വായുപുരാണമ്

സൂര്യായുതാനാമയുതപ്രഭാ ച നമോഽസ്തു തേ ചന്ദ്രസഹസ്രഗോചര। നമോഽസ്തു തേ പര്വതരൂപധാരിണേ നമോഽസ്തു തേ സര്വഗുണാകരായ ।। ൫൫.

പതിനായിരം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയും, ആയിരം ചന്ദ്രന്മാരുടെ വിസ്തൃതിയിലും ഉള്ളവനേ, പർവ്വതരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, സകല ഗുണങ്ങളുടെ ആകയേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ പട്ടിശരൂപധാരിണേ നമോഽസ്തു തേ ചര്മവിഭൂതിധാരിണേ । നമോഽസ്തു തേ രുദ്രപിനാകപാണയേ നമോഽസ്തു തേ സായകചക്രധാരിണേ ।। ൫൫.

കുന്തരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, കവചം അണിയുന്നവനേ, രുദ്രൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവനേ, ബാണവും ചക്രവും കൈവശമുള്ളവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ഭസ്മവിഭൂഷിതാങ്ഗ നമോഽസ്തു തേ കാമശരീരനാശന। നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവാസസേ നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യബാഹവേ ।। ൫൫.

ഭസ്മം അണിഞ്ഞ ശരീരമുള്ളവനേ, കാമദേഹത്തെ നശിപ്പിച്ചവനേ, സ്വർണ്ണവസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന ദേവാ, സ്വർണ്ണഭുജമുള്ള ദേവാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യരൂപ നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യനാഭ। നമോഽസ്തു തേ നേത്രസഹസ്രചിത്ര നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യരേതഃ ।। ൫൫.

സ്വർണ്ണരൂപമുള്ള ദേവാ, സ്വർണ്ണനാഭിയുള്ള ദേവാ, ആയിരം വർണ്ണഭേദമുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ളവനേ, സ്വർണ്ണബീജമുള്ള ദേവാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവര്ണ നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യഗര്ഭ। നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യചീര നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യദായിനേ ।। ൫൫.

സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള ദേവാ, സ്വർണ്ണഗർഭമുള്ള ദേവാ, സ്വർണ്ണവസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന ദേവാ, സ്വർണ്ണം നൽകുന്ന ദേവാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യമാലിനേ നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവാഹിനേ। നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യചീര നമോഽസ്തു തേ ഭൈരവനാദനാദിനേ ।। ൫൫.

സ്വർണ്ണമാല അണിഞ്ഞ ദേവാ, സ്വർണ്ണം വഹിക്കുന്ന ദേവാ, സ്വർണ്ണവസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന ദേവാ, ഭൈരവനാദത്തിന്റെ ആദിയാവുന്നവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ഭൈരവവേഗവേഗ നമോഽസ്തു തേ ശങ്കര നീലകണ്ഠ। മനോഽസ്തു തേ ദിവ്യസഹസ്രബാഹോ നമോഽസ്തു തേ നര്ത്തനവാദനപ്രിയ ।। ൫൫.

വേഗത്തിൽ ഭൈരവനായവനേ, ശങ്കരാ, നീലകണ്ഠാ, ദിവ്യമായ ആയിരം ഭുജങ്ങളുള്ളവനേ, നൃത്തത്തിലും സംഗീതത്തിലും പ്രിയമുള്ളവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ഏവം സംസ്തൂയമാനസ്തു വ്യക്തോ ഭൂത്വാ മഹാമതിഃ। ഭാതി ദേവോ മഹായോഗീ സൂര്യകോടിസമപ്രഭഃ ।। ൫൫.

ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മഹാമനസ്സുള്ള ദൈവം പ്രത്യക്ഷമായി; മഹായോഗി, കോടികൾ സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

അഭിഭാഷ്യസ്തദാ ഹൃഷ്ടോ മഹാദേവോ മഹേശ്വരഃ। വക്രകോടിസഹസ്രേണ ഗ്രസമാന ഇവാപരമ് ।। ൫൫.

അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ, മഹേശ്വരൻ, ആയിരം വക്രമുഖങ്ങൾകൊണ്ടു് മറ്റെവനെയും ദഹിക്കുന്നതുപോലെ പ്രത്യക്ഷമായി സംസാരിച്ചു.

ഏകഗ്രീവസ്ത്വേകജടോ നാനാഭൂഷണ്ഭൂഷിതഃ। നാനാചിത്രവിചിത്രാങ്ഗോ നാനാമാല്യാനുലേപനഃ ।। ൫൫.

ഒറ്റ കഴുത്തും ഒറ്റ ജടയും ഉള്ളവനായി, വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, അത്ഭുതകരമായ പലവിധ രൂപങ്ങളാൽ ശരീരം ഭസുരമാക്കി, പലതരം പുഷ്പമാലകളും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും അണിഞ്ഞവനായിരുന്നു.

പിനാകപാണിര്ഭഗവാന് വൃഷഭാസനശൂലധൃക് । ദണ്ഡകൃഷ്ണാജിനധരഃ കപാലീ ഘോരരൂപധൃക് ।। ൫൫.

പിനാകം എന്ന വില്ല് കൈയിൽ പിടിച്ച മഹാത്മാവ്, കാളയുടെ മേൽ ഇരുന്ന്, ത്രിശൂലം കൈവശം വച്ചവൻ, ദണ്ഡവും കറുത്ത മയിലിൻ തൊലിയും ധരിച്ചവൻ, കപാലം തലയിൽ അണിഞ്ഞു, ഭയാനകമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

വ്യാലയജ്ഞോപവീതീ ച സുരാണാമഭയങ്കരഃ। ദുന്ദുഭിസ്വനനിര്ഘോഷപര്ജന്യനിനദോപമഃ। മുക്തോ ഹാസസ്തദാ തേന നഭഃ സര്വമപൂരയത് ।। ൫൫.

അവൻ പാമ്പിനെ യജ്ഞോപവീതമായി ധരിച്ചു, ദേവന്മാർക്ക് ഭയമില്ലാത്തതാക്കി, അവന്റെ ഗർജ്ജനം പാറക്കല്ല് ഇടിച്ചുപൊളിയുന്ന പോലെ, മേഘഗർജ്ജനത്തെയും മൃദംഗധ്വനിയെയും പോലെ മുഴങ്ങുകയും, അവന്റെ ചിരി ആകാശം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

തേന ശബ്ദേന മഹതാ വയം ഭീതാ മഹാത്മനഃ। തദോവാച മഹായോഗീ പ്രീതോഽഹം സുരസത്തമൌ ।। ൫൫.

ആ മഹാത്മാവിന്റെ ആ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ മഹായോഗി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷവാനാണ്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായോരു ഇരുവരേ.'

പശ്യേതാഞ്ച മഹാമായാം ഭയം സര്വം പ്രമുച്യതാമ് । യുവാം പ്രസൂതൌ ഗാത്രേഷു മമ പൂര്വസനാതനൌ ।। ൫൫.

'ഈ മഹാമായയെ കാണൂ; എല്ലാ ഭയവും വിട്ടുകളയട്ടെ. നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്റെ പുരാതന ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.'

അയം മേ ദക്ഷിണോ ബാഹുര്ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ। വാമോ ബാഹുശ്ച മേ വിഷ്ണുര്നിത്യം യുദ്ധേഷു തിഷ്ഠതി। പ്രീതോഽഹം യുവയോഃ സമ്യഗ്വരം ദഝി യഥേപ്സിതമ് ।। ൫൫.

'എന്റെ വലതുകൈ ബ്രഹ്മാവാണ്, ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹൻ; ഇടതുകൈ വിഷ്ണുവാണ്, യുദ്ധങ്ങളിൽ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നവൻ. ഞാൻ നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും സന്തോഷവാനാണ്; ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിക്കൂ.'

തതഃ പ്രഹൃഷ്ടമനസൌ പ്രണതൌ പാദയോഃ പുനഃ । ഊചതുശ്ച മഹാത്മാനൌ പുനരേവ തദാനഘൌ ।। ൫൫.

അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാക്കളായ ഇരുവരും സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ വീണ്ടും അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു, വീണ്ടും നിർമലമായ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.

യദി പ്രീതിഃ സമുത്പന്നാ യദി ദേയോ വരശ്ച നൌ। ഭക്തിര്ഭവതു നൌ നിത്യം ത്വയി ദേവ സുരേശ്വര ।। ൫൫.

'നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചുവെന്നും, ഞങ്ങൾക്കു വരം നൽകുവാൻ തയ്യാറാണെന്നും ആണെങ്കിൽ, ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായ ദേവാ, ഞങ്ങൾക്കു എപ്പോഴും നിങ്ങളിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ.'

ഏവമസ്തു മഹാഭാഗൌ സൃജതാം വിവിധാഃ പ്രജാഃ। ഏവമുക്ത്വാ സ ഭഗവാംസ്തത്രൈവാന്തരധീയത ।। ൫൫.

'അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ, മഹാഭാഗ്യശാലികളേ; നിങ്ങൾ വിവിധ ജീവികൾ സൃഷ്ടിക്കട്ടെ.' ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ഭഗവാൻ അവിടെയേയ്ക്ക് അദൃശ്യനായി.

ഏവമേഷ മയോക്തോ വഃ പ്രഭാവസ്തസ്യ യോഗിനഃ। തേന സര്വമിദം സൃഷ്ടം ഹേതുമാത്രാ വയന്ത്വിഹ ।। ൫൫.

'ആ മഹായോഗിയുടെ പ്രഭയെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ചു, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കാരണം മാത്രം ആണ്.'

ഏതദ്ധി രൂപമജ്ഞാതമവ്യക്തം ശിവസംജ്ഞിതമ്। അചിന്ത്യം തദദൃശ്യഞ്ച പശ്യന്തി ജ്ഞാനചക്ഷുഷഃ ।। ൫൫.

