ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି, ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ମନୁଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଧିପତିମାନେ, ସୂର୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଯେମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଉଛି। ତାପରେ ତାରାମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜ, ଚଳମାନ ଓ ଅଚଳମାନ ସବୁର ପୂର୍ବଜ, ତଥା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ାହାତରେ ନମନ କରେଉଛି। ଦେବ ଋଷିମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଓ ଭୟ ହରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଉଛି। ପ୍ରଜାପତି, କଶ୍ୟପ, ସୋମ, ଓ ଵରୁଣ, ଏବଂ ଯୋଗ ଓ ସଂଯୋଗର ଅଧିପତିମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଯୋଡ଼ାହାତରେ ନମସ୍କାର କରେଉଛି। ସପ୍ତ ଲୋକର ସପ୍ତ ପୂର୍ବଜମାନେ ଓ ସ୍ୱୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧି ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ମହାପାପ ନାଶକ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଯିଏ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ, ସେ ତିନି ପ୍ରକାର ଵର ପାଏ—ପୂର୍ବଜମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯିଏ ପରମ ଭକ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସଂଯମ ସହିତ ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚି ପାଠ କରେ, ସେ ସପ୍ତ ଦ୍ଵୀପ ଓ ସାଗର ସହିତ ପୃଥିବୀର ଏକମାତ୍ର ଶାସକ ହୁଏ। ଘରେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଯାଏ, ତାହା ପ୍ରଥମେ ନିବେଦନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ କେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏବେ ମୁଁ ବଳି ପାତ୍ର ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକର ଫଳ କ୍ରମିକ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି—ଶୁଣ। ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମ ତେଜ ପାଇଁ ପଳାଶ ପାତ୍ର, ରାଜ୍ୟ ଲାଭ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱଥ୍ଥ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁ ଉପରେ ଅଧିକାର ପାଇଁ ପ୍ଲକ୍ଷ ପାତ୍ର ଉପଯୁକ୍ତ। ପୋଷଣ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ପାଇଁ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ଧୈର୍ୟ ଓ ସ୍ମୃତି ଲାଭ ପାଇଁ କାଶ୍ମର୍ୟ ପାତ୍ର ପ୍ରଶଂସିତ, ଏହା ଦାନବ ନାଶକ ଓ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ। ମଧୁ ଦାନରୁ ପରମ ଶୁଭ ଲାଭ ହୁଏ, ଫଳ୍ଗୁ ପାତ୍ରରେ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ବିଲ୍ୱ ପାତ୍ରରେ ଦାନ କଲେ ପ୍ରଭା, ପ୍ରତିଭା, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଲାଭ ହୁଏ। ବାଁସ ପାତ୍ରରେ ଦାନ କଲେ କ୍ଷେତ୍ର, ବଗିଚା, ପୋଖରୀ ଓ ସମସ୍ତ ଫସଲ ପାଇଁ ଅବିରତ ବୃଷ୍ଟି ମିଳେ। ଏହି ଉତ୍ତମ ପାତ୍ରରେ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେଲେ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ। ଯିଏ ପୂର୍ବଜମାନେ ସଦା ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇଥାଏ, ସେ ସୌଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୋଇ ସୂର୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୁଏ। ଯିଏ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଭଳି ଧୂପ, ମଧୁ ଓ ଘୃତ ସହିତ ପୂର୍ବଜମାନେ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ। ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପ ଦାନ କଲେ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସନ୍ତାନ ଲାଭ ହୁଏ; ଏହି ଦାନ ସଦା କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଦୀପ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଅପୂର୍ବ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶୁଭ ଲାଭ କରେ। ପ୍ରଭା, ଖ୍ୟାତି, ରୂପ ଓ ବଳରେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୁଏ, ସ୍ୱର୍ଗେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରି ଦେବ ଯାନର ଆଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଭକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଘୃତ, ଧାନ, ଫଳ, ମୂଳ ଓ ନମସ୍କାର ପୂର୍ବଜମାନେ ଦେବା ଉଚିତ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପଶୁମାନେ ଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଭୋଜନ ଦେଇ ଉପାସନା କରିବା ଚାହିଁ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ, ପୂର୍ବଜମାନେ ବାୟୁ ଭଳି ଆସି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେଖିଲେ ସଦା ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି। ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କପଡ଼ା, ଭୋଜନ, ଦାନ, ଖାଦ୍ୟ, ପାନ, ଗାଁ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ, ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ତେଣୁ ସେମାନେ ଭଲ ଭାବେ ଭୋଜନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦକ୍ଷ ଭାବରେ ଦୁଇ ହାତରେ ଚିହ୍ନ ଓ ଛିଟା ଦିଏ; ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଦର୍ଭା, ପିଣ୍ଡ, ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ, ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ, ଭୂଷଣ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଲୋକମାନେ ଖାଇଲାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ; ସେ ତିନି ଗଛ ଦର୍ଭା ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବଜମାନେ ବାମ ହାତରେ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ କପଡ଼ା ଓ ସୂତା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର। କଟିବା, ପୋଷଣ, ଚିହ୍ନ ଦେବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଏକଥର, ପୂର୍ବଜମାନେ ତିନିଥର କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧରି, ପୂର୍ବଜମାନେ ପୁନଃପୁନଃ ଦୃଷ୍ଟି ଦାନ କରି ପିଣ୍ଡରେ ନିବେଦନ କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବଜମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଘୃତ ଓ ତିଳ ମିଶାଇ ଭୂମିରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ବାମ ଘୁଁଡ଼ି ଟେକି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ। ଠିକ୍ ଭାବେ ପୂର୍ବଜ, ପିତାମହ, ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପିଣ୍ଡକୁ ପିତୃପକ୍ଷ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ସାବଧାନ ଭାବେ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ କରିବା ଦରକାର। କେହି କେହି ମାତୃପକ୍ଷ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅଲଗା ଭାବେ ଖାଦ୍ୟ, ପାଣି, ଫୁଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ନିୟମିତ ଭାବେ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇ ଘୁଁଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ। ବାମ ଓ ଉପର ହାତରେ ଧରି, ଧର୍ମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, 'ହେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ପୂର୍ବଜମାନେ, ନମସ୍କାର' ବୋଲି ସଦା କହିବା ଉଚିତ। ଡାହାଣ ହାତରେ ପ୍ରଥମେ ପିଣ୍ଡ ଛାଡ଼ି, 'ହେ ସୁମୃଦୁ ପୂର୍ବଜମାନେ, ନମସ୍କାର' ବୋଲି ସଦା କହିବା ଦରକାର। ବାମ ଓ ଉପର ହାତରେ ଧରି, ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ, ଗଣ୍ଡି ଓ ପାତ୍ର ଲାଇନରେ ଦେବା ଉଚିତ। ନୂତନ ସୂତା, ଲାଲ୍ କପଡ଼ା, ଉନ୍ନ ବା ଚାମ୍ବା କପଡ଼ା ଓ ପିତୃ ସୂତା ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ପାଟ ବସ୍ତ୍ର ବଞ୍ଚିବା ଦରକାର। ଫାଟିଯାଇଥିବା ବା ମେଳା ବସ୍ତ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହିଥିରେ ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଦାତା କୁ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ, ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଓ ଜୀବନରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ।