വായുപുരാണമ്

തൌ കാമരൂപിണൌ ഘോരൌ വികൃതാജ്ഞൌ സ്വഭാവതഃ। രൂപാനുരൂപൈരാഹാരൈഃ പ്രഭവേതാമുഭാവപി ॥ ൮.

ആ ഇരുവരും ഭയാനകരും ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറാൻ കഴിയുന്നവരും, സ്വഭാവത്തിൽ വ്യതിചിതരായവരും, തങ്ങളുടെ രൂപത്തിന് അനുയോജ്യമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ശക്തരാകുന്നു.

ദേവാ സുരാനൃഷീംശ്ചൈവ ഗന്ധര്വാന് കിന്നരാനപി। പിശാചാംശ്ച മനുഷ്യാംശ്ച പന്നഗാന് പക്ഷിണഃ പശൂന് ॥ ൮.

ദേവന്മാർ, ദിവ്യർഷികൾ, ഗന്ധർവർ, കിന്നരർ, പിശാചുകൾ, മനുഷ്യർ, പാമ്പുകൾ, പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ—

ഭക്ഷാര്ഥമപി ലിപ്സന്തൌ സര്വതസ്തൌ നിശാചരൌ। ഇന്ദ്രേണ തു വരൌ ചൈവ ധൃതൌ ദത്ത്വാ സുവധ്യതാമ് ॥ ൮.

ഭക്ഷണത്തിനായി ആ ഇരുവരും എല്ലായിടത്തും ഇവരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ദ്രൻ അവർക്കു ഒരു വരം നൽകി, അവരെ നിയന്ത്രിച്ചു, എളുപ്പത്തിൽ കൊല്ലാവുന്നവരാക്കി.

യക്ഷസ്തു ന കദാചിദ്വൈ നിശീഥൈ ഹ്യേകകശ്ചിരമ്। ആഹാരം സ പരീപ്സന് വൈ ശബ്ദേനാനുചചാര ഹ ॥ ൮.

ആ യക്ഷൻ ഒരിക്കലും രാത്രിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ദീർഘകാലം അലയാറില്ലായിരുന്നു; ആഹാരം തേടി, ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി ചുറ്റി നടന്നു.

ആസസാദ പിശാചൌ ദ്വൌ ജന്തുചണ്ഡൌ ച താവുഭൌ। പിങ്ഗാക്ഷാവൂര്ദ്ധ്വരോമാണൌ വൃത്താക്ഷൌ തു സുദാരൂണൌ ॥ ൮.

അവിടെ അവൻ രണ്ട് പിശാചുകളെ കണ്ടു; ഇരുവരും ഭയാനകരും ക്രൂരരും ആയിരുന്നു. മഞ്ഞ നിറമുള്ള കണ്ണുകളും, കൂർത്തുനിൽക്കുന്ന രോമവും, വട്ടംകണ്ണുകളും, അത്യന്തം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപവും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.

അസൃങ്മാംസവസാഹാരൌ പുരുഷാദൌ മഹാബലൌ। കന്യാഭ്യാം സഹിതൌ തൌ തു താഭ്യാം പ്രിയചികീര്ഷയാ ॥ ൮.

അവർ രക്തം, മാംസം, കൊഴുപ്പ് എന്നിവ ഭക്ഷിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള മനുഷ്യഭക്ഷകരായിരുന്നു. ആ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളോടൊപ്പം, അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരായിരുന്നു.

ദ്വേ കന്യേ കാമരൂപിണ്യൌ തദാചാരേ ച തേ ശുഭേ। ആഹാരാര്ഥമടന്തൌ തൌ കന്യാഭ്യാം സഹിതാവുഭൌ ॥ ൮.

ആ രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നവരും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവരുമായിരുന്നു. അവർ ആഹാരം തേടി ആ ഇരുവരോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചു.

തേഽപശ്യന് രാക്ഷസം തത്ര കാമരൂപം മഹാബലമ്। സഹസാ സന്നിപാതേ തു ദൃഷ്ട്വാ ചൈവ പരസ്പരമ് ॥ ൮.

