വായുപുരാണമ്

ദ്വിതീയം ജലധാരസ്യ സുകുമാരമിതി സ്മൃതമ്। രൈവതസ്യ തു കൌമാരം ശ്യാമസ്യ തു മണീചകമ് ।। ൪൯.

ജലധാരയുടെ രണ്ടാമത്തെ പ്രദേശം സുകുമാരം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. രൈവതത്തിന് കൗമാരം, ശ്യാമത്തിന് മണീചകം എന്ന പേരുകളാണ്.

അസ്തസ്യാപി ശുഭം വര്ഷം വിജ്ഞേയം കുസുമോത്തരമ്। ആമ്ബികേയസ്യ മോദാകം കേസരേഷു മഹാദ്രുമമ് ।। ൪൯.

അസ്തയുടെ ശുഭപ്രദേശം കുസുമോത്തരം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. ആംബികേയയിൽ മോദകം, കേശരിയിൽ മഹാദ്രുമം എന്ന പേരിലാണ്.

ദ്വീപസ്യ പരിമാണഞ്ച ഹ്രസ്വദീര്ഘത്വമേവ ച। ശാകദ്വീപേന വിഖ്യാതസ്തസ്യ മധ്യേ വനസ്പതിഃ । ശാകോ നാമ മഹാവൃക്ഷസ്തസ്യ പൂജാം പ്രയുഞ്ജതേ ।। ൪൯.

ആ ദ്വീപിന്റെ വലിപ്പവും അളവുകളും ശാകദ്വീപം എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്. അതിന്റെ നടുവിൽ ശാകം എന്ന മഹാവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനെ അവിടവിടെ ആരാധിക്കുന്നു.

ഏതേന ദേവഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച സഹ ചാരണൈഃ। വിഹരന്തി രമന്തേ ച ദൃശ്യമാനാശ്ച തൈഃ സഹ ।। ൪൯.

അവിടെ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും ഒരുമിച്ച് വസിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവരെ കാണാനും സാധിക്കും.

തത്ര പുണ്യാ ജനപദാശ്ചാതുര്വര്ണസമന്വിതാഃ। തേഷു നദ്യശ്ച സപ്തൈവ പ്രതിവര്ഷം സമുദ്രഗാഃ । വിദ്ധി നാമ്നശ്ച താഃ സര്വാ ഗങ്ഗാസ്താഃ സപ്തധാ സ്മൃതാഃ ।। ൪൯.

അവിടെ നാലു വർണ്ണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പുണ്യമായ ജനപദങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവിടെയുള്ള ഏഴു നദികൾ ഓരോ വർഷവും സമുദ്രത്തിൽ ചേർക്കുന്നു. അവയെല്ലാം ഗംഗയുടെ ഏഴു രൂപങ്ങൾ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

പ്രഥമാ സുകുമാരീതി ഗങ്ഗാ ശിവജലാ തഥാ। അനു തപ്താ ച നാമ്നൈവ നദീ സമ്പരികീര്ത്തിതാ ।। ൪൯.

ആദ്യത്തെ ഗംഗയെ സുകുമാരി എന്നും ശിവജലം എന്നും വിളിക്കുന്നു. അതിന് ശേഷം തപ്താ എന്ന നദിയാണ്.

കുമാരീ നാമതഃ സിദ്ധാ ദ്വിതീയാ സാ പുനഃ സതീ । നന്ദാ ച പാര്വതീ ചൈവ തൃതീയ പരികീര്ത്തിതാ ।। ൪൯.

രണ്ടാമത്തെ നദി കുമാരി എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അവൾ സിദ്ധയും പാവയുമാണ്. മൂന്നാമത്തെ നദി നന്ദയും പാർവതിയും എന്ന പേരിലാണ്.

ശിവേതികാ ചതുര്ഥീ സ്യാത് ത്രിദിവാ ച പുനഃ സ്മൃതാ। ഇക്ഷുശ്ച പഞ്ചമീ ജ്ഞേയാ തഥൈവ ച പുനഃ ക്രതുഃ ।। ൪൯.

