വായുപുരാണമ്

വധപുത്രോ നികുമ്ഭശ്ച ക്രൂരോ വൈ ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ। വാതപുത്രോ വിരാഗസ്തു ആപപുത്രസ്തു ജമ്ബുകഃ ॥ ൮.

വധന്റെ മകനാണ് നികുംബൻ, ക്രൂരനായ ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ; വായുവിന്റെ മകനാണ് വിരാഗൻ, ആപിന്റെ മകനാണ് ജമ്പുകൻ.

വ്യാഘ്രപുത്രോ നിരാനന്ദോ ജന്തൂനാം വിഘ്നകാരകഃ। ഇത്യേതേ വൈ പരിക്രാന്താഃ ക്രൂരാഃ സര്വേ തു രാക്ഷസാഃ ॥ ൮.

വ്യാഘ്രപുതനായ നിരാനന്ദൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണ്. ഇവർ എല്ലാവരും അത്യന്തം ക്രൂരരായ രാക്ഷസന്മാരാണ്.

കീര്തിതാ യാതുധാനാസ്തു ബ്രഹ്മധാനാന് നിബോധത। യജ്ഞഃ പിതാ ധുനിഃ ക്ഷേമോ ബ്രഹ്മാ പാപോഽഥ യജ്ഞഹാ ॥ ൮.

യാതുധാനന്മാരെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതായിപ്പോയി; ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മധാനന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. യജ്ഞൻ അവരുടേത് അച്ഛനാണ്, ധുനി അവരുടേത് ക്ഷേമം, ബ്രഹ്മാവ് പാപിയാണു, യജ്ഞഹൻ യജ്ഞത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.

സ്വാകോടകഃ കലിഃ സര്പോ ബ്രഹ്മധാനാത്മജാ ദശ। സ്വസാരോ ബ്രഹ്മരാക്ഷസ്യസ്തേഷാഞ്ചേമാഃ സുദാരുണാഃ ॥ ൮.

സ്വാകോടകൻ, കലിയും സർപ്പനും, ബ്രഹ്മധാനന്റെ പത്തുപുത്രന്മാരും, അവർക്കു സഹോദരിമാർ ബ്രഹ്മരാക്ഷസികൾ തന്നെയാണ്. ഇവർ വളരെ ഭയാനകരാണ്.

രക്തകര്ണാ മഹാജിഹ്വാഽക്ഷയാ ചൈവോപഹാരിണീ। ഏതാസാമന്വയേ ജാതാഃ പൃഥിവ്യാം ബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ ॥ ൮.

രക്തകർണ്ണ, മഹാജിഹ്വ, അക്ഷയ, ഉപഹാരിണി ഇവരുടെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് ഭൂമിയിൽ ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ ജനിച്ചത്.

ശ്ലേഷ്മാതകതരുഷ്വേതേ പ്രായശസ്തു കൃതാലയാഃ। ഇത്യേതേ രാക്ഷസാഃ ക്രാന്താ യക്ഷസ്യാപി നിബോധത ॥ ൮.

ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ശ്ലേഷ്മാതകവൃക്ഷങ്ങളിൽ താമസമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇതുവരെ രാക്ഷസന്മാരെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു. ഇനി യക്ഷനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

ചകമേഽപ്സരസം യക്ഷ പഞ്ചസ്ഥൂലാം ക്രതുസ്ഥലീമ്। താം ലിപ്സുശ്ചിന്തമാനശ്ച നന്ദനം സ ചചാര ഹ ॥ ൮.

ഒരു യക്ഷൻ, അഞ്ചുവിധ പുഷ്ടിയുള്ള ക്രതുസ്ഥലീ എന്ന അപ്സരസിനെ ആഗ്രഹിച്ചു. അവളെ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ആ യക്ഷൻ നന്ദനവനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

വൈഭ്രാജം സുരഭിഞ്ചൈവ തഥാ ചൈത്രരഥഞ്ച യത്। ദൃഷ്ടവാന് നന്ദനേ തസ്മിന്നപ്സരോഭിഃ സഹാസതീമ് ॥ ൮.

