വായുപുരാണമ്

താസാന്തു നാമധേയാനി പരിമാണം തഥൈവ ച। ന ശക്യം പരിസംഖ്യാതും പുണ്യാസ്താഃ സരിദുത്തമാഃ। താഃ പിബന്തി സദാ ഹൃഷ്ടാ നദീര്ജനപദാസ്തു തേ ।। ൪൯.

അവയുടെ പേരുകളും അളവുകളും മുഴുവനായി എണ്ണാൻ കഴിയില്ല. ആ പുണ്യവും ഉത്തമവുമായ നദികൾ അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ എപ്പോഴും കുടിക്കുന്നു.

ശംശപായന വിസ്തീര്ണോ ദ്വീപോഽസൌ ചക്രസംസ്ഥിതഃ। നദീജലൈഃ പ്രതിച്ഛന്നഃ പര്വതൈശ്ചാഭ്രസന്നിഭൈഃ ।। ൪൯.

ശംശപായന എന്ന പേരിലുള്ള ആ ദ്വീപ് വളരെ വിശാലവും ചക്രാകൃതിയുമാണ്. അതു നദികളുടെ വെള്ളത്താൽ മൂടപ്പെട്ടതും മേഘങ്ങൾപോലെയുള്ള പർവതങ്ങൾകൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്.

സര്വധാതുവിചിത്രൈശ്ച മണി വിദ്രുമഭൂഷിതൈഃ। പുരൈശ്ച വിവിധാകാരൈഃ സ്ഫീതൈര്ജനപദൈരപി ।। ൪൯.

അത് വിവിധ ധാതുക്കളാൽ, രത്നങ്ങളാൽ, പവഴുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങളാൽ, വിവിധ രൂപത്തിലുള്ള മനോഹരമായ നഗരങ്ങളാൽ, സമൃദ്ധമായ പ്രദേശങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വൃക്ഷൈഃ പുഷ്പഫലോപേതൈഃ സമന്താദ്ധനധാന്യവാന്। ക്ഷീരോദേന സമുദ്രേണ സര്വതഃ പരിവാരിതഃ। ശാകദ്വീപസ്തു വിസ്താരാത് സമേന തു സമന്തതഃ ।। ൪൯.

പുഷ്പഫലങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ വൃക്ഷങ്ങൾ ചുറ്റും വളരുന്നു. ധനം ധാന്യം എന്നിവയാൽ സമ്പന്നമാണ്. ക്ഷീരസമുദ്രം നാലുവശവും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ശാകദ്വീപം എല്ലാ ദിശകളിലും ഒരുപോലെ വിശാലമാണ്.

തസ്മിന് ജനപദാഃ പുണ്യാഃ പര്വതാന്തരിതേ ശുഭാഃ । വര്ണാശ്രമസമാകീര്ണാ ദേശാസ്തേ സപ്ത വൈ സ്മൃതാഃ ।। ൪൯.

അവിടെ പർവതങ്ങൾ കൊണ്ട് വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്ന ശുഭപ്രദേശങ്ങളിൽ പുണ്യജനങ്ങൾ വസിക്കുന്നു. ആ ഏഴു ദേശങ്ങൾ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും നിറഞ്ഞവയാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.

ന സങ്കരശ്ച തേഷ്വസ്തി വര്ണാശ്രമകൃതഃ വ്കചിത് । ധര്മസ്യ ചാവ്യഭീചാരാദേകാന്തസുഖിതാഃ പ്രജാഃ ।। ൪൯.

അവിടെയുള്ളവരിൽ ഒരു കലാപവും ഇല്ല; വർണ്ണാശ്രമങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളും ആരും ചെയ്യുന്നില്ല. അവർ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചതുകൊണ്ട്, ആ ജനങ്ങൾ മുഴുവൻ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.

ന തേഷു ലോഭോ മായാ വാ ഈര്ഷ്യാസൂയാഽധൃതിഃ കുതഃ। വിപര്യയോ ന തേഷ്വസ്തി ഏതത് സ്വാഭാവികം സ്മൃതമ് ।। ൪൯.

അവരിൽ ലാഭം, മായ, അസൂയ, ഇർഷ്യ, മനസ്സുറപ്പില്ലായ്മ എന്നിവ ഒന്നുമില്ല. അവർക്കിടയിൽ വ്യത്യസ്തമായ പെരുമാറ്റം കാണാറില്ല—ഇത് അവരിൽ സ്വാഭാവികമായുള്ളതാണ്.

കരോത്പത്തിര്നതേഷ്വസ്തി ന ദണ്ഡോ ന ച ദണ്ഡകാഃ। സ്വധര്മേണൈവ ധര്മജ്ഞാസ്തേ രക്ഷന്തി പരസ്പരമ് ।। ൪൯.

അവിടെയുള്ളവരിൽ ദോഷം ഉണ്ടാക്കുന്നവരും ശിക്ഷയും ശിക്ഷകരും ഇല്ല. അവരവരുടെ ധർമ്മം അറിഞ്ഞ്, അവരവരെ പരസ്പരം സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ഏതാവദേവ ശക്യം വൈ തസ്മിന് ദ്വീപേ നിവാസിനാമ്। പുഷ്കരം സപ്തമം ദ്വീപം പ്രവക്ഷ്യാമി നിബോധത ।। ൪൯.

ആ ദ്വീപിലെ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇത്രയൊക്കെയാണ് പറയാൻ കഴിയുന്നത്. ഇനി ഏഴാമത്തെ ദ്വീപായ പുഷ്കരത്തെ കുറിച്ച് ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു—ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

പുഷ്കരേണ തു ദ്വീപേന വൃതഃ ക്ഷീരോദകോ ബഹിഃ। ശാകദ്വീപസ്യ വിസ്താരാദ്‌ദ്വിഗുണേന സമന്തതഃ ।। ൪൯.

പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ പുറത്തു ചുറ്റും ക്ഷീരസമുദ്രം ഉണ്ട്. അത് ശാകദ്വീപിന്റെ വിസ്തൃതിയുടെ ഇരട്ടിയോളം വീതിയിലാണ്.

പുഷ്കരേ പര്വതഃ ശ്രീമാന് ഏക ഏവ മഹാശിലഃ। ചിത്രൈ ര്മണിമയൈഃ ശീലൈഃ ശിഖരൈസ്തു സമുച്ഛ്രിതൈഃ ।। ൪൯.

പുഷ്കരത്തിൽ ഒരു വലിയ മനോഹരമായ പർവ്വതം മാത്രം ഉണ്ട്. അതു വലിയ കല്ലിൽ നിന്നുണ്ടായതും, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഉന്നതമായ ശിഖരങ്ങളുമാണ്.

ദ്വീപസ്യ തസ്യ പൂര്വാര്ദ്ധേ ചിത്രസാനുഃ സ്ഥിതോ മഹാന്। പരിമണ്ഡലസഹസ്രാണി വിസ്തീര്ണഃ പഞ്ചവിംശതിഃ ।। ൪൯.

ആ ദ്വീപിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗത്ത് വലിയ ചിത്രസാനു പർവ്വതം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന്റെ ചുറ്റളവ് ഇരുപത്തയ്യായിരം യോജനമാണ്.

ഊര്ദ്ദ്വഞ്ചൈവ ചതുസ്ത്രിശത്സഹസ്രാണി സമാചിതഃ। ദ്വീപാര്ദ്ധസ്യ പരിസ്തോമഃ പര്വതോ മാനസോത്തമഃ ।। ൪൯.

അത് മുകളിലേക്ക് മുപ്പത്തിനാലായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ എത്തുന്നു. ആ പർവ്വതമായ മാനസം ദ്വീപിന്റെ പകുതിക്ക് അതിരാണ്.

സ്ഥിതോ വേലാസമീപേ തു നവചന്ദ്ര ഇവോദിതഃ। യോജനാനാം സഹസ്രാണി ഊര്ദ്ധ്വം പഞ്ചശദുച്ഛ്രിതഃ ।। ൪൯.

അത് തീരത്തടുത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു, പുതുതായി ഉദിച്ചിരിക്കുന്ന ചന്ദ്രക്കലപോലെയാണ് കാണുന്നത്. അതിന്റെ ഉയരം അമ്പതിനായിരം യോജനമാണ്.

താവദേവ സ വിസ്തീര്ണഃ സര്വതഃ പരിമണ്ഡലഃ। സ ഏവം ദ്വീപപശ്ചാര്ദ്ധേ മാനസഃ പൃഥിവീധരഃ ।। ൪൯.

അത് ഉയരത്തിൽ എത്രയോ അത്ര തന്നെ വീതിയിലും ചുറ്റളവിലും സമമാണ്. അങ്ങനെ, ദ്വീപിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ ഭാഗത്ത് ഭൂമിയെ താങ്ങുന്ന മാനസപർവ്വതം ഉണ്ട്.

ഏക ഏവ മഹാസാനുഃ സന്നിവേശാദ്ദ്വിധാ കൃതഃ। സ്വാദൂദകേനോദധിനാ സര്വതഃ പരിവാരിതഃ ।। ൪൯.

അവിടെ ഒരു വലിയ പർവ്വതശൃംഖല മാത്രം ഉണ്ട്, അതിന്റെ സ്ഥിതിയിൽ രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ചുറ്റും മുഴുവൻ മധുരജലസമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.

പുഷ്കരദ്വീപവിസ്താരാദ്വിസ്തീര്ണോഽസൌ സമന്തതഃ। തസ്മിന് ദ്വീപേ സ്മൃതൌ ദ്വൌ തു പുണ്യൌ ജനപദൌ ശുഭൌ। അഭിതോ മാനസസ്യാഥ പര്വതസ്യാനുമണ്ഡലൌ ।। ൪൯.

പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ വിസ്തൃതിയെക്കാൾ കൂടുതലായി അത് ചുറ്റും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ദ്വീപിൽ, മാനസപർവ്വതത്തിന്റെ ഇരുവശത്തും ചുറ്റും രണ്ട് ശുഭമായ പുണ്യപ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

മഹാവീതന്തു യദ്വര്ഷം ബാഹ്യതോ മാനസസ്യ തത്। തസ്യൈവാഭ്യന്തരേ യത്തു ധാതകീഖണ്ഡമുച്യതേ ।। ൪൯.

മാനസത്തിന് പുറത്തുള്ള പ്രദേശം മഹാവീതന്തു എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ അകത്താണ് ധാതകീഖണ്ഡം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തത്ര ജേവന്തി മാനവാഃ। ആരോഗ്യസുഖഭൂയിഷ്ഠാ മാനസീം സിദ്ധിമാസ്ഥിതാഃ ।। ൪൯.

അവിടെ മനുഷ്യർ പത്തായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അവർക്ക് ആരോഗ്യവും സന്തോഷവും അധികം, മനസ്സിന്റെ പരിപൂർണതയിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരാണ്.

സമമായുശ്ച രൂപഞ്ച തസ്മിന് വര്ഷദ്വയേ സ്ഥിതമ്। അധമോത്തമൌ ന തേഷ്വാസ്താം തുല്യാസ്തേ രൂപശീലതഃ ।। ൪൯.

ആ രണ്ട് പ്രദേശങ്ങളിലും ആയുസ്സും രൂപവും ഒരുപോലെയാണ്. അവരിൽ ആരും താഴ്ന്നവരും ഉയർന്നവരും അല്ല—രൂപത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും എല്ലാവരും സമാനരാണ്.

ന തത്ര വഞ്ചകോ നേര്ഷ്യാ ന സ്തേനാ ന ഭയം തഥാ। നിഗ്രഹോ ന ച ദണ്ഡോഽസ്തി ന ലോഭോ ന പരിഗ്രഹഃ ।। ൪൯.

അവിടെ വഞ്ചനയോ അസൂയയോ കള്ളന്മാരോ ഭയമോ ഇല്ല. അവിടെയൊരാളും മറ്റൊരാളെ അടിച്ചമർത്തുകയോ ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; ലാഭമോ സമ്പാദ്യവും ഇല്ല.

