വായുപുരാണമ്

സ്വധാകാരശ്ച ജാപ്യശ്ച വ്രതാനി നിയമാസ്തഥാ। വേദാ ലോകാശ്ച ദേവാശ്ച ഭഗവാനേവ സര്വശഃ ।। ൫൫.

സ്വധാവിളിയും ജപവും വ്രതങ്ങളും നിയമങ്ങളും, വേദങ്ങളും ലോകങ്ങളും ദേവന്മാരും — ഭഗവാനേ, ഇതെല്ലാം നീയാണു്.

ആകാശസ്യ ച ശബ്ദസ്ത്വം ഭൂതാനാം പ്രഭവാവ്യയമ്। ഭൂമേര്ഗന്ധോ രസശ്വാപാം തേജോരൂപം മഹേശ്വര ।। ൫൫.

ആകാശത്തിന്റെ ശബ്ദവും, സകല ജീവികളുടെ അക്ഷയമായ ഉത്ഭവവും നീയാണു്. ഭൂമിയുടെ സുഗന്ധം, ജലത്തിന്റെ രുചി, അഗ്നിയുടെ രൂപം, മഹേശ്വരാ, അതൊക്കെയും നീയാണു്.

വായോഃ രുപര്ശശ്ച ദേവശ്ച വപുശ്ചന്ദ്രമസസ്തഥാ । ബുധോ ജ്ഞാനഞ്ച ദേവേശ പ്രകൃതൌ ബീജമേവ ച ।। ൫൫.

വായുവിന്റെ സ്പർശവും രൂപവും, ചന്ദ്രന്റെ ഭംഗിയും, ബുധന്റെ ജ്ഞാനവും, ദേവാദിദേവാ, പ്രകൃതിയിലെ വിത്തും നീയാണു്.

ത്വം കര്ത്താ സര്വഭൂതാനാം കാലോ മൃത്യുര്യമോഽന്തകഃ। ത്വം ധാരയസി ലോകാസ്ത്രീംസ്ത്വമേവ സൃജസി പ്രഭോ ।। ൫൫.

സകല ഭൂതങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും, കാലവും, മരണമും, യമനും നീയാണു്. മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും നീ താങ്ങുന്നു, പ്രഭോ, അവയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും നീയാണു്.

പൂര്വേണ വദനേന ത്വമിന്ദ്രത്വഞ്ച പ്രകാശസേ। ദക്ഷിണേന ച വക്രേണ ലോകാന് സംക്ഷീയസേ പ്രഭോ ।। ൫൫.

കിഴക്കേ മുഖംകൊണ്ടു് നീ ഇന്ദ്രത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു; തെക്കേ വക്രമുഖംകൊണ്ടു്, പ്രഭോ, ലോകങ്ങളെ കുറയ്ക്കുന്നു.

പശ്ചിമേന തു വക്രേണ വരുണത്വം കരോഷി വൈ। ഉത്തരേണ തു വക്രേണ സൌമ്യത്വഞ്ച വ്യവസ്ഥിതമ് ।। ൫൫.

പടിഞ്ഞാറേ വക്രമുഖംകൊണ്ടു് നീ വരുണത്വം കൈവരിക്കുന്നു; വടക്കേ വക്രമുഖംകൊണ്ടു്, ശാന്തതയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

രാജസേ ബഹുധാ ദേവ ലോകാനാം പ്രഭവാവ്യയഃ। ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ മരുതശ്ചാശ്വിനീസുതൌ ।। ൫൫.

ദേവാ, നീ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും അക്ഷയത്വവും ആകുന്നു; ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, മരുതുകൾ, അശ്വിനീദേവന്മാർ എന്നിവരും നീയാണു്.

സാധ്യാ വിദ്യാധരാ നാഗാശ്വാരണാശ്ച തപോധനാഃ. വാലഖില്യാ മഹാത്മാനസ്തപഃ സിദ്ധാശ്ച സുവ്രതാഃ ।। ൫൫.

