ଏକ ସମୟର କଥା, ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ବଡ଼ ଦୟା ଦିଆଯାଇଥିଲା । ସତ୍ୟବାଦିତା ଏବଂ ନିଜ ଭକ୍ତିର ଶକ୍ତିରେ, ତିନି ମାନ୍ୟତା ଲାଭ କରିବେ ଏବଂ ଆମ ପୁତ୍ରୀ ଭାବେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିବେ ବୋଲି ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ । ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ପୁତ୍ର ହେବେ ବୋଲି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଲା, ଯାହା ତିନି ଜଗତରେ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ, ମନୁଙ୍କ ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇବେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହେବେ । ମନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଏକ ସମୟରେ ଜନନୀଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଜନନୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ । ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳିବା ପରେ ପୁନଃ ନିଜ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଫେରିଲେ । ପରେ ଦେବୀ ବୁଧଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଲେ ଏବଂ ବୁଧ, ସୋମଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଲେ । ବୁଧଙ୍କୁ ଦେବୀ ଏକ ପୁତ୍ର ପ୍ରଦାନ କଲେ — ପୁରୁରବା, ଯିଏ ଏଇଳ ବଂଶର ଅଂଶ । ଏହିପରେ, ଦେବୀ ବୁଧଙ୍କୁ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦେଇ ପୁନଃ ଫେରିଲେ । ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ତିନି ପୁତ୍ର ହେଲେ — ଉତ୍କଳ, ଗୟା ଏବଂ ବିନତାଶ୍ୱ । ଉତ୍କଳଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍କଳ, ବିନତାଶ୍ୱଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ଏବଂ ଗୟା ରାଜା ଗୟା ନଗରରେ ରହିଲେ । ମନୁ ଏପରି ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ, ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ଭୂମିକୁ ଦଶ ଭାଗରେ ବିଭଜିଲେ । ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଦଶ ପୁତ୍ର ଲାଭ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଜନନୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବାରୁ ସେ ଏହି ଅଂଶ ଲାଭ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ । ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ପ୍ରତିଷ୍ଠାନା ନଗର ସ୍ଥାପିତ ହେଲା — ଏହା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ । ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏହି ରାଜ୍ୟ ପୁରୁରବାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଏବଂ ମନୁଙ୍କ ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବେ ତିନି ଦୁଇ ଲିଙ୍ଗର ଚିହ୍ନ ରଖିଲେ । ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ, ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପୁନଃ ଜନନୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ । ଏହି କଥା ଶୁଣି ସାଧୁମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ କିପରି ଜନନୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ?” ସୂତ କହିଲେ, ଦେବୀ ନିଜ ପ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଶପଥ ଦେଇଥିଲେ — “ମୋ ଆଶ୍ରମରେ ଯେକୁଣସି ପୁରୁଷ ଆସିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ ଶୋଭାମୟ ନାରୀ ହେବେ, ଦେବାଙ୍ଗନାମାନଙ୍କ ପରି ।” ଏଠାରେ ଦେବ, ଭୂତ, ପଶୁ, ଏବଂ ରୁଦ୍ର ସମେତ ସମସ୍ତ ଜନ ନାରୀ ହେଇ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନଙ୍କ ସହ ଖେଳିଲେ । ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏକଦିନ ଉମାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନରେ ଶିକାର କରିବାକୁ ଯାଇ ଭୂତ, ଚର, ରୁଦ୍ର ସହିତ ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ । ଏଭଳି ଭାବେ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ପୁନଃ ଜନନୀ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ମହାଦେବଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ପୁରୁଷ ରୂପକୁ ଫେରିଲେ । ଏବେ ସୂତ କହିଲେ, ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବଂଶ ଏବଂ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବିଷୟରେ ଖୁବ ବିସ୍ତୃତ କଥା ଶୁଣ । ପୃଷଦ୍ର, ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଗାଁ ମାରି ମାଂସ ଖାଇଥିଲେ । ଏହି ଦୁଃଖରେ ଚ୍ୟବନ ଋଷି ତାଙ୍କୁ ଶୂଦ୍ର ଭାବେ ଶାପ ଦେଲେ । କାରୂଷ, କରୂଷଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବଡ଼ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ ଏବଂ ହଜାର କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଥିଲା । ନାଭାଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାଲନ୍ଦନ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ । ଭାଲନ୍ଦନଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରାଂଶୁ, ପ୍ରାଂଶୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରଜାନି, ପ୍ରଜାନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଖନିତ୍ର, ଖନିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର କ୍ଷୁପା, ଏହି ବଂଶରେ ଉଲ୍ଲେଖ୍ୟ ପ୍ରତିମା, ପ୍ରତିମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିବିଂଶୁ, ବିବିଂଶୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଖନିନେତ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର କରନ୍ଧାମା — ଏହି ବଂଶ ତ୍ରେତା ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରୁ ଚାଲିଥିଲା । କରନ୍ଧାମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆବିକ୍ଷି, ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଥିଲା । ଆବିକ୍ଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ମାରୁତ୍ତ, ଧର୍ମରେ ବଡ଼, ଏକ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା । ସମ୍ବର୍ତ୍ତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ବଜନ ସହ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ । ସମ୍ବର୍ତ୍ତ ଏବଂ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ବିବାଦ ହେଲା; ବୃହସ୍ପତି ଯଜ୍ଞ ଦେଖି ରୋଷିତ ହେଲେ । ସମ୍ବର୍ତ୍ତ ଯଜ୍ଞ ନେଇଯିବା ପରେ ବୃହସ୍ପତି ତୀବ୍ର ରୋଷିତ ହେଲେ; ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କଲେ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରିଥିଲେ । ମାରୁତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ନରିଷ୍ୟନ୍ତ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଦଣ୍ଡଧର (ଡାମା), ଏହି ବଂଶରେ ରାଷ୍ଟ୍ରବର୍ଧନ, ସୁଧୃତି, ନରା, ଏବଂ ବନ୍ଧୁମାନ ଥିଲେ । ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏକ ଧର୍ମିକ ଏବଂ ତ୍ୱରିତ ରାଜା ଥିଲେ । ବୁଧ, ଭେଗବତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତୃଣବିନ୍ଦୁଙ୍କ ପିତା; ତୃଣବିନ୍ଦୁ ତ୍ରେତା ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ ରାଜା ହେଲେ । ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଦ୍ରାବିଡା, ଯିଏ ବିଶ୍ରବାସଙ୍କ ମା; ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ବିଶାଳ, ଧର୍ମରେ ବଡ଼ ରାଜା । ବିଶାଳଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବିଶାଳା ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବିଶାଳାଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେମଚନ୍ଦ୍ର, ହେମଚନ୍ଦ୍ର ପରେ ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱ; ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୃଞ୍ଜୟ, ଶୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହଦେବ; ସହଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃଶାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ସୋମଦତ୍ତ; ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନମେଜୟ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ପ୍ରମତି । ତୃଣବିନ୍ଦୁଙ୍କ କୃପାରେ ବୈଶାଳୀ ରାଜମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଧର୍ମିକ ଥିଲେ । ଶର୍ୟାତିଙ୍କ ଦୁଇ ଝିଅ ଏବଂ ପୁତ୍ର ଥିଲେ — ପୁତ୍ର ଆନର୍ତ, ଝିଅ ସୁକନ୍ୟା, ତିନି ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ । ଆନର୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ରେବା, ତିନି କୁଶସ୍ଥଳୀ ରାଜଧାନୀ ଥିବା ଆନର୍ତ ଭୂମିର ରାଜା ହେଲେ । ରେବାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରୈବତ, ଯିଏ ଧର୍ମିକ ଏବଂ କକୁଧ୍ମୀ ନାମରେ ପରିଚିତ; ଏହି ଅନ୍ୟ ଏକ ଶତ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ତିନି କୁଶସ୍ଥଳୀ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରି ରାଜା ହେଲେ । ଏଭଳି ମନୁଙ୍କ ବଂଶର ଏହି ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନଙ୍କ ବିଶିଷ୍ଟ କଥା ସୂତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଧର୍ମ, ପ୍ରତାପ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦର ଚିହ୍ନ ରହିଛି ।