വായുപുരാണമ്

താഭ്യാം കരേ ഗൃഹീതം തം പിശാചമഥ രാക്ഷസമ്। പൃച്ഛതാം കോഽസി കസ്യ ത്വം സ ച സര്വമഭാഷത ॥ ൮.

പെൺകുട്ടികൾ അവരുടെ കൈകളിൽ ആ രാക്ഷസ-പിശാചനെ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്? ആരുടേതാണ്?' അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു.

തസ്യ കര്മാഭിവിജ്ഞാതം ജ്ഞാത്വാ തൌ രാക്ഷസര്ഷഭൌ। അജഞ്ച ശണ്ഡം തസ്യൈതേ പ്രത്യപാദയതാം സുതേ। തൌ തുഷ്ടൌ കര്മണാ തസ്യ കന്യേ ദ്വേ ദദതുഃ സുതേ ॥ ൮.

അവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മനസ്സിലാക്കി, ആ രണ്ട് പ്രധാന രാക്ഷസന്മാർ അവനു അജനും ശണ്ഡനും എന്ന പുത്രന്മാരെ നൽകി; അവന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ സന്തോഷിച്ച്, ആ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളും അവനു അവരുടെ പുത്രന്മാരെ നൽകി.

പൈശാചേവ വിവാഹേന സുദത്യാ ബുദ്ധവാഹനഃ। അജഃ ഖണ്ഡശ്ച താഭ്യാം തൌ തദാശ്രാവയതാം ധനമ് ॥ ൮.

പിശാച വിവാഹം വഴി, ബുദ്ധവാഹനൻ സുധതിയെ ലഭിച്ചു; അജനും ഖണ്ഡനും അവരിൽ നിന്ന് ആ സമയത്ത് ധനം ലഭിച്ചു.

ഇയം ബ്രഹ്മധനാ നാമ മമ കന്യാ ഹ്യലോമികാ । ബ്രഹ്മസത്ത്വധനാഹാരാ ഇതി ഖണ്ഡോഭ്യഭാഷത ॥ ൮.

'ഇവളാണ് എന്റെ മകൾ അലോമിക, ബ്രഹ്മധന എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ബ്രഹ്മസത്ത്വങ്ങളുടെ ധനമാണ് അവളുടെ ആഹാരം,' എന്നു ഖണ്ഡൻ പറഞ്ഞു.

ഇയം ജന്തുധനാ നാമ കന്യാ സര്വാങ്ഗസുന്ദരീ। ജന്തവോഽസ്യാ ധനാഹാരാസ്താവശ്രാവയതാം ധനമ് ॥ ൮.

'ഇവളാണ് ജന്തുദന എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും സൌന്ദര്യമുള്ള എന്റെ മകൾ; സകല ജീവികളുടെ സമ്പത്താണ് അവളുടെ ആഹാരം.' ഇങ്ങനെ അവർ അവരുടെ ധനം പ്രഖ്യാപിച്ചു.

സര്വാങ്ഗകേശീ നാമ്നാ ച കന്യാ ജന്തുധനാ തഥാ। അകര്ണാന്താപ്യരോമാ ച കന്യാ ബ്രഹ്മധനാ തു യാ ॥ ൮.

ജന്തുദന എന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് ശരീരമൊട്ടാകെ മുടിയുണ്ട്; ബ്രഹ്മധന എന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് ചെവിയുമില്ല, രോമവും ഇല്ല — ഇവർക്ക് ഇങ്ങനെയാണ് പേരുകൾ.

ബ്രഹ്മധനം പ്രസൂതാ സാ ധനാനാച്ചൈവ കന്യകാ। ഏവം പിശാചകന്യേ തേ മിഥുനേ ദ്വേ പ്രസൂയതാമ്। തയോഃ പ്രജാവിസര്ഗഞ്ച ബ്രുവതോ മേ നിബോധത ॥ ൮.