സാധ്യർ, വിദ്യാധരർ, നാഗങ്ങൾ, കുതിരകളുടെ രക്ഷകർ, തപസ്സുകാർ, മഹാത്മാക്കളായ വാലഖില്യർ, সিদ্ধന്മാർ, ഉത്തമവ്രതമുള്ളവർ എന്നിവരും നീയാണു്.

ത്വത്തഃ പ്രസൂതാ ദേവേശ യേ ചാന്യേ നിയതവ്രതാഃ। ഉമാ സീതാ സിനീ വാലീ കുഹൂര്ഗായത്രിരേവ ച ।। ൫൫.

ദേവാദിദേവാ, നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉമ, സീത, സിനി, വാലി, കുഹൂ, ഗായത്രി എന്നിവരും, മറ്റുള്ള വ്രതനിഷ്ഠരായവരും ജനിക്കുന്നത്.

ലക്ഷ്മീഃ കീര്ത്തിര്ധൃതിര്മേധാ ലജ്ജാ ക്ഷാന്തിര്വപുഃ സ്വധാ। തുഷ്ടിഃ പുഷ്ഠിഃ ക്രിയാ ചൈവ വാചാം ദേവീ സരസ്വതീ। ത്വത്തഃ പ്രസൂതാ ദേവേശ സന്ധ്യാ രാത്രിസ്തഥൈവ ച ।। ൫൫.

ലക്ഷ്മി, കീർത്തി, ധൈര്യം, ബുദ്ധി, ലജ്ജ, ക്ഷമ, സൗന്ദര്യം, സ്വധ, തൃപ്തി, പോഷണം, ക്രിയ, വാക്ദേവിയായ സരസ്വതി, ദേവാദിദേവാ, ഇവയും, സന്ധ്യയും രാത്രിയും നിന്നിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്.

സൂര്യായുതാനാമയുതപ്രഭാ ച നമോഽസ്തു തേ ചന്ദ്രസഹസ്രഗോചര। നമോഽസ്തു തേ പര്വതരൂപധാരിണേ നമോഽസ്തു തേ സര്വഗുണാകരായ ।। ൫൫.

പതിനായിരം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയും, ആയിരം ചന്ദ്രന്മാരുടെ വിസ്തൃതിയിലും ഉള്ളവനേ, പർവ്വതരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, സകല ഗുണങ്ങളുടെ ആകയേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ പട്ടിശരൂപധാരിണേ നമോഽസ്തു തേ ചര്മവിഭൂതിധാരിണേ । നമോഽസ്തു തേ രുദ്രപിനാകപാണയേ നമോഽസ്തു തേ സായകചക്രധാരിണേ ।। ൫൫.

കുന്തരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, കവചം അണിയുന്നവനേ, രുദ്രൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവനേ, ബാണവും ചക്രവും കൈവശമുള്ളവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ഭസ്മവിഭൂഷിതാങ്ഗ നമോഽസ്തു തേ കാമശരീരനാശന। നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവാസസേ നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യബാഹവേ ।। ൫൫.

ഭസ്മം അണിഞ്ഞ ശരീരമുള്ളവനേ, കാമദേഹത്തെ നശിപ്പിച്ചവനേ, സ്വർണ്ണവസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന ദേവാ, സ്വർണ്ണഭുജമുള്ള ദേവാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യരൂപ നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യനാഭ। നമോഽസ്തു തേ നേത്രസഹസ്രചിത്ര നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യരേതഃ ।। ൫൫.

സ്വർണ്ണരൂപമുള്ള ദേവാ, സ്വർണ്ണനാഭിയുള്ള ദേവാ, ആയിരം വർണ്ണഭേദമുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ളവനേ, സ്വർണ്ണബീജമുള്ള ദേവാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവര്ണ നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യഗര്ഭ। നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യചീര നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യദായിനേ ।। ൫൫.

സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള ദേവാ, സ്വർണ്ണഗർഭമുള്ള ദേവാ, സ്വർണ്ണവസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന ദേവാ, സ്വർണ്ണം നൽകുന്ന ദേവാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യമാലിനേ നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യവാഹിനേ। നമോഽസ്തു തേ ദേവ ഹിരണ്യചീര നമോഽസ്തു തേ ഭൈരവനാദനാദിനേ ।। ൫൫.

സ്വർണ്ണമാല അണിഞ്ഞ ദേവാ, സ്വർണ്ണം വഹിക്കുന്ന ദേവാ, സ്വർണ്ണവസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന ദേവാ, ഭൈരവനാദത്തിന്റെ ആദിയാവുന്നവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

നമോഽസ്തു തേ ഭൈരവവേഗവേഗ നമോഽസ്തു തേ ശങ്കര നീലകണ്ഠ। മനോഽസ്തു തേ ദിവ്യസഹസ്രബാഹോ നമോഽസ്തു തേ നര്ത്തനവാദനപ്രിയ ।। ൫൫.

വേഗത്തിൽ ഭൈരവനായവനേ, ശങ്കരാ, നീലകണ്ഠാ, ദിവ്യമായ ആയിരം ഭുജങ്ങളുള്ളവനേ, നൃത്തത്തിലും സംഗീതത്തിലും പ്രിയമുള്ളവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

ഏവം സംസ്തൂയമാനസ്തു വ്യക്തോ ഭൂത്വാ മഹാമതിഃ। ഭാതി ദേവോ മഹായോഗീ സൂര്യകോടിസമപ്രഭഃ ।। ൫൫.

ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മഹാമനസ്സുള്ള ദൈവം പ്രത്യക്ഷമായി; മഹായോഗി, കോടികൾ സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

അഭിഭാഷ്യസ്തദാ ഹൃഷ്ടോ മഹാദേവോ മഹേശ്വരഃ। വക്രകോടിസഹസ്രേണ ഗ്രസമാന ഇവാപരമ് ।। ൫൫.

അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ, മഹേശ്വരൻ, ആയിരം വക്രമുഖങ്ങൾകൊണ്ടു് മറ്റെവനെയും ദഹിക്കുന്നതുപോലെ പ്രത്യക്ഷമായി സംസാരിച്ചു.

ഏകഗ്രീവസ്ത്വേകജടോ നാനാഭൂഷണ്ഭൂഷിതഃ। നാനാചിത്രവിചിത്രാങ്ഗോ നാനാമാല്യാനുലേപനഃ ।। ൫൫.

ഒറ്റ കഴുത്തും ഒറ്റ ജടയും ഉള്ളവനായി, വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, അത്ഭുതകരമായ പലവിധ രൂപങ്ങളാൽ ശരീരം ഭസുരമാക്കി, പലതരം പുഷ്പമാലകളും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും അണിഞ്ഞവനായിരുന്നു.

പിനാകപാണിര്ഭഗവാന് വൃഷഭാസനശൂലധൃക് । ദണ്ഡകൃഷ്ണാജിനധരഃ കപാലീ ഘോരരൂപധൃക് ।। ൫൫.

പിനാകം എന്ന വില്ല് കൈയിൽ പിടിച്ച മഹാത്മാവ്, കാളയുടെ മേൽ ഇരുന്ന്, ത്രിശൂലം കൈവശം വച്ചവൻ, ദണ്ഡവും കറുത്ത മയിലിൻ തൊലിയും ധരിച്ചവൻ, കപാലം തലയിൽ അണിഞ്ഞു, ഭയാനകമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

വ്യാലയജ്ഞോപവീതീ ച സുരാണാമഭയങ്കരഃ। ദുന്ദുഭിസ്വനനിര്ഘോഷപര്ജന്യനിനദോപമഃ। മുക്തോ ഹാസസ്തദാ തേന നഭഃ സര്വമപൂരയത് ।। ൫൫.

