ମୁନିମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ସତ୍ୱରେ ପଚାରିଲେ—“ମନୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ କିପରି ଜଣେ ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ?” ତେବେ ସୂତଜୀ କହିଲେ—“ଦେବୀ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପତି ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରେମରେ ଏହି ଶାପ ଦେଲେ—‘ଓ ପ୍ରଭୁ, ମୋ ଆଶ୍ରମରେ ଯିଏ ପୁରୁଷ ରୂପେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ପରି ନାରୀ ହୋଇଯିବେ।’ ଏଠାରେ ରୁଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଭୂତ, ପଶୁ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ସହିତ ଖେଳିଲେ। ଏହିପରି, ରାଜା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶିକାର କରିବାକୁ ଉମାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଭୂତ, ପ୍ରାଣୀ, ଏବଂ ରୁଦ୍ରମାନେ ସହିତ ସେ ମଧ୍ୟ ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ, ସେ ରାଜା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ପୁନି ଏକ ନାରୀ ରୂପ ପାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ମହାଦେବଙ୍କର କୃପାରେ ପୁନି ପୁରୁଷ ହେବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ଲାଗିଲା। ଏବେ ସୂତଜୀ କହିଲେ—“ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ କେଉଁଠୁ କେଉଁଠୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ବଂଶାବଳୀ ଏବେ ଶୁଣ। ପୃଷଧ୍ର, ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଗାଁଠକୁ ମାରି ତାହାର ମାଂସ ଖାଇଥିଲେ। ଏହି କାରଣରେ ମହାତ୍ମା ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଶାପରେ ସେ ଶୂଦ୍ର ହୋଇଗଲେ। କାରୂଷ, କରୂଷଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏକ ଶୂର ବିର ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ହଜାର କ୍ଷତ୍ରିୟ କୁଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ନାଭାଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ପଣ୍ଡିତ ଭଲନ୍ଦନ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରାଂଶୁ, ଏବଂ ପ୍ରାଂଶୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରଜାନି। ପ୍ରଜାନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଖନିତ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ କ୍ଷୁପ। କ୍ଷୁପଙ୍କ ବିଶି ଶିଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବିଶତମ ପୁତ୍ର ପ୍ରତିମା, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମଶୀଳ ବିବିଂଶୁ। ବିବିଂଶୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଖନିନେତ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର କରନ୍ଧମ, ଯିଏ ତ୍ରେତାୟୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ଜନ୍ମେଥିଲେ। କରନ୍ଧମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆବିକ୍ଷି, ଯିଏ ତାଙ୍କ ପିତାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁଣୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମରୁତ୍ତ, ଏକ ଧର୍ମଶୀଳ ଏବଂ ସାମ୍ରାଟ୍, ସମ୍ବର୍ତ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱଜନ ସମେତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଯାଇଥିଲେ। ସମ୍ବର୍ତ୍ତ ଏବଂ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ବିବାଦ ହୋଇଥିଲା। ସମ୍ବର୍ତ୍ତ ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ବୃହସ୍ପତି ଖୁବ୍ ରୂଷ୍ଟ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କଲେ, କାରଣ ସେ ବିଶ୍ୱକୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିଥାନ୍ତି। ସେଇ ସାମ୍ରାଟ୍ ମରୁତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ନରିଷ୍ୟନ୍ତ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦଣ୍ଡଧର, ଯାହାକୁ ଡାମା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୂରବୀର ରାଷ୍ଟ୍ରବର୍ଧନ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁଧୃତି, ଏବଂ ସୁଧୃତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ନର। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବନ୍ଧୁମାନ, ଯିଏ କେବଳଙ୍କ ପୁତ୍ର; ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏକ ଧର୍ମଶୀଳ ଏବଂ ଦ୍ରୁତ ରାଜା। ଭୁଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭେଗବତ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ତୃଣବିନ୍ଦୁ, ଯିଏ ତ୍ରେତାୟୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ରାଜା ହେଲେ। ତୃଣବିନ୍ଦୁଙ୍କ କନ୍ୟା ଡ୍ରାଭିଡା, ଯିଏ ବିଶ୍ରବାସଙ୍କ ମାତା ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭଲ ଧର୍ମଶୀଳ ରାଜା ବିଶାଳ। ବିଶାଳଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜନ୍ମିଲେ ବିଶାଳା, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେମଚନ୍ଦ୍ର। ହେମଚନ୍ଦ୍ର ପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱ, ଏବଂ ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁତ୍ର ପଣ୍ଡିତ ସୃଞ୍ଜୟ। ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଦେବ, ସହଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମଶୀଳ କୃଶାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ବଳଶାଳୀ ସୋମଦତ୍ତ। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ଋଷି ଜନମେଜୟ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରମତି। ତୃଣବିନ୍ଦୁଙ୍କ ଦୟାରେ ବୈଶାଳୀର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ମହାତ୍ମା, ବଳବାନ୍ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଶର୍ୟାତିଙ୍କ ଯମଜ ଶିଶୁ ଥିଲେ—ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ଆନର୍ତ୍ତ ଏବଂ କନ୍ୟା ସୁକନ୍ୟା, ଯିଏ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ। ଆନର୍ତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୂରବୀର ରେବା, ଆନର୍ତ୍ତ ଦେଶର ରାଜଧାନୀ କୁଶସ୍ଥଳୀ। ରେବାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରେବତ, ଦ୍ରଢ଼ ଧର୍ମଶୀଳ କକୁଧ୍ମୀ, ଯିଏ ଏକ ଶତ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଥିଲେ ଏବଂ କୁଶସ୍ଥଳୀ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ। ସେ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗାନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିଥିଲେ; ଦେବତାଙ୍କ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଅନେକ ଯୁଗ ସମାନ। ପରେ, ସେ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ସହିତ ଯୁବତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଲେ, ଯାହା ଯାଦବମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅନେକ ଦ୍ୱାର ଥିବା ଆନନ୍ଦମୟ ଦ୍ୱାରକା ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହି ସହର ବୋଜ, ବୃଷ୍ଣି ଏବଂ ଆନ୍ଧକମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ବସୁଦେବ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିଲେ। ରେବତ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସେମାନଙ୍କ କଥା ସତ୍ୟ ଭାବେ ଶୁଣିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଧର୍ମଶୀଳ କନ୍ୟା ରେବତୀଙ୍କୁ ବଳଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ ଏବଂ ନିଜେ ମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖରକୁ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଗଲେ। ରାମ, ଧର୍ମଶୀଳ, ରେବତୀ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ଜୀବନ କାଟିଲେ। ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଶୁଣି ମୁନିମାନେ ପଚାରିଲେ—“ଏତେ ଯୁଗ ଚଳିଗଲାପରେ ମଧ୍ୟ ରେବତୀ କିପରି ବୃଦ୍ଧ ହେଲେନି? ତାଙ୍କ କେଶ କିପରି ଧଳା ହେଲାନି? ଶର୍ୟାତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିଏ ମେରୁକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କ ବଂଶ କିପରି ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି?” ସେମାନେ ଆଉ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ—“ଦେବତା ଓ ଗାନ୍ଧର୍ବମାନେ କେଉଁଠି ଏବଂ କେତେ ପ୍ରକାର? ଏହି କଥା ଶୁଣି ରେବତ କିପରି ଏତେ ଦୀର୍ଘ ଯୁଗକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଭାବେ ଦେଖିଲେ?” ସୂତଜୀ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ—“ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଭୁଖ, ପିପାସା, ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ କିମ୍ବା ରୋଗ ନାହିଁ; ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରେନି। ଏବଂ ମୁନିମାନେ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଲୋକ ବିଷୟରେ ଯାହା ପଚାରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସତ୍ୟଭାବେ ସେଥିରେ ବିବରଣୀ ଦେବି।