വായുപുരാണമ്

പ്രമ്ലോചേതി ച വിഖ്യാതാ നിമ്ലോചേതി ച തേ ഉഭേ। യാതുധാനസ്തഥാ സര്പോ വ്യാഘ്രഃ ശ്വേതശ്ച താവുഭൌ। നഭോനഭസ്യയോരേഷ ഗണോ വസതി ഭാസ്കരേ ।। ൫൨.

പ്രമ്ലോചയും നിമ്ലോചയും പ്രശസ്തരാണ്; യാതുധാനനും പാമ്പും, വ്യാഘ്രനും ശ്വേതനും; നഭസ്, നഭസ്യ മാസങ്ങളിൽ ഈ സംഘം സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു.

ശരദൃ-തൌ പുനഃ ശുഭ്രാ വസന്തി മുനി ദേവതാഃ। പര്ജ്ജന്യശ്ചാഥ പൂഷാ ച ഭരദ്വാജഃ സഗൌതമഃ ।। ൫൨.

ശരദ്കാലത്ത് വിശുദ്ധരായ മുനികളും ദേവതകളും താമസിക്കുന്നു. പർജ്ജന്യൻ, പൂഷൻ, ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.

വിശ്വാവസുശ്ച ഗന്ധര്വാസ്തഥൈവ സുരഭിശ്ച യഃ। വിശ്വാചീ ച ഘൃതാചീ ച ഉഭേ തേ ശുഭലക്ഷണേ ।। ൫൨.

വിശ്വാവസു എന്ന ഗന്ധർവ്വനും മറ്റു ഗന്ധർവ്വന്മാരും, സുരഭി, വിശ്വാചി, ഘൃതാചി എന്നിങ്ങനെ ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള രണ്ടുപേരും അവിടെയുണ്ട്.

നാഗ ഐരാവതശ്ചൈവ വിശ്രുതശ്ച ധനഞ്ജയഃ। സേനജിച്ച സുഷേണശചവ സേനാനീര്ഗ്രാമണീശ്ച തൌ ।। ൫൨.

നാഗനായ ഐരാവതനും പ്രശസ്തനായ ധനഞ്ജയനും, സെനജിത്, സുഷേണൻ, രണ്ട് സേനാനായകന്മാർ, ഗ്രാമണി ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.

ആപോ വാതശ്ച താവേതൌ യാതുധാനാവുഭൌ സ്മൃതൌ। വസന്ത്യേതേ തു വൈ സൂര്യേ മാസയോശ്ച ഇഷോര്ജയോഃ ।। ൫൨.

ജലം, കാറ്റ് ഇവ രണ്ടും യാതുധാനന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവരും മറ്റു എല്ലാവരും സൂര്യനോടൊപ്പം ഇഷ, ഊർജ്ജ എന്നീ മാസങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നു.

ഹൈമന്തികൌ തു ദ്വൌ മാസൌ വസന്തി തു ദിവാകരേ। അംശോ ഭഗശ്ച ദ്വാവേതൌ കശ്യപശ്ച ഋതുശ്ച ഹ ।। ൫൨.

ഹൈമന്തികം എന്ന രണ്ടു മാസങ്ങളിലും അംശൻ, ഭാഗൻ, കശ്യപൻ, ഋതു ഇവരും സൂര്യനോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നു.

ഭുജങ്ഗശ്ച മഹാപഝഃ സര്പഃ കര്കോടകസ്തഥാ। ചിത്രസേനശ്ച ഗന്ധര്വ ഊര്ണായുശ്ചൈവ താവുഭൌ ।। ൫൨.

മഹാപജ എന്ന ഭുജംഗനും കർക്കോട്ടക എന്ന സർപ്പനും, ചിത്രസേന എന്ന ഗന്ധർവ്വനും ഊർണായു എന്ന രണ്ടുപേരും അവിടെയുണ്ട്.

ഉര്വശീ വിപ്രചിത്തിശ്ച തഥൈവാപ്സരസൌ ശുഭേ। താര്ക്ഷ്യശ്ചാരിഷ്ടനേമിശ്ച സേനാനീര്ഗ്രാമണീശ്ച തൌ ।। ൫൨.

