വായുപുരാണമ്

തത്രാപി പര്വതാഃ ശുഭ്രാഃ സപ്തൈവ മണിഭൂഷണാഃ। രത്നാകരാസ്തഥാ നദ്യസ്താസാന്നാമാനി വച്മി ഭോഃ ।। ൪൯.

അവിടെയും ഏഴു പ്രകാശമുള്ള രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പർവതങ്ങളും, രത്നഭണ്ഡാരങ്ങളും, നദികളും ഉണ്ട്; അവയുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം.

പ്ലക്ഷദ്വീപാദിഷു തേഷു സപ്ത സപ്തസു സപ്തസു। ഋജ്വായതാഃ പ്രതിദിശം നിവിഷ്ടാഃ പര്വതാഃ സദാ ।। ൪൯.

പ്ലക്ഷദ്വീപത്തിലും മറ്റു ആറു ദ്വീപുകളിലും, ആ ഏഴു ദ്വീപുകളിലെയും പർവതങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും നേരായ ദിശകളിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്ലക്ഷദ്വീപേ തു വക്ഷ്യാമി സപ്ത ദ്വീപാന്മഹാചലാന്। ഗോമേദ കോഽത്ര പ്രഥമഃ പര്വതോ മേഘസന്നിഭഃ। ഖ്യായതേ തസ്യ നാമ്നാ വൈ വര്ഷം ഗോമേദകന്തു തത് ।। ൪൯.

പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ ഏഴു മഹാപർവതങ്ങളെ ഞാൻ വിവരിക്കും; അതിൽ ആദ്യത്തേതാണ് ഗോമേദം എന്ന പർവതം, മേഘംപോലെ ഇരുണ്ടതും അതിന്റെ പേരിൽ ഗോമേദകമെന്ന പ്രദേശം അറിയപ്പെടുന്നു.

ദ്വിതീയഃ പര്വതശ്ചന്ദ്രഃ സര്വൌഷധിസമന്വിതഃ। അശ്വിഭ്യാമമൃതസ്യാര്ഥേ ഓഷധ്യസ്തത്ര സംസ്ഥിതാഃ ।। ൪൯.

രണ്ടാമത്തെ പർവതമാണ് ചന്ദ്രം; അതിൽ എല്ലാ ഔഷധികളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അശ്വിനികൾ അമൃതത്തിനായി അവിടെ ഔഷധികൾ സ്ഥാപിച്ചു.

തൃതീയോ നാരദോ നാമ ദുര്ഗശൈലോ മഹോച്ഛ്രയഃ। തത്രാചലേ സമുത്പന്നൌ പൂര്വം നാരദപര്വതൌ ।। ൪൯.

മൂന്നാമത്തെ പർവതമാണ് നാരദം; അതൊരു ദുർഗമവും ഉയർന്നതുമായ പർവതമാണ്. അതിൽ നാരദപർവതത്തിലെ കുന്നുകൾ പുരാതനകാലത്ത് ഉത്ഭവിച്ചു.

ചതുര്ഥസ്തത്ര വൈ ശൈലോ ദുന്ദുഭിര്നാമ നാമതഃ। ശബ്ദമൃത്യുഃ പുരാ തസ്മിന് ദുന്ദുഭിസ്താഡിതഃ സുരൈഃ । രജ്ജുദാരോ രജ്ജുമയഃ ശാല്മലസ്വാസുരാന്തകൃത് ।। ൪൯.

അവിടെ നാലാമത്തെ പർവ്വതം ദുന്ദുഭി എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പുരാതനകാലത്ത് ദേവന്മാർ അവിടെ ദുന്ദുഭിയെ അടിച്ചു, അതാണ് ശബ്ദത്തിന്റെ അന്ത്യം. അവിടെയും രജ്ജുദാരൻ എന്ന കയറുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയവനും, ശാല്മലസ്വൻ എന്ന അസുരന്മാരെ സംഹരിച്ചവനും ഉണ്ട്.

പഞ്ചമഃ സോമകോ നാമ ദേവൈ ര്യത്രാമൃതം പുരാ। സമ്ഭൃതഞ്ച ഹൃതം ചൈവ മാതുരര്ഥേ ഗരുത്മതാ ।। ൪൯.