ബ്രഹ്മധന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രസവിച്ചു; ധനനയും അങ്ങനെ തന്നെ. അങ്ങനെ ആ രണ്ട് പിശാച പെൺകുട്ടികൾ രണ്ട് ദമ്പതികളെ പ്രസവിച്ചു. അവരുടെ സന്തതികളുടെ കഥ ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

ഹേതിഃ പ്രഹേതിരുഗ്രശ്ച പൌരുഷേയോ വധസ്തഥാ। വിസ്ഫൂര്ജിശ്ചൈവ വാതശ്ച ആപോ വ്യാഘ്രസ്തഥൈവ ച ॥ ൮.

ഹേതി, പ്രഹേതി, ഉഗ്ര, പൗരുഷേയ, വധ, വിശ്ഫൂർജി, വായു, ആപ, വ്യാഘ്ര — ഇവരാണ് അവരുടെ പേരുകൾ.

സര്പശ്ച രാക്ഷസാ ഹ്യേതേ യാതുധാനാത്മജാ ദശ। സൂര്യസ്യാനുചരാ ഹ്യേതേ സഹ തേന ഭ്രമന്തി ച ॥ ൮.

സർപ്പൻ കൂടി; ഈ പത്ത് പേർ യാതുധാന രാക്ഷസന്മാരുടെ പുത്രന്മാരാണ്. അവർ സൂര്യന്റെ അനുചരന്മാരായി അവനോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഹേതിപുത്രസ്തഥാ ലങ്കുര്ലങ്കോര്ദ്വാവേവ ചാത്മജൌ। മാല്യവാംശ്ച സുമാലീ ച പ്രഹേതിതനയാന് ശ്രൃണു। പ്രഹേതിതനയഃ ശ്രീമാന് പുലോമാ നാമ വിശ്രുതഃ ॥ ൮.

ഹേതിയുടെ മകനാണ് ലങ്കു; ലങ്കുവിന് രണ്ട് പുത്രന്മാരുണ്ട്. മാല്യവാനും സുമാലിയും പ്രഹേതിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്. പ്രഹേതിയുടെ പ്രസിദ്ധനായ പുത്രൻ പുലോമയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

വധപുത്രോ നികുമ്ഭശ്ച ക്രൂരോ വൈ ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ। വാതപുത്രോ വിരാഗസ്തു ആപപുത്രസ്തു ജമ്ബുകഃ ॥ ൮.

വധന്റെ മകനാണ് നികുംബൻ, ക്രൂരനായ ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ; വായുവിന്റെ മകനാണ് വിരാഗൻ, ആപിന്റെ മകനാണ് ജമ്പുകൻ.

വ്യാഘ്രപുത്രോ നിരാനന്ദോ ജന്തൂനാം വിഘ്നകാരകഃ। ഇത്യേതേ വൈ പരിക്രാന്താഃ ക്രൂരാഃ സര്വേ തു രാക്ഷസാഃ ॥ ൮.

വ്യാഘ്രപുതനായ നിരാനന്ദൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണ്. ഇവർ എല്ലാവരും അത്യന്തം ക്രൂരരായ രാക്ഷസന്മാരാണ്.

കീര്തിതാ യാതുധാനാസ്തു ബ്രഹ്മധാനാന് നിബോധത। യജ്ഞഃ പിതാ ധുനിഃ ക്ഷേമോ ബ്രഹ്മാ പാപോഽഥ യജ്ഞഹാ ॥ ൮.

യാതുധാനന്മാരെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതായിപ്പോയി; ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മധാനന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. യജ്ഞൻ അവരുടേത് അച്ഛനാണ്, ധുനി അവരുടേത് ക്ഷേമം, ബ്രഹ്മാവ് പാപിയാണു, യജ്ഞഹൻ യജ്ഞത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.

സ്വാകോടകഃ കലിഃ സര്പോ ബ്രഹ്മധാനാത്മജാ ദശ। സ്വസാരോ ബ്രഹ്മരാക്ഷസ്യസ്തേഷാഞ്ചേമാഃ സുദാരുണാഃ ॥ ൮.

