വായുപുരാണമ്

ദൃഷ്ട്വാ സുരഗണാന് ഭീതാന് ബ്രഹ്മോ വാച മഹാദ്യുതിഃ। കിമര്ഥം ഭോ മഹാഭാഗാ ഭീതാ ഉദ്വിഗ്നചേതസഃ ।। ൫൪.

ഭീതരായ ദേവന്മാരെ കണ്ട മഹാതേജസ്സുള്ള ബ്രഹ്മാവു ചോദിച്ചു: മഹാഭാഗന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് എന്തിനാണ് ഭയം? മനസ്സിൽ എന്തിനാണ് ഉത്കണ്ഠ?

മയാഷ്ടഗുണമൈശ്വര്യം ഭവതാം സമ്പ്രകല്പിതമ്। കേന വ്യാവര്ത്തിതൈശ്വര്യാ യൂയം വൈ സുരസത്തമാഃ ।। ൫൪.

നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ എട്ടുവിധമായ ഐശ്വര്യം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ നിങ്ങൾക്ക് ഈ ശക്തി ആരാണ് കുറച്ചത്?

ത്രൈലോക്യസ്യേശ്വരാ യൂയം സര്വേ വൈ വിഗതജ്വരാഃ। പ്രജാസര്ഗേ ന സോഽസ്തീഹ ആജ്ഞാം യോ മേ നിവര്ത്തയേത് ।। ൫൪.

നിങ്ങൾ മൂന്നുലോകത്തിന്റെയും അധിപതികളാണ്, സുഖമായി ജീവിക്കുന്നവർ. സൃഷ്ടിയിൽ എന്റെ ആജ്ഞയെ മറികടക്കാൻ ഇവിടെ ആരുമില്ല.

വിമാനഗാമിനഃ സര്വേ സര്വേ സ്വച്ഛന്ദഗാമിനഃ। അധ്യാത്മേ ചാധിഭൂതേ ച അധിദൈവേ ച നിത്യശഃ। പ്രജാഃ കര്മവിപാകേന ശക്താ യൂയം പ്രവര്ത്തിതുമ് ।। ൫൪.

നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നവരും ഇഷ്ടംപോലെ നടക്കുന്നവരുമാണ്. ആത്മവിഷയങ്ങളിലും ഭൗതികവിഷയങ്ങളിലും ദൈവികവിഷയങ്ങളിലും എല്ലായ്പ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കർമ്മഫലപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയും.

തത്കിമര്ഥം ഭയോദ്വിഗ്നാ മൃഗാഃ സിംഹാര്ദിതാ ഇവ। കിം ദുഃഖം കേന സന്താപഃ കുലോ വാ ഭയമാഗതമ്। ഏതത്സര്വം യഥാന്യായം ശീഗ്രമാഖ്യാതുമര്ഹഥ ।। ൫൪.

പിന്നെ, സിംഹം ഭയപ്പെടുത്തി ഓടുന്ന മൃഗങ്ങൾപോലെ നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയും ഭയം എന്തിന്? എന്താണ് ദു:ഖം, ആരാണ് കഷ്ടം വരുത്തിയത്, കുടുംബത്തിന് എന്താണ് ഭീഷണി വന്നത്? ഇതെല്ലാം ശരിയായി വേഗത്തിൽ പറയണം.

ശ്രുത്വാ വാക്യം തതസ്തസ്യ ബ്രഹ്മണോ വൈ മഹാത്മനഃ। ഊചുസ്തേ ഋഷിഭിഃ സാര്ധ്ധം സുരദൈത്യേന്ദ്രദാനവാഃ ।। ൫൪.

മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഋഷിമാരോടൊപ്പം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഇന്ദ്രന്മാരും ദാനവന്മാരും ചേർന്ന് പറഞ്ഞു.

സുരാസുരൈര്മഥ്യമാനേ പാഥോധൌ ച മഹാത്മഭിഃ। ഭുജങ്ഗഭൃങ്ഗസങ്കാശം നീലജീമൂതസന്നിഭമ്। പ്രാദുര്ഭൂതം വിഷം ഘോരം സംവര്താഗ്നിസമപ്രഭമ് ।। ൫൪.

ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പാലാഴി കുഴച്ചപ്പോൾ, പാമ്പുകളുടെ കൂട്ടംപോലും കറുത്ത മേഘംപോലും ഭയങ്കരമായ വിഷം, സംഹാരാഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ അവിടെ ഉദിച്ചു.

കാലമൃത്യുരിവോദ്ഭൂതം യുഗാന്താദിത്യവര്ചസമ്। ത്രൈലോക്യോത്സാദി സൂര്യാഭം പ്രസ്ഫുരന്തം സമന്തതഃ ।। ൫൪.

അത് കാലവും മരണവുംപോലെ ഉദിച്ചു, യുഗാന്തത്തിലെ സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലും മൂലോകങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായതുപോലും, എല്ലായിടത്തും ജ്വലിച്ചു.