നാലാമത്തെ നദി ശിവേതികയും ത്രിദിവയും എന്ന പേരിലാണ്. അഞ്ചാമത്തെ നദി ഇക്ഷു എന്നും ക്രതു എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

ധേനുകാ ച മൃതാ ചൈവ ഷഷ്ഠീ സംപരികീര്ത്തിതാ। ഏതാഃ സപ്ത മഹാഗങ്ഗാഃ പ്രതിവര്ഷം ശിവോദകാഃ। ഭാവയന്തി ജനം സര്വം ശാകദ്വീപനിവാസിനമ് ।। ൪൯.

ആറാമത്തെ നദി ധേനുകയും മൃതയും എന്ന പേരിലാണ്. ഈ ഏഴു മഹാഗംഗകളും ശിവജലം നിറഞ്ഞവയാണ്; അവ ഓരോ വർഷവും ശാകദ്വീപവാസികളെയൊക്കെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

അനുഗച്ഛന്തി താസ്ത്വന്യാ നദീനദ്യഃ സഹസ്രശഃ। ബഹൂദക പരിസ്രാവാ യതോ വര്ഷതി വാസവഃ ।। ൪൯.

ഇവയ്‌ക്കൊപ്പം ആയിരക്കണക്കിന് മറ്റു നദികളും പുഴകളും ധാരാളം വെള്ളം ഒഴുക്കിക്കൊണ്ട്, ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യുന്നിടത്തൊക്കെയും ഒഴുകുന്നു.

താസാന്തു നാമധേയാനി പരിമാണം തഥൈവ ച। ന ശക്യം പരിസംഖ്യാതും പുണ്യാസ്താഃ സരിദുത്തമാഃ। താഃ പിബന്തി സദാ ഹൃഷ്ടാ നദീര്ജനപദാസ്തു തേ ।। ൪൯.

അവയുടെ പേരുകളും അളവുകളും മുഴുവനായി എണ്ണാൻ കഴിയില്ല. ആ പുണ്യവും ഉത്തമവുമായ നദികൾ അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ എപ്പോഴും കുടിക്കുന്നു.

ശംശപായന വിസ്തീര്ണോ ദ്വീപോഽസൌ ചക്രസംസ്ഥിതഃ। നദീജലൈഃ പ്രതിച്ഛന്നഃ പര്വതൈശ്ചാഭ്രസന്നിഭൈഃ ।। ൪൯.

ശംശപായന എന്ന പേരിലുള്ള ആ ദ്വീപ് വളരെ വിശാലവും ചക്രാകൃതിയുമാണ്. അതു നദികളുടെ വെള്ളത്താൽ മൂടപ്പെട്ടതും മേഘങ്ങൾപോലെയുള്ള പർവതങ്ങൾകൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്.

സര്വധാതുവിചിത്രൈശ്ച മണി വിദ്രുമഭൂഷിതൈഃ। പുരൈശ്ച വിവിധാകാരൈഃ സ്ഫീതൈര്ജനപദൈരപി ।। ൪൯.

അത് വിവിധ ധാതുക്കളാൽ, രത്നങ്ങളാൽ, പവഴുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങളാൽ, വിവിധ രൂപത്തിലുള്ള മനോഹരമായ നഗരങ്ങളാൽ, സമൃദ്ധമായ പ്രദേശങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വൃക്ഷൈഃ പുഷ്പഫലോപേതൈഃ സമന്താദ്ധനധാന്യവാന്। ക്ഷീരോദേന സമുദ്രേണ സര്വതഃ പരിവാരിതഃ। ശാകദ്വീപസ്തു വിസ്താരാത് സമേന തു സമന്തതഃ ।। ൪൯.

പുഷ്പഫലങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ വൃക്ഷങ്ങൾ ചുറ്റും വളരുന്നു. ധനം ധാന്യം എന്നിവയാൽ സമ്പന്നമാണ്. ക്ഷീരസമുദ്രം നാലുവശവും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ശാകദ്വീപം എല്ലാ ദിശകളിലും ഒരുപോലെ വിശാലമാണ്.

തസ്മിന് ജനപദാഃ പുണ്യാഃ പര്വതാന്തരിതേ ശുഭാഃ । വര്ണാശ്രമസമാകീര്ണാ ദേശാസ്തേ സപ്ത വൈ സ്മൃതാഃ ।। ൪൯.