അവിടെ നന്ദനവനത്തിൽ, വൈഭ്രാജൻ, സുരഭി, ചൈത്രരഥൻ എന്നിവരെ അപ്സരസുകളോടൊപ്പം ഇരുന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു.

നോപായം വിന്ദതേ തത്ര തസ്യാ ലാഭായ ചിന്തയന്। ദൂഷിതഃ സ്വേന രൂപേണ കര്മ്മണാ തേന ദൂഷിതഃ ॥ ൮.

അവളെ നേടാൻ മാർഗം അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ രൂപത്താലും ചെയ്തിക്കൊണ്ടും അവൻ അശുദ്ധനായി.

മമോദ്വിജന്തേ ഭൂതാനി ഭയാവൃത്തസ്യ സര്വശഃ। തത്കഥം നാമ ചാര്വങ്ഗീം പ്രാപ്നുയാമഹമങ്ഗനാമ് ॥ ൮.

എന്നെ കണ്ടാൽ എല്ലാ ജീവികളും ഭയത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന് പോവുന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ ഈ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ നേടാൻ കഴിയും?

ദൃഷ്ട്വോപായം തതഃ സോഽഥ ശീഘ്രകാരീ വ്യവര്ത്തത। കൃത്വാ രൂപം ബഹുമതം ഗന്ധര്വസ്യ തു ഗുഹ്യകഃ। തതഃ സോഽപ്സരസാം മധ്യേ താം ജഗ്രാഹ ക്രതുസ്ഥലീമ് ॥ ൮.

പിന്നീട് ഒരു മാർഗം കണ്ടതോടെ, അവൻ വേഗത്തിൽ ഗന്ധർവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രൂപം ധരിച്ചു. അങ്ങനെ അപ്സരസികളുടെ ഇടയിൽ ഗുഹ്യകൻ ക്രതുസ്ഥലിയെ പിടിച്ചു.

ബുദ്ധ്വാ ച സുരുചിം തം സാ ഭാവേനൈവാഭ്യവര്ത്തത। സംവൃതഃ സ തയാ സാര്ദ്ധം ദൃശ്യമാനോഽപ്സരോഗണൈഃ ॥ ൮.

അവളത് സുരുചിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഹൃദയത്തിൽ അവനെ അംഗീകരിച്ചു. അപ്സരസികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവളോടൊപ്പം അവൻ ചേർന്നു.

സ തത്ര സിദ്ധകരണഃ സദ്യോ ജാതഃ സുതോഽസ്യ വൈ । പരിണാഹോച്ഛ്രയൈര്യുക്തഃ സദ്യോ വൃത്തോ ജ്വലന് ശ്രിയാ ॥ ൮.

അവിടെ, അവർക്കു ഉടൻ തന്നെ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അവൻ എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠലക്ഷണങ്ങളോടും ഉജ്ജ്വലമായ ഭാവത്തോടും കൂടി ജനിച്ചു.

രാജാഹമിതി നാഭിര്ഹി പിതരം സോഽഭ്യഭാഷത। തവാത്ര ജാതേ ന ഭീതിഃ പിതാ തം പ്രത്യുവാച ഹ ॥ ൮.

'ഞാൻ രാജാവാണ്' എന്ന് ആ പുത്രൻ അച്ഛനോടു പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നീ ഇവിടെ ജനിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.'

മാത്രാനുരൂപോ രൂപേണ പിതുര്വീര്യേണ ജായതേ। ജാതേ സ തസ്മിന് ഹര്ഷേണ സ്വരൂപം പ്രത്യപദ്യത ॥ ൮.

ആളുകൾ അമ്മയുടെ രൂപത്തിലും അച്ഛന്റെ വീര്യത്തിലും ജനിക്കുന്നു. ആ പുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ അച്ഛൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.

സ്വഭാവം പ്രതിപദ്യന്തേ ബൃഹന്തോ യക്ഷരാക്ഷസാഃ । മ്രിയമാണാഃ പ്രസുപ്താശ്ച ക്രുദ്ധാ ഭീതാഃ പ്രഹര്ഷിതാഃ ॥ ൮.