വിഷേണോത്തിഷ്ഠമാനേന കാലാനലസമത്വിഷാ। നിര്ദഗ്ധോ രക്തഗൌരാങ്ഗഃ കൃതകൃഷ്ണോ ജനാര്ദനഃ ।। ൫൪.

ആ വിഷം കാലാഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ ഉയർന്നപ്പോൾ, രക്തവർണ്ണവും ഗൗരവർണ്ണവും ഉള്ള ജനാർദനൻ അതിൽ ചുട്ടു കറുത്തനായി.

ദൃഷ്ട്വാ തം രക്തഗൌരാങ്ഗം കൃതകൃഷ്ണം ജനാര്ദനമ്। ഭീതാഃ സര്വേ വയം ദേവാസ്ത്വാമേവ ശരണം ഗതാഃ ।। ൫൪.

രക്തഗൗരവർണ്ണം ഉള്ള ജനാർദനൻ കറുത്തനാകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ദേവന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു, നിന്നിൽ അഭയം തേടി.

സുരാണാമസുരാണാഞ്ച ശ്രുത്വാ വാക്യം പിതാമഹഃ। പ്രത്യുവാച മഹാതേജാ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ ।। ൫൪.

ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രഹ്മാവു, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് മഹത്തായ പ്രകാശത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ശ്രൃണുധ്വം ദേവതാഃ സര്വേ ഋഷയശ്ച തപോധനാഃ। യത്തദഗ്രേ സമുത്പന്നം മഥ്യമാനേ മഹോദധൌ ।। ൫൪.

ദേവന്മാരും തപസ്സിൽ മികവുള്ള മഹർഷിമാരും, മഹാസമുദ്രം കുടഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ ആദ്യം ഉദിച്ചത് എന്താണെന്ന് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കേൾക്കൂ.

വിഷം കാലാനലപ്രഖ്യം കാലകൂടേതി വിശ്രുതമ്। യേന പ്രോദ്ഭൂതമാത്രേണ കൃതകൃഷ്ണോ ജനാര്ദനഃ ।। ൫൪.

കാലാഗ്നിയെപ്പോലെ ഭയാനകമായ, കാലകൂടം എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിഷം അവിടെ ഉദിച്ചു; അതിന്റെ ഉദയത്തോടുകൂടി ജനാർദ്ദനൻ കറുത്തനായി.

തസ്യ വിഷ്ണുരഹഞ്ചാപി സര്വേ തേ സുരപുങ്ഗവാഃ। ന ശക്നുവന്തി വൈ സോഢും വേഗമന്യേ തു ശങ്കരാത് ।। ൫൪.

അത് സഹിക്കാൻ വിഷ്ണുവും ഞാനും മറ്റു ദേവന്മാരും കഴിയില്ലായിരുന്നു; ശങ്കരനേ മാത്രമാണ് അതിന്റെ ശക്തി താങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞത്.

ഇത്യുക്ത്വാ പഝഗര്ഭാഭഃ പഝയോനിരയോനിജഃ । തതഃ സ്തോതും സമാരബ്ധോ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ ।। ൫൪.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, താമരയിൽ ജനിച്ച സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് ലോകപിതാമഹനെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി.

നമസ്തുഭ്യം വിരൂപാക്ഷ നമസ്തേഽനേകചക്ഷുഷേ। നമഃ പിനാകഹസ്തായ വജ്രഹസ്തായ വൈ നമഃ ।। ൫൪.

വിരൂപാക്ഷ, അനേകം കണ്ണുകളുള്ളവാ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവാ, വജ്രം കൈവശമുള്ളവാ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമസ്ത്രൈലോക്യനാഥായ ഭൂതാനാമ്പതയേ നമഃ। നമഃ സുരാരിസംഹര്ത്രേ താപസായ ത്രിചക്ഷുഷേ ।। ൫൪.

മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായവാ, ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനായവാ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവാ, തപസ്സുകാരനായവാ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവാ, നിനക്ക് വന്ദനം.

ബ്രഹമണേ ചൈവ രുദ്രായ വിഷ്ണവേ ചൈവ തേ നമഃ। സാങ്ഖ്യായ ചൈവ യോഗായ ഭൂതഗ്രാമായ വൈ നമഃ ।। ൫൪.

ബ്രഹ്മാവായും രുദ്രനായും വിഷ്ണുവായും, സാംഖ്യമായും യോഗമായും ഭൂതങ്ങളുടെ കൂട്ടമായും ഉള്ള നിനക്ക് വന്ദനം.

മന്മതാങ്ഗവിനാശായ കാലകാലായ വൈ നമഃ। രുദ്രായ ച സുരേശായ ദേവദേവായ തേ നമഃ। ൫൪.

മദനനെയും ആനയെയും നശിപ്പിക്കുന്നവാ, മരണത്തിനും മരണമായവാ, രുദ്രനേ, ദേവന്മാരുടെ അധിപനേ, ദേവന്മാരുടെ ദേവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

കപര്ദിനേ കരാലായ ശങ്കരായ കപാലിനേ। വിരൂപായൈകരൂപായ ശിവായ വരദായ ച ।। ൫൪.