അഞ്ചാമത്തേത് സോമക എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പുരാതനകാലത്ത് ദേവന്മാർ അവിടെ അമൃതം ശേഖരിച്ചു, പിന്നീട് ഗരുഡൻ തന്റെ അമ്മയ്ക്കായി അതു കൊണ്ടുപോയി.

ഷഷ്ഠസ്തു സുമനാ നാമ സ ഏവര്ഷഭ ഉച്യതേ। ഹിരണ്യാക്ഷോ വരാഹേണ തസ്മിന് ശൈലേ നിഷൂദിതഃ ।। ൪൯.

ആറാമത്തേത് സുമനാ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, അതിനെ ഋഷഭം എന്നും വിളിക്കുന്നു. ആ പർവ്വതത്തിൽ ഹിരണ്യാക്ഷനെ വരാഹൻ വധിച്ചു.

വൈഭ്രാജഃ സപ്തമസ്തത്ര ഭ്രാജിഷ്ണുഃ സ്ഫാടികോ മഹാന്। യസ്മാദ്വിഭ്രാജതേഽര്ചിര്ഭിര്വൈഭ്രാജസ്തേന സ സ്മൃതഃ ।। ൪൯.

അവിടെ ഏഴാമത്തെ പർവ്വതം വൈഭ്രാജം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അതു അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ളതും വലുതുമായ സ്ഫടികംപോലെയാണ്. അതിൽ നിന്ന് പ്രകാശകിരണങ്ങൾ പുറപ്പെടുന്നതിനാൽ അതിനെ വൈഭ്രാജം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

തേഷാം വര്ഷാണി വക്ഷ്യാമി നാമതസ്തു യഥാക്രമമ്। ഗോമേദം പ്രഥമം വര്ഷം നാമ്നാ ശാന്തഭയം സ്മൃതമ് ।। ൪൯.

ഇനി അവയുടെ പ്രദേശങ്ങളുടെ പേരുകൾ ക്രമമായി ഞാൻ പറയും. ആദ്യ പ്രദേശം ഗോമേദം, ശാന്തഭയം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.

ചന്ദ്രസ്യ ശിഖരം നാമ നാരദസ്യ സുഖോദയമ്। ആനന്ദം ദുന്ദുഭേര്വര്ഷ സോമകസ്യ ശിവംസ്മൃതമ്। ക്ഷേമകം ഋഷഭസ്യാപി വൈഭ്രാജസ്യ ധ്രുവം തഥാ ।। ൪൯.

ചന്ദ്രന്റെ ഉച്ചിയിൽ ശിഖരം എന്ന പേരുള്ള പ്രദേശം നാരദന് സന്തോഷം നൽകുന്നതാണു. ദുന്ദുഭിയുടെ പ്രദേശം ആനന്ദം, സോമകയുടെ പ്രദേശം ശിവം, ഋഷഭയുടെ പ്രദേശം ക്ഷേമകം, വൈഭ്രാജന്റെ പ്രദേശം ധ്രുവം എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഏതേഷു ദേവഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച സഹചാരണൈഃ വിഹരന്തി രമന്തേ ച ദൃശ്യമാനാസ്തു തൈഃ സഹ ।। ൪൯.

ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുകയും ആനന്ദത്തോടെ താമസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തേഷാം നദ്യശ്ച സപ്തൈവ പ്രതിവര്ഷം സമുദ്രഗാഃ। നാമതസ്താഃ പ്രവക്ഷ്യാമി സപ്തഗങ്ഗാ മഹാനദീ ।। ൪൯.

ഓരോ പ്രദേശത്തും ഏഴു നദികൾ ഉണ്ട്, അവ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. ആ മഹാനദികളായ ഏഴു ഗംഗകളുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയും.

അഭിഗച്ഛന്തി താ നദ്യസ്താഭ്യശ്ചാന്യാഃ സഹസ്രശഃ। ബഹൂദകാശ്ചൌഘവത്യോ യതോ വര്ഷതി വാസവഃ ।। ൪൯.

ആ നദികളിലേക്ക് ആളുകൾ എത്തുന്നു, അവയിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് മറ്റു പുഴകളും ഉരുത്തിരിയുന്നു. വെള്ളം നിറഞ്ഞവയും, ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ സമൃദ്ധമായവയുമാണ് അവ.

താഃ പിബന്തി സദാ ഹൃഷ്ടാ നദീര്ജനപദാസ്തു തേ। ശുഭാഃ ശാന്തവഹാശ്ചൈവ പ്രമോദാ യേ ച തേ ശിവാഃ ।। ൪൯.

അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ആ നദികളിൽ നിന്നു വെള്ളം കുടിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ളവർ ശുഭവും, ശാന്തവും, സന്തോഷവാന്മാരുമാണ്.

ആനന്ദാശ്ച ധ്രുവാശ്ചൈവ ക്ഷേമകാശ്ച ശിവൈ സഹ। വര്ണാശ്രമാചാരയുക്താഃ പ്രജാസ്തേഷ്വഥ സര്വശഃ ।। ൪൯.

ആനന്ദൻമാരും ധ്രുവന്മാരും ക്ഷേമകന്മാരും ശിവന്മാരും, വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങൾ പാലിച്ച് അവിടെയെല്ലാം ജീവിക്കുന്നു.

സര്വേഷ്വരോഗാഃ സുബലാ- പ്രജാസ്ത്വാമയവര്ജിതാഃ। അധഃസര്പിണീ ന തേഷ്വസ്തി തഥൈവോത്സര്പിണീ ന ച ।। ൪൯.

അവിടെയുള്ളവർ എല്ലാവരും രോഗമില്ലാത്തവരും ശക്തരുമാണ്, അവർക്കു രോഗം ഒന്നുമില്ല. അവിടെ ചിതറലോ അതിരുകടന്ന വളർച്ചയോ ഇല്ല.

ന തത്രാസ്തി യുഗാവസ്ഥാ ചതുര്യുഗകൃതാ വ്കചിത്। ത്രേതായുഗസമഃ കാലഃ സര്വദാ തത്ര വര്ത്തതേ ।। ൪൯.

അവിടെ യുക്തകളുടെ വ്യത്യസ്ത അവസ്ഥകൾ ഇല്ല. കാലം എപ്പോഴും ത്രേതായുഗത്തിലെപ്പോലെയാണ് അവിടെ.

പ്ലക്ഷദ്വീപാദിഷു ജ്ഞേയഃ പഞ്ചസ്വേതേഷു സര്വശഃ। ദേശസ്യാനുവിധാനേന കാലസ്യാനുവിധാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൪൯.

പ്ലക്ഷദ്വീപിലും മറ്റുള്ള അഞ്ചിലും ദേശത്തിന്റെ വിഭജനത്തിന് അനുസരിച്ച് കാലത്തിന്റെ വിഭജനവും നടക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.

പഞ്ചവര്ഷസഹസ്രാണി തേഷു ജീവന്തി മാനവാഃ। സുരൂപാശ്ച സുവേഷാശ്ച അരോഗാ ബലിനസ്തഥാ ।। ൪൯.

അവിടെയുള്ള മനുഷ്യർ അഞ്ചായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അവർ സുന്ദരരും, നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ചവരുമായാണ്, രോഗമില്ലാത്തവരും ശക്തരുമാണ്.

സുഖമായുര്ബലം രൂപമാരോഗ്യം ധര്മ ഏവ ച। പ്ലക്ഷദ്വീപാദിഷു ജ്ഞേയം ശാകദ്വീപാന്തകേഷു ച ।। ൪൯.

സുഖം, ദീർഘായുസ്, ബലം, സൗന്ദര്യം, ആരോഗ്യവും ധർമ്മവും പ്ലക്ഷദ്വീപിലും ശാകദ്വീപത്തിന്റെ അറ്റത്തുമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.

പ്ലക്ഷദ്വീപഃ പൃഥുഃ ശ്രീമാന് സര്വതോ ധനധാന്യവാന്। ദിവ്യൌഷധി ഫലോപേതഃ സര്വൌഷധിവനസ്പതിഃ ।। ൪൯.

പ്ലക്ഷദ്വീപം വിശാലവും ഭംഗിയുമുള്ളതും എല്ലാ വിധ ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധമായതുമാണ്. അതിൽ ദിവ്യ ഔഷധികളും പഴങ്ങളും, എല്ലാ ഔഷധവൃക്ഷങ്ങളും ഉണ്ട്.

ആവൃതഃ പശുഭിഃ സര്വൈര്ഗ്രാമാരണ്യൈഃ സഹസ്രശഃ। ജമ്ബൂവൃക്ഷേണ സംഖ്യാതസ്തസ്യ മധ്യേ ദ്വിജോത്തമാഃ। പ്ലക്ഷോ നാമ്നാ മഹാവൃക്ഷസ്തസ്യ നാമ്നാ സ ഉച്യതേ ।। ൪൯.