സത്യാനൃതം ന തത്രാസ്തി ധര്മാധര്മൌ തഥൈവ ച। വര്ണാശ്രമാണാം വാര്ത്താ വാ പാശുപാല്യം വണിക്ക്രിയാ ।। ൪൯.

അവിടെ സത്യം അല്ലെങ്കിൽ അസത്യം, ധർമ്മം അല്ലെങ്കിൽ അധർമ്മം ഒന്നുമില്ല. വർണ്ണാശ്രമങ്ങളെക്കുറിച്ചോ കന്നുകാലികളെ വളർത്തുന്നതോ വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നതോ അവിടെ പറയാറില്ല.

ത്രയീ വിദ്യാ ദണ്ഡനീതിഃ ശുശ്രൂഷാ ശല്യമേവ ച। വര്ഷദ്വയേ സര്വമേതത് പുഷ്കരസ്യ ന വിദ്യതേ ।। ൪൯.

മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള വേദം, ശിക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം, സേവനം, ശസ്ത്രക്രിയ—ഇവയെല്ലാം പുഷ്കരത്തിലെ ആ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളിലും ഇല്ല.

ന തത്ര നദ്യോ വര്ഷഞ്ച ശീതോഷ്ണം വാ ന വിദ്യതേ । ഉദ്ഭിജ്ജാന്യുദകാന്യത്ര ഗിരിപ്രസ്രവണാനി ച ।। ൪൯.

അവിടെ നദികളും മഴയും തണുപ്പോ ചൂടോ ഒന്നുമില്ല; വെള്ളം പിറക്കുന്നതും മലകളിൽ നിന്നുള്ള സ്രോതസ്സുകളും മാത്രമാണ്.

ഉത്തരാണാം കുരൂണാഞ്ച തുല്യകാലോ ജനഃ സദാ। സര്വത്ര സുസുഖസ്തത്ര ജരാക്ലമവിവര്ജിതഃ ।। ൪൯.

ഉത്തരകുരുക്കളുടെ ജനങ്ങൾക്കു എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ കാലാവസ്ഥയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്; അവിടെയെങ്ങും അവർ വൃദ്ധിയും ക്ഷീണവും ഇല്ലാതെ വളരെ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു.

ഇത്യേഷ ധാതകീഖണ്ഡോ മഹാവീതേ തഥൈവ ച । ആനുപൂര്വ്യാദ്വിധിഃ കൃത്സ്നഃ പുഷ്കരസ്യ പ്രകീര്തിതഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ധാതകീ പ്രദേശം മഹാവീതയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ പുഷ്കരത്തിന്റെ ക്രമം മുഴുവനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സ്വാദൂദകേനോദധിനാ പുഷ്കരഃ പരിവാരിതഃ। വിസ്തരാന്മണ്ഡലാച്ചൈവ പുഷ്കരസ്യ തഥൈവ ച ।। ൪൯.

പുഷ്കരം മധുരമുള്ള വെള്ളത്താൽ, സമുദ്രത്താൽ, അതിന്റെ വലിപ്പം കൊണ്ടും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏവം ദ്വീപാഃ സമുദ്രൈസ്തു സപ്ത സപ്തഭിരാവൃതാഃ। ദ്വീപസ്യാനന്തരോ യസ്തു സമുദ്രസ്തു സമന്തതഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ഏഴു ദ്വീപുകളും ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഓരോ ദ്വീപിനും അടുത്തുള്ള സമുദ്രം അതിനെ മുഴുവൻ ചുറ്റുന്നു.

ഏവം ദ്വീപസമുദ്രാണാം വൃദ്ധിര്ജ്ഞേയാ പരസ്പരാത്। അപാഞ്ചൈവ സമുദ്രേകാത് സമുദ്രാ ഇതി സംജ്ഞിതാഃ ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും തമ്മിൽ പരസ്പരം വളരുന്നതാണ്; സമുദ്രത്തിന് അതിരിന് പുറത്തുള്ള വെള്ളങ്ങൾക്കും 'സമുദ്രം' എന്ന പേരാണ്.