അവിടെ അവർ രൂപം മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ശക്തിയുള്ള ഒരു രാക്ഷസനെ കണ്ടു; അപ്രത്യക്ഷമായി കൂട്ടമായി വന്നപ്പോൾ, പരസ്പരം കണ്ടു.

രക്ഷമാണൌ തതോഽന്യോന്യം പരസ്പരജിഘൃക്ഷവഃ। പിതരാവൂചതുഃ കന്യേ യുവാമാനയത ദ്രുതമ് ॥ ൮.

അവരിൽ ഓരോരുത്തരും തമ്മിൽ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, സ്വയം രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോൾ പിതാക്കന്മാർ പെൺകുട്ടികളോടു പറഞ്ഞു: 'വേഗം, അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരൂ!'

ജീവഗ്രാഹം വിഗൃഹ്യൈനം വിസ്ഫുരന്തം പദേ പദേ। തതഃ സമഭിസൃത്യൈനം കന്യേ ജഗൃഹതുസ്തദാ। ഗൃഹീത്വാ ഹസ്തയോസ്താഭ്യാമാനീതേ പിതൃസംസദി ॥ ൮.

അവൻ ഓരോ ചുവടിലും പിടിവെച്ച് കുലുങ്ങിയെങ്കിലും, പെൺകുട്ടികൾ അടുത്ത് ചെന്നു അവനെ പിടിച്ചു. ഇരുവശത്തും കൈപിടിച്ച് അവനെ പിതാക്കന്മാരുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നു.

താഭ്യാം കരേ ഗൃഹീതം തം പിശാചമഥ രാക്ഷസമ്। പൃച്ഛതാം കോഽസി കസ്യ ത്വം സ ച സര്വമഭാഷത ॥ ൮.

പെൺകുട്ടികൾ അവരുടെ കൈകളിൽ ആ രാക്ഷസ-പിശാചനെ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്? ആരുടേതാണ്?' അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു.

തസ്യ കര്മാഭിവിജ്ഞാതം ജ്ഞാത്വാ തൌ രാക്ഷസര്ഷഭൌ। അജഞ്ച ശണ്ഡം തസ്യൈതേ പ്രത്യപാദയതാം സുതേ। തൌ തുഷ്ടൌ കര്മണാ തസ്യ കന്യേ ദ്വേ ദദതുഃ സുതേ ॥ ൮.

അവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മനസ്സിലാക്കി, ആ രണ്ട് പ്രധാന രാക്ഷസന്മാർ അവനു അജനും ശണ്ഡനും എന്ന പുത്രന്മാരെ നൽകി; അവന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ സന്തോഷിച്ച്, ആ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളും അവനു അവരുടെ പുത്രന്മാരെ നൽകി.

പൈശാചേവ വിവാഹേന സുദത്യാ ബുദ്ധവാഹനഃ। അജഃ ഖണ്ഡശ്ച താഭ്യാം തൌ തദാശ്രാവയതാം ധനമ് ॥ ൮.

പിശാച വിവാഹം വഴി, ബുദ്ധവാഹനൻ സുധതിയെ ലഭിച്ചു; അജനും ഖണ്ഡനും അവരിൽ നിന്ന് ആ സമയത്ത് ധനം ലഭിച്ചു.

ഇയം ബ്രഹ്മധനാ നാമ മമ കന്യാ ഹ്യലോമികാ । ബ്രഹ്മസത്ത്വധനാഹാരാ ഇതി ഖണ്ഡോഭ്യഭാഷത ॥ ൮.

'ഇവളാണ് എന്റെ മകൾ അലോമിക, ബ്രഹ്മധന എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ബ്രഹ്മസത്ത്വങ്ങളുടെ ധനമാണ് അവളുടെ ആഹാരം,' എന്നു ഖണ്ഡൻ പറഞ്ഞു.

ഇയം ജന്തുധനാ നാമ കന്യാ സര്വാങ്ഗസുന്ദരീ। ജന്തവോഽസ്യാ ധനാഹാരാസ്താവശ്രാവയതാം ധനമ് ॥ ൮.

