വായുപുരാണമ്

അനാമയാ ഹ്യശോകാശ്ച സര്വേ തേ ശുദ്ധമാനസാഃ। ജായന്തേ മാനവാസ്തത്ര നിസ്തപ്തകനകപ്രഭാഃ ।। ൪൬.

അവിടെ എല്ലാവരും രോഗവും ദുഃഖവും ഇല്ലാതെ, മനസ്സ് ശുദ്ധരായി ജനിക്കുന്നു; അവർക്ക് ഉരുക്കിയ പൊന്നിന്റെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള ദേഹം.

വര്ഷേ കിമ്പുരുഷേ പുണ്യേ പ്ലക്ഷോ മധുവഹഃ ശുഭഃ। തസ്യ കിമ്പുരുഷാഃ സര്വേ പിബന്തി രസമുത്തമമ് ।। ൪൬.

പുണ്യമായ കിംപുരുഷവർഷത്തിൽ, മധുരസം നൽകുന്ന മനോഹരമായ പ്ലക്ഷവൃക്ഷം വളരുന്നു; കിംപുരുഷന്മാർ അതിന്റെ ഉത്തമരസം കുടിക്കുന്നു.

അതഃപരം കിം പുരുഷാദ്ധരിവര്ഷഃ പ്രചക്ഷ്യതേ। മഹാരജതസങ്കാശാ ജായന്തേ തത്ര മാനവാഃ ।। ൪൬.

കിംപുരുഷവർഷത്തിന് ശേഷം ഹരിവർഷം വരുന്നു; അവിടെ ജനിക്കുന്നവർക്ക് വലിയ വെള്ളിയുടെ പ്രകാശംപോലെയാണ്.

ദേവലോകാച്ച്യുതാഃ സര്വേ ദേവരൂപാശ്ച സര്വശഃ। ഹരിവര്ഷേ നരാഃ സര്വേ പിബന്തീക്ഷുരസം ശുഭമ് ।। ൪൬.

ദേവലോകത്തിൽ നിന്നു വീണവരും ദൈവസ്വരൂപമുള്ളവരും ഹരിവർഷത്തിൽ എല്ലാവരും ശുദ്ധമായ കരിമ്പിൻ രസം ആസ്വദിക്കുന്നു.

ഏകാദശ സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം തു മുദാ യുതാഃ। ഹരിവര്ഷേ തു ജീവന്തി സര്വേ മുദിതമാനസാഃ। ന ജരാ ബാധതേ തത്ര ജീര്യന്തി ന ച തേ നരാഃ ।। ൪൬.

ഹരിവർഷത്തിൽ എല്ലാവരും പതിനൊന്നായിരം വർഷം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു; അവിടെയുള്ളവരുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെ വൃദ്ധാവസ്ഥയോ ക്ഷീണമോ അവരെ ബാധിക്കില്ല.

മധ്യമം യന്മയാ പ്രോക്തം നാമ്നാ വര്ഷമിലാവൃതമ്। ന തത്ര സൂര്യസ്തപതി ന ച ജീര്യന്തി മാനവാഃ ।। ൪൬.

ഇലാവൃതം എന്ന പേരിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞ那个 മദ്ധ്യഭാഗത്തിൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കില്ല; അവിടെയുള്ള മനുഷ്യർക്ക് വൃദ്ധാവസ്ഥയില്ല.

ചന്ദ്രസൂര്യൌ സനക്ഷത്രാവപ്രകാശാവിലാവൃതേ । പദ്മവര്ണാഃ പദ്മ പ്രഭാഃ പദ്മപത്രനിഭേക്ഷണാഃ। പക്ഷപത്രസുഗന്ധാശ്ച ജായന്തേ തത്ര മാനവാഃ ।। ൪൬.

ഇലാവൃതത്തിൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും കാണപ്പെടില്ല; അവിടെ ജനിക്കുന്നവർക്ക് താമരയുടെ നിറം, താമരപോലെയുള്ള പ്രകാശം, താമരയിലപോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ, പൂവിന്റെ ഇലപോലെയുള്ള സുഗന്ധം എന്നിവയുണ്ട്.

