ଏକ ପବିତ୍ର ନୂଆ ଚନ୍ଦ୍ର ଦିନରେ, ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଳ ଚଉଡ଼ା ଏକ ଗଡ଼ିରେ ଏହି ବିଶେଷ ବିଧିକୁ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହି ତିନି ସପ୍ତକ ବିଧିଗୁଡିକ ଏହି ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ବିଧି ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ପୋଷଣ, ଧନ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସନ୍ତାନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ରୀ, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ। ଏହି ଅତି ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାପ କୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଦ୍ୱିଜ ମଣିଷ ଯେତେବେଳେ ଏହି ବିଧିକୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ଏକ ଅମର ମନ୍ତ୍ର ବିବେଚନା କରିବି। ସଦା ଦେବତା, ପିତୃ, ଏବଂ ମହା ଯୋଗୀଙ୍କୁ, ଏବଂ ସ୍ୱଧା ଓ ସ୍ୱାହାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ପଠିବା ଦରକାର; ପିଣ୍ଡ ଦାନ ସମୟରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନର ସହିତ ପଠିବା ଉଚିତ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ପିତୃଗଣ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ଦୈତ୍ୟ ଦୂରେ ଯାନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତିନି ଲୋକରେ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକ ଏହିକୁ ପଠନ୍ତି। ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦିନେ ଦିନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ପଠିବା ଉଚିତ; ଏହା ଶକ୍ତି, ପବିତ୍ରତା, ଧନ, ଧର୍ମ, କୀର୍ତି, ଆୟୁ, ଏବଂ ପ୍ରଭାବ ବଢ଼ାଇଥାଏ। ଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିୟମିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ସପ୍ତାର୍ଚିଷ ମନ୍ତ୍ର ମୁଁ ବିବେଚନା କରିବି, ଯାହା ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରେ। ଅକାର ଓ ସକାର ପିତୃମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଭୃଗୁ, ମରୀଚି, ସପ୍ତ ଋଷି, ଏବଂ ପିତୃମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଇଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ମନୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପିତୃମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପିତୃମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ତାରା, ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ, ପୁରୁଷ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଶ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ପିତୃମାନେ, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଦିବ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ପିତୃମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ଓ ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ପ୍ରଜାପତି, କଶ୍ୟପ, ସୋମ, ଵରୁଣ, ଯୋଗ ଏବଂ ସଂଯୋଗ ନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ସପ୍ତ ଲୋକର ସପ୍ତ ପିତୃମାନେ, ସ୍ୱୟଂଭୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଏହି ବିଧି ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି; ଏହା ଅତି ପବିତ୍ର ଓ ମହାପାପ ନାଶକ। ଏହି ବିଧି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା ଲୋକ ତିନି ଦାନ ପାଇଥାଏ—ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଏବଂ ପୁତ୍ର ଦେଇଥାଏ। ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭକ୍ତି, ଏବଂ ନିୟମିତ ଏହି ସପ୍ତାର୍ଚିଷ ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଏହି ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ଓ ସପ୍ତ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ପୃଥିବୀର ଏକମାତ୍ର ଶାସକ ହୁଅନ୍ତି। ଘରରେ ଯେ କିଛି ରନ୍ଧାଯାଏ, ଖାଇବାକୁ କିମ୍ବା ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ, ତାହା ପ୍ରଥମେ ଅର୍ପଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିବା ଦରକାର। ବଳି ପାତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାତ୍ରର ଫଳ କଥା ମୁଁ ବିବେଚନା କରିବି। ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ—ପଳାଶ ପାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମ ତେଜ ପାଇଁ, ଅଶ୍ୱଥ୍ଥ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ପ୍ଲକ୍ଷ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ପୋଷଣ ଚାହୁଁଥିଲେ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ଧୃତି, ସ୍ମୃତି ପାଇଁ କାଶ୍ମର୍ୟ ପାତ୍ର ସୁରକ୍ଷା, କୀର୍ତ୍ତି, ଏବଂ ଦୈତ୍ୟ ନାଶକ। ମଧୁ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ ଲାଭ ହୁଏ; ଫଳଗୁ ପାତ୍ରରେ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ବିଲ୍ୱ ପାତ୍ରରେ ଦାନ କଲେ ବିଶେଷ ତେଜ, ବୁଦ୍ଧି, ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ମିଳେ। କ୍ଷେତ୍ର, ଉଦ୍ୟାନ, ପୋକରୀ, ଫସଲ ପାଇଁ ବାଁସ ପାତ୍ରରେ ଦାନ କଲେ ମେଘ ଅବିରତ ବର୍ଷା କରେ। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାତ୍ରରେ ଦାନ କରି, ପ୍ରଥମ ଭାଗ ଦେଲେ, ଏକଥର ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଯେ ପିତୃମାନେ ସଦା ମାଳା ଓ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ତିଆରି ଧୂପ, ମଧୁ ଓ ଘୃତ ସହିତ ପିତୃମାନେ ଦାନ କଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଫଳ ମିଳେ। ଶୁଭ ଓ ଘ୍ରାଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ପିତୃମାନେ ପୂଜିଲେ, ଏହି ଜଗତରେ ଓ ପରଲୋକରେ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ସଦା ଚେତନ ରହି ପିତୃମାନେକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେ ସଦା ଭକ୍ତିରେ ପିତୃମାନେକୁ ଦୀପ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଜଗତରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ କରିଥାଏ ଏବଂ ସଦା ଶୁଭ ଲାଭ କରେ। ତେଜ, କୀର୍ତ୍ତି, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି, ଶ୍ୱର୍ଗରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ରଥରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଫୁଲ, ଘ୍ରାଣ, ଧୂପ, ଘୃତ, ଧାନ, ଫଳ, କନ୍ଦ ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ପିତୃମାନେକୁ ଭକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପଶୁମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ, ପିତୃମାନେ ବାୟୁ ଭଳି ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦେଖି ସଦା ଆସନ୍ତି; ତେଣୁ ଏହି କଥା ମୁଁ ବିବେଚନା କରିଛି।