वायुपुराणम्

इमां मिथ्याभिशस्तिं यो विशुद्धामपि चोत्तमाम् । वेद मिथ्याभि शस्तिं स न व्रजेच्च कथञ्चन ।। ३४.

जो कोणी शुद्ध आणि श्रेष्ठ आरोप खोटा आहे हे जाणूनही खोटा म्हणून सांगतो, त्याने कधीच परलोकात जाऊ नये.

अनिमित्राच्छिनिर्जज्ञे कनिष्ठाद्वृष्णिनन्दनात् ।। ३४.

वृष्णिकुलातील सर्वात लहान पुत्रापासून अनिमित्राचा जन्म झाला.

सत्यवाक् सत्यसम्पन्नः सत्यकस्तस्य चात्मजः। सात्यकिर्युयुधानस्य तस्य भूतिः सुतोऽभवत् ।। ३४.

त्याचा पुत्र सत्यक होता, जो नेहमी सत्य बोलणारा आणि सत्याने परिपूर्ण होता; युयुधानाचा पुत्र सात्यकी त्याच्याकडून झाला.

भूतेर्युगन्धरः पुत्र इति भौत्याः प्रकीर्त्तिताः। जज्ञाते तनयौ पृश्नेः श्वफल्कश्चित्रकश्च यः ।। ३४.

भूतीचा पुत्र युगंधर होता; त्यांना भूतीचे वंशज म्हणतात. पृष्णीचे दोन पुत्र झाले—श्वफल्क आणि चित्रक.

श्वफल्कस्तु महाराजो धर्मात्मा यत्र वर्त्तते। नास्ति व्याधिभयं तत्र न चावृष्टिभयं तथा ।। ३४.

श्वफल्क हा धर्मात्मा आणि महान राजा जिथे राहतो, तिथे ना रोगाचे भय असते ना दुष्काळाचे.

कदाचित् काशिराजस्य विभोस्तु द्विजसत्तमाः। त्रीणि वर्षाणि विषये नावर्षत्पाकशासनः ।। ३४.

एकदा, श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, काशीच्या प्रसिद्ध राजाच्या राज्यात तीन वर्षे पाऊसच पडला नाही.

स तत्र वासयामास श्वफल्कं परमार्चितम्। श्वफल्कपरिवासेन प्रावर्षत्पाकशासनः ।। ३४.

मग त्या राजाने अत्यंत पूज्य श्वफल्काला तिथे राहायला बोलावले; श्वफल्काच्या वास्तव्यामुळे पावसाने पाऊस पाडला.

श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्यामनिन्दिताम्। गान्दिनीं नाम गां सा हि ददौ विप्राय नित्यशः ।। ३४.

श्वफल्काने काशीच्या राजाची निष्पाप कन्या गांदिनी हिला पत्नी म्हणून स्वीकारले; ती नेहमी ब्राह्मणांना गायी दान देत असे.

सा मातुरुदरस्था वै बहुवर्ष शतान् किल। वसति स्म न वै जज्ञे सर्भस्थान्तां पिताब्रवीत् ।। ३४.

ती आपल्या आईच्या पोटात अनेक शके राहिली, आणि जन्मली नाही; वडिलांनी तिला, गर्भात असलेल्या मुलीला, बोलावले.

जायस्व शीघ्रं भद्रन्ते किमर्थं चापि तिष्ठसि। प्रोवाच चैनं गर्भ स्था सा कन्या गौर्दिने दिने ।। ३४.

'लवकर जन्म घे, भाग्यवती! का थांबली आहेस?' असे वडिलांनी विचारले, आणि ती गांदिनी रोज गर्भातून उत्तर देत असे.

यदि दत्ता तदा स्यां हि यदि स्यामीहतां पितः। तथेत्युवाच तां तस्याः पिता काममपूपुरत् ।। ३४.

'माझे दान झाले तरच मी जन्म घेईन; जर मला इच्छित असाल, वडील, तर तसेच होईल.' वडिलांनी 'तसेच होवो' असे सांगून तिची इच्छा पूर्ण केली.

दाता यज्वा च शूरश्च श्रुतवानतिथिप्रियः। तस्याः पुत्रः स्मृतोऽक्रूरः श्वफल्को भूरिदक्षिणः ।। ३४.

दानशूर, यज्ञ करणारा, पराक्रमी, विद्वान आणि पाहुण्यांना प्रिय—असा तिचा पुत्र अक्रूर म्हणून प्रसिद्ध झाला; श्वफल्क हा मोठ्या दानाचा होता.

उपमङ्गुस्तथा मङ्गुर्मृदुरश्चारिमेजयः। गिरिरक्षस्तता यक्षः शत्रुघ्नो वारिमर्द्दनः ।। ३४.

उपमंगु, मंगुर, मृदुर, अरिमेजय, गिरिरक्षक, यक्ष, शत्रुघ्न आणि वारिमर्दन.

धर्मभृच्च श्रृष्टचयो वर्गमोचस्तथापरः। आवाहप्रतिवाहौ च वसुदेवा वराङ्गना ।। ३४.

धर्मभृत, सृष्टचय, वर्गमोच आणि इतर; आवाह आणि प्रतिवाह, आणि श्रेष्ठ स्त्री वसुदेवा.

अक्रूरादुग्रसेन्यान्तु सुतौ द्वौ कुलनन्दिनौ। देवश्चानुपदेवश्च जज्ञाते देवसंमितौ ।। ३४.

अक्रूर आणि उग्रसेन यांच्याकडून दोन पुत्र, कुलाचा आनंद वाढवणारे—देव आणि अनुपदेव—यांचा जन्म झाला, जे देवांसमान होते.

चित्रकस्याभवन् पुत्राः पृथुर्विपृथुरेव च। अश्वग्रीवोऽश्वबाहुश्च सुपार्श्वकगवेषणौ ।। ३४.

चित्रकाच्या मुलांमध्ये पृथु, विपृथु, अश्वग्रीव, अश्वबाहू, सुपार्श्व आणि कगवेषण यांचा समावेश होता.

अरिष्टनेमिरश्वश्च सुवर्मा वर्मचर्मभृत् । अभूमिर्बहुभूमिश्च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ ।। ३४.

अरिष्टनेमि, अश्व, सुवर्मा, वर्मचर्मभृत, अभूमी, बहुभूमी आणि दोन कन्या श्रविष्ठा व श्रवणा यांचा जन्म झाला.

सत्यकात् काशिदुहिता लेभे सा चतुरः सुतान्। ककुदं भजमानञ्च शमीकबलबर्हिषौ ।। ३४.

काशीची कन्या सत्यका हिने ककुद, भजमान, शमीक आणि बलबर्हिष ही चार मुले जन्माला घातली.

ककुदस्य सुतो वृष्टिर्वृष्टेस्तु तनयोऽभवत्। कपोतरोमा तस्याथ रेवतोऽभवदात्मजः ।। ३४.

ककुदाचा मुलगा वृष्टि, वृष्टिचा मुलगा कपोतरोंमा आणि त्याचा मुलगा रेवत झाला.

तस्यासीत्तुम्बुरुसखा विद्वान् पुत्रोऽभवत्किल। ख्यायते यस्य नाम्ना स चन्दनोदकदुन्दुभिः ।। ३४.

त्याला तुंबरूचा मित्र असा एक विद्वान मुलगा झाला, ज्याचे नाव चंदन-उदक-दुंदुभी म्हणून प्रसिद्ध आहे.

तस्माच्चाभिजितः पुत्र उत्पन्नस्तु पुनर्वसुः। अश्वमेधन्तु पुत्रार्थे आजहार नरोत्तमः ।। ३४.

त्याच्यापासून अभिजित नावाचा मुलगा झाला आणि त्याचा मुलगा पुनर्वसु. पुत्रप्राप्तीसाठी त्या उत्तम पुरुषाने अश्वमेध यज्ञ केला.

तस्य मध्येऽतिरात्रस्य सदोमध्यात्समुत्थितम्। ततस्तु विद्वान् धर्मज्ञो दाता यज्वा पुनर्वसुः ।। ३४.

त्या अतिरात्र यज्ञाच्या वेळी, यज्ञमंडपाच्या मध्यभागातून, विद्वान, धर्मनिष्ठ, दानशूर आणि यज्ञ करणारा पुनर्वसु प्रकट झाला.

तस्यापि पुत्रमिथुनं बाहुबाणाजितः किल। आहुकश्चाहुकी चैव ख्यातौ मतिमतांवरौ ।। ३४.

त्यालाही बाहीबाण आणि अजित ही जुळी मुले झाली; तसेच आहुक आणि आहुकी हे दोघेही ज्ञानी लोकांत प्रसिद्ध झाले.

इमांश्चोदाहरन्त्यत्र श्लोकान् प्रति तमाहुकम्। सोपासङ्गानुकर्षाणां सध्वजानां वरूथिनाम् ।। ३४.

इथे त्या आहुकाबद्दल, त्याच्या अनुयायांसह, ध्वज आणि सैन्य असणाऱ्यांविषयी श्लोक सांगितले जातात.

रथानां मेघघोषाणां सहस्राणि दशैव तु। नासत्यवादी त्वासीत्तु नायज्वा नासहस्रदः ।। ३४.

दहा हजार मेघासारखा गजर करणारे रथ होते; तो कधीही असत्य बोलत नसे, यज्ञ टाळत नसे किंवा कंजूषपणा करत नसे.

नाशुचिर्नाप्यधर्मात्मा नाविद्वान्न कृशोऽभवत्। आहुकस्य धृतिः पुत्र इत्येवमनु शुश्रुमः ।। ३४.

तो कधीही अपवित्र, अधार्मिक, अज्ञानी किंवा दुर्बल नव्हता; आहुकाचा मुलगा धृति याच्याबद्दल आम्ही असे ऐकले आहे.

श्वेतेन परिचारेण किशोरप्रतिमान् हयान्। अशीतियुक्तनियुतान्याहुकप्रतिमोऽव्रजत् ।। ३४.

पांढऱ्या सेवकासह आणि कोवळ्या अश्वांसारखे घोडे, ऐंशीजोडी जुंपलेले, असा आहुकासारखा एक पुढे गेला.

पूर्वस्यान्दिशि नागानां भोजस्य प्रतिरेजिरे। रूप्यकाञ्चनकक्षाणां सहस्राण्येकविंशतिः ।। ३४.

पूर्व दिशेला भोजाच्या एकवीस हजार हत्ती चमकत होते, त्यांना चांदी आणि सोन्याची कवचं घातली होती.

तावन्त्येव सहस्राणि उत्तरस्यान्तथा दिशि। भूमिपालस्य भोजस्य उत्तिष्ठेत् किङ्किणी किल ।। ३४.

उत्तर दिशेलाही तितकेच हजार bells भोज राजाच्या सैन्यात वाजत असत, असे सांगितले जाते.