ജമ്ബൂരസഫലാഹാരാ ഹ്യനിഷ്പന്ദാഃ സുഗന്ധിനഃ। മനസ്വിനോ ഭുക്തഭോഗാഃ സത്കര്മഫലഭോഗിനഃ ।। ൪൬.

അവർ ജംബു പഴം ഭക്ഷണം ആക്കുന്നു, ചലനമില്ലാത്തവരും സുഗന്ധമുള്ളവരും വിവേകമുള്ളവരും ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവരും നല്ല പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നവരുമാണ്.

ദേവലോകാച്ച്യുതാഃ സര്വേ ജായന്തേ ഹ്യജരാമരാഃ. ത്രയോദശസഹസ്രാണി വര്ഷാണാന്തേ നരോത്തമാഃ ।। ൪൬.

ദേവലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണ എല്ലാവരും അവിടെ വൃദ്ധിയില്ലാത്തവരും മരണമില്ലാത്തവരുമായി ജനിക്കുന്നു; പതിമൂന്നായിരം വർഷം കഴിയുമ്പോൾ അവർ മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠരാവുന്നു.

ആയുഷ്പ്രമാണം ജീവന്തി തേ തു വര്ഷേ ത്വിലാവൃതേ । മേരോഃ പ്രതിദിശം തേ തു നവസാഹസ്രവിസ്തൃതേ ।। ൪൬.

ഇലാവൃതത്തിൽ അവർ ആയുസ്സിന്റെ പൂർണ്ണമായ അളവിൽ ജീവിക്കുന്നു; മേറുവിന്റെ ഓരോ ദിശയിലും അതിന്റെ വീതി ഒമ്പതിനായിരം അളവാണ്.

യോജനാനാം സഹസ്രാണി ഷഡ്‌വിംശസ്തസ്യ വിസ്തരഃ। ചതുരസ്രഃ സമന്താച്ച ശരാവാകാര സംസ്ഥിതഃ ।। ൪൬.

അത് ഇരുപത്താറായിരം യോജന വീതിയുള്ളതും, നാലു വശവും ചതുരാകൃതിയിലുള്ളതും, തളിക പോലെയുള്ള ആകൃതിയുമാണ്.

മേരോസ്തു പശ്ചിമേ ഭാഗേ നവസാഹസ്രസംമിതേ। ചതുസ്ത്രിംശത്സഹസ്രാണി ഗന്ധമാദനപര്വതഃ ।। ൪൬.

മേറുവിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ഒമ്പതിനായിരം അളവിൽ, മുപ്പത്തിയൊന്നായിരം അളവിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഗന്ധമാദനപർവ്വതം നിലകൊള്ളുന്നു.

ഉദഗ്ദക്ഷിണതശ്ചൈവ ആനീലനിഷധായതഃ। ചത്വാരിംശത്സഹസ്രാണി പരിവൃദ്ധോ മഹീതലാത്। സഹസ്രമവഗാഢസ്തു താവദേവ തു ധിഷ്ഠിതഃ ।। ൪൬.

വടക്കും തെക്കും നീലയും നിഷധയും ചേർന്ന്, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നാല്പതിനായിരം അളവിൽ ഉയർന്നതും, ആയിരം അളവിൽ ആഴമുള്ളതുമായാണ് അത് നിലകൊള്ളുന്നത്.

പൂര്വേണ മാല്യവാന് ശൈലസ്തത്പ്രമാണഃ പ്രകീര്തിതഃ। ദക്ഷിണേന തു നീലസ്യ നിഷധസ്യോത്തരേണ തു ।। ൪൬.

കിഴക്കോട്ട്, അതേ അളവിലുള്ള മാല്യവാൻ പർവ്വതം ഉണ്ട്; നീലയുടെ തെക്കിലും നിഷധയുടെ വടക്കിലും അതു സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

തേഷാം മധ്യേ മഹാമേരുഃ സുപ്രമാണഃ പ്രകീര്തിതഃ। സര്വേഷാമേവ ശൈലാനാമവഗാഢോ യഥാ ഭവേത് ।। ൪൬.

അവയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ മഹാമേരു അതിന്റെ വലിപ്പം കൊണ്ട് പ്രശസ്തമാണ്; എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളിലും അതാണ് ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്ന് പറയുന്നു.

