ये चापि वामदेवत्वं ज्ञास्यन्तीह द्विजातयः। विज्ञाय चेमां रुद्राणीं गायत्रीं मातरं विभो ।। २३.
जे ब्राह्मण या जगात वामदेवाचं स्वरूप ओळखतात आणि या रुद्राणी गायत्रीला आई म्हणून जाणतात, हे प्रभो,
सर्वपापविनिर्मुक्ता विरजा ब्रह्मवर्चसः। रुद्रलोकं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम् ।। २३.
ते सर्व पापांपासून मुक्त, निर्मळ, ब्रह्मतेजाने उजळलेले होतात आणि रुद्राच्या लोकात जातात, जिथून पुन्हा परत येणं फारच दुर्मिळ असतं.
यदा तु पुनरेवायं कृष्णवर्णो भयानकः। मत्कृतेन च वर्णेन मत्कल्पः कृष्ण उच्यते ।। २३.
पण जेव्हा माझं हे रूप काळं आणि भयंकर होतं, आणि माझ्या रंगामुळे त्याला 'काळं' असं म्हणतात आणि ते माझ्यासारखं मानतात,
तत्राऽहं कालसंकाशः कालो लोकप्रकाशनः । विज्ञातोऽहं त्वया ब्रहमन् घोरो घोरपराक्रमः ।। २३.
तेव्हा मी काळासारखा असतो, काळ म्हणजे जगाला प्रकाश देणारा. ब्रह्मन्, तू मला ओळखलंस की मी भीषण आणि प्रचंड सामर्थ्यवान आहे.
तस्माद्घोरत्वमापन्नं ये मां वेत्स्यन्ति भूतले। तेषामघोरः शान्तश्च भविष्याम्यहमव्ययः ।। २३.
म्हणून, जेव्हा मी भयंकर रूप घेतो, तेव्हा पृथ्वीवर जे मला ओळखतात, त्यांच्यासाठी मी अभय, शांत आणि अविनाशी होतो.
तस्माद्विश्वत्वमान्नं ये मां पश्यन्ति भूतले । तेषां शिवश्च सौम्यश्च भविष्यामि सदैव तु ।। २३.
आणि जेव्हा मी विश्वरूप घेतो, तेव्हा पृथ्वीवर जे मला पाहतात, त्यांच्यासाठी मी नेहमीच शुभ आणि सौम्य असतो.
तस्माच्च विश्वरूपो वै कल्पोऽयं समुदाहृतः। विश्वरूपा तथा चेयं सावित्री समुदाहृता ।। २३.
म्हणून हे विश्वरूप माझं स्वरूप म्हणून सांगितलं गेलं आहे; आणि ही सावित्रीही विश्वरूप आहे असं घोषित केलं आहे.
सर्वरूपास्तथा चेमे संवृत्ता मम पुत्रकाः। चत्वारस्ते समाख्याताः पादा वै लोकसंमताः ।। २३.
माझ्या मुलांनो, ही सर्व रूपं माझ्यातून निर्माण झाली आहेत; त्यात चार प्रमुख आहेत, जे जगात प्रसिद्ध पाय मानले जातात.
तस्माच्च सर्व वर्णत्वं प्रजात्वं मे भविष्यति। सर्वभक्ष्या च मेध्या च वर्णतश्च भविष्यति ।। २३.
म्हणून, सर्व रंग आणि सर्व जन्म माझेच असतील; सर्व प्रकारचं अन्न, शुद्ध असो वा अशुद्ध, तेही माझ्या रंगानुसार माझं असेल.
मोक्षो धर्मस्तथार्थश्च कामश्चेति चतुष्टयम्। तस्माद्वेत्ता च वेद्यं च चतुर्द्धा वै भविष्यति ।। २३.
मोक्ष, धर्म, अर्थ आणि काम — ही चारही उद्दिष्टं; म्हणून जाणणारा आणि जाणलं जाणारं हेही चार प्रकारचं असेल.
भूतग्रामाश्च चत्वारः आश्रमाश्चतुरस्तथा। धर्मस्य पादाश्चत्वार श्चत्वारो मम पुत्रकाः ।। २३.
चार प्रकारची जीवसृष्टी, तसेच चार आश्रम; धर्माचे चार पाय, आणि माझेही चार पुत्र आहेत.
तस्माच्चतुर्युगावस्थं जगद्वै सचराचरम्। चतुर्द्धाऽवस्थितं चैव चतुष्पादं भविष्यति ।। २३.
म्हणून, हे जग — जड आणि जंगम — चार अवस्थांमध्ये आहे, आणि ते चार पायांचं आहे.
भूर्लोकोऽथ भुवर्लोकः स्वर्लोकोऽथ महस्तथा। जनस्तपश्च शांतश्च रुद्रलोकस्ततः परम् ।। २३.
भूर्लोक, नंतर भुवर्लोक, स्वर्लोक आणि महर्लोक; जनलोक, तपोलोक, शांतलोक आणि त्याहून पुढे रुद्रलोक.
स्वर्लोको हि तृतीयस्तु चतुर्थस्तु महः स्मृतः। तत्र लोकः परं स्थानं परन्तद्योगिनां स्मृतम् ।। २३.
स्वर्लोक तिसरा आहे, आणि चौथा महर्लोक म्हणून ओळखला जातो; तिथेच श्रेष्ठ स्थान आहे, जे योगींना परम मानलं जातं.
निर्ममा निरहंकाराः कामक्रोधविवर्ज्जिताः। द्रक्ष्यन्ते तद्विदो युक्ता ध्यानतत्परयुञ्जकाः ।। २३.
ज्यांच्यात ममत्त्व नाही, अहंकार नाही, इच्छा आणि राग नाहीत, असे त्या स्थानाला जाणणारे, योगात मग्न, ध्यानात तल्लीन लोक ते पाहतात.
यस्माच्चतुष्पदा ह्येषा त्वया दृष्टा सरस्वती। तस्माच्च पशवः सर्वे भविष्यन्ति चतुष्पदाः। तस्माच्चैषां भविष्यन्ति चत्वारो वै पयोधराः ।। २३.
सरस्वतीला तू चार पायांची पाहिलंस म्हणून, सर्व प्राणी चार पायांचे होतील; आणि त्यामुळे त्यांना चार स्तन असतील.
सोमश्च मन्त्रसंयुक्तो यस्मान्मम मुखाच्च्युतः। जीवः प्राणभृतां ब्रह्मन् सर्वः पीत्वा स्तनैर्घृतम् ।। २३.
सोम, मंत्रांसह, माझ्या तोंडातून वाहिला म्हणून, ब्रह्मन्, सर्व जीव धारक प्राणी त्यांच्या स्तनांतील तुप पितात.
तस्मात् सोममयं चैतदमृतं चैव संज्ञितम्। चतुष्पादा भविष्यन्ति श्वेतत्वं चास्य तेन तत् ।। २३.
म्हणून, हे सोममय अमृत म्हणून ओळखलं जातं; ते प्राणी चार पायांचे असतील आणि त्याचं पांढरं रंगही त्यामुळेच आहे.
यस्माच्चैवं क्रियाभूत्वा द्विपादा वै महेश्वरी। दृष्टा पुनस्त्वया चैषा सावित्री लोकभाविनी। तस्माद्वै द्विपदाः सर्वे द्विस्तनाश्च नराः स्मृताः ।। २३.
म्हणूनच महेश्वरी ही कृतीशील होऊन दोन पायांची दिसली; आणि ही सवित्री, जी सर्व लोकांची जननी आहे, ती तुला दिसली. म्हणून सर्व दोन पायांचे जीव, म्हणजेच माणसे, दोन स्तन असलेली म्हणून ओळखली जातात.
यस्माच्चैवमजा भूत्वा सर्ववर्णा महेश्वरी। दृष्टा त्वया महासत्त्वा सर्वभूतधरा परा। तस्मात्तु विश्वरूपत्वमजानां वै भविष्यति ।। २३.
महेश्वरी ही जन्मरहित होऊन सर्व वर्णांत प्रकट झाली; आणि ती महान सामर्थ्यवान, सर्व भूतांची धारक, अशी तुला दिसली. म्हणून जन्मरहितांना विश्वरूप प्राप्त होईल.
अजश्चैव महातेजा विश्वरूपो भविष्यति। अमोघरेताः सर्वत्र मुखे चास्य हुताशनः। तस्मात् सर्वगतो मेध्यः पशुरूपी हुताशनः ।। २३.
जन्मरहित, तेजस्वी हा विश्वरूप धारण करील; त्याचे बीज सर्वत्र निष्फळ न होता पसरलेले असेल, आणि त्याच्या तोंडात अग्नी आहे. म्हणून अग्नी हा पशुरूपात सर्वत्र पवित्र आणि व्यापून राहिलेला आहे.
तपसा भावितात्मानो ये वै द्रक्ष्यन्ति वै द्विजाः। ईशित्वे च शिवत्वे च सर्वगं सर्वतः स्थिरम् ।। २३.
जे द्विज तपाने आपले मन शुद्ध करतात, ते खरेच सर्वत्र असणारा, स्थिर आणि सर्वत्र व्यापणारा, प्रभुत्व आणि मंगलतेने युक्त असा प्रभू पाहतील.
रजस्तमोविनिर्मुक्तास्त्यक्त्वा मानुष्यकम्बुवि। मत्समीपं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम् ।। २३.
राजस आणि तमस या दोषांपासून मुक्त होऊन, मानवी देह सोडून, ते माझ्या सान्निध्यात येतील, जिथे पुन्हा जन्म घेणे कठीण आहे.
इत्येवमुक्तो भगवान् ब्रह्मा रुद्रेण वै द्विजाः। प्रणम्य प्रयतो भूत्वा पुनराह पितामहः ।। २३.
अशा प्रकारे रुद्राने सांगितल्यावर, भगवंत ब्रह्मा, हे द्विजांनो, भक्तीभावाने वंदन करून, पुन्हा पितामह बोलू लागले.
भगवन्देवदेवेश विश्वरूपी महेश्वरः। इमास्तव महादेव तनवो लोकवन्दिताः ।। २३.
भगवंत, देवांच्या देव, विश्वरूप महेश्वरा, हे महादेव, तुझी ही रूपे सर्व लोकांनी पूजलेली आहेत.
विश्वरूप महासत्त्व कस्मिन् काले महाभुज। कस्यां वा युगसम्भूत्यां द्रक्ष्यन्ति त्वां द्विजातयः ।। २३.
विश्वरूप, महात्मा, बलाढ्य भुजावाले, कोणत्या काळात, कोणत्या युगाच्या प्रारंभात द्विज तुझा दर्शन घेतील?
केन वा तत्त्वयोगेन ध्यानयोगेन केन वा । तनवस्ते महादेव शक्या द्रष्टुं द्विजातिभिः ।। २३.
कोणत्या तत्त्वयोगाने, किंवा ध्यानयोगाने, हे महादेव, तुझी ही रूपे द्विजांना पाहता येतील?
तपसा नैव योगेन दानधर्मफलेन वा। न तीर्थफलयोगेन क्रतुभिर्वा सदक्षिणैः ।। २३.
तपाने, योगाने, दानधर्माच्या फळाने, तीर्थयात्रेच्या फळाने किंवा यज्ञांच्या योग्य दक्षिणेनेही मला पाहता येत नाही.
न वेदाध्यापनैर्वापि न चित्तेन विवेदनैः । शक्योऽहं मानुर्षैद्रष्टुमृते ध्यानात्परं न हि ।। २३.
वेदाध्ययनाने किंवा मनाने केलेल्या विवेकानेही मला माणसांना पाहता येत नाही; केवळ श्रेष्ठ ध्यानानेच मी दिसू शकतो.
साध्यो नारायणश्चैव विष्णुस्त्रिभुवनेश्वरः । भविष्यतीह नाम्ना तु वाराहो नाम विश्रुतः ।। २३.
साध्य, नारायण आणि त्रिभुवनाचा स्वामी विष्णू, येथे वराह नावाने प्रसिद्ध होतील.