ഉർവശി, വിപ്രചിത്തി, രണ്ട് ശുഭലക്ഷണമുള്ള അപ്സരസ്സുകൾ, താർക്ഷ്യൻ, അരിഷ്ടനേമി, രണ്ട് സേനാനായകന്മാർ, ഗ്രാമണി ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.

വിദ്യുത്സ്ഫൂര്ജ്ജശ്ച താവുഗ്രൌ യാതുധാനാവുദാഹൃതൌ। സഹേ ചൈവ സഹസ്യേ ച വസന്ത്യേതേ ദിവാകരേ ।। ൫൨.

വിദ്യുത്, സ്ഫൂർജ്ജൻ എന്ന രണ്ട് ഭയങ്കര യാതുധാനന്മാരും, സഹേയും സഹസ്യനും സൂര്യനോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നു.

തതഃ ശൈശിരയോശ്വാപി മാസയോര്നിവസന്തി വൈ। ത്വഷ്ടാ വിഷ്ണുര്ജമദഗ്നിര്വിശ്വാമിത്രസ്തഥൈവ ച ।। ൫൨.

ശൈശിരം എന്ന രണ്ട് മാസങ്ങളിലും ത്വഷ്ടാവ്, വിഷ്ണു, ജമദഗ്നി, വിശ്വാമിത്രൻ ഇവരും താമസിക്കുന്നു.

കാദ്രവേയൌ തഥാ നാഗൌ കമ്ബലാശ്വതരാവുഭൌ। ഗന്ധര്വോ ധൃതരാഷ്ട്രശ്ച സൂര്യവര്ച്ചാസ്തഥൈവ ച ।। ൫൨.

കാദ്രവയ വംശത്തിൽ ജനിച്ച കംബലനും അശ്വതരനും, ഗന്ധർവ്വനായ ധൃതരാഷ്ട്രനും സൂര്യവർചസും അവിടെയുണ്ട്.

തിലോത്തമാപ്സരാശ്ചൈവ ദേവീ രമ്ബാ മനോരമാ। ഋതജിത്സത്യജിച്ചൈവ ഗ്രാമണ്യൌ ലോകവിശ്രുതൌ ।। ൫൨.

തിലോത്തര എന്ന അപ്സരസ്സും ദേവിയായ രംഭയും മനോരമയും, ഋതജിത്, സത്യജിത് എന്ന രണ്ട് പ്രശസ്ത ഗ്രാമണിമാരും അവിടെയുണ്ട്.

ബ്രഹ്മോപേതസ്തഥാ ദക്ഷോ യജ്ഞോപേതശ്ച സ സ്മൃതഃ। ഏതേ ദേവാ വസന്ത്യര്കേ ദ്വൌ മാസൌ തു ക്രമേണ തു ।। ൫൨.

ബ്രഹ്മോപ്പേതൻ, ദക്ഷൻ, യജ്ഞോപ്പേതൻ ഇവരും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവർ ഓരോരണ്ട് മാസം വീതം സൂര്യനോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നു.

സ്ഥാനാഭിമാനിനോ ഹ്യേതേ ഗണാ ദ്വാദശ സപ്തകാഃ। സൂര്യമാപ്യായയന്ത്യേതേ തേജസാ തേജ ഉത്തമമ് ।। ൫൨.

സ്വന്തം സ്ഥാനങ്ങളിൽ അധികാരം വഹിക്കുന്ന ഇവർ പതിനിരണ്ട് ഏഴംഗസംഘങ്ങളാണ്. ഇവരുടെ തേജസ്സാൽ സൂര്യൻ പരമപ്രഭയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.

പ്രഥിതൈസ്തൈര്വചോബിസ്തു സ്തുവന്തി മുനയോ രവിമ്। ഗന്ധര്വാപ്സരസശ്ചൈവ ഗീതനൃത്യൈരുപാസതേ ।। ൫൨.

പ്രശസ്തമായ വചനങ്ങളാൽ മുനികൾ സൂര്യനെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഗന്ധർവ്വരും അപ്സരസ്സുകളും ഗാനനൃത്തങ്ങളാൽ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.

ഗ്രാമണീയക്ഷഭൂതാസ്തു കുര്വതേ ഭീമസംഗ്രഹമ്। സര്പാ വഹന്തി സൂര്യഞ്ച യാതുധാനാനുയാന്തി ച। വാലഖില്യാ നയന്ത്യസ്തം പരിചാര്യോദയാദ്രവിമ് ।। ൫൨.