വിസ്തരസ്തത്പ്രമാണഃ സ്യാദായാമേ നിയുതഃ സ്മൃതഃ। വൃത്തഭാവാത് സമുദ്രസ്യ മഹീമണ്ഡലഭാവനഃ ।। ൪൬.

അതിന്റെ വീതിയും അളവും ഒരുപോലെയാണ്; അതിന്റെ നീളം പത്തു ആയിരം അളവാണ്; വൃത്താകൃതിയിലുള്ളത് കൊണ്ട് ഭൂമിയുടെ മധ്യവൃത്തം എന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.

ആയാമാഃ പരിഹീയന്തേ ചതുരസ്രാഃ സമസ്തതഃ। അനാവൃത്താശ്ചതുഷ്കേണ ഭിദ്യന്തേ മധ്യമാഗതാഃ ।। ൪൬.

അവയുടെ നീളം കുറയുന്നു, എല്ലാം ചതുരാകൃതിയിലാണ്; മധ്യഭാഗത്തുള്ളവ നാലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ തമ്മിൽ തമ്മിൽ ചുറ്റി വരില്ല.

പ്രഭിന്നാഞ്ജനസങ്കാശാ ജമ്ബൂരസവതീ നദീ। മേരോസ്തു ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ നിഷധസ്യോത്തരേണ തു ।। ൪൫.

ജംബു പഴത്തിന്റെ രസത്തോടെ നിറഞ്ഞ, കാജലിന്റെ നിറമുള്ള ജംബു നദി, മേറുവിന്റെ തെക്കുവശത്തും നിഷധയുടെ വടക്കുവശത്തും ഒഴുകുന്നു.

സുദര്ശനോ നാമ മഹാജമ്ബൂവൃക്ഷഃ സനാതനഃ। നിത്യപുഷ്പഫലോപേതഃ സിദ്ധചാരണസേവിതഃ ।। ൪൬.

അവിടെ സുദർശനൻ എന്ന പേരിൽ മഹത്തായ ശാശ്വതമായ ജംബു വൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു; എന്നും പൂവും പഴവും നിറഞ്ഞതും സിദ്ധന്മാരും ഗന്ധർവരും സേവിക്കുന്നതുമാണ്.

തസ്യ നാമ്നാ സമാഖ്യാതോ ജമ്ബൂദ്വീപേ വനസ്പതിഃ। യോജനാനാം സഹസ്രം തു ശതചാന്യമഹാദ്രുമഃ। ഉത്സേധോ വൃക്ഷരാജസ്പ ദിവം സ്പൃശതി സര്വശഃ ।। ൪൬.

ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ പേരിൽ ജംബുദ്വീപം എന്ന ദ്വീപിന് പേര് വന്നു; അവിടെ മറ്റൊരു മഹാവൃക്ഷം ഉണ്ട്, ആയിരം യോജന ഉയരവും നൂറ് യോജന വീതിയുമുള്ളത്, വൃക്ഷങ്ങളിൽ രാജാവായി അതിന്റെ മുകളിൽ സ്വർഗം സ്പർശിക്കുന്നു.

അരത്നീനാം ശതാന്യഷ്ടൌ ഏകഷഷ്ട്യധികാനി തു। ഫലപ്രമാണം സംഖ്യാതമൃഷിഭിസ്തത്ത്വദര്ശിഭിഃ ।। ൪൬.

അത് ഫലത്തിന്റെ വലിപ്പം, സത്യം കാണുന്ന ഋഷിമാർ എൺപതിനാലായിരത്തി അറുപത്തൊന്ന് അളവാണെന്ന് കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

പതമാനാനി താന്യുര്വ്യാം കുര്വന്തി വിപുലം സ്വനമ്। തസ്യാ ജമ്ബ്വാഃ ഫലരസോ നദീഭൂയ പ്രസര്പതി ।। ൪൬.

അവ വീഴുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാകുന്നു; ജാംബൂവൃക്ഷത്തിന്റെ പഴരസം ഒരു നദിയായി ഒഴുകുന്നു.

