വായുപുരാണമ്

ന തത്ര വഞ്ചകോ നേര്ഷ്യാ ന സ്തേനാ ന ഭയം തഥാ। നിഗ്രഹോ ന ച ദണ്ഡോഽസ്തി ന ലോഭോ ന പരിഗ്രഹഃ ।। ൪൯.

അവിടെ വഞ്ചനയോ അസൂയയോ കള്ളന്മാരോ ഭയമോ ഇല്ല. അവിടെയൊരാളും മറ്റൊരാളെ അടിച്ചമർത്തുകയോ ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; ലാഭമോ സമ്പാദ്യവും ഇല്ല.

സത്യാനൃതം ന തത്രാസ്തി ധര്മാധര്മൌ തഥൈവ ച। വര്ണാശ്രമാണാം വാര്ത്താ വാ പാശുപാല്യം വണിക്ക്രിയാ ।। ൪൯.

അവിടെ സത്യം അല്ലെങ്കിൽ അസത്യം, ധർമ്മം അല്ലെങ്കിൽ അധർമ്മം ഒന്നുമില്ല. വർണ്ണാശ്രമങ്ങളെക്കുറിച്ചോ കന്നുകാലികളെ വളർത്തുന്നതോ വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നതോ അവിടെ പറയാറില്ല.

ത്രയീ വിദ്യാ ദണ്ഡനീതിഃ ശുശ്രൂഷാ ശല്യമേവ ച। വര്ഷദ്വയേ സര്വമേതത് പുഷ്കരസ്യ ന വിദ്യതേ ।। ൪൯.

മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള വേദം, ശിക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം, സേവനം, ശസ്ത്രക്രിയ—ഇവയെല്ലാം പുഷ്കരത്തിലെ ആ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളിലും ഇല്ല.

ന തത്ര നദ്യോ വര്ഷഞ്ച ശീതോഷ്ണം വാ ന വിദ്യതേ । ഉദ്ഭിജ്ജാന്യുദകാന്യത്ര ഗിരിപ്രസ്രവണാനി ച ।। ൪൯.

അവിടെ നദികളും മഴയും തണുപ്പോ ചൂടോ ഒന്നുമില്ല; വെള്ളം പിറക്കുന്നതും മലകളിൽ നിന്നുള്ള സ്രോതസ്സുകളും മാത്രമാണ്.

ഉത്തരാണാം കുരൂണാഞ്ച തുല്യകാലോ ജനഃ സദാ। സര്വത്ര സുസുഖസ്തത്ര ജരാക്ലമവിവര്ജിതഃ ।। ൪൯.

ഉത്തരകുരുക്കളുടെ ജനങ്ങൾക്കു എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ കാലാവസ്ഥയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്; അവിടെയെങ്ങും അവർ വൃദ്ധിയും ക്ഷീണവും ഇല്ലാതെ വളരെ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു.

ഇത്യേഷ ധാതകീഖണ്ഡോ മഹാവീതേ തഥൈവ ച । ആനുപൂര്വ്യാദ്വിധിഃ കൃത്സ്നഃ പുഷ്കരസ്യ പ്രകീര്തിതഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ധാതകീ പ്രദേശം മഹാവീതയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ പുഷ്കരത്തിന്റെ ക്രമം മുഴുവനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സ്വാദൂദകേനോദധിനാ പുഷ്കരഃ പരിവാരിതഃ। വിസ്തരാന്മണ്ഡലാച്ചൈവ പുഷ്കരസ്യ തഥൈവ ച ।। ൪൯.

പുഷ്കരം മധുരമുള്ള വെള്ളത്താൽ, സമുദ്രത്താൽ, അതിന്റെ വലിപ്പം കൊണ്ടും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏവം ദ്വീപാഃ സമുദ്രൈസ്തു സപ്ത സപ്തഭിരാവൃതാഃ। ദ്വീപസ്യാനന്തരോ യസ്തു സമുദ്രസ്തു സമന്തതഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ഏഴു ദ്വീപുകളും ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഓരോ ദ്വീപിനും അടുത്തുള്ള സമുദ്രം അതിനെ മുഴുവൻ ചുറ്റുന്നു.

