വായുപുരാണമ്

തൌ തു തം പിതരം ദൃഷ്ട്വാ ബലവന്തൌ ത്വരാന്വിതൌ । മാതുരേവ പുനസ്വാങ്കേ പ്രലപേതാം സ്വമായയാ ॥ ൮.

അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഇരുവരും ശക്തരും വേഗതയുള്ളവരും വീണ്ടും അമ്മയുടെ മടിയിൽ ചേർന്ന്, തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ കരയുകയായിരുന്നു.

അഥോഽബ്രവീദൃഷിര്ഭാര്യാമാവാഭ്യാമുക്തവത്യസി । പൂര്വമാചക്ഷ്വ തത്ത്വേന തഥൈവാഭ്യാം വ്യതിക്രമമ് ॥ ൮.

അപ്പോൾ ഋഷി ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ മുൻപ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ സത്യമായി, അപ്പോഴത്തെപോലെ ഈ പാപം വിശദമായി പറയൂ.'

മാതുലം ഭജതേ പുത്രഃ പിതൄന് ഭജതി കന്യകാ। യഥാശീലാ ഭവേന്മാതാ തഥാശീലോ ഭവേത് സുതഃ ॥ ൮.

മകനു അമ്മാവനെ അനുഗമിക്കുന്നു, മകൾ അച്ഛനെ അനുഗമിക്കുന്നു; അമ്മയുടെ സ്വഭാവം എങ്ങനെയാണോ, മകനും അങ്ങനെ തന്നെയാകും.

യദ്വര്ണാ തു ഭവേദ്ഭൂമിസ്തദ്വര്ണം സലിലം ധ്രുവമ്। മാതൄണാം ശീലദോഷേണ തഥാ ശീലഗുണൈഃ പുനഃ। വിഭിന്നാസ്തു പ്രജാഃ സര്വാസ്തഥാ ഖ്യാതിവശേന ച ॥ ൮.

ഭൂമിക്ക് എങ്ങനെയോ നിറം, വെള്ളത്തിനും അതേ നിറം തന്നെ; അമ്മമാരുടെ സ്വഭാവത്തിലെ ദോഷം കൊണ്ടും ഗുണം കൊണ്ടും എല്ലാ ജീവികളും വ്യത്യസ്തരായി, പ്രശസ്തിപ്രകാരം വേറിട്ടിരിക്കുന്നു.

ബലശീലാദിഭിസ്താസാമദിതിര്ധര്മതത്പരാ। ധര്മശീലാദിഭിശ്ചൈവ പ്രബോധബലശാലിനീ ॥ ൮.

അവരിൽ അദിതി ധർമ്മത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ളവളാണ്, ശക്തിയും നല്ല സ്വഭാവവും ഉള്ളവളാണ്; ധർമ്മം, നല്ല സ്വഭാവം എന്നിവകൊണ്ട് അവൾ ജ്ഞാനത്തിലും ശക്തിയിലും സമ്പന്നയാണു.

(ഗന്ധശീലാ ദിതിശ്ചൈവ പ്രവാര്ധ്യയനശാലിനീ।) ഗീതശീലാ തഥാഽരിഷ്ടാ മായാശീലാ ദനുഃ സ്മൃതാ। വിനതാ തു പുനര്ദ്ദേവീ വൈഹായസഗതിപ്രിയാ ॥ ൮.

ഗന്ധശീല, ദിതിയും, പ്രവാർധ്യയനയും ഓരോരുത്തരുടേയും സ്വഭാവത്തിൽ പ്രസിദ്ധരാണ്. ഗീതശീലയും അരിഷ്ടയും, മായാശീല എന്നത് ദനുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വിനതാ എന്ന ദേവി ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളാണ്.

തപോമയേന ശീലേന സുരഭിഃ സമലംകൃതാ। ക്രോധശീലാ തഥാ കദ്രൂഃ ക്രോധേനാസുഖശീലകാ ॥ ൮.

തപസ്സിനാൽ നിറഞ്ഞ നല്ല സ്വഭാവം സൂരഭിക്ക് അലങ്കാരമാണ്. കദ്രൂക്ക് കോപം നിറഞ്ഞ സ്വഭാവവും, അതിനാൽ സുഖം ഇല്ലാത്ത സ്വഭാവവുമാണ്.