വലിയ യക്ഷരും രാക്ഷസന്മാരും മരിക്കുമ്പോഴും ഉറങ്ങുമ്പോഴും കോപിച്ചാലും ഭയപ്പെട്ടാലും ആനന്ദിച്ചാലും, തങ്ങളുടെ സ്വഭാവം തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.

തതോഽബ്രവീദപ്സരസഃ സ്മയമാനഃ സ ഗുഹ്യകഃ। ഗൃഹം മേ ഗച്ഛ സുശ്രോണി സപുത്രാ വരവര്ണിനീ ॥ ൮.

പിന്നീട് ഗുഹ്യകൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അപ്സരസിനോട് പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയായവളേ, നീയും മകനും ചേർന്ന് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വാ.'

ഇത്യുക്ത്വാ സഹസാ തഞ്ച ദൃഷ്ട്വാ സ്വം രൂപമാസ്ഥിതമ്। വിഭ്രാന്താഃ പ്രാദ്രവന് ഭീതാഃ ക്രോധമാനാഽപ്സരോഗണാഃ ॥ ൮.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും, അവൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം സ്വീകരിച്ചതും കണ്ടപ്പോൾ, ഭയത്തിലും കോപത്തിലും അപ്സരസികൾ ആശങ്കയോടെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

ഗച്ഛന്തീരന്വഗച്ഛദ്യാ പുത്രസ്താം സാന്ത്വയന് ഗിരാ। ഗന്ധര്വാപ്സരസാം മധ്യേതാം നീത്വാ സ ന്യവര്ത്തത ॥ ൮.

അവൾ പോകുമ്പോൾ, മകൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ച് അമ്മയെ പിന്തുടർന്നു. ഗന്ധർവരും അപ്സരസികളും ഇടയിൽ അവളെ കൊണ്ടുപോയി, പിന്നെ തിരിച്ചു പോയി.

താഞ്ച ദൃഷ്ട്വാ സമുത്പത്തിം യക്ഷസ്യാപ്സരസാം ഗണാഃ। യക്ഷാണാം ത്വം ജനിത്രീതി പ്രോചുസ്താം വൈ ക്രതുസ്ഥലീമ് ॥ ൮.

യക്ഷനും അപ്സരസികളുടെ കൂട്ടങ്ങളും ജനിച്ചതു കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ക്രതുസ്ഥലിയെ സമീപിച്ചു പറഞ്ഞു: 'നീ യക്ഷന്മാരുടെ മാതാവാണ്.'

ജഗാമ സഹ പുത്രേണ തതോ യക്ഷഃ സ്വമാലയമ്। ന്യഗ്രോധരോഹിണം നാമ ഗുഹ്യകാ യത്ര ശേരതേ। തസ്മിന്നിവാസോ യക്ഷാണാം ന്യഗ്രോധഃ സര്വതഃ പ്രിയഃ ॥ ൮.

അതിനുശേഷം യക്ഷൻ തന്റെ മകനോടൊപ്പം സ്വന്തം വാസസ്ഥലമായ ന്യഗ്രോധരോഹിണിയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ഗുഹ്യകന്മാർ താമസിക്കുന്നു. ആ വലിയ ആൽമരം യക്ഷന്മാരുടെ പ്രിയമായ വാസസ്ഥലമാണ്.

യക്ഷോ രജതനാഭസ്തു ഗുഹ്യകാനാം പിതാമഹഃ। അനുഹ്രാദസ്യ ദൈത്യസ്യ ഭദ്രാമതിവരാം സുതാമ്। ഉപയേമേ സ ഭദ്രായാം യസ്യാം മണിവരോ വശീ ॥ ൮.

യക്ഷന്മാരുടെ പിതാമഹൻ രാജതനാഭൻ എന്ന യക്ഷനാണ്. അവൻ അനുഹ്രാദൻ എന്ന ദാനവന്റെ മകളായ ഭദ്രയെ വിവാഹം ചെയ്തു. ഭദ്രയിൽ നിന്നാണ് ശക്തനായ മണിവരൻ ജനിച്ചത്.

