വായുപുരാണമ്

തത്രാസ്തേ സുരസാപുത്രഃ ശതശീര്ഷോ മുദാ യുതഃ। കശ്യപസ്യ സുതഃ ശ്രീമാന് വാസുകിര്നാമ നാഗരാട് ॥ ൫൦.

അവിടെ സുരസയുടെ മകനായ, അനേകം തലകളുള്ള, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ, കശ്യപന്റെ പുത്രനും മഹത്വമുള്ളവനുമായ വാസുകി എന്ന നാഗരാജാവ് വസിക്കുന്നു.

ഏവം പുരസഹസ്രാണി നാഗദാനവരക്ഷസാമ് । ഷഷ്ഠേ തലേഽസ്മിന് വിഖ്യാതേ ശിലാഭൌമേ രസാതലേ ॥ ൫൦.

ഇങ്ങനെ പ്രശസ്തമായ ആറാം തലത്തിലുള്ള രസാതലത്തിൽ, നാഗന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും ആയിരക്കണക്കിന് നഗരങ്ങൾ കല്ലുകൊണ്ടുള്ള ഭൂമിയിൽ പടർന്നിരിക്കുന്നു.

സപ്തമേ തു തലേ ജ്ഞേയം പാതാലേ സര്വ്വപശ്ചിമേ । പുരം ബലേഃ പ്രമുദിതം നരനാരീസമാകുലമ് ॥ ൫൦.

ഏഴാമത്തെ തലത്തിൽ, പാശ്ചാത്യ ദിക്കിൽ അന്ത്യമായ പാതാളത്തിൽ, ബാലിയുടെ ആനന്ദഭരിതമായ പുരം, പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും നിറഞ്ഞതായിരിക്കുന്നു.

അസുരാശീവിഷൈഃ പൂര്ണമുദ്ധൃതൈര്ദ്ദേവശത്രുഭിഃ। മുചുകുന്ദസ്യ ദൈത്യസ്യ തത്ര വൈ നഗരം മഹത് ॥ ൫൦.

അവിടെ, ദൈത്യനായ മുചുകുന്ദന്റെ മഹാനഗരം, അസുരന്മാരും വിഷമുള്ള പാമ്പുകളും ദേവശത്രുക്കളും നിറഞ്ഞതാണ്.

അനേകൈര്ദിതിപുത്രാണാം സമുദീര്ണൈര്മഹാപുരൈഃ। തഥൈവ നാഗനഗരൈഋദ്ധിമദ്ഭിഃ സഹസ്രശഃ ॥ ൫൦.

അതു പോലെ തന്നെ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരുടെ വലിയ നഗരങ്ങൾ പലതും അവിടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, സമൃദ്ധിയായ ആയിരക്കണക്കിന് നാഗനഗരങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ട്.

ദൈത്യാനാം ദാനവാനാഞ്ച സമുദീര്ണൈ ര്മഹാപുരൈഃ। ഉദീര്ണൈ രാക്ഷസാവാസൈരനേകൈശ്ച സമാകുലമ് ॥ ൫൦.

ദൈത്യന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും വലിയ നഗരങ്ങൾ അവിടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, അനവധി രാക്ഷസവാസങ്ങളും അവിടെയുണ്ട്.

പാതാലാന്തേ ച വിപ്രേന്ദ്രാ വിസ്തീര്ണേ ബഹുയോജനേ। ആസ്തേ രക്താരവിന്ദാക്ഷോ മഹാത്മാ ഹ്യജരാമരഃ ॥ ൫൦.

പാതാളത്തിന്റെ അറ്റത്ത്, വിശാലമായ സ്ഥലത്ത്, അനേകം യോജനങ്ങൾ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ, ചുവന്ന താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള, മഹാത്മാവായ, വൃദ്ധിയും മരണമില്ലാത്തവൻ വസിക്കുന്നു.