അവൻ പാമ്പിനെ യജ്ഞോപവീതമായി ധരിച്ചു, ദേവന്മാർക്ക് ഭയമില്ലാത്തതാക്കി, അവന്റെ ഗർജ്ജനം പാറക്കല്ല് ഇടിച്ചുപൊളിയുന്ന പോലെ, മേഘഗർജ്ജനത്തെയും മൃദംഗധ്വനിയെയും പോലെ മുഴങ്ങുകയും, അവന്റെ ചിരി ആകാശം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

തേന ശബ്ദേന മഹതാ വയം ഭീതാ മഹാത്മനഃ। തദോവാച മഹായോഗീ പ്രീതോഽഹം സുരസത്തമൌ ।। ൫൫.

ആ മഹാത്മാവിന്റെ ആ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ മഹായോഗി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷവാനാണ്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായോരു ഇരുവരേ.'

പശ്യേതാഞ്ച മഹാമായാം ഭയം സര്വം പ്രമുച്യതാമ് । യുവാം പ്രസൂതൌ ഗാത്രേഷു മമ പൂര്വസനാതനൌ ।। ൫൫.

'ഈ മഹാമായയെ കാണൂ; എല്ലാ ഭയവും വിട്ടുകളയട്ടെ. നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്റെ പുരാതന ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.'

അയം മേ ദക്ഷിണോ ബാഹുര്ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ। വാമോ ബാഹുശ്ച മേ വിഷ്ണുര്നിത്യം യുദ്ധേഷു തിഷ്ഠതി। പ്രീതോഽഹം യുവയോഃ സമ്യഗ്വരം ദഝി യഥേപ്സിതമ് ।। ൫൫.

'എന്റെ വലതുകൈ ബ്രഹ്മാവാണ്, ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹൻ; ഇടതുകൈ വിഷ്ണുവാണ്, യുദ്ധങ്ങളിൽ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നവൻ. ഞാൻ നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും സന്തോഷവാനാണ്; ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിക്കൂ.'

തതഃ പ്രഹൃഷ്ടമനസൌ പ്രണതൌ പാദയോഃ പുനഃ । ഊചതുശ്ച മഹാത്മാനൌ പുനരേവ തദാനഘൌ ।। ൫൫.

അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാക്കളായ ഇരുവരും സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ വീണ്ടും അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു, വീണ്ടും നിർമലമായ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.

യദി പ്രീതിഃ സമുത്പന്നാ യദി ദേയോ വരശ്ച നൌ। ഭക്തിര്ഭവതു നൌ നിത്യം ത്വയി ദേവ സുരേശ്വര ।। ൫൫.

'നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചുവെന്നും, ഞങ്ങൾക്കു വരം നൽകുവാൻ തയ്യാറാണെന്നും ആണെങ്കിൽ, ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായ ദേവാ, ഞങ്ങൾക്കു എപ്പോഴും നിങ്ങളിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ.'

ഏവമസ്തു മഹാഭാഗൌ സൃജതാം വിവിധാഃ പ്രജാഃ। ഏവമുക്ത്വാ സ ഭഗവാംസ്തത്രൈവാന്തരധീയത ।। ൫൫.

'അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ, മഹാഭാഗ്യശാലികളേ; നിങ്ങൾ വിവിധ ജീവികൾ സൃഷ്ടിക്കട്ടെ.' ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ഭഗവാൻ അവിടെയേയ്ക്ക് അദൃശ്യനായി.

ഏവമേഷ മയോക്തോ വഃ പ്രഭാവസ്തസ്യ യോഗിനഃ। തേന സര്വമിദം സൃഷ്ടം ഹേതുമാത്രാ വയന്ത്വിഹ ।। ൫൫.

'ആ മഹായോഗിയുടെ പ്രഭയെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ചു, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കാരണം മാത്രം ആണ്.'