ഏവം ദ്വീപസമുദ്രാണാം വൃദ്ധിര്ജ്ഞേയാ പരസ്പരാത്। അപാഞ്ചൈവ സമുദ്രേകാത് സമുദ്രാ ഇതി സംജ്ഞിതാഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും തമ്മിൽ പരസ്പരം വളരുന്നതാണ്; സമുദ്രത്തിന് അതിരിന് പുറത്തുള്ള വെള്ളങ്ങൾക്കും 'സമുദ്രം' എന്ന പേരാണ്.

ഋഷയോ നിവസന്ത്യസ്മിന് പ്രജാ യസ്മാച്ചതുര്വിധാഃ। തസ്മാദ്വര്ഷമിതി പ്രോക്തം പ്രജാനാം സുഖദന്തു തത് ।। ൪൯.

ഈ പ്രദേശത്ത് ഋഷിമാർ താമസിക്കുന്നു, ജനങ്ങൾ നാലു വിഭാഗങ്ങളാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് ഇതിനെ 'വർഷം' എന്നു വിളിക്കുന്നത്, ജനങ്ങൾക്കു സന്തോഷം നൽകുന്നതുമാണ് അത്.

ഋഷ ഇത്യേവ ഋഷയഃ വൃഷഃ ശക്തിപ്രബന്ധനേ। ഇതി പ്രബന്ധനാത് സിദ്ധം വര്ഷത്വം തേന തേഷു തത് ।। ൪൯.

'ഋഷ' എന്നത് ഋഷിമാരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; 'വൃഷ' എന്നത് ശക്തി കൊണ്ടുള്ള ബന്ധം എന്നർത്ഥം; ഈ ബന്ധം കൊണ്ടാണ് ഇവിടെയുള്ളവർക്കു 'വർഷം' എന്ന സ്ഥാനം ലഭിച്ചത്.

ശുക്ലപക്ഷേ ചന്ദ്രവൃദ്ധൌ സമുദ്രഃ പൂര്യതേ തദാ। പ്രക്ഷീയമാണേ ബഹുലേ ക്ഷീയതേഽസ്തമിതേ ഖഗേ ।। ൪൯.

ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ചയുള്ള പക്വത്തിൽ സമുദ്രം നിറയുന്നു; ചന്ദ്രൻ കുറയുമ്പോഴും അസ്തമിക്കുമ്പോഴും സമുദ്രം കുറയുന്നു.

ആപൂര്യമാണേ ഉദധിഃ സ്വത ഏവാഭിപൂര്യതേ। തതോഽപക്ഷീയമാണേഽപി സ്വാത്മനൈവാപകൃഷ്യതേ ।। ൪൯.

സമുദ്രം നിറയുമ്പോൾ അതു സ്വയം നിറയുന്നു; പിന്നെ കുറയുമ്പോൾ അതു സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ പിൻവാങ്ങുന്നു.

ഉഖാസ്ഥമഗ്നിസംയോഗാത് ജലമുദ്രിച്യതേ യഥാ। തഥാ മഹോദധിഗതം തോയമുദ്രിച്യതേ തതഃ ।। ൪൯.

പാത്രത്തിൽ അഗ്‌നി സ്പർശിച്ചാൽ വെള്ളം വാതകമാകുന്നതുപോലെ, മഹാസമുദ്രത്തിലെ വെള്ളവും അങ്ങനെ വാതകമാകുന്നു.

അന്യൂനാഹ്യതിരിക്താശ്ച വര്ദ്ധന്ത്യാപോ ഹ്രസന്തി ച। ഉദയാസ്തമിതൈശ്ചേന്ദോഃ പക്ഷയോഃ ശുക്ലകൃഷ്ണയോഃ। ക്ഷയവൃദ്ധിരേവമുദധേഃ സോമവൃദ്ധിക്ഷയാത്പുനഃ ।। ൪൯.

ചന്ദ്രന്റെ ഉദയവും അസ്തമയവും, ശുക്ലപക്ഷവും കൃഷ്ണപക്ഷവും അനുസരിച്ച് വെള്ളം കുറയുകയോ കൂടുകയോ ചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ സമുദ്രത്തിന്റെ കുറയലും വളർച്ചയും ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ചയും കുറയലും അനുസരിച്ചാണ്.