'ഇവളാണ് ജന്തുദന എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും സൌന്ദര്യമുള്ള എന്റെ മകൾ; സകല ജീവികളുടെ സമ്പത്താണ് അവളുടെ ആഹാരം.' ഇങ്ങനെ അവർ അവരുടെ ധനം പ്രഖ്യാപിച്ചു.

സര്വാങ്ഗകേശീ നാമ്നാ ച കന്യാ ജന്തുധനാ തഥാ। അകര്ണാന്താപ്യരോമാ ച കന്യാ ബ്രഹ്മധനാ തു യാ ॥ ൮.

ജന്തുദന എന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് ശരീരമൊട്ടാകെ മുടിയുണ്ട്; ബ്രഹ്മധന എന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് ചെവിയുമില്ല, രോമവും ഇല്ല — ഇവർക്ക് ഇങ്ങനെയാണ് പേരുകൾ.

ബ്രഹ്മധനം പ്രസൂതാ സാ ധനാനാച്ചൈവ കന്യകാ। ഏവം പിശാചകന്യേ തേ മിഥുനേ ദ്വേ പ്രസൂയതാമ്। തയോഃ പ്രജാവിസര്ഗഞ്ച ബ്രുവതോ മേ നിബോധത ॥ ൮.

ബ്രഹ്മധന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രസവിച്ചു; ധനനയും അങ്ങനെ തന്നെ. അങ്ങനെ ആ രണ്ട് പിശാച പെൺകുട്ടികൾ രണ്ട് ദമ്പതികളെ പ്രസവിച്ചു. അവരുടെ സന്തതികളുടെ കഥ ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

ഹേതിഃ പ്രഹേതിരുഗ്രശ്ച പൌരുഷേയോ വധസ്തഥാ। വിസ്ഫൂര്ജിശ്ചൈവ വാതശ്ച ആപോ വ്യാഘ്രസ്തഥൈവ ച ॥ ൮.

ഹേതി, പ്രഹേതി, ഉഗ്ര, പൗരുഷേയ, വധ, വിശ്ഫൂർജി, വായു, ആപ, വ്യാഘ്ര — ഇവരാണ് അവരുടെ പേരുകൾ.

സര്പശ്ച രാക്ഷസാ ഹ്യേതേ യാതുധാനാത്മജാ ദശ। സൂര്യസ്യാനുചരാ ഹ്യേതേ സഹ തേന ഭ്രമന്തി ച ॥ ൮.

സർപ്പൻ കൂടി; ഈ പത്ത് പേർ യാതുധാന രാക്ഷസന്മാരുടെ പുത്രന്മാരാണ്. അവർ സൂര്യന്റെ അനുചരന്മാരായി അവനോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഹേതിപുത്രസ്തഥാ ലങ്കുര്ലങ്കോര്ദ്വാവേവ ചാത്മജൌ। മാല്യവാംശ്ച സുമാലീ ച പ്രഹേതിതനയാന് ശ്രൃണു। പ്രഹേതിതനയഃ ശ്രീമാന് പുലോമാ നാമ വിശ്രുതഃ ॥ ൮.

ഹേതിയുടെ മകനാണ് ലങ്കു; ലങ്കുവിന് രണ്ട് പുത്രന്മാരുണ്ട്. മാല്യവാനും സുമാലിയും പ്രഹേതിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്. പ്രഹേതിയുടെ പ്രസിദ്ധനായ പുത്രൻ പുലോമയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

വധപുത്രോ നികുമ്ഭശ്ച ക്രൂരോ വൈ ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ। വാതപുത്രോ വിരാഗസ്തു ആപപുത്രസ്തു ജമ്ബുകഃ ॥ ൮.

വധന്റെ മകനാണ് നികുംബൻ, ക്രൂരനായ ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ; വായുവിന്റെ മകനാണ് വിരാഗൻ, ആപിന്റെ മകനാണ് ജമ്പുകൻ.

വ്യാഘ്രപുത്രോ നിരാനന്ദോ ജന്തൂനാം വിഘ്നകാരകഃ। ഇത്യേതേ വൈ പരിക്രാന്താഃ ക്രൂരാഃ സര്വേ തു രാക്ഷസാഃ ॥ ൮.

