୁମାନଙ୍କ ପୁଅ ନ୍ୟାୟବନ୍ତ ଦିଲୀପ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଦିଲୀପରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗୀରଥ ଜନ୍ମିଲେ। ଭଗୀରଥ, ଦେବୀ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେବଲୋକର ରଥରେ ଭୂମିକୁ ଆଣିଲେ; ତାଙ୍କର ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗା ସାଗରରୁ ଝିଅ ଭାବେ ଉପଜିଲେ। ଏହି କଥା ପୁରାଣରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ। ଭଗୀରଥଙ୍କ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗା ଆସିଥିଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ଗଙ୍ଗାକୁ ‘ଭାଗୀରଥୀ’ ବୋଲି ଉପାଧି ଦିଆଯାଏ। ଭଗୀରଥଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୁତ; ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ନାଭାଗ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅମ୍ବରୀଷ; ତାଙ୍କରୁ ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ବଂଶର ସୂତ୍ର ଏହିପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ନାଭାଗ ଏବଂ ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଭଲ ଭାବରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଲା, ତିନିପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଲା। ଶୂରବୀର ଅୟୁତାୟୁ, ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପର ପୁଅ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ରୁତୁପର୍ଣ୍ଣ, ବଡ଼ ସମ୍ମାନିତ। ରୁତୁପର୍ଣ୍ଣ, ନଳଙ୍କ ସଖା, ଦେବୀୟ ପାଶା ଏବଂ ହୃଦୟ ଜ୍ଞାନୀ; ଦୁଇ ନଳ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ତ, ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏକ ଭୀରସେନଙ୍କ ପୁଅ, ଅନ୍ୟ ଭାଗ କ୍ଷ୍ବାକୁ ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ରୁତୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଜାପତି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିଲେ। ସୁଦାସ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ହଂସମୁଖୀ ରାଜା; ସୁଦାସଙ୍କ ପୁଅ ସୌଦାସ, ରାଜ୍ୟପତି। ସୌଦାସ, କଳ୍ମାଷପାଦ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ମିତ୍ରସହା ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା; ବସିଷ୍ଠ ଋଷି, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ, କଳ୍ମାଷପାଦଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଅଶ୍ମକ ଜନ୍ମିଲେ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ଅଶ୍ମକଙ୍କ ପୁଅ ଉରକାମା; ତାଙ୍କର ପୁଅ ମୂଳକ। ଏଠାରେ ମୂଳକ ରାଜାଙ୍କ କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ। ଏହି ରାଜା, ରାମଙ୍କ ଭୟରେ ନାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ରହିଲେ; ସୁରକ୍ଷା ଚାହିଁ, ନାରୀ ଆମ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଥିଲେ। ମୂଳକଙ୍କ ପୁଅ ନ୍ୟାୟବନ୍ତ ଶତରଥ; ତାଙ୍କରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୈଡିବିଡ ଜନ୍ମିଲେ। ବୈଡିବିଡ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୌଶଳୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ପୁତ୍ରୀକାଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ଵମହତ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଦିଲୀପ, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ସେ ଦେବଲୋକରୁ ଭୂମିକୁ ଆସି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଜୀବନ ପାଇଲେ, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକ ଏକତ୍ର କଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦୀର୍ଘବାହୁ; ତାଙ୍କରୁ ରଘୁ ଜନ୍ମିଲେ; ଆଜା ରଘୁଙ୍କର ପୁଅ, ତାଙ୍କରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଶରଥ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଆନନ୍ଦ। ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାମ, ଶୂରବୀର, ନ୍ୟାୟବନ୍ତ, ବିଶ୍ୱ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଭରତ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଏବଂ ଶୂରବୀର ଶତୃଘ୍ନ। ଶତୃଘ୍ନ, ମାଧବ ଏବଂ ଲବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମଧୁବନକୁ ଗଲେ, ଏଠାରେ ମଥୁରା ନଗର ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।