एक दिवस, श्राद्ध करणारा भक्त पवित्र वस्त्र हातात घेऊन सर्व पितरांना पुन्हा पुन्हा दृक्-दान स्वरूपाने लाभदायक अर्पण करतो आणि त्यासोबत विधिपूर्वक मंत्राचा उच्चार करतो. पितरांप्रती निष्ठा असलेल्या व्यक्तीने नेहमी तुप व तीळ मिसळलेले तीन पिंड जमिनीवर, डावं गुडघं टेकवून, नियमाप्रमाणे समर्पित करावेत. पूर्वाभिमुख होऊन, पितर, पितामह आणि प्रपितामह यांचा विधिपूर्वक आह्वान करावा आणि पिंडांना पितृपक्षीय पाण्याने काळजीपूर्वक प्रदक्षिणा घालावी. काही लोक मातृपक्षीय पितरांसाठी वेगळ्या प्रकारे अन्न, पाणी, फुले आणि विविध प्रकारच्या खाद्यपदार्थांनी सन्मान करतात. तीन पोषक पिंडे योग्य क्रमाने, अंगठ्याचा उपयोग करून, दोन्ही गुडघ्यांच्या मध्ये काळजीपूर्वक अर्पण करावीत. डाव्या आणि वरच्या हाताने, धर्ममंत्र उच्चारत, थकवा न येता नेहमी म्हणावे—“हे सूक्ष्म पितरांनो, तुम्हांस नमस्कार.” उजव्या हाताने प्रथम पिंड सोडावा आणि सतत म्हणावे—“हे सौम्य पितरांनो, तुम्हांस नमस्कार.” डावा व वरचा हात वापरून, धर्माची जागरूकता ठेवून, ओखळीच्या आणि जलपात्राच्या ओळीवर सेवा करावी. नवीन कापडी दोरा, लाल कापूस, लोकर किंवा वल्कल वस्त्र, तसेच पितृसूत्र द्यावे; रेशीम मात्र टाळावी. फाटके किंवा मळलेले वस्त्र श्राद्धात द्यायला नको, कारण त्याने पितर प्रसन्न होत नाहीत आणि दात्याला समृद्धी मिळत नाही. तीन गाठीचे काजळ आणि काळ्या तीळाच्या तेलाचा वापर श्रेष्ठ मानला जातो. चंदन, अगुरु, तमालपत्र, उशीरा, भाका, तसेच उत्तम धूप—गुग्गुळ आणि तुरुष्क धूप—हे वापरावेत. शुभ्र, सुगंधी फुले, कमळ, कुमुदिनी आणि इतर योग्य, सुगंधी फुले सर्वश्रेष्ठ आहेत. जवा, सुमनस, भंडीरा, उपकाम, कुरंडक ही फुले श्राद्धात कधीही वापरू नयेत. जी फुले सुगंधरहित किंवा क्षीण सुगंधाची आहेत, तीही टाळावीत. समृद्धी इच्छिणाऱ्याने अशा फुलांचा त्याग करावा. द्विजजन योग्य आसनावर, उत्तराभिमुख बसावेत; पण यजमानाने दक्षिणाभिमुख होऊन नियमानुसार पूजा करावी. समोर बसलेल्या द्विजांना कुश आणि पिंड काळजीपूर्वक अर्पण करावेत; ह्याच पद्धतीने स्वतःच्या पितामहांचा सन्मान करावा. कुश हिरवी, किंचित पिवळी, फुलांनी ओतप्रोत, बार्लीच्या दाण्याएवढ्या लांबीची, व्यवस्थित मांडलेली असावी आणि ती पितृस्थानावर ठेवावी. मूळाजवळही काळ्या दगडांसारख्या वस्तू विपुल प्रमाणात आढळतात; त्याचप्रमाणे शमाका, नीवार, दुर्वा या तृणांचा उल्लेख आहे. पूर्वी प्रशंसित असलेला श्रेष्ठ प्रजापती मग उत्पन्न झाला; त्याचे केस