ତୃଣବିନ୍ଦୁଙ୍କର ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ ଡ୍ରାବିଡା, ଯିଏ ଭିଶ୍ରବାସଙ୍କର ମା ହେଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଭିଶାଳ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା। ଏହି ଭିଶାଳଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଭିଶାଳା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ଭିଶାଳାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ହେମଚନ୍ଦ୍ର। ହେମଚନ୍ଦ୍ର ପରେ ସୁଚନ୍ଦ୍ର ଖ୍ୟାତିଲାଭ କଲେ; ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ରାଜା ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱ। ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଜ୍ଞାନୀ ଶୃଞ୍ଜୟ; ଶୃଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସହଦେବ। ସହଦେବଙ୍କୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ କୃଶାଶ୍ୱ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଭାସ୍କର୍ୟ ସୋମଦତ୍ତ। ସୋମଦତ୍ତ, ଏକ ରାଜରୁଷି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଜନମେଜୟ; ଜନମେଜୟଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରମତି। ତୃଣବିନ୍ଦୁଙ୍କର କୃପାରେ, ବୈଶାଳୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସତ୍ୟ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଶର୍ୟାତିଙ୍କର ଦୁଇ ଜଣ ଜୁମା ଥିଲେ; ପୁଅ ଆନର୍ତ ଏବଂ କନ୍ୟା ସୁକନ୍ୟା, ଯିଏ ଚ୍ୟବନଙ୍କର ଅର୍ତ୍ଥପତ୍ନୀ ହେଲେ। ଆନର୍ତଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ଶୂରବୀର ରେବା; ଆନର୍ତ ଏକ ଭୂମି, ଯାହାର ରାଜଧାନୀ କୁଶସ୍ଥଳୀ ଥିଲା। ରେବାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କକୁଧ୍ମୀ ରୈବତ; ସେ ଏକ ଶତ ଭାଇ ମଧ୍ୟରେ ବଡ ଥିଲେ ଏବଂ କୁଶସ୍ଥଳୀର ରାଜା ହେଲେ। କକୁଧ୍ମୀ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ସହ ଏକ ଦିନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଗୀତ ଶୁଣିଲେ; ଦେବତାଙ୍କର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମାନବଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଯୁଗ। ତାପରେ, ସେ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କର ନଗରକୁ ଫିରିଲେ, ଯାହା ଯାଦବମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ନଗର ଅନେକ ଦ୍ୱାର ସହ ଶୋଭାପ୍ରଦ ଦ୍ୱାରାବତୀ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଭୋଜ, ବୃଷ୍ଣି ଏବଂ ଅନ୍ଧକମାନେ ଏହି ନଗରକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଯାହାର ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ ବସୁଦେବ; ରୈବତ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ସେମାନଙ୍କର ଏତିହାସ ନିଜେ ଶୁଣିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କନ୍ୟା ରେବତୀକୁ ବଳଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ ଏବଂ ପରେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚଲିଗଲେ। ରାମ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ରେବତୀ ସହ ଏକତ୍ର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ; ଏହି ଏତିହାସ ଶୁଣିବା ପରେ ଋଷିମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ତାଙ୍କମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ଏତେ ଯୁଗ ପରେ ରେବତୀ କିପରି ବୃଦ୍ଧ ହେଲେନି, କିପରି ତାଙ୍କର କେଶ ଧୂସର ହେଲେନି?" ତାପରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଯିଏ ମେରୁକୁ ଚଲିଗଲେ, ଶର୍ୟାତିଙ୍କର ପୁଅ, ତାଙ୍କର ବଂଶ କିପରି ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଅଛି? ଏହି ତଥ୍ୟ ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ଏବଂ ଏହିପରି ଦେବତା ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ କେତେ ଏବଂ କେମିତି