വ്യാഘ്രപുതനായ നിരാനന്ദൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണ്. ഇവർ എല്ലാവരും അത്യന്തം ക്രൂരരായ രാക്ഷസന്മാരാണ്.

കീര്തിതാ യാതുധാനാസ്തു ബ്രഹ്മധാനാന് നിബോധത। യജ്ഞഃ പിതാ ധുനിഃ ക്ഷേമോ ബ്രഹ്മാ പാപോഽഥ യജ്ഞഹാ ॥ ൮.

യാതുധാനന്മാരെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതായിപ്പോയി; ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മധാനന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. യജ്ഞൻ അവരുടേത് അച്ഛനാണ്, ധുനി അവരുടേത് ക്ഷേമം, ബ്രഹ്മാവ് പാപിയാണു, യജ്ഞഹൻ യജ്ഞത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.

സ്വാകോടകഃ കലിഃ സര്പോ ബ്രഹ്മധാനാത്മജാ ദശ। സ്വസാരോ ബ്രഹ്മരാക്ഷസ്യസ്തേഷാഞ്ചേമാഃ സുദാരുണാഃ ॥ ൮.

സ്വാകോടകൻ, കലിയും സർപ്പനും, ബ്രഹ്മധാനന്റെ പത്തുപുത്രന്മാരും, അവർക്കു സഹോദരിമാർ ബ്രഹ്മരാക്ഷസികൾ തന്നെയാണ്. ഇവർ വളരെ ഭയാനകരാണ്.

രക്തകര്ണാ മഹാജിഹ്വാഽക്ഷയാ ചൈവോപഹാരിണീ। ഏതാസാമന്വയേ ജാതാഃ പൃഥിവ്യാം ബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ ॥ ൮.

രക്തകർണ്ണ, മഹാജിഹ്വ, അക്ഷയ, ഉപഹാരിണി ഇവരുടെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് ഭൂമിയിൽ ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ ജനിച്ചത്.

ശ്ലേഷ്മാതകതരുഷ്വേതേ പ്രായശസ്തു കൃതാലയാഃ। ഇത്യേതേ രാക്ഷസാഃ ക്രാന്താ യക്ഷസ്യാപി നിബോധത ॥ ൮.

ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ശ്ലേഷ്മാതകവൃക്ഷങ്ങളിൽ താമസമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇതുവരെ രാക്ഷസന്മാരെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു. ഇനി യക്ഷനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

ചകമേഽപ്സരസം യക്ഷ പഞ്ചസ്ഥൂലാം ക്രതുസ്ഥലീമ്। താം ലിപ്സുശ്ചിന്തമാനശ്ച നന്ദനം സ ചചാര ഹ ॥ ൮.

ഒരു യക്ഷൻ, അഞ്ചുവിധ പുഷ്ടിയുള്ള ക്രതുസ്ഥലീ എന്ന അപ്സരസിനെ ആഗ്രഹിച്ചു. അവളെ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ആ യക്ഷൻ നന്ദനവനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

വൈഭ്രാജം സുരഭിഞ്ചൈവ തഥാ ചൈത്രരഥഞ്ച യത്। ദൃഷ്ടവാന് നന്ദനേ തസ്മിന്നപ്സരോഭിഃ സഹാസതീമ് ॥ ൮.

അവിടെ നന്ദനവനത്തിൽ, വൈഭ്രാജൻ, സുരഭി, ചൈത്രരഥൻ എന്നിവരെ അപ്സരസുകളോടൊപ്പം ഇരുന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു.

നോപായം വിന്ദതേ തത്ര തസ്യാ ലാഭായ ചിന്തയന്। ദൂഷിതഃ സ്വേന രൂപേണ കര്മ്മണാ തേന ദൂഷിതഃ ॥ ൮.

അവളെ നേടാൻ മാർഗം അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ രൂപത്താലും ചെയ്തിക്കൊണ്ടും അവൻ അശുദ്ധനായി.