ഗ്രാമണി, യക്ഷൻ, ഭൂതങ്ങൾ ഭീമമായ സംഗമം നടത്തുന്നു. സർപ്പങ്ങൾ സൂര്യനെ ചുമക്കുന്നു, യാതുധാനന്മാർ അവനെ അനുഗമിക്കുന്നു, വാലഖില്യന്മാർ അവനെ അസ്തമയത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ഉദയസമയത്ത് സേവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഏതേഷാമേവ ദേവാനാം യതാവീര്യം യഥാതപഃ। യഥായോഗം യഥാസത്യം യഥാധര്മം യതാബലമ് ।। ൫൨.

ഈzelfde ദേവന്മാരുടെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച്, അവരുടെ താപത്തിലും യോഗ്യതയിലും സത്യത്തിലും ധർമ്മത്തിലും ബലത്തിലും അനുസരിച്ച്—

യഥാ തപത്യസൌ സൂര്യസ്തേഷാം സിദ്ധസ്തു തേജസാ। ഇത്യേതേ വൈ വസന്തീഹ ദ്വൌ ദ്വൌ മാസൌ ദിവാകരേ ।। ൫൨.

സൂര്യൻ ഇവരുടെ തേജസ്സാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; അതുപോലെ അവൻ അവരുടെ പ്രഭയാൽ പൂർണതയിലാകുന്നു. ഇവർ ഓരോരണ്ട് മാസം വീതം സൂര്യനോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നു.

ഋഷയോ ദേവഗന്ധര്വാഃ പന്നഗാപ്സരസാങ്ഗണാഃ । ഗ്രാമണ്യശ്ച തഥാ യക്ഷാ യാതുധാനാശ്ച ഭൂരിശഃ ।। ൫൨.

മുനികൾ, ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവ്വന്മാർ, പന്നഗന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ, ഗ്രാമണിമാർ, യക്ഷന്മാർ, അനേകം യാതുധാനന്മാർ ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.

ഏതേ തപന്തി വര്ഷന്തി ഭാന്തി വാന്തി സൃജന്തി ച। ഭൂതാനാമശുഭം കര്മ വ്യപോഹന്തീഹ കീര്തിതാഃ ।। ൫൨.

ഇവ shine ചെയ്യുകയും, ചൂട് കൊടുക്കുകയും, കാറ്റ് വീശിക്കുകയും, മഴ പെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇവ ജീവികളുടെ ദുഷ്‌കർമ്മങ്ങൾ അകറ്റുന്നു എന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു.

മാനവാനാം ശുഭം ഹ്യേതേ ഹരന്തി ദുരിതാത്മനാമ്। ദുരിതം ഹി പ്രചാരാണാം വ്യപോഹന്തി വ്കചിത് വ്കചിത് ।। ൫൨.

ദുഷ്ട സ്വഭാവമുള്ള മനുഷ്യരുടെ ഭാഗ്യമാണ് ഇവ അകറ്റുന്നത്; എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ചിലരുടേയും ദുർഭാഗ്യവും ഇവ അകറ്റാറുണ്ട്.

വിമാനേഽവസ്ഥിതാ ദിവ്യേ കാമഗാ വാതരംഹസഃ। ഏതേ സഹൈവ സൂര്യേണ ഭ്രമന്തി ദിവസാനുഗാഃ ।। ൫൨.

ദിവ്യമായ ഒരു രഥത്തിൽ ഇരുന്ന്, ഇഷ്ടാനുസരണം കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ഇവ സൂര്യനോടൊപ്പം ദിവസങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നു.

വര്ഷന്തശ്ച തപന്തശ്ച ഹ്ലാദയന്തശ്ച വൈ പ്രജാഃ। ഗോപായന്തി തു ഭൂതാനി സര്വാനീഹാമനുക്ഷയാത് ।। ൫൨.

മഴ പെയ്യിക്കുകയും, ചൂട് കൊടുക്കുകയും, സകല ജീവജാലങ്ങളെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇവ, എല്ലാം നശിച്ചുപോകാതിരിക്കാൻ ജീവികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

സ്ഥാനാഭിമാനിനാമേതത് സ്ഥാനം മന്വന്തരേഷു വൈ। അതീതാനാഗതാനാം വൈ വര്ത്തന്തേ സാമ്പ്രതന്തു യേ ।। ൫൨.