आकाशमार्गे पृथ्वीवर पडले. म्हणून हे पवित्र आणि उन्नत तृण श्राद्धकर्मात सन्मानित केले जातात; समृद्धी इच्छिणाऱ्याने त्यावर पिंड अर्पण करावेत. संततीची वृद्धी, तेज, कीर्ती आणि वंशजांसाठी आकर्षक सौंदर्य—ही सदैव पवित्र आणि पापमुक्त व्यक्तीस प्राप्त होतात. पिंडार्पणासाठी दक्षिणाभिमुख होऊन एकदाच कुश अंथराव्यात; त्यांच्या टोकांचा कल आग्नेय दिशेकडे असावा, अशी विधी सांगितली आहे. शहाण्या माणसाने नेहमी एकाग्रचित्ताने श्राद्ध करावे; मनात खिन्नता, राग किंवा अस्थिरता नसावी. जे काही अपवित्र आहे, ते मी पूर्णपणे नष्ट करतो; या विधीस विरोध करणारे सर्व देव, दैत्य, राक्षस, यक्ष, पिशाच्च, यातुधान मी नष्ट करतो. ज्या ठिकाणी पित्याने अर्पण केलेले अन्न पाहिले, तिथे सर्व असुर दूर राहतात; जिथे हा मंत्र उच्चारला जातो, तिथे राक्षसही दूर राहतात. द्विजजनांनी नेहमी या पद्धतीने श्राद्ध करावे; मनात जी इच्छा असेल, ती पितर पूर्ण करतात. श्राद्ध नेहमी परिश्रमपूर्वक केल्यास पितर हर्षित होतात आणि दैत्य निराश होतात. श्राद्धात शूद्र, श्राद्ध, क्षीरव, बल्वज, तरव, वारण, लवा, लववर्ष व इतर अशा तृणांचा त्याग करावा. उपटन, सुगंध, अभ्यंग आणि काशा, पुनर्भव या तृणांचा वापर करावा; ह्यामुळे सर्व इच्छित फल मिळते. काशा, पुनर्भव, बर्हण, उपबर्हण ही तृणे—हेच पितर देव आहेत आणि देवही पुन्हा पितर आहेत. फुलं, धूप इत्यादी अर्पणासाठी हा मंत्र सांगितला आहे; ती दक्षतेने दक्षिण दिशेला हवनासाठी अर्पण करावीत. सोम, जो पितरांचा अधिपती आहे, त्याला स्वधा; अङ्गिरसांना नमस्कार. स्वर्गप्राप्ती होवो अथवा न होवो, विधीच्या सिद्धीसाठी अर्पण करावे. मधोमध समिधा ठेवून, अशा प्रकारे हवन सांगितले आहे. अग्नी, जो पितरांना हविर्भाग नेतो, त्याला स्वधा; अङ्गिरसांना नमस्कार. यमाला आणि पुन्हा अङ्गिरसांना स्वधा—असे म्हणावे. ही हवनमंत्रांची क्रमवारी आहे; नेहमी दक्षिणेस अग्नीला, मग मध्ये सोमाला अर्पण करावे. या दोघांमध्ये नेहमी विवस्वत् यांना अर्पण करावे, स्वधा विधी व चिन्हांसह. अग्निहोत्र आणि पाठ उच्चारताना, विशेषतः अभिवादन, आर्द्रण, काजळ आणि अभ्यंग, तसेच पिंड अर्पण करावे. अश्वमेधाचे फळ, मंत्रासह, सर्व विधी दक्षतेने करावेत. प्रज्वलित अग्नीत, विशेषतः भरपूर हवन असताना, आणि जेव्हा ज्वाला धूराशिवाय फडफडते, तेव्हा विधीच्या सिद्धीसाठी अर्पण करावे. अशा प्रकारे, पवित्र भावनेने व नियमानुसार केलेल्या श्राद्धकर्माने पितर प्रसन्न होतात, आणि इच्छित फलांची प्राप्ती होते.