ധൌതശങ്ഖോദരവപുര്നീലവാസാ മഹാഭുജഃ। വിശാലഭോഗോ ദ്യുതിമാംശ്ചിത്രമാലാധരോ ബലീ ॥ ൫൦.

അവന്റെ ശരീരം കഴുകിയ ശംഖംപോലെയാണ്, നീലവസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ, വിശാലമായ പാമ്പുപാളികൾ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ മുഖം, അത്ഭുതകരമായ മാല ധരിച്ചവൻ, ശക്തനാണ്.

രുക്മശ്രൃങഗാവദാതേന ദീപ്താസ്യേന വിരാജതാ। പ്രഭുര്മുഖസഹസ്രേണ ശോഭതേ വൈ സ കുണ്ഡലീ ॥ ൫൦.

പൊന്നുപോലുള്ള കിരീടം, കറുത്തതും ദീപ്തമായതുമായ മുഖം, ആയിരം മുഖങ്ങളോടെ, ആ കുണ്ഡലിയായവൻ അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്നു.

സ ജിഹ്വാമാലയാ ദേവോ ലോലജ്വാലാനലാര്ചിഷാ। ജ്വാലാമാലാപരിക്ഷിപ്തഃ കൈലാസ ഇവ ലക്ഷ്യതേ ॥ ൫൦.

അവൻ, തീപോലുള്ള ജ്വാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, നാവുകളുടെ മാലയുള്ള ദേവൻ, അഗ്നിജ്വാലകൾ കുലുങ്ങുന്നവൻ, കൈലാസപർവ്വതംപോലെ ദൃശ്യമാണ്.

സ തു നേത്രസഹസ്രേണ ദ്വിഗുണേന വിരാജതാ। ബാലസൂര്യ്യാഭിതാമ്രേണ ശോഭതേ സ്നിഗ്ധമണ്ഡലഃ ॥ ൫൦.

അവൻ ആയിരം കണ്ണുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഇരട്ടമായ പ്രകാശത്തോടെ, ഉദയസൂര്യന്റെ ചുവപ്പുപോലുള്ള നിറം, മൃദുലമായ വട്ടം അതീവ മനോഹരമാണ്.

തസ്യ കുന്ദേന്ദുവര്ണസ്യ അക്ഷമാലാ വിരാജതേ । തരുണാദിത്യമാലേവ ശ്വേതപര്വ്വതമൂര്ദ്ധനി ॥ ൫൦.

കുണ്ടും ചന്ദ്രനും പോലെയുള്ള വെളുത്തതായ അവന്റെ തലയിൽ, കണ്ണുകളുടെ മാല, പുതുമയുള്ള സൂര്യൻപോലെ, വെള്ളപർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ തിളങ്ങുന്നു.

ജടാകരാലോ ദ്യുതിമാന് ലക്ഷ്യതേ ശയനാസനേ। വിസ്തീര്ണ ഇവ മേദിന്യാം സഹസ്രശിഖരോ ഗിരിഃ ॥ ൫൦.

ജടകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പ്രകാശമുള്ളവൻ, ഭൂമിയിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ആയിരം ശിഖരങ്ങളുള്ള ഒരു പർവ്വതംപോലെ, വിശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നവനായി കാണപ്പെടുന്നു.

മഹാഭോഗൈര്മഹാഭാഗൈര്മഹാനാഗൈര്മഹാബലൈഃ। ഉപാസ്യതേ മഹാതേജാ മഹാനാഗപതിഃ സ്വയമ് ॥ ൫൦.

മഹാഭാഗ്യശാലികളും ശക്തരും മഹാനാഗങ്ങളും മഹാഭോഗങ്ങളുമുള്ള പാമ്പുകൾ ആ മഹാതേജസ്വിയായ മഹാനാഗപതിയെ ആരാധിക്കുന്നു.

സ രാജാ സര്വനാഗാനാം ശേഷോ നാമ മഹാദ്യുതിഃ। സാ വൈഷ്ണവീ ഹ്യഹിതനുര്മര്യാദായാം വ്യവസ്ഥിതാ ॥ ൫൦.