മേരും പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ ജമ്ബൂ വൃക്ഷംവിശത്യധഃ। തേ പിബന്തി സദാ ഹൃഷ്ടാ ജമ്ബൂരസഫലാവൃതാഃ ।। ൪൬.

അവ മേരു പർവ്വതം ചുറ്റി, ജാംബൂവൃക്ഷങ്ങൾ താഴേക്ക് പോകുന്നു; സന്തോഷത്തോടെ അവിടെയുള്ളവർ ജാംബൂപ്പഴത്തിന്റെ രസം കുടിക്കുന്നു.

ജമ്ബൂരസഫലം പീത്വാ ന ജരാം പ്രാപ്നുവന്തി തേ। ന ച ധ്രുവം ന രോഗം തു ന ച മൃത്യും തഥാവിധമ് ।। ൪൬.

ജാംബൂപ്പഴത്തിന്റെ രസം കുടിച്ചവർക്ക് വൃദ്ധാവസ്ഥയോ രോഗമോ അത്തരം മരണവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

തത്ര ജാമ്ബൂനദം നാമ കനകം ദേവഭൂഷണമ്। ഇന്ദ്രഗോപകശങ്കാശം ജായതേ ഭാസ്വരന്തു തത് ।। ൪൬.

അവിടെ ജാംബൂനദം എന്ന പേരിലുള്ള പൊന്നാണ് ദേവന്മാരുടെ അലങ്കാരമായി ഉണ്ടാകുന്നത്; അതിന് ഇന്ദ്രഗോപംപുഴുവിന്റെ നിറംപോലെയാണ് തിളക്കം.

സര്വേഷാം വര്ഷവൃക്ഷാണാം ശുഭഃ ഫലരസസ്തു സഃ। സ്കന്നം ഭവതി തച്ഛുക്രം കനകം ദേവഭൂഷണമ് ।। ൪൬.

എല്ലാ ഉത്തമവൃക്ഷങ്ങളുടെയും പഴരസം ശുഭകരമാണ്; അവയിൽ നിന്ന് തുളുമ്പുന്നത് ശുദ്ധമായ പൊന്നായി ദേവന്മാരുടെ അലങ്കാരമാവുന്നു.

തേഷാം മൂത്രം പുരീഷഞ്ച ദിക്ഷു സര്വാസു ഭാഗശഃ। ഈശ്വരാനുഗ്രഹാദ്ഭൂമിര്മൃതാംശ്ച ഗ്രസതേ തു താന് ।। ൪൬.

അവരുടെ മൂത്രവും മലവും എല്ലാദിശകളിലായി പടരുന്നു; ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ ഭൂമി അവയും മരിച്ചവരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

രക്ഷഃ പിശാചാ യക്ഷാശ്ച സര്വേ ഹൈമവതാഃ സ്മൃതാഃ। ഹേമകൂടേ തു ഗന്ധര്വാ വിജ്ഞേയാഃ സാപ്സരോഗണാഃ ।। ൪൬.

രക്ഷസുകൾ, പിശാചുകൾ, യക്ഷന്മാർ ഇവർ എല്ലാവരും ഹിമവതിൽ പാർക്കുന്നു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; ഹേമകൂട്ടത്തിൽ ഗന്ധർവരും അപ്സരാസമൂഹവും പാർക്കുന്നു.

സര്വേ നാഗാസ്തു നിഷധേ ശേഷവാസുകിതക്ഷകാഃ। മഹാമേരൌ ത്രയസ്ത്രിംശദ്ഭ്രമന്തേ യാജ്ഞികാഃ സുരാഃ । നീലേ തു വൈഡൂര്യമയേ സിദ്ധബ്രഹ്മര്ഷയോ മതാഃ ।। ൪൬.

എല്ലാ നാഗങ്ങളും നിഷധപർവ്വതത്തിൽ പാർക്കുന്നു — ശേഷൻ, വാസുകി, തക്ഷകൻ എന്നിവരും; മഹാമേരുവിൽ മുപ്പത്തിമൂന്ന് യാഗദേവന്മാർ സഞ്ചരിക്കുന്നു; നീലപർവ്വതത്തിൽ വൈഡൂര്യത്തിൽ നിന്നുള്ള സിദ്ധന്മാരും ബ്രഹ്മർഷികളും പാർക്കുന്നു.