ଅଛନ୍ତି? ରୈବତ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ଯୁଗକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ। ସୂତ କହିଲେ: "ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଭୋକ, ତିଆ, ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ ନାହିଁ; ଏଠାରେ ରୋଗ ମନୁଷ୍ୟକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେନି। ଏବଂ ଆପଣମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକ ବିଷୟରେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା ଏବେ ଖୋଲିବି।" "ଏଠାରେ ସାତଟି ସ୍ୱର, ତିନିଟି ଗ୍ରାମ, ଏକ୨ ମୋଡ୍, ଏବଂ ଏକାଉନ୍ଜି ତାଳ ଅଛି—ଏହି ସଙ୍ଗୀତ ଶାସ୍ତ୍ରର ବ୍ୟବସ୍ଥା। ସ୍ୱର ହେଉଛି ଷଡ୍ଜ, ଋଷଭ, ଗାନ୍ଧାର, ମଧ୍ୟମ, ପଞ୍ଚମ, ଧୈବତ, ନିଷାଦ—ଏମିତି ବୁଝିବା ଉଚିତ।" "ମଧ୍ୟମ ଗ୍ରାମରେ ସୌବୀରୀ, ହରିଣାସ୍ୟା ଅଛି, ଚତୁର୍ଥ ଶୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟମା ସମୟ ଏବଂ ଶକ୍ତି ସହ ଅଛି। ଶାର୍ଙ୍ଗୀ, ପାବନୀ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟାକା, ଏହି ଅନୁକ୍ରମରେ, ମଧ୍ୟମ ଗ୍ରାମର ମୋଡ୍ ଭାବରେ ଜଣାଯାଉଛି; ଏବେ ଷଡ୍ଜ ଗ୍ରାମ କଥା ଶୁଣ।" "ଉତ୍ତରମନ୍ଦ୍ରା, ରଜନୀ, ଉତ୍ତରାୟତା, ଶୁଦ୍ଧ ଷଡ୍ଜା, ଏବଂ ସପ୍ତମ; ଏହି ସବୁ ଏପରି ଅଛି।" "ଏବେ ଅନ୍ୟ ଗାନ୍ଧାର ଗ୍ରାମ ଶୁଣ: ପ୍ରଥମ ଆଗ୍ନିଷ୍ଟୋମିକା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଜପେୟିକା, ତୃତୀୟ ପୌଣ୍ଡ୍ରକା, ଚତୁର୍ଥ ଆଶ୍ୱମେଧିକା, ପଞ୍ଚମ ରାଜସୂୟ, ଷଷ୍ଠ ଚକ୍ରସୁବର୍ଣ୍ଣକା।" "ସପ୍ତମ ଗୋସବ, ଅଷ୍ଟମ ମହାବୃଷ୍ଟିକା, ନବମ ବ୍ରହ୍ମଦାନ, ପରେ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ।" "ନାଗପକ୍ଷାଶ୍ରୟ, ଗୋତର, ହୟକ୍ରାନ୍ତ, ମୃଗକ୍ରାନ୍ତ, ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ବିଷ୍ଣୁକ୍ରାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଜଣା।" "ସୂର୍ୟକ୍ରାନ୍ତ, ବରେଣ୍ୟ, ମତ୍ତ କୋଇଲା ଗୀତ; ସାବିତ୍ର, ଅର୍ଧସାବିତ୍ର, ମଦ୍ରମା ଚାରିଓଡିକି।" "ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ସୁତନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣୁବର; ସାଗର ଏବଂ ବିଜୟ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ।" "ହଂସ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ତୁମ୍ବୁରୁ ପ୍ରିୟ; ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ମଧାତ୍ରୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ ସହ ଗୀତ।" "ଆଲମ୍ବୁଷା ପ୍ରିୟ ଏବଂ ନାରଦ ପ୍ରିୟ; ଭୀମସେନ କଥା କହିଥିବା, ନାଗମାନେ ପ୍ରିୟ।" "କରୋପନୀତ, ବିନତା, ଶ୍ରୀରାଖ୍ୟ, ଭୃଗୁ ପ୍ରିୟ; ମଧ୍ୟମ ଗ୍ରାମର ବିଶ ଏବଂ ଷଡ୍ଜ ଗ୍ରାମର ଚଉଦ।" "ଗାନ୍ଧାର ଗ୍ରାମରେ ପନ୍ଦର ଗୀତ ଅଛି; ଗାନ୍ଧାରୀ ସହ ସୌବୀରୀ, ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶଂସା କରିଥିବା।" "ଉତ୍ତର ତାନରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତା; ହରି ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ, ହରିଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୋଡ୍ ହରି ମୁଖ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତା।" "ମାରୁତମାନେ ଶବ୍ଦ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରସାର କରି ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଏହି ଯୁଗରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମାରୁତ ଦେବତା।" "ମନୁ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ, ମୋଡ୍ ଶୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟମ; ଏଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟମ ତାନ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଦେବତା।" "ମୃଗ ସହ ଚଳି, ସିଧ୍ଧମାନେ ପାଇଁ ପଥ ଦେଖାଏ; ତେଣୁ ଏହି ମାର୍ଗୀ, ମୃଗେନ୍ଦ୍ର ଦେବତା।" "ଏହା ଆଶ୍ରମ ସହ ଏକତ୍ର, ଅନେକ ପୌରବ ଏବଂ ରବ; ଏହି ମୋଡ୍ ଏକତ୍ରତା, ତେଣୁ ରାତି ଧୂଳି ସହ।" ଏପରି ଏହି ରାଜବଂଶ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଦ୍ଭୁତ ଏତିହାସ ଏବଂ ଗୁଣ ଋଷିମାନେ ଶୁଣିଲେ।