കുടിയുള്ളവാ, ഭയാനകനായവാ, ശംഭുവേ, കപാലം കൈവശമുള്ളവാ, വിരൂപനായവാ, ഏകരൂപനായവാ, ശിവനേ, വരദനായവാ, നിനക്ക് വന്ദനം.

ത്രിപുരഘ്നായ വന്ദ്യായ മാതൄണാമ്പതയേ നമഃ। ബുദ്ധായ ചൈവ ശുദ്ധായ മുക്തായ കേവലായ ച ।। ൫൪.

തൃപുരയെ സംഹരിച്ചവാ, വന്ദ്യനായവാ, മാതാക്കളുടെ അധിപനായവാ, ജ്ഞാനിയായവാ, ശുദ്ധനായവാ, മോചിതനായവാ, ഏകാന്തനായവാ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമഃ കമലഹസ്തായ ദിഗ്വാസായ ശിഖണ്ഡിനേ । ലോക ത്രയവലിധാത്രേ ച ചന്ദ്രായ വരുണായ ച ।। ൫൪.

താമര കൈവശമുള്ളവാ, ദിക്കുകളിൽ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവാ, ശിഖണ്ടി, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും താങ്ങുന്നവാ, ചന്ദ്രനേ, വരുണനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

അഗ്രായ ചൈവ ചോഗ്രായ വിപ്രായാനേകചക്ഷുഷേ। രജസേ ചൈവ സത്ത്വായ തമസേഽവ്യക്തയോനയേ ।। ൫൪.

മുൻപിലുള്ളവാ, ഭയാനകനായവാ, ജ്ഞാനിയായവാ, അനേകം കണ്ണുകളുള്ളവാ, രാജസ്സായവാ, സത്ത്വമായവാ, തമസ്സായവാ, അവ്യക്തമായ ഉദ്ഭവമായവാ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നിത്യായാനിത്യരൂപായ നിത്യാനിത്യായ വൈ നമഃ। വ്യക്തായ ചൈവാവ്യക്തായ വ്യക്താവ്യക്തായ വൈ നമഃ ।। ൫൪.

നിത്യനായും അനിത്യരൂപമായും, നിത്യനും അനിത്യനും, വ്യക്തമായും അവ്യക്തമായും വ്യക്താവ്യക്തമായും ഉള്ളവാ, നിനക്ക് വന്ദനം.

ചിന്ത്യായ ചൈവാചിന്ത്യായ ചിന്ത്യാചിന്ത്യായ വൈ നമഃ। ഭക്താനാമാര്തിനാശായ നരനാരായണായ ച ।। ൫൪.

ചിന്തിക്കാവുന്നവാ, ചിന്തിക്കാനാവാത്തവാ, ചിന്തിക്കാവുന്നതും ചിന്തിക്കാനാവാത്തതുമായവാ, ഭക്തരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവാ, നരനാരായണനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

ഉമാപ്രിയായ ശര്വായ നന്ദിചക്രാങ്കിതായ ച। പക്ഷമാസാര്ദ്ധമാസായ നമഃ സംവത്സരായ ച ।। ൫൪.

ഉമയുടെ പ്രിയനായവാ, ശർവനേ, നന്ദിയുടെ ചക്രം അടയാളമായവാ, പകുതി മാസം, മാസം, പകുതി മാസവും സംവത്സരവും ആയവാ, നിനക്ക് വന്ദനം.

ബഹുരൂപായ മുണ്ഡായ ദണ്ഡിനേഽഥ വരൂഥിനേ। നമഃ കപാലഹസ്തായ ദിഗ്വാസായ ശിഖണിഡനേ ।। ൫൪.

പലരൂപങ്ങളുള്ളവാ, മുണ്ടനായവാ, ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവാ, നേതാവായവാ, കപാലം കൈവശമുള്ളവാ, ദിക്കുകളിൽ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവാ, ശിഖണ്ടി, നിനക്ക് വന്ദനം.

ധ്വജിനേ രഥിനേ ചൈവ യമിനേ ബ്രഹ്മചാരിണേ। ഋഗ്യജുഃ സാമവേദായ പുരുഷായേശ്വരായ ച। ഇത്യേവമാദിചരിതൈസ്തുഭ്യം ദേവ നമോഽസ്തു തേ ।। ൫൪.

കൊടിയുള്ളവാ, രഥത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവാ, യമനേ, ബ്രഹ്മചാരിയായവാ, ഋഗ്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളായവാ, പുരുഷനായവാ, ഈശ്വരനായവാ, ഇങ്ങനെ ഉള്ള സകല ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയ ദേവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

ഏവം സ്തുതസ്തതോ ദേവൈഃ പ്രണിപത്യ വരാനനേ ।। ൫൪.

ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ വന്ദിച്ച് സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, മനോഹരമായ മുഖമുള്ളവളേ,