സ്വാകോടകൻ, കലിയും സർപ്പനും, ബ്രഹ്മധാനന്റെ പത്തുപുത്രന്മാരും, അവർക്കു സഹോദരിമാർ ബ്രഹ്മരാക്ഷസികൾ തന്നെയാണ്. ഇവർ വളരെ ഭയാനകരാണ്.

രക്തകര്ണാ മഹാജിഹ്വാഽക്ഷയാ ചൈവോപഹാരിണീ। ഏതാസാമന്വയേ ജാതാഃ പൃഥിവ്യാം ബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ ॥ ൮.

രക്തകർണ്ണ, മഹാജിഹ്വ, അക്ഷയ, ഉപഹാരിണി ഇവരുടെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് ഭൂമിയിൽ ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ ജനിച്ചത്.

ശ്ലേഷ്മാതകതരുഷ്വേതേ പ്രായശസ്തു കൃതാലയാഃ। ഇത്യേതേ രാക്ഷസാഃ ക്രാന്താ യക്ഷസ്യാപി നിബോധത ॥ ൮.

ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ശ്ലേഷ്മാതകവൃക്ഷങ്ങളിൽ താമസമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇതുവരെ രാക്ഷസന്മാരെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു. ഇനി യക്ഷനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

ചകമേഽപ്സരസം യക്ഷ പഞ്ചസ്ഥൂലാം ക്രതുസ്ഥലീമ്। താം ലിപ്സുശ്ചിന്തമാനശ്ച നന്ദനം സ ചചാര ഹ ॥ ൮.

ഒരു യക്ഷൻ, അഞ്ചുവിധ പുഷ്ടിയുള്ള ക്രതുസ്ഥലീ എന്ന അപ്സരസിനെ ആഗ്രഹിച്ചു. അവളെ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ആ യക്ഷൻ നന്ദനവനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

വൈഭ്രാജം സുരഭിഞ്ചൈവ തഥാ ചൈത്രരഥഞ്ച യത്। ദൃഷ്ടവാന് നന്ദനേ തസ്മിന്നപ്സരോഭിഃ സഹാസതീമ് ॥ ൮.

അവിടെ നന്ദനവനത്തിൽ, വൈഭ്രാജൻ, സുരഭി, ചൈത്രരഥൻ എന്നിവരെ അപ്സരസുകളോടൊപ്പം ഇരുന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു.

നോപായം വിന്ദതേ തത്ര തസ്യാ ലാഭായ ചിന്തയന്। ദൂഷിതഃ സ്വേന രൂപേണ കര്മ്മണാ തേന ദൂഷിതഃ ॥ ൮.

അവളെ നേടാൻ മാർഗം അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ രൂപത്താലും ചെയ്തിക്കൊണ്ടും അവൻ അശുദ്ധനായി.

മമോദ്വിജന്തേ ഭൂതാനി ഭയാവൃത്തസ്യ സര്വശഃ। തത്കഥം നാമ ചാര്വങ്ഗീം പ്രാപ്നുയാമഹമങ്ഗനാമ് ॥ ൮.

എന്നെ കണ്ടാൽ എല്ലാ ജീവികളും ഭയത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന് പോവുന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ ഈ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ നേടാൻ കഴിയും?

ദൃഷ്ട്വോപായം തതഃ സോഽഥ ശീഘ്രകാരീ വ്യവര്ത്തത। കൃത്വാ രൂപം ബഹുമതം ഗന്ധര്വസ്യ തു ഗുഹ്യകഃ। തതഃ സോഽപ്സരസാം മധ്യേ താം ജഗ്രാഹ ക്രതുസ്ഥലീമ് ॥ ൮.

പിന്നീട് ഒരു മാർഗം കണ്ടതോടെ, അവൻ വേഗത്തിൽ ഗന്ധർവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രൂപം ധരിച്ചു. അങ്ങനെ അപ്സരസികളുടെ ഇടയിൽ ഗുഹ്യകൻ ക്രതുസ്ഥലിയെ പിടിച്ചു.