അത് എല്ലാ വിധ മൃഗങ്ങളാലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ആയിരക്കണക്കിന് ഗ്രാമങ്ങളും കാടുകളും അവിടെയുണ്ട്. അതിന്റെ നടുവിൽ പ്ലക്ഷം എന്ന മഹാവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു, അതിന്റെ പേരിലാണ് ഈ ദ്വീപിന് പേര് വന്നത്.

സ തത്ര പൂജ്യതേ സ്ഥാണുര്മധ്യേ ജനപദസ്യ ഹി। സ ചാപീക്ഷുരസോദ്ദേശഃ പ്ലക്ഷദ്വീപസമാവൃതഃ। പ്ലക്ഷദ്വീപസ്യ ചൈവേഹ വൈപുല്യാദ്വിസ്തരേണ തു ।। ൪൯.

അവിടെ, ജനപദത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ഥാണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നു. ആ പ്രദേശം ഇക്കരയും പഞ്ചസാരയും നിറഞ്ഞതും, പ്ലക്ഷദ്വീപ് ചുറ്റിപ്പറ്റിയതുമാണ്. പ്ലക്ഷദ്വീപിന്റെ വിശാലത കാരണം അതിനകത്ത് എല്ലായിടത്തും ഇത് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇത്യേഷ സന്നിവേശോവഃ പ്ലക്ഷദ്വീപസ്യ കീര്തിതഃ। ആനുപൂര്വ്യാ സമാസേന ശാല്മലന്തന്നിബോധത ।। ൪൯.

ഇങ്ങനെ പ്ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ക്രമമായ ഘടന നിങ്ങൾക്കു സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചു. ഇനി ശാല്മലിയുടെ വിവരങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

തതസ്തൃതീയം ദ്വീപാനാം ശാല്മലം ദ്വീപമുത്തമമ്। ശാല്മലേന സമുദ്രസ്തു ദ്വീപേനേക്ഷുരസോദകഃ। പ്ലക്ഷദ്വീപസ്യ വിസ്താരാദ്‌ദ്വിഗുണേന സമാവൃതഃ ।। ൪൯.

അതിനുശേഷം ദ്വീപുകളിൽ മൂന്നാമത്തെയും ഏറ്റവും ഉത്തമവുമായ ദ്വീപാണ് ശാല്മലി. അതിനെ ചുറ്റിയുള്ള സമുദ്രം പഞ്ചസാരവെള്ളം നിറഞ്ഞതും, പ്ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ഇരട്ടിയോളം വിശാലതയുള്ളതുമാണ്.

തത്രാപി പര്വതാഃ സപ്ത വിജ്ഞേയാ രത്നയോനയഃ। രത്നാകരാസ്തഥാ നദ്യസ്തേഷു വര്ഷേഷു സപ്തസു ।। ൪൯.

അവിടെയും ഏഴു പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവയെല്ലാം രത്നങ്ങളുടെ ഉറവിടങ്ങളാണ്. അതുപോലെ, ആ ഏഴ് പ്രദേശങ്ങളിലും രത്നനദികളും ഉണ്ട്.

പ്രഥമഃ സൂര്യസങ്കാശഃ കുമുദോ നാമ പര്വതഃ। സര്വധാതുമയൈഃ ശ്രൃങ്ഗൈഃ ശിലാജാലസമുദ്ഗതൈഃ ।। ൪൯.

ആദ്യ പർവതം കുമുദം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതു സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളതും, എല്ലാ ധാതുക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ശൃംഗങ്ങൾ കല്ലുകൂട്ടങ്ങളിലുനിന്ന് ഉയർന്നതുമാണ്.

ദ്വിതീയഃ പര്വതസ്തസ്യ ഉന്നതോ നാമ വിശ്രുതഃ। ഹരിതാലമയൈഃ ശ്രൃങ്ഗൈര്ദിവമാവൃത്യ തിഷ്ഠതി ।। ൪൯.

അവിടെയുള്ള രണ്ടാമത്തെ പർവതം ഉന്നതം എന്നാണു പ്രശസ്തം. അതിന്റെ ശൃംഗങ്ങൾ ഹരിതാളം കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്, ആകാശം വരെ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.