ଏକ ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପୂଜ୍ୟ ବୃହସ୍ପତି ମହାର୍ଷିଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ କହିଲେ, “ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କିଛି ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳରେ କେବେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏଠି ଶୁଦ୍ଧି କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା ଦେଖିବା ଓ କରିବା ନିଷିଦ୍ଧ।” ଏହାପରେ ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, “ଯଦି ଜଙ୍ଗଳର ମୂଳ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଯାଏ, ତେବେ ଚାହିଁଥିବା ଭୂମି, ସ୍ୱର୍ଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ କୀର୍ତି ଲାଭ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅନୁଚିତ, କ୍ଷୁଦ୍ର, ଶବ୍ଦପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରାଣୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଭୂମି ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍।” ସେ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ନିଷେଧ ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ନଦୀରୁ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ମୁଖ ଦ୍ୱାରରେ, ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ଅଞ୍ଚଳ ଏକଦମ ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ବର୍ଜନୀୟ। ତ୍ରୈଶଙ୍କବ ଅଞ୍ଚଳ, ମହାନଦୀର ଉତ୍ତର ଓ କୈକଟର ଦକ୍ଷିଣ, କାରଙ୍କରା, କଳିଙ୍ଗ, ସିନ୍ଧୁର ଉତ୍ତର ଭୂମି, ଯେଉଁଠାରେ ଆଶ୍ରମଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଏହି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର।” ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, “ଖଲ୍ଲା ପରିଧାନ କରୁଥିବା ତପସ୍ୱୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏମିତି ଲୋକ ଦେଖିଲେ ପିତୃ ଓ ପୂର୍ବଜ ତାହାର ଫଳ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।” ଏହି ବିଷୟରେ ମହାର୍ଷି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଖଲ୍ଲା ପରିଧାନ କରୁଥିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଲୋକ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ଦୟାକରି ଦ୍ୱିଜାତୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ବିଷୟରେ ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିବେ।” ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, “ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ବେଦର ତିନି ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସ୍ମୃତି ହୁଏ। ଯେଉଁ ଖଲ୍ଲା ପରିଧାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଏହି ବେଦ ନିୟମକୁ ଭ୍ରମରେ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଥା ତ୍ୟାଗୀ; ଏହା ଏକ ଅସହାୟ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ଅସହାୟ ବୃଷ ଭଳି ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶୋଷିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।” ଏହିପରେ ବୃହସ୍ପତି ଦ୍ୱିଜାତୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ଯେଉଁ ଲୋକ ବୃଷକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ମୋକ୍ଷ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ବୃଷକୁ ବେଦର ସର୍ବ ଅଂଶ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଥା। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଓ ଭୃଷଳ ନାମକ ଲୋକମାନେ, ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରେ ଦେବ ଓ ଅସୁର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ତାହାରେ ଅସୁରମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ।” “ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମବିରୋଧୀ ଅଛି, ସେଠାରେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ସୃଷ୍ଟି କରିନଥିଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଳନକାରୀ, ନିର୍ଗ୍ରନ୍ଥ, ଶାକ୍ୟ, ପୁଷ୍ଟିକଳଂଶକ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଅନୁଚିତ।” “ଯେଉଁ ଲୋକ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଖଲ୍ଲା ପରିଧାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ; ଶୁନ୍ୟ ଜଟାଧାରୀ, ଅପରିଗ୍ରହୀ, ଦ୍ୱିଜାତୀ ଖଲ୍ଲା ପରିଧାନ କରୁଥିବା; ଅପରିଗ୍ରହୀ, ଅନବ୍ୟଥା ଜପ କରୁଥିବା, କୁଲନ୍ଧମ, ନିଷାଦ, ଧନ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟଥା।" "ଅନୁଚିତ କ୍ରିୟା କରୁଥିବା ଏବଂ ଜୁଆ ଖେଳୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ମାର୍ଗରେ; ଏମିତି