ബുദ്ധ്വാ ച സുരുചിം തം സാ ഭാവേനൈവാഭ്യവര്ത്തത। സംവൃതഃ സ തയാ സാര്ദ്ധം ദൃശ്യമാനോഽപ്സരോഗണൈഃ ॥ ൮.

അവളത് സുരുചിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഹൃദയത്തിൽ അവനെ അംഗീകരിച്ചു. അപ്സരസികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവളോടൊപ്പം അവൻ ചേർന്നു.

സ തത്ര സിദ്ധകരണഃ സദ്യോ ജാതഃ സുതോഽസ്യ വൈ । പരിണാഹോച്ഛ്രയൈര്യുക്തഃ സദ്യോ വൃത്തോ ജ്വലന് ശ്രിയാ ॥ ൮.

അവിടെ, അവർക്കു ഉടൻ തന്നെ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അവൻ എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠലക്ഷണങ്ങളോടും ഉജ്ജ്വലമായ ഭാവത്തോടും കൂടി ജനിച്ചു.

രാജാഹമിതി നാഭിര്ഹി പിതരം സോഽഭ്യഭാഷത। തവാത്ര ജാതേ ന ഭീതിഃ പിതാ തം പ്രത്യുവാച ഹ ॥ ൮.

'ഞാൻ രാജാവാണ്' എന്ന് ആ പുത്രൻ അച്ഛനോടു പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നീ ഇവിടെ ജനിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.'

മാത്രാനുരൂപോ രൂപേണ പിതുര്വീര്യേണ ജായതേ। ജാതേ സ തസ്മിന് ഹര്ഷേണ സ്വരൂപം പ്രത്യപദ്യത ॥ ൮.

ആളുകൾ അമ്മയുടെ രൂപത്തിലും അച്ഛന്റെ വീര്യത്തിലും ജനിക്കുന്നു. ആ പുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ അച്ഛൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.

സ്വഭാവം പ്രതിപദ്യന്തേ ബൃഹന്തോ യക്ഷരാക്ഷസാഃ । മ്രിയമാണാഃ പ്രസുപ്താശ്ച ക്രുദ്ധാ ഭീതാഃ പ്രഹര്ഷിതാഃ ॥ ൮.

വലിയ യക്ഷരും രാക്ഷസന്മാരും മരിക്കുമ്പോഴും ഉറങ്ങുമ്പോഴും കോപിച്ചാലും ഭയപ്പെട്ടാലും ആനന്ദിച്ചാലും, തങ്ങളുടെ സ്വഭാവം തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.

തതോഽബ്രവീദപ്സരസഃ സ്മയമാനഃ സ ഗുഹ്യകഃ। ഗൃഹം മേ ഗച്ഛ സുശ്രോണി സപുത്രാ വരവര്ണിനീ ॥ ൮.

പിന്നീട് ഗുഹ്യകൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അപ്സരസിനോട് പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയായവളേ, നീയും മകനും ചേർന്ന് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വാ.'

ഇത്യുക്ത്വാ സഹസാ തഞ്ച ദൃഷ്ട്വാ സ്വം രൂപമാസ്ഥിതമ്। വിഭ്രാന്താഃ പ്രാദ്രവന് ഭീതാഃ ക്രോധമാനാഽപ്സരോഗണാഃ ॥ ൮.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും, അവൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം സ്വീകരിച്ചതും കണ്ടപ്പോൾ, ഭയത്തിലും കോപത്തിലും അപ്സരസികൾ ആശങ്കയോടെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

ഗച്ഛന്തീരന്വഗച്ഛദ്യാ പുത്രസ്താം സാന്ത്വയന് ഗിരാ। ഗന്ധര്വാപ്സരസാം മധ്യേതാം നീത്വാ സ ന്യവര്ത്തത ॥ ൮.

അവൾ പോകുമ്പോൾ, മകൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ച് അമ്മയെ പിന്തുടർന്നു. ഗന്ധർവരും അപ്സരസികളും ഇടയിൽ അവളെ കൊണ്ടുപോയി, പിന്നെ തിരിച്ചു പോയി.