അവിടെ പർവതങ്ങൾ കൊണ്ട് വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്ന ശുഭപ്രദേശങ്ങളിൽ പുണ്യജനങ്ങൾ വസിക്കുന്നു. ആ ഏഴു ദേശങ്ങൾ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും നിറഞ്ഞവയാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.

ന സങ്കരശ്ച തേഷ്വസ്തി വര്ണാശ്രമകൃതഃ വ്കചിത് । ധര്മസ്യ ചാവ്യഭീചാരാദേകാന്തസുഖിതാഃ പ്രജാഃ ।। ൪൯.

അവിടെയുള്ളവരിൽ ഒരു കലാപവും ഇല്ല; വർണ്ണാശ്രമങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളും ആരും ചെയ്യുന്നില്ല. അവർ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചതുകൊണ്ട്, ആ ജനങ്ങൾ മുഴുവൻ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.

ന തേഷു ലോഭോ മായാ വാ ഈര്ഷ്യാസൂയാഽധൃതിഃ കുതഃ। വിപര്യയോ ന തേഷ്വസ്തി ഏതത് സ്വാഭാവികം സ്മൃതമ് ।। ൪൯.

അവരിൽ ലാഭം, മായ, അസൂയ, ഇർഷ്യ, മനസ്സുറപ്പില്ലായ്മ എന്നിവ ഒന്നുമില്ല. അവർക്കിടയിൽ വ്യത്യസ്തമായ പെരുമാറ്റം കാണാറില്ല—ഇത് അവരിൽ സ്വാഭാവികമായുള്ളതാണ്.

കരോത്പത്തിര്നതേഷ്വസ്തി ന ദണ്ഡോ ന ച ദണ്ഡകാഃ। സ്വധര്മേണൈവ ധര്മജ്ഞാസ്തേ രക്ഷന്തി പരസ്പരമ് ।। ൪൯.

അവിടെയുള്ളവരിൽ ദോഷം ഉണ്ടാക്കുന്നവരും ശിക്ഷയും ശിക്ഷകരും ഇല്ല. അവരവരുടെ ധർമ്മം അറിഞ്ഞ്, അവരവരെ പരസ്പരം സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ഏതാവദേവ ശക്യം വൈ തസ്മിന് ദ്വീപേ നിവാസിനാമ്। പുഷ്കരം സപ്തമം ദ്വീപം പ്രവക്ഷ്യാമി നിബോധത ।। ൪൯.

ആ ദ്വീപിലെ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇത്രയൊക്കെയാണ് പറയാൻ കഴിയുന്നത്. ഇനി ഏഴാമത്തെ ദ്വീപായ പുഷ്കരത്തെ കുറിച്ച് ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു—ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

പുഷ്കരേണ തു ദ്വീപേന വൃതഃ ക്ഷീരോദകോ ബഹിഃ। ശാകദ്വീപസ്യ വിസ്താരാദ്‌ദ്വിഗുണേന സമന്തതഃ ।। ൪൯.

പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ പുറത്തു ചുറ്റും ക്ഷീരസമുദ്രം ഉണ്ട്. അത് ശാകദ്വീപിന്റെ വിസ്തൃതിയുടെ ഇരട്ടിയോളം വീതിയിലാണ്.

പുഷ്കരേ പര്വതഃ ശ്രീമാന് ഏക ഏവ മഹാശിലഃ। ചിത്രൈ ര്മണിമയൈഃ ശീലൈഃ ശിഖരൈസ്തു സമുച്ഛ്രിതൈഃ ।। ൪൯.

പുഷ്കരത്തിൽ ഒരു വലിയ മനോഹരമായ പർവ്വതം മാത്രം ഉണ്ട്. അതു വലിയ കല്ലിൽ നിന്നുണ്ടായതും, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഉന്നതമായ ശിഖരങ്ങളുമാണ്.

ദ്വീപസ്യ തസ്യ പൂര്വാര്ദ്ധേ ചിത്രസാനുഃ സ്ഥിതോ മഹാന്। പരിമണ്ഡലസഹസ്രാണി വിസ്തീര്ണഃ പഞ്ചവിംശതിഃ ।। ൪൯.

ആ ദ്വീപിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗത്ത് വലിയ ചിത്രസാനു പർവ്വതം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന്റെ ചുറ്റളവ് ഇരുപത്തയ്യായിരം യോജനമാണ്.

ഊര്ദ്ദ്വഞ്ചൈവ ചതുസ്ത്രിശത്സഹസ്രാണി സമാചിതഃ। ദ്വീപാര്ദ്ധസ്യ പരിസ്തോമഃ പര്വതോ മാനസോത്തമഃ ।। ൪൯.

അത് മുകളിലേക്ക് മുപ്പത്തിനാലായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ എത്തുന്നു. ആ പർവ്വതമായ മാനസം ദ്വീപിന്റെ പകുതിക്ക് അതിരാണ്.

സ്ഥിതോ വേലാസമീപേ തു നവചന്ദ്ര ഇവോദിതഃ। യോജനാനാം സഹസ്രാണി ഊര്ദ്ധ്വം പഞ്ചശദുച്ഛ്രിതഃ ।। ൪൯.

അത് തീരത്തടുത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു, പുതുതായി ഉദിച്ചിരിക്കുന്ന ചന്ദ്രക്കലപോലെയാണ് കാണുന്നത്. അതിന്റെ ഉയരം അമ്പതിനായിരം യോജനമാണ്.

താവദേവ സ വിസ്തീര്ണഃ സര്വതഃ പരിമണ്ഡലഃ। സ ഏവം ദ്വീപപശ്ചാര്ദ്ധേ മാനസഃ പൃഥിവീധരഃ ।। ൪൯.

അത് ഉയരത്തിൽ എത്രയോ അത്ര തന്നെ വീതിയിലും ചുറ്റളവിലും സമമാണ്. അങ്ങനെ, ദ്വീപിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ ഭാഗത്ത് ഭൂമിയെ താങ്ങുന്ന മാനസപർവ്വതം ഉണ്ട്.

ഏക ഏവ മഹാസാനുഃ സന്നിവേശാദ്ദ്വിധാ കൃതഃ। സ്വാദൂദകേനോദധിനാ സര്വതഃ പരിവാരിതഃ ।। ൪൯.

അവിടെ ഒരു വലിയ പർവ്വതശൃംഖല മാത്രം ഉണ്ട്, അതിന്റെ സ്ഥിതിയിൽ രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ചുറ്റും മുഴുവൻ മധുരജലസമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.

പുഷ്കരദ്വീപവിസ്താരാദ്വിസ്തീര്ണോഽസൌ സമന്തതഃ। തസ്മിന് ദ്വീപേ സ്മൃതൌ ദ്വൌ തു പുണ്യൌ ജനപദൌ ശുഭൌ। അഭിതോ മാനസസ്യാഥ പര്വതസ്യാനുമണ്ഡലൌ ।। ൪൯.

പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ വിസ്തൃതിയെക്കാൾ കൂടുതലായി അത് ചുറ്റും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ദ്വീപിൽ, മാനസപർവ്വതത്തിന്റെ ഇരുവശത്തും ചുറ്റും രണ്ട് ശുഭമായ പുണ്യപ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

മഹാവീതന്തു യദ്വര്ഷം ബാഹ്യതോ മാനസസ്യ തത്। തസ്യൈവാഭ്യന്തരേ യത്തു ധാതകീഖണ്ഡമുച്യതേ ।। ൪൯.

മാനസത്തിന് പുറത്തുള്ള പ്രദേശം മഹാവീതന്തു എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ അകത്താണ് ധാതകീഖണ്ഡം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തത്ര ജേവന്തി മാനവാഃ। ആരോഗ്യസുഖഭൂയിഷ്ഠാ മാനസീം സിദ്ധിമാസ്ഥിതാഃ ।। ൪൯.

അവിടെ മനുഷ്യർ പത്തായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അവർക്ക് ആരോഗ്യവും സന്തോഷവും അധികം, മനസ്സിന്റെ പരിപൂർണതയിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരാണ്.