ജജ്ഞേ സാ മണിഭദ്രഞ്ച ശക്രതുല്യപരാക്രമമ്। തയോഃ പത്ന്യൌ ഭഗിന്യൌ തു ക്രതുസ്ഥല്യാത്മജേ ശുഭേ ॥ ൮.

ഭദ്രയിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രനോടു തുല്യശക്തിയുള്ള മണിഭദ്രൻ ജനിച്ചു. ഇവരുടെ ഭാര്യമാർ, ക്രതുസ്ഥലിയുടെ പുത്രിമാർ ആയ ഇരുവരും സഹോദരിമാരാണ്, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ളവരാണ്.

നാമ്നാ പുണ്യജനീ ചൈവ തഥാ ദേവജനീ ച യാ। വിജജ്ഞേ മണിഭദ്രാത്തു പുത്രാന് പുണ്യജനീ ശുഭാന് ॥ ൮.

അവരിൽ ഒരാളുടെ പേര് പുണ്യജനിയും മറ്റാളുടെ പേര് ദേവജനിയും. മണിഭദ്രനിൽ നിന്ന് പുണ്യജനിക്ക് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

സിദ്ധാര്ഥം സൂര്യതേജഞ്ച സുമന്തം നന്ദനം തഥാ। കന്യകം യവിക്ഞ്ചൈവ മണിദത്തം വസും തഥാ ॥ ൮.

സിദ്ധാർത്ഥൻ, സൂര്യതേജസ്, സുമന്തൻ, നന്ദനൻ, കന്യക, യവികൻ, മണിദത്തൻ, വസു എന്നിങ്ങനെയാണ് അവരിൽ ചിലരുടെ പേരുകൾ.

സര്വാനുഭൂതം ശങ്ഖഞ്ച പിങ്ഗാക്ഷം ഭീരുമേവ ച। തഥാ മന്ദരശോഭിഞ്ച പഝം ചന്ദ്രപ്രഭം തഥാ ॥ ൮.

സർവാനുഭവൻ, ശംഖൻ, പിംഗാക്ഷൻ, ഭീരു, മന്ദരശോഭി, പജ്ഹൻ, ചന്ദ്രപ്രഭൻ എന്നിവരും അവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

മഘപൂര്ണം സുഭദ്രഞ്ച പ്രദ്യോതഞ്ച മഹൌജസമ്। ദ്യുതിമത്കേതുമന്തൌ ച മിത്രം മൌലിസുദര്ശനൌ ॥ ൮.

മഘപൂർണൻ, സുഭദ്രൻ, മഹാശക്തിയുള്ള പ്രത്യോതൻ, ദ്യുതിമാൻ, കെതുമാൻ, മിത്രൻ, മൗലി, സുദർശൻ എന്നിവരും അവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ചത്വാരോ വിംശതിശ്ചൈവ പുത്രാഃ പുണ്യജനാഃ ശുഭാഃ । ജജ്ഞിരേ മണിഭദ്രസ്യ തേ സര്വേ പുണ്യലക്ഷണാഃ । തേഷാം പുത്രാശ്ച പൌത്രാശ്ച യക്ഷാ പുണ്യജനാഃ ശുഭാഃ ॥ ൮.

മണിഭദ്രനു നാല്പത്തിയൊന്ന് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവരൊക്കെയും പുണ്യലക്ഷണങ്ങളുള്ളവരാണ്. അവരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളും യക്ഷന്മാരായി, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ളവരായി ജനിച്ചു.

വിജജ്ഞേ ദേവജനനീ പുത്രാന് മണിവരാത്മജാത് । പൂര്ണഭദ്രം ഹേമരഥം മണിമന്നന്ദിവര്ദ്ധനൌ ॥ ൮.

ദേവജനിക്ക് മണിവരനിൽ നിന്ന് പൂർണഭദ്രൻ, ഹേമരഥൻ, മണിമാൻ, നന്ദിവർദ്ധനൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.