ഈ രൂപം അറിയപ്പെടാത്തതും, അവ്യക്തവും, ശിവ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതും, ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, കാണാനാവാത്തതുമാണ്; ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ അത് കാണാൻ കഴിയൂ.

തസ്മൈ ദേവാധിപത്യായ നമസ്കാരം പ്രയുങ്ക്ത ഹ। യേന സൂക്ഷ്മമചിന്ത്യഞ്ച പശ്യന്തി ജ്ഞാനചക്ഷുഷഃ ।। ൫൫.

ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായ അവനോട് അവർ നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു; ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയുള്ളവർക്ക് സൂക്ഷ്മവും അചിന്ത്യവുമായത് കാണാൻ കഴിയുന്നത് അവന്റെ കൃപയാലാണ്.

മഹാദേവ നമസ്തേഽസ്തു മഹേശ്വര നമോഽസ്തു തേ। സുരാസുരവര ശ്രേഷ്ഠ മനോഹംസ നമോഽസ്തു തേ ।। ൫൫.

മഹാദേവാ, നമസ്കാരം; മഹേശ്വരാ, നമസ്കാരം; ദേവാസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, മനോഹംസാ, നമസ്കാരം.

ഏതച്ഛ്രുത്വാ ഗതാഃ സര്വേ സുരാഃ സ്വം സ്വം നിവേശനമ്। നമസ്കാരം പ്രയുഞ്ജാനാഃ ശങ്കരായ മഹാത്മനേ ।। ൫൫.

ഇത് കേട്ടശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും തങ്ങളുടെ താന്തിയിടങ്ങളിലേക്ക് പോയി, മഹാത്മാവായ ശങ്കരനോട് നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു.

ഇമം സ്തവം പഠേദ്യസ്തു ഈശ്വരസ്യ മഹാത്മനഃ। കാമാംശ്ച ലഭതേ സര്വാന് പാപേഭ്യസ്തു വിമുച്യതേ ।। ൫൫.

മഹാത്മാവായ ഈശ്വരന്റെ ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുകയും ചെയ്യും.

ഏതത്സര്വം സദാ തേന വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ। മഹാദേവപ്രസാദേന ഉക്തം ബ്രഹ്മ സനാതനമ്। ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം മയാ മാഹേശ്വരം ബലമ് ।। ൫൫.

ഇവയെല്ലാം മഹാദേവന്റെ കൃപയാൽ, ശക്തനായ വിഷ്ണുവാണ് സദാ പറഞ്ഞിരുന്നത്, അതേപോലെ സനാതന ബ്രഹ്മാവായും. മഹേശ്വരന്റെ ശക്തിയെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.

അഗാത്കഥമമാവാസ്യാം മാസി മാസി ദിവം നൃപഃ। ഐലഃ പുരൂരവാഃ സൂത കഥം വാഽതര്പയത് പിതൄന് ।। ൫൬.

ഏതിങ്ങനെ, രാജാവായ ഐലൻ, ഓരോ മാസവും അമാവാസ്യ ദിവസം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി? സൂതാ, അവൻ എങ്ങനെയാണ് പിതൃകർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചത്?

തസ്യ ചാഹം പ്രവക്ഷ്യാമി പ്രഭാവം ശാംശപായന। ഐലസ്യാദിത്യസംയോഗം സോമസ്യ ച മഹാത്മനഃ ।। ൫൬.

അവന്റെ മഹത്വവും, ഐലന്റെ സൂര്യയോടുള്ള ബന്ധവും, മഹാത്മാവായ സോമന്റെ കാര്യവും ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, ശാംശപായനാ.

അപാംസാരമയസ്യേന്ദോഃ പക്ഷയോഃ ശുക്ലകൃഷ്ണയോഃ। ഹ്രാസവൃദ്ധീ പിതൃമതഃ പക്ഷസ്യ ച വിനിര്ണയഃ ।। ൫൬.

ജലത്തിന്റെ സാരമായ ചന്ദ്രന്റെ വെളുത്തും കറുത്തും ആയ ഇരുപക്ഷങ്ങളിൽ, വധവും വർദ്ധനവും പിതൃപുരുഷന്മാർ നിർണ്ണയിക്കുന്നു.

സോമാച്ചൈവാമൃതപ്രാപ്തിഃ പിതൄണാം തര്പണം തഥാ। കവ്യാഗ്നേശ്ചാത്തസോമാനാം പിതൄണാഞ്ചൈവ ദര്ശനമ് ।। ൫൬.

സോമനിൽ നിന്ന് അമൃതം ലഭിക്കുകയും, പിതൃപുരുഷന്മാർ തൃപ്തി നേടുകയും ചെയ്യുന്നു; ഹോമാഗ്നിയിൽ സോമം സ്വീകരിച്ച പിതൃപുരുഷന്മാരെ ദർശിക്കാനും സാധിക്കുന്നു.