പ്രതേകം സ്ഥാനങ്ങൾ ഭരിക്കുന്നവരുടെ ഈ സ്ഥാനം ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും — കഴിഞ്ഞവരും വരാനിരിക്കുന്നവരും ഇപ്പോൾ ഉള്ളവരും — നിലനില്ക്കുന്നു.

ഏവം വസന്തി വൈ സൂര്യേ സപ്തകാസ്തേ ചതുര്ദ്ദിശമ്। ചതുര്ദ്ദശസു സര്ഗേഷു ഗണാ മന്വന്തരേഷു ച ।। ൫൨.

ഇങ്ങനെ, ഈ ഏഴ് വിഭാഗങ്ങൾ സൂര്യനോടൊപ്പം നാലു ദിക്കുകളിലും, പതിനാലു സൃഷ്ടികളിലും, മന്വന്തരങ്ങളിലും വസിക്കുന്നു.

ഗ്രീഷ്മേ ഹിമേ ച വര്ഷാസു മുഞ്ചമാനാ ഘര്മം ഹിമ़ഞ്ച വര്ഷഞ്ച ദിനം നിശാഞ്ച। കാലേന ഗച്ഛത്യൃതുവശാത് പരിവൃത്തരശ്മി ര്ദേവാന് പിതൄംശ്ച മനുജാംശ്ച തര്പയന് വൈ ।। ൫൨.

വെയിൽക്കാലത്തും, ശീതകാലത്തും, മഴക്കാലത്തും ചൂടും തണുപ്പും മഴയും, പകലും രാത്രിയും, കാലത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ഋതുക്കളുടെ ക്രമത്തിൽ, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ദേവന്മാരെയും പിതൃകളെയും മനുഷ്യരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

പ്രീണാതി ദേവാനമൃതേന സൂര്യഃ സോമം സുഷുമ്നേന വിവര്ദ്ധയിത്വാ । ശുക്ലേ തു പൂര്ണം ദിവസക്രമേണ തം കൃഷ്ണപക്ഷേ വിബുധാഃ പിബന്തി ।। ൫൨.

സൂര്യൻ ദേവന്മാരെ അമൃതംകൊണ്ട് സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; സോമത്തെ സുഷുമ്ണ കിരണങ്ങളാൽ വളർത്തുന്നു; ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ അത് പൂർണ്ണമാകുന്നു, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ അതു കുടിക്കുന്നു.

പീതന്തു സോമം ദ്വികാലാവശിഷ്ടം കൃഷ്ണക്ഷയേ രശ്മിഭിസ്തം ക്ഷരന്തമ്। സുധാമൃതം തത്പിതരഃ പിബന്തി ദേവാശ്ച സൌമ്യാശ്ച തഥൈവ കവ്യമ് ।। ൫൨.

രണ്ടു കാലം ശേഷിച്ച സോമം കൃഷ്ണപക്ഷം അവസാനിക്കുമ്പോൾ കിരണങ്ങളാൽ ഒഴുകുമ്പോൾ, പിതൃകൾ, ദേവന്മാർ, സോമ്യദേവതകൾ, കാവ്യങ്ങൾ — അവരൊക്കെയും ആ അമൃതം കുടിക്കുന്നു.

സൂര്യേണ ഗോഭിസ്തു സമുദ്ധൃതാഭിരദ്ഭിഃ പുനശ്ചൈവ സമുദ്ധൃതാഭിഃ। വൃഷ്ട്യാതിവൃദ്ധാഭിരഥൌഷധീഭിര്മര്ത്യാഃ ക്ഷുധന്ത്വന്നപാനൈര്ജയന്തി ।। ൫൨.

സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ വെള്ളം ഉയർത്തുകയും, വീണ്ടും അതേ വെള്ളം ഉയർത്തുകയും, മഴയാൽ വളർന്ന ഔഷധികൾകൊണ്ടും, മനുഷ്യർ ഭക്ഷണവും പാനീയവും കൊണ്ടു വിശപ്പു അകറ്റുന്നു.