അവൻ എല്ലാ നാഗന്മാരുടെയും രാജാവായ ശേഷനാണ്, മഹാതേജസ്സുള്ളവൻ; അവൻ വാസുദേവന്റെ പാമ്പായും അതിരായും നിലകൊള്ളുന്നു.

സപ്തൈവമേതേ കഥിതാ വ്യവഹാര്യാ രസാതലാഃ । ദേവാസുരമഹാനാഗരാക്ഷസാധ്യുഷിതാഃ സദാ ॥ ൫൦.

ഇങ്ങനെ ഈ ഏഴ് രസാതലങ്ങൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മഹാനാഗന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലായ്പോഴും വസിക്കുന്നവയാണെന്ന് വിവരണം ചെയ്തു.

അതഃപരമനാലോക്യമഗമ്യം സിദ്ധസാധുഭിഃ। ദേവാ മാനപ്യവിദിതം വ്യവഹാരവിവര്ജ്ജിതമ് ॥ ൫൦.

ഇതിനു അപ്പുറം, സിദ്ധന്മാരോ സന്മാർഗ്ഗികളോ കാണാനോ എത്താനോ കഴിയാത്ത, ദേവന്മാർക്കുപോലും അറിയപ്പെടാത്ത, ഇടപാടുകളൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു പ്രദേശം ഉണ്ട്.

പൃഥിവ്യഗ്ന്യമ്ബുവായൂനാം നഭസശ്ച ദ്വിജോത്തമാഃ। മഹത്ത്വമേവമൃഷിഭിര്വര്ണ്യതേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൫൦.

പ്രിയ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഭൂമി, അഗ്നി, ജലം, വായു, ആകാശം എന്നിവയുടെ മഹത്വം ഇതുപോലെ തന്നെ ഋഷികൾ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

അത ഊര്ദ്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി സൂര്യാചന്ദ്രമസോര്ഗതിമ്। സൂര്യാചന്ദ്രമസാവേതൌ ഭ്രമന്തൌ യാവദേവ തു। പ്രകാശതഃ സ്വഭാഭിസ്തൌ മണ്ഡലാഭ്യാം സമാസ്ഥിതൌ ॥ ൫൦.

ഇനി ഞാൻ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും എങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്ന് വിശദമായി പറയും; അവ രണ്ടും തങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തിൽ, തത്തുല്യമായ വട്ടത്തിൽ നിലകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു.

സപ്താനാഞ്ച സമുദ്രാണാം ദ്വീപാനാന്തു സ വിസ്തരഃ। വിസ്തരാര്ദ്ധം പൃഥിവ്യാസ്തു ഭവേദന്യത്ര ബാഹ്യതഃ ॥ ൫൦.

ഏഴു സമുദ്രങ്ങളുടെയും ദ്വീപുകളുടെയും വിസ്തൃതിയെ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിന് പുറത്തുള്ള ഭൂമിയുടെ വീതി അതിന്റെ പകുതിയാണ്.

പര്യാസപാരിമാണ്യന്തു ചാന്ദ്രാദിത്യൌ പ്രകാശതഃ। പര്യാസപാരിമാണ്യേന ഭൂമേസ്തുല്യം ദിവം സ്മൃതമ് ॥ ൫൦.

ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ചുറ്റളവുകൾ വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവയുടെ ചുറ്റളവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആകാശം ഭൂമിയ്ക്ക് തുല്യമാണ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

അവതി ത്രീനിമാന് ലോകാന് യസ്മാത് സൂര്യഃ പരിഭ്രമന്। അവധാതുഃ പ്രകാശാഖ്യോ ഹ്യവനാത്സ രവിഃ സ്മൃതഃ ॥ ൫൦.