ദനായുഷായാഃ ശീലം വൈ വൈരനുഗ്രഹ ലക്ഷണമ്। ത്വഞ്ച ദേവി മഹാഭാഗേ ക്രോധശീലാ മതാസി മേ ॥ ൮.

ദനുവിന്റെ മക്കളുടെ സ്വഭാവം ശത്രുതയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതാണ്. മഹാഭാഗ്യവതിയായ ദേവി, നീയും എനിക്ക് കോപം നിറഞ്ഞവളായി തോന്നുന്നു.

ഇത്യേതാനി സശീലാനി സ്വഭാവാല്ലോകനാന്നൃണാമ്। കര്മതോ യത്നതോ ബുദ്ധ്യാ രൂപതോ ബലതസ്തഥാ। ക്ഷമാതശ്ചൈവ ഭിന്നാനി ഭാവിതാര്ഥബലേന ച ॥ ൮.

ഇവിടെ പറഞ്ഞ എല്ലാ സ്വഭാവങ്ങളും ജന്മസ്വഭാവം, മനുഷ്യരെ നിരീക്ഷിക്കൽ, പ്രവൃത്തികൾ, ശ്രമം, ബുദ്ധി, രൂപം, ശക്തി, ക്ഷമ, മനസ്സിന്റെ ശക്തി എന്നിവകൊണ്ടാണ് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നത്.

രജഃസത്ത്വതമോവൃത്തേര്വിശ്വരൂപാഃ സ്വഭാവതഃ। മാതുലന്ത്വനുയാതാസ്തേ പുത്രകാ ഗുണവൃത്തിഭിഃ ॥ ൮.

രാജസ്, സത്ത്വം, തമസ് എന്നീ ഗുണങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ ഇവർക്ക് വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വഭാവമായി വരുന്നു. അവരുടെ മക്കൾ അമ്മയുടെ ഗുണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് വളരുന്നു.

ഇത്യേവമുക്ത്വാ ഭഗവാന് ഖശാമപ്രതിമാം തദാ। പുത്രാവാഹൂയ സാമ്നാ വൈ ചക്രേ സോമമഭീതയഃ ॥ ൮.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഭഗവാൻ അപ്രതിമയായ ഖശാമയെ വിളിച്ചു, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ച് സോമന് ഭയം ഇല്ലാതാക്കി.

താഭ്യാഞ്ച യത് കൃതം തസ്യാസ്തദാചഷ്ട തദാ ഖശാ। മാത്രാ യഥാ സമാഖ്യാതം കര്മ താഭ്യാം പൃഥക് പൃഥക്। തേന ധാത്വര്ഥയോഗേന തത്ത്വദര്ശീ ചകാര ഹ ॥ ൮.

അവരിൽ ഇരുവരും ചെയ്തതെല്ലാം ഖശാ വിശദമായി പറഞ്ഞു. അമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ ഓരോരുത്തരുടേയും പ്രവൃത്തികൾ വേർതിരിച്ച് വിശദീകരിച്ചു. അങ്ങനെ സത്യം കാണുന്നവൻ അതിന്റെ അർത്ഥം വ്യക്തമാക്കി.

യക്ഷ ഇത്യേഷ ധാതുര്വൈ ഖാദനേ കൃഷണേ ച സഃ। യക്ഷയേത്യുക്തവാന് യസ്മാത് തസ്മാദ്യക്ഷോ ഭവത്യയമ് ॥ ൮.

യക്ഷ എന്നത് ഭക്ഷണത്തിലും ക്ഷയത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന ധാതുവാണ്. 'യക്ഷ' എന്നു പറഞ്ഞതിനാൽ അവൻ യക്ഷനായി അറിയപ്പെടുന്നു.

രക്ഷ ഇത്യേഷ ധാതുര്യഃ പാലനേ സ വിഭാവ്യതേ। ഉക്തവാംശ്ചൈവ യസ്മാത്തു രക്ഷ മേ മാതരം ഖശാമ്। നാമ്നാഽയം രാക്ഷസസ്തസ്മാത് ഭവിഷ്യതി തവാത്മജഃ ॥ ൮.

രക്ഷ എന്നത് സംരക്ഷണത്തിനുള്ള ധാതുവാണ്. 'എന്റെ അമ്മ ഖശയെ രക്ഷിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞതിനാൽ, നിന്റെ മകൻ 'രാക്ഷസൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

സ തദാ തദ്വിധാന് ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മിതഃ പരിമൃഗ്യ ച। തയോഃ പ്രാദിശദാഹാരം പ്രജാപതിരസൃഗ്വസേ ॥ ൮.