ദശോത്തരാണി പഞ്ചൈവ അങ്ഗുലീനാം ശതാനി തു। അപാം വൃദ്ധിഃ ക്ഷയോ ദൃഷ്ടഃ സമുദ്രാണാന്തു പര്വസു ।। ൪൯.

സമുദ്രങ്ങളുടെ സംഗമസ്ഥലങ്ങളിൽ വെള്ളം കൂടുന്നതും കുറയുന്നതും നൂറ്റിഅഞ്ചു വിരൽവീതി വരെ കാണപ്പെടുന്നു.

ദ്വിരാപത്വാത് സ്മൃതാ ദ്വീപാഃ സര്വതശ്ചോദകാവൃതാഃ। ഉദകസ്യാധാനം യസ്മാച്ച തസ്മാദുദധിരുച്യതേ ।। ൪൯.

എല്ലായിടത്തും വെള്ളം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയെ 'ദ്വീപങ്ങൾ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്; വെള്ളം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ 'സമുദ്രം' എന്നു പറയുന്നു.

അപര്വാണസ്തു ഗിരയഃ പര്വഭിഃ പര്വതാഃ സ്മൃതാഃ । പ്ലക്ഷദ്വീപേ തു ഗോമേദഃ പര്വതസ്തേന ചോച്യതേ ।। ൪൯.

പർവ്വങ്ങളിൽ അല്ലാത്തവയെ 'പർവതങ്ങൾ' എന്നു വിളിക്കുന്നു; പർവ്വങ്ങളിൽ ഉള്ളവയെ 'പർവ്വതശ്രേണികൾ' എന്നു പറയുന്നു; പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ ഗോമേദം എന്ന പർവ്വതമാണ്.

ശാല്മലിഃ ശാല്മലദ്വീപേ പൂജ്യതേ ച മഹാദ്രുമാഃ। കുശദ്വീപേ കുശസ്തമ്ബസ്തസ്യ നാമ്നാ സ ഉച്യതേ ।। ൪൯.

ശാല്മലിദ്വീപിൽ ശാല്മലി വൃക്ഷം മഹാവൃക്ഷമായി ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; കുശദ്വീപിൽ കുശത്തണ്ട് അതിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ക്രൌഞ്ചദ്വീപേ ഗിരിഃ ക്രൌഞ്ചോ മധ്യേ ജനപദസ്യ ഹ। ശകദ്വീപേ ദ്രുമഃ ശാകസ്തസ്യ നാമ്നാ സ ഉച്യതേ ।। ൪൯.

ക്രൗഞ്ചദ്വീപിൽ ക്രൗഞ്ചപർവ്വതം പ്രദേശത്തിന്റെ നടുവിലാണ്; ശകദ്വീപിൽ ശകവൃക്ഷം അതിന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ന്യഗ്രോധഃ പുഷ്കരദ്വീപേ തത്ര തൈഃ സ നമസ്കൃതഃ। മഹാദേവഃ പുഷ്കരേ തു ബ്രഹ്മാ ത്രിഭുവനേശ്വരഃ ।। ൪൯.

പുഷ്കരദ്വീപിൽ ന്യഗ്രോധവൃക്ഷം അവിടെയുള്ളവർ ആദരിക്കുന്നു; പുഷ്കരത്തിൽ മഹാദേവനും മൂന്നുലകത്തിന്റെ അധിപനായ ബ്രഹ്മാവും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

തസ്മിന്നിവസതി ബ്രഹ്മാ സാധ്യൈഃ സാര്ദ്ധം പ്രജാപതിഃ। ഉപാസതേ തത്ര ദേവാസ്ത്രയസ്ത്രിംശന്മഹര്ഷിഭിഃ। സ തത്ര പൂജ്യതേ ചൈവ ദേവൈര്ദേവോത്തമോത്തമഃ ।। ൪൯.

അവിടെ ബ്രഹ്മാവും സാദ്ധ്യന്മാരോടൊപ്പം പ്രജാപതിയും വസിക്കുന്നു. മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും അവിടെ ബ്രഹ്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നു. ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായവനായി അവിടെ ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ ആദരിക്കുന്നു.

ജമ്ബൂദ്വീപാത്പ്രവര്ത്തന്തേ രത്നാനി വിവിധാനി ച। ദ്വീപേഷു തേഷു സര്വേഷു പ്രജാനാം ഹി ക്രമാസ്ത്വിഹ ।। ൪൯.

ജംബൂദ്വീപിൽ നിന്ന് വിവിധതരം രത്നങ്ങൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. ആ ദ്വീപുകളിലൊക്കെയും സകല ജീവികളും തത്തുല്യമായി തലമുറകളായി തുടരുന്നു.

സര്വസോ ബ്രഹ്മചര്യേണ സത്യേന ച ദമേന ച। ആരോഗ്യായുഃപ്രമാണാദ്ധി ദ്വിഗുണഞ്ച സമന്തതഃ ।। ൪൯.

എവിടെയും ബ്രഹ്മചര്യവും സത്യവും ആത്മനിയന്ത്രണവും പാലിക്കുന്നതിലൂടെ ആരോഗ്യവും ആയുസ്സും ഇരട്ടിയായി വർദ്ധിക്കുന്നു.

ഏതസ്മിന് പുഷ്കരദ്വീപേ യദുക്തം വര്ഷകദ്വയമ്। ഗോപായതി പ്രജാസ്തത്ര സ്വയം സജ്ജനമണ്ഡിതാഃ ।। ൪൯.

ഈ പുഷ്കരദ്വീപിൽ, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, രണ്ട് പ്രദേശങ്ങൾ അവിടത്തെ സജ്ജനന്മാർ തന്നെയാണ് സംരക്ഷിക്കുന്നത്.

ഈശ്വരോ ദണ്ഡമുദ്യമ്യ ബ്രഹ്മാ ത്രിഭുവനേശ്വരഃ। സവിഷ്ണുഃ സശിവോ ദേവഃ സപിതാ സപിതാമഹഃ ।। ൪൯.

ഭഗവാൻ ദണ്ഡം ഉയർത്തി നിൽക്കുന്നു; അവൻ ബ്രഹ്മാവും മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനും ആണ്. അവനോടൊപ്പം വിഷ്ണുവും ശിവനും ദേവന്മാരും പിതാക്കളും പിതാമഹന്മാരും ഉണ്ട്.

ഭോജനഞ്ചാപ്രയത്നേന തത്ര സ്വയമുപസ്ഥിതമ് । ഷഡ്രസം സുമഹാവീര്യം ഭുഞ്ജതേ ച പ്രജാഃ സദാ ।। ൪൯.

അവിടെ ഭക്ഷണം യാതൊരു ശ്രമവും കൂടാതെ സ്വയം ലഭ്യമാണ്. ആറ് രുചികളും വലിയ ശക്തിയും ഉള്ള ആഹാരം അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ എല്ലായ്പോഴും ആസ്വദിക്കുന്നു.

പരേണ പുഷ്കരസ്യാഥ ആവൃത്യാ യഃ സ്ഥിതോ മഹാന് । സ്വാദൂദകഃ സമുദ്രസ്തു സമന്താത്പരിവേഷ്ടിതഃ ।। ൪൯.

പുഷ്കരദ്വീപിന് അപ്പുറത്ത്, അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി, വലിയ മധുരജലസമുദ്രം എല്ലാ ദിശകളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

പരേണ തസ്യ മഹതീ ദൃശ്യതേ ലോക സംസ്ഥിതിഃ। കാഞ്ചനീ ദ്വിഗുണാ ഭൂമിഃ സര്വാ ചൈകശിലോപമാ ।। ൪൯.

അതിന്റെ അപ്പുറം, വലിയ ഒരു പ്രദേശം കാണാം; ലോകങ്ങളുടെ ആ വാസസ്ഥലം ഇരട്ടവലുപ്പമുള്ള പൊന്നുപോലെയുള്ള ഭൂമിയാണ്, മുഴുവൻ ഒരു കല്ലുപോലെയാണ്.