സൂര്യൻ ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ചുറ്റി സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ അവനെ പ്രകാശം നൽകുന്നവൻ എന്നും രവി എന്നും വിളിക്കുന്നു.

അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി പ്രമാണം ചന്ദ്രസൂര്യയോഃ। മഹിതത്വാന്മഹീശബ്ദോ ഹ്യസ്മിന് വര്ഷേ നിപാത്യതേ ॥ ൫൦.

ഇനി ഞാൻ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഉള്ള അളവ് വിശദീകരിക്കാം. ഇവയുടെ മഹത്വം കാരണം ഇവിടെ 'മഹി' എന്ന പേര് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അസ്യ ഭാരതവര്ഷസ്യ വിഷ്കമ്ഭന്തു സുവിസ്തരമ്। മണ്ഡലം ഭാസ്കരസ്യാഥ യോജനാനാം നിബോധത ॥ ൫൦.

ഈ ഭാരതഭൂമിയുടെ വിശാലമായ വീതിയും സൂര്യന്റെ വൃത്തത്തിന്റെ യോജന അളവും നിങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ.

നവയോജനസാഹസ്രോ വിസ്താരോ ഭാസ്കരസ്യ തു। വിസ്താരാത്ര്രിഗുണശ്ചാസ്യ പരിണാഹോഽഥ മണ്ഡലമ്। വിഷ്കമ്ബോ മണ്ജലസ്യൈവ ഭാസ്കരാദ് ദ്വിഗുണഃ ശശീ ॥ ൫൦.

സൂര്യന്റെ വീതി ഒമ്പതിനായിരം യോജനമാണ്. അതിന്റെ ചുറ്റളവ് അതിന്റെ മൂന്നു മടങ്ങാണ്. ചന്ദ്രന്റെ വിസ്താരം സൂര്യന്റെ ഇരട്ടിയാണ്.

അതഃ പൃഥിവ്യാം വക്ഷ്യാമി പ്രമാണം യോജനൈഃ സഹ। സപ്തദ്വീപസമുദ്രായാ വിസ്താരോ മണ്ജലഞ്ച യത് ॥ ൫൦.

ഇനി ഞാൻ ഭൂമിയുടെ അളവ് യോജനകളിൽ പറഞ്ഞുതരാം. ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്ന വിസ്താരവും വൃത്തവും കൂടിയാണ്.

ഇത്യേതദിഹ സങ്ഖ്യാതം പുരാണം പരിമാണതഃ। തദ്വക്ഷ്യാമി പ്രസങ്ഖ്യായ സാമ്പ്രതൈരഭിമാനിഭിഃ ॥ ൫൦.

ഇങ്ങനെ പുരാണത്തിൽ ഈ അളവുകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇപ്പോഴത്തെ ഗണനാപ്രകാരം അവ വിശദീകരിക്കാം.

അഭിമാനിവ്യതീതാ യേ തുല്യാസ്തേ സാമ്പ്രതൈരിഹ। ദേവാ യേ വൈ ഹ്യതീതാസ്തേ രൂപൈര്നാമഭിരേവ ച ॥ ൫൦.

അഹങ്കാരം വിട്ടവരെ ഇപ്പോഴുള്ളവരോട് തുല്യരായി കണക്കാക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദേവന്മാർ രൂപത്തിലും പേരിലും മാത്രമേ അറിയപ്പെടുന്നുള്ളൂ.

തസ്മാത്തു സാമ്പ്രതൈര്ദേവൈര്വക്ഷ്യാമി വസുധാതലമ്। ദിവസ്തു സന്നിവേശോ വൈ സാമ്പ്രതൈരേവ കൃത്സ്നശഃ ॥ ൫൦.

അതിനാൽ ഇപ്പോഴുള്ള ദേവന്മാർ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം വിവരിക്കാം. അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ആകാശത്തിന്റെ ക്രമീകരണവും ഇപ്പോഴുള്ളവരാൽ പൂർണ്ണമായി പറയപ്പെട്ടത്.