ଲୋକ ଦେଖିଲେ କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ, ତାହାର ଫଳ ସେମାନେ ନିଅନ୍ତି।" "ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, କୃତଘ୍ନ, ନାସ୍ତିକ, ଗୁରୁପତ୍ନୀର ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଥିବା, ଚୋର, ଏବଂ କ୍ରୁର ଲୋକମାନେ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସିଲେ ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର।" "ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ଲୋକ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବି ବର୍ଜନୀୟ; ଦେବ ଓ ଋଷିଙ୍କୁ ଉପହାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବି ବିଶେଷ ଭାବେ ଅନୁଚିତ।" "ଏମିତି ଲୋକ ଦେଖିଲେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଫଳ ଅସୁର ଓ ଯାତୁଧାନଙ୍କୁ ଯାଇଥାଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୟସକୁ କୃତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୟସକୁ ତ୍ରେତା, ବୈଶ୍ୟ ବୟସକୁ ଦ୍ୱାପର, ଶୂଦ୍ର ବୟସକୁ କଳି ଭାବରେ ପିତୃମାନେ କହିଛନ୍ତି।" "ଦ୍ୱାପର ବୟସରେ ଯୁଦ୍ଧ ଅବିରତ ଚାଲିଥାଏ, କଳି ବୟସରେ ଧର୍ମବିରୋଧୀ ଅଧିକ; ଗ୍ରାମର କୁକୁଡ଼ି ଓ ଗ୍ରାମର ଶୁଆ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅପମାନଜନକ।" "କୁକୁର ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଫଳ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ଏହିପରି ଏକ କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁ ଦେଉଥିବା, ପ୍ରସୂତି ମହିଳା କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘ ରୋଗୀ ଛୁଇଁ ଦେଲେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅନୁଚିତ।" "ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ଭୋଜନ ଦେଖିଲେ ଏହା ଦେବ ଓ ପିତୃଙ୍କୁ ଦେବା ଅଯୋଗ୍ୟ।" "ମୁଖ୍ୟ ଭାଗ ଏମିତି ଲୋକମାନେ ଛୁଇଁ ଦେଲେ, ଏହା ଶ୍ମଶାନ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭଳି; ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ଭୋଜନ ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର, ମାଟି ମିଶିଥିବା ପାଣିରେ ଶୁଦ୍ଧି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ।" "ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ବୀଜ କିମ୍ବା କଳା ତିଳ ଦ୍ୱାରା ଛିଟିଁ ଦେବା, କିମ୍ବା ଏହି ବୀଜ ଜଳରେ ଦେଇ ଶୁଦ୍ଧି; ଗୁରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଦେଖିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ।" "ଯେଉଁ ଭୋଜନ ଉପରେ ବସିଯାଏ, ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁ ଦେଯାଏ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖିଥାଏ, କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ ଓ ପୁରୁଣା ହୋଇଯାଏ, ଏହା ବର୍ଜନୀୟ।" "କଳା, ନଷ୍ଟ, କିନାରେ ଚାଟିଯାଇଥିବା, କଣ୍ଡ, ଚୁଲ, ପଥର, ପୋକା ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ଭୋଜନ ବି ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର।" "ତିଳ, ଯବ, ଚିପି ହୋଇଥିବା ଭୋଜନ, ନମକ ଦେଇ ରାନ୍ଧିଥିବା ଭାତ ବି ବର୍ଜନୀୟ।" "କପଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଜନ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିଷିଦ୍ଧ; କିଛି ଲୋକ ବେଦବିରୋଧୀ ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।" "ଅଜଯୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଧୂଳି ସମାନ; ଦହି, ଶାକ, ଏବଂ ତାଡ଼ି ଭୋଜନ ବି ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର।" "ବାଉଳି ଓ ଏହିପରି ଉତ୍ସର୍ଗ ଭୋଜନ ବି ବର୍ଜନୀୟ; ପାହାଡ଼ ନମକ, ସାଧା ନମକ, ମନ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପାଦିତ ନମକ ବି ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର।" "ଏହି ସମସ୍ତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଦ୍ଧି ଦେଖିଯାଏ; ଅଗ୍ନିରେ ରଖିବା, ବାନ୍ଧିବା, ହାତ ଭଲଭାବେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।" "ମୁଣ୍ଡ ଛୁଇଁ ଦେଲେ ଏହା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଜଳ; ବସ୍ତୁ ଶୁଦ୍ଧି ଓ ପୁନଃ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର।" "ସେମାନେ ଭୂମିରେ ରଖିବା ପରେ ପାଣି ଦେଇ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା, ଏହିପରି ଅରିଷ୍ଟ ଗଛ ମୂଳ, ବିଲ୍ବ, ଇଙ୍ଗୁଡା ଚାମ୍ପରେ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ୍।" "ସମସ୍ତ ଦାଲପାଇଁ ଧର୍ମ ଶୁଦ୍ଧି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ; ଦାନ୍ତ, ହାଡ଼, କାଠ, ଶିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଖରଚ କରିବା ଉଚିତ୍।