ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ବେଦ ଜଣାଯିବା ଏବଂ ବୁଝାଯିବା ଯଥାବିଧି ଅନୁସାରେ ଯେଉଁ ଜଣେ ଜଣାଇଛନ୍ତି, ସେଉଁ ଜଣେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ବେଦ ଚିନ୍ତନା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି। ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୟା, ବେଦ, ଯଜ୍ଞ, ଅନେକ ଇଚ୍ଛା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ସନ୍ତାନ, ପିତୃପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଏବଂ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଶେଷ ଅଂଶକୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁ ଜଣେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର ତ୍ଥାନରେ ଦାନ ଦେବାର ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେ ଜଣେ ଜାତିକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗୀ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଏହି ଅନନ୍ତ କଥାକୁ ସଦା ଶୁଣନ୍ତି, ଯଦି ସେ ଇର୍ଷ୍ୟା, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ ଏବଂ ମୋହକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ଦାନ ଓ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଲାଭ କରାଯାଏ; ଏହି ମୁକ୍ତିର ଉତ୍ତମ ଉପାୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱର୍ଗର ଉପାୟ। ଏଠି ଏବଂ ପରଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତୋଷ ମିଳେ; ଏହିପାଇଁ ଉତ୍ସାହପୂର୍ବକ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ସଭା ଏବଂ ପବିତ୍ର ଦିନର ସନ୍ଧିରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ସନ୍ତାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ସମାନ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଏହି କ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ; ଏବଂ ଯୋଗର ମହାପ୍ରଭୁମାନେ, ମୁଁ ସଦା ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ଏହିପରି, ପ୍ରିୟଜନ, ଏହି ପିତୃମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବତା; ଏହି ସାତଜଣେ ନିରବିଘ୍ନ ଭାବରେ ସ୍ୱ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଏମାନେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ପୁଅ, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା; ପ୍ରଥମ ଦଳ ଯୋଗୀମାନେ, ଶାଶ୍ୱତ ଏବଂ ଯୋଗରେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦଳ ଦେବମାନେ, ତୃତୀୟ ଦଳ ଦେବମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ; ଅନ୍ୟମାନେ ମାନବ ଶ୍ରେଣୀରେ ଆସନ୍ତି—ଏଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଦେବମାନେ ଏହି ପିତୃମାନେକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କରେ ଅବସ୍ଥିତ; ଚାରି ଆଶ୍ରମ ଏହିମାନେକୁ ସ୍ୱ ସ୍ଥିତି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଚାରି ଵର୍ଗ ଏହିମାନେକୁ ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରନ୍ତି; ମିଶ୍ର ଜାତି ଏବଂ ବିଦେଶୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ପିତୃମାନେକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; ଧନ, ସନ୍ତାନ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଶା କରୁଥିବାକୁ ପିତୃମାନେ ଏହି ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପିତାପାଇଁ ପୁଅର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କପାଇଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ଅଧିକ; କାରଣ ପିତୃମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ମୂଳ ଉପାଦାନ। ଯୋଗର ସୂକ୍ଷ୍ମ ପଥ ଏବଂ ପିତୃମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥ ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାନ୍ଦିର ପାତ୍ର କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦିର ଶୋଭିତ ପାତ୍ର ଦେବମାନେ ଏବଂ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପବିତ୍ର। ଯେଉଁ ନାମ ଏବଂ ଗୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ପୃଥିବୀରେ ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ନିବେଦନ କରନ୍ତି, ନିବିଧି ଦର୍ବାରେ ଏବଂ ଯଥାବିଧି ରଖି, ପିତୃମାନେ ଉପକୃତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ପିଣ୍ଡ ଅଛି, ସେଠି ପିତୃମାନେ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି; ଯେଉଁ ଜୀବ ଯେଉଁ ଉପାଦାନ ଲାଭ କରେ, ଏହି ତାହାର ଆହାର ହୁଏ। ଯେପରିକି ଏକ ଛେଉଁ ଗଏଁ ଶାଳରେ ନିଖୋଜ ମାଆକୁ ଖୋଜି ପାଏ, ସେପରି ମନ୍ତ୍ର ଜୀବକୁ ତାହାର ନିବାସସ୍ଥଳକୁ ନେଇଯାଏ। ସମ୍ମାନ, ବଂଶ, ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ନିବେଦିତ ଆହାର ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାଏ; ଏକ ଶତ ଜନ୍ମ ମିଳିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସଫଳତା ଉପଯାଏ। ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ବ୍ରହ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ, ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ; ପିତୃମାନଙ୍କର ପ୍ରାକ୍ରିତିକ ସୃଷ୍ଟି, ଅମରତ୍ୱ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ। ଏହିପରି, ପିତୃମାନେ ଦେବମାନେ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନଃ ପିତୃମାନେ; ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ବିବରଣ କରାଯାଇଛି। ଲୋକ, କନ୍ୟା, ନାତି, ପୁଅ, ଦାନ, ପବିତ୍ରତା, ତୀର୍ଥ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଫଳ ସମସ୍ତ ଏଠି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଅମରତ୍ୱ, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପରମ୍ପରା ଯଥାକ୍ରମ ଏଠି ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଛି। ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ଏଭଳି ଅଙ୍ଗିରା ଶୁଣୁଥିବା ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କହିଥିଲେ; ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାରେ, ସଭାରେ ପିତୃମାନେ ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ନିବୃତ୍ତି କରିଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ଏହି ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଯଜ୍ଞରେ, ଘରେ ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଥିଲେ। ଏଠି ଶୁଣାଯାଏ ଯେ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ସେଠି ବ୍ୟତୀତ ହୋଇଥିଲା; ଏଠି ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଋଷିମାନେ ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକୁ ଗାଇଥିଲେ। ସେଠି, ବ୍ରହ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ; ସେଠି, ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ତୀବ୍ର ଇଚ୍ଛା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ସୂତ କହିଲେ: ଏହିପରି, ବୃହସ୍ପତି, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାରେ, ପିତୃମାନଙ୍କର ବଂଶବୃତ୍ତାନ୍ତ କଥା କହିଥିଲେ; ଏବେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି କହିବି—ବରୁଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣ। ଏପରି, ଋଷିମାନେ ଏହିପରି ଉତ୍ତର ପାଇଁ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ଆଉ ଅଧିକ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଋଷିମାନେ କହିଲେ: ଆମେ ଜଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ, ବଂଶବୃତ୍ତାନ୍ତ ଏବଂ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନଙ୍କର ଏକ୍ସିସ୍ଟେନ୍ସ ଏବଂ ମହିମା। ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ହେବାପରେ, ଚାରିଅଟିୟର ଲୋମହର୍ଷଣ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ଦକ୍ଷ, ପରବର୍ତ୍ତୀ କଥା ପାଇଁ ଶୁଣିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। କଥା କହିବାରେ ଦକ୍ଷ, ସେ କହିଲେ: "ମୋତେ ଯେପରି ଋଷି କହିଥିଲେ, ସେପରି ତୁମେ ଶୁଣ।" ମୁଁ କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ବଂଶବୃତ୍ତାନ୍ତ, ସ୍ଥିତି ଏବଂ ଅପାର ଶକ୍ତିର ରାଜାମାନଙ୍କର କଥା କହିବି।