അങ്ങനെ ആ ക്രമീകരണം കണ്ടും പരിശോധിച്ചും, പ്രജാപതി അവർക്കു ഭക്ഷണം നൽകി.

പിതാ തൌ ക്ഷുധിതൌ ദൃഷ്ട്വാ വരഞ്ചേമം തയോര്ദദൌ। യുവയോര്ഹസ്തസംസ്പര്ശോ നക്തമേന തു സര്വശഃ ॥ ൮.

അവരുടെ അച്ഛൻ ഇരുവരെയും വിശപ്പോടെ കണ്ടപ്പോൾ, ഒരു വരം നൽകി: നിങ്ങൾക്ക് രാത്രിയിൽ മാത്രം ഭക്ഷണം സ്പർശിക്കാം, അതും പൂർണ്ണമായും.

നക്താഹാരവിഹാരൌ ച ദിവാ സ്വപ്നോപഭോഗിനൌ। നക്തഞ്ചൈവ ബലീയാംസൌ ദിവാ സുപ്താവുഭൌ യുവാമ് ॥ ൮.

രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും സഞ്ചരിക്കുകയും, പകലിൽ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ ഇരുവരും രാത്രിയിൽ കൂടുതൽ ശക്തരായിരിക്കും, പകലിൽ ഉറങ്ങും.

മാതരം രക്ഷതഞ്ചൈവ ധര്മശ്ചൈവാനുശിഷ്യതാമ്। ഇത്യുക്ത്വാ കശ്യപഃ പുത്രൌ തത്രൈവാന്തരധീയത ॥ ൮.

നിങ്ങളുടെ അമ്മയെ സംരക്ഷിക്കണം, ധർമ്മം പാലിക്കണം. ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചശേഷം കശ്യപൻ അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

ഗതേ പിതരി തൌ വീരൌ നിസര്ഗാദേവ ദാരുണൌ। വിപര്യയേണ വര്ത്തന്തൌ കിമ്ഭക്ഷൌ പ്രാണിഹിംസകൌ ॥ ൮.

അച്ഛൻ പോയതിനു ശേഷം, സ്വഭാവത്തിൽ കഠിനരായ ആ വീരന്മാർ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായി പെരുമാറി, മാംസം കഴിക്കുകയും ജീവികളെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

മഹാബലൌ മഹാസത്ത്വൌ മഹാകായൌ ദുരാസദൌ। മായാവിനൌ ച ദൃശ്യൌ താവന്തര്ദ്ധാനഗതാവുഭൌ ॥ ൮.

വലിയ ശക്തിയും ധൈര്യവും വലിപ്പവും ഉള്ളവരും സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവരും, മായാവിദ്യയിൽ നിപുണരുമായ അവർ, ദൃശ്യരാകുന്നത് തങ്ങള്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോഴേയ്ക്കാണ്; ഇരുവരും മറഞ്ഞുപോയി.

തൌ കാമരൂപിണൌ ഘോരൌ വികൃതാജ്ഞൌ സ്വഭാവതഃ। രൂപാനുരൂപൈരാഹാരൈഃ പ്രഭവേതാമുഭാവപി ॥ ൮.

ആ ഇരുവരും ഭയാനകരും ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറാൻ കഴിയുന്നവരും, സ്വഭാവത്തിൽ വ്യതിചിതരായവരും, തങ്ങളുടെ രൂപത്തിന് അനുയോജ്യമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ശക്തരാകുന്നു.

ദേവാ സുരാനൃഷീംശ്ചൈവ ഗന്ധര്വാന് കിന്നരാനപി। പിശാചാംശ്ച മനുഷ്യാംശ്ച പന്നഗാന് പക്ഷിണഃ പശൂന് ॥ ൮.

ദേവന്മാർ, ദിവ്യർഷികൾ, ഗന്ധർവർ, കിന്നരർ, പിശാചുകൾ, മനുഷ്യർ, പാമ്പുകൾ, പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ—

ഭക്ഷാര്ഥമപി ലിപ്സന്തൌ സര്വതസ്തൌ നിശാചരൌ। ഇന്ദ്രേണ തു വരൌ ചൈവ ധൃതൌ ദത്ത്വാ സുവധ്യതാമ് ॥ ൮.

ഭക്