വായുപുരാണമ്

പുഷ്കരേ പര്വതഃ ശ്രീമാന് ഏക ഏവ മഹാശിലഃ। ചിത്രൈ ര്മണിമയൈഃ ശീലൈഃ ശിഖരൈസ്തു സമുച്ഛ്രിതൈഃ ।। ൪൯.

പുഷ്കരത്തിൽ ഒരു വലിയ മനോഹരമായ പർവ്വതം മാത്രം ഉണ്ട്. അതു വലിയ കല്ലിൽ നിന്നുണ്ടായതും, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഉന്നതമായ ശിഖരങ്ങളുമാണ്.

ദ്വീപസ്യ തസ്യ പൂര്വാര്ദ്ധേ ചിത്രസാനുഃ സ്ഥിതോ മഹാന്। പരിമണ്ഡലസഹസ്രാണി വിസ്തീര്ണഃ പഞ്ചവിംശതിഃ ।। ൪൯.

ആ ദ്വീപിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗത്ത് വലിയ ചിത്രസാനു പർവ്വതം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന്റെ ചുറ്റളവ് ഇരുപത്തയ്യായിരം യോജനമാണ്.

ഊര്ദ്ദ്വഞ്ചൈവ ചതുസ്ത്രിശത്സഹസ്രാണി സമാചിതഃ। ദ്വീപാര്ദ്ധസ്യ പരിസ്തോമഃ പര്വതോ മാനസോത്തമഃ ।। ൪൯.

അത് മുകളിലേക്ക് മുപ്പത്തിനാലായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ എത്തുന്നു. ആ പർവ്വതമായ മാനസം ദ്വീപിന്റെ പകുതിക്ക് അതിരാണ്.

സ്ഥിതോ വേലാസമീപേ തു നവചന്ദ്ര ഇവോദിതഃ। യോജനാനാം സഹസ്രാണി ഊര്ദ്ധ്വം പഞ്ചശദുച്ഛ്രിതഃ ।। ൪൯.

അത് തീരത്തടുത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു, പുതുതായി ഉദിച്ചിരിക്കുന്ന ചന്ദ്രക്കലപോലെയാണ് കാണുന്നത്. അതിന്റെ ഉയരം അമ്പതിനായിരം യോജനമാണ്.

താവദേവ സ വിസ്തീര്ണഃ സര്വതഃ പരിമണ്ഡലഃ। സ ഏവം ദ്വീപപശ്ചാര്ദ്ധേ മാനസഃ പൃഥിവീധരഃ ।। ൪൯.

അത് ഉയരത്തിൽ എത്രയോ അത്ര തന്നെ വീതിയിലും ചുറ്റളവിലും സമമാണ്. അങ്ങനെ, ദ്വീപിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ ഭാഗത്ത് ഭൂമിയെ താങ്ങുന്ന മാനസപർവ്വതം ഉണ്ട്.

ഏക ഏവ മഹാസാനുഃ സന്നിവേശാദ്ദ്വിധാ കൃതഃ। സ്വാദൂദകേനോദധിനാ സര്വതഃ പരിവാരിതഃ ।। ൪൯.

അവിടെ ഒരു വലിയ പർവ്വതശൃംഖല മാത്രം ഉണ്ട്, അതിന്റെ സ്ഥിതിയിൽ രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ചുറ്റും മുഴുവൻ മധുരജലസമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.

പുഷ്കരദ്വീപവിസ്താരാദ്വിസ്തീര്ണോഽസൌ സമന്തതഃ। തസ്മിന് ദ്വീപേ സ്മൃതൌ ദ്വൌ തു പുണ്യൌ ജനപദൌ ശുഭൌ। അഭിതോ മാനസസ്യാഥ പര്വതസ്യാനുമണ്ഡലൌ ।। ൪൯.

പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ വിസ്തൃതിയെക്കാൾ കൂടുതലായി അത് ചുറ്റും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ദ്വീപിൽ, മാനസപർവ്വതത്തിന്റെ ഇരുവശത്തും ചുറ്റും രണ്ട് ശുഭമായ പുണ്യപ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

മഹാവീതന്തു യദ്വര്ഷം ബാഹ്യതോ മാനസസ്യ തത്। തസ്യൈവാഭ്യന്തരേ യത്തു ധാതകീഖണ്ഡമുച്യതേ ।। ൪൯.

മാനസത്തിന് പുറത്തുള്ള പ്രദേശം മഹാവീതന്തു എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ അകത്താണ് ധാതകീഖണ്ഡം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തത്ര ജേവന്തി മാനവാഃ। ആരോഗ്യസുഖഭൂയിഷ്ഠാ മാനസീം സിദ്ധിമാസ്ഥിതാഃ ।। ൪൯.

അവിടെ മനുഷ്യർ പത്തായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അവർക്ക് ആരോഗ്യവും സന്തോഷവും അധികം, മനസ്സിന്റെ പരിപൂർണതയിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരാണ്.

സമമായുശ്ച രൂപഞ്ച തസ്മിന് വര്ഷദ്വയേ സ്ഥിതമ്। അധമോത്തമൌ ന തേഷ്വാസ്താം തുല്യാസ്തേ രൂപശീലതഃ ।। ൪൯.

ആ രണ്ട് പ്രദേശങ്ങളിലും ആയുസ്സും രൂപവും ഒരുപോലെയാണ്. അവരിൽ ആരും താഴ്ന്നവരും ഉയർന്നവരും അല്ല—രൂപത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും എല്ലാവരും സമാനരാണ്.

ന തത്ര വഞ്ചകോ നേര്ഷ്യാ ന സ്തേനാ ന ഭയം തഥാ। നിഗ്രഹോ ന ച ദണ്ഡോഽസ്തി ന ലോഭോ ന പരിഗ്രഹഃ ।। ൪൯.

അവിടെ വഞ്ചനയോ അസൂയയോ കള്ളന്മാരോ ഭയമോ ഇല്ല. അവിടെയൊരാളും മറ്റൊരാളെ അടിച്ചമർത്തുകയോ ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; ലാഭമോ സമ്പാദ്യവും ഇല്ല.

സത്യാനൃതം ന തത്രാസ്തി ധര്മാധര്മൌ തഥൈവ ച। വര്ണാശ്രമാണാം വാര്ത്താ വാ പാശുപാല്യം വണിക്ക്രിയാ ।। ൪൯.

അവിടെ സത്യം അല്ലെങ്കിൽ അസത്യം, ധർമ്മം അല്ലെങ്കിൽ അധർമ്മം ഒന്നുമില്ല. വർണ്ണാശ്രമങ്ങളെക്കുറിച്ചോ കന്നുകാലികളെ വളർത്തുന്നതോ വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നതോ അവിടെ പറയാറില്ല.

ത്രയീ വിദ്യാ ദണ്ഡനീതിഃ ശുശ്രൂഷാ ശല്യമേവ ച। വര്ഷദ്വയേ സര്വമേതത് പുഷ്കരസ്യ ന വിദ്യതേ ।। ൪൯.

മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള വേദം, ശിക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം, സേവനം, ശസ്ത്രക്രിയ—ഇവയെല്ലാം പുഷ്കരത്തിലെ ആ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളിലും ഇല്ല.

ന തത്ര നദ്യോ വര്ഷഞ്ച ശീതോഷ്ണം വാ ന വിദ്യതേ । ഉദ്ഭിജ്ജാന്യുദകാന്യത്ര ഗിരിപ്രസ്രവണാനി ച ।। ൪൯.

അവിടെ നദികളും മഴയും തണുപ്പോ ചൂടോ ഒന്നുമില്ല; വെള്ളം പിറക്കുന്നതും മലകളിൽ നിന്നുള്ള സ്രോതസ്സുകളും മാത്രമാണ്.

ഉത്തരാണാം കുരൂണാഞ്ച തുല്യകാലോ ജനഃ സദാ। സര്വത്ര സുസുഖസ്തത്ര ജരാക്ലമവിവര്ജിതഃ ।। ൪൯.

ഉത്തരകുരുക്കളുടെ ജനങ്ങൾക്കു എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ കാലാവസ്ഥയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്; അവിടെയെങ്ങും അവർ വൃദ്ധിയും ക്ഷീണവും ഇല്ലാതെ വളരെ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു.

ഇത്യേഷ ധാതകീഖണ്ഡോ മഹാവീതേ തഥൈവ ച । ആനുപൂര്വ്യാദ്വിധിഃ കൃത്സ്നഃ പുഷ്കരസ്യ പ്രകീര്തിതഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ധാതകീ പ്രദേശം മഹാവീതയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ പുഷ്കരത്തിന്റെ ക്രമം മുഴുവനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സ്വാദൂദകേനോദധിനാ പുഷ്കരഃ പരിവാരിതഃ। വിസ്തരാന്മണ്ഡലാച്ചൈവ പുഷ്കരസ്യ തഥൈവ ച ।। ൪൯.

പുഷ്കരം മധുരമുള്ള വെള്ളത്താൽ, സമുദ്രത്താൽ, അതിന്റെ വലിപ്പം കൊണ്ടും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏവം ദ്വീപാഃ സമുദ്രൈസ്തു സപ്ത സപ്തഭിരാവൃതാഃ। ദ്വീപസ്യാനന്തരോ യസ്തു സമുദ്രസ്തു സമന്തതഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ഏഴു ദ്വീപുകളും ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഓരോ ദ്വീപിനും അടുത്തുള്ള സമുദ്രം അതിനെ മുഴുവൻ ചുറ്റുന്നു.

ഏവം ദ്വീപസമുദ്രാണാം വൃദ്ധിര്ജ്ഞേയാ പരസ്പരാത്। അപാഞ്ചൈവ സമുദ്രേകാത് സമുദ്രാ ഇതി സംജ്ഞിതാഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും തമ്മിൽ പരസ്പരം വളരുന്നതാണ്; സമുദ്രത്തിന് അതിരിന് പുറത്തുള്ള വെള്ളങ്ങൾക്കും 'സമുദ്രം' എന്ന പേരാണ്.

ഋഷയോ നിവസന്ത്യസ്മിന് പ്രജാ യസ്മാച്ചതുര്വിധാഃ। തസ്മാദ്വര്ഷമിതി പ്രോക്തം പ്രജാനാം സുഖദന്തു തത് ।। ൪൯.

ഈ പ്രദേശത്ത് ഋഷിമാർ താമസിക്കുന്നു, ജനങ്ങൾ നാലു വിഭാഗങ്ങളാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് ഇതിനെ 'വർഷം' എന്നു വിളിക്കുന്നത്, ജനങ്ങൾക്കു സന്തോഷം നൽകുന്നതുമാണ് അത്.

ഋഷ ഇത്യേവ ഋഷയഃ വൃഷഃ ശക്തിപ്രബന്ധനേ। ഇതി പ്രബന്ധനാത് സിദ്ധം വര്ഷത്വം തേന തേഷു തത് ।। ൪൯.

'ഋഷ' എന്നത് ഋഷിമാരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; 'വൃഷ' എന്നത് ശക്തി കൊണ്ടുള്ള ബന്ധം എന്നർത്ഥം; ഈ ബന്ധം കൊണ്ടാണ് ഇവിടെയുള്ളവർക്കു 'വർഷം' എന്ന സ്ഥാനം ലഭിച്ചത്.

ശുക്ലപക്ഷേ ചന്ദ്രവൃദ്ധൌ സമുദ്രഃ പൂര്യതേ തദാ। പ്രക്ഷീയമാണേ ബഹുലേ ക്ഷീയതേഽസ്തമിതേ ഖഗേ ।। ൪൯.

ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ചയുള്ള പക്വത്തിൽ സമുദ്രം നിറയുന്നു; ചന്ദ്രൻ കുറയുമ്പോഴും അസ്തമിക്കുമ്പോഴും സമുദ്രം കുറയുന്നു.

ആപൂര്യമാണേ ഉദധിഃ സ്വത ഏവാഭിപൂര്യതേ। തതോഽപക്ഷീയമാണേഽപി സ്വാത്മനൈവാപകൃഷ്യതേ ।। ൪൯.

സമുദ്രം നിറയുമ്പോൾ അതു സ്വയം നിറയുന്നു; പിന്നെ കുറയുമ്പോൾ അതു സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ പിൻവാങ്ങുന്നു.

ഉഖാസ്ഥമഗ്നിസംയോഗാത് ജലമുദ്രിച്യതേ യഥാ। തഥാ മഹോദധിഗതം തോയമുദ്രിച്യതേ തതഃ ।। ൪൯.

പാത്രത്തിൽ അഗ്‌നി സ്പർശിച്ചാൽ വെള്ളം വാതകമാകുന്നതുപോലെ, മഹാസമുദ്രത്തിലെ വെള്ളവും അങ്ങനെ വാതകമാകുന്നു.

അന്യൂനാഹ്യതിരിക്താശ്ച വര്ദ്ധന്ത്യാപോ ഹ്രസന്തി ച। ഉദയാസ്തമിതൈശ്ചേന്ദോഃ പക്ഷയോഃ ശുക്ലകൃഷ്ണയോഃ। ക്ഷയവൃദ്ധിരേവമുദധേഃ സോമവൃദ്ധിക്ഷയാത്പുനഃ ।। ൪൯.

ചന്ദ്രന്റെ ഉദയവും അസ്തമയവും, ശുക്ലപക്ഷവും കൃഷ്ണപക്ഷവും അനുസരിച്ച് വെള്ളം കുറയുകയോ കൂടുകയോ ചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ സമുദ്രത്തിന്റെ കുറയലും വളർച്ചയും ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ചയും കുറയലും അനുസരിച്ചാണ്.

ദശോത്തരാണി പഞ്ചൈവ അങ്ഗുലീനാം ശതാനി തു। അപാം വൃദ്ധിഃ ക്ഷയോ ദൃഷ്ടഃ സമുദ്രാണാന്തു പര്വസു ।। ൪൯.

സമുദ്രങ്ങളുടെ സംഗമസ്ഥലങ്ങളിൽ വെള്ളം കൂടുന്നതും കുറയുന്നതും നൂറ്റിഅഞ്ചു വിരൽവീതി വരെ കാണപ്പെടുന്നു.

ദ്വിരാപത്വാത് സ്മൃതാ ദ്വീപാഃ സര്വതശ്ചോദകാവൃതാഃ। ഉദകസ്യാധാനം യസ്മാച്ച തസ്മാദുദധിരുച്യതേ ।। ൪൯.

എല്ലായിടത്തും വെള്ളം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയെ 'ദ്വീപങ്ങൾ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്; വെള്ളം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ 'സമുദ്രം' എന്നു പറയുന്നു.

അപര്വാണസ്തു ഗിരയഃ പര്വഭിഃ പര്വതാഃ സ്മൃതാഃ । പ്ലക്ഷദ്വീപേ തു ഗോമേദഃ പര്വതസ്തേന ചോച്യതേ ।। ൪൯.

പർവ്വങ്ങളിൽ അല്ലാത്തവയെ 'പർവതങ്ങൾ' എന്നു വിളിക്കുന്നു; പർവ്വങ്ങളിൽ ഉള്ളവയെ 'പർവ്വതശ്രേണികൾ' എന്നു പറയുന്നു; പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ ഗോമേദം എന്ന പർവ്വതമാണ്.

ശാല്മലിഃ ശാല്മലദ്വീപേ പൂജ്യതേ ച മഹാദ്രുമാഃ। കുശദ്വീപേ കുശസ്തമ്ബസ്തസ്യ നാമ്നാ സ ഉച്യതേ ।। ൪൯.

ശാല്മലിദ്വീപിൽ ശാല്മലി വൃക്ഷം മഹാവൃക്ഷമായി ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; കുശദ്വീപിൽ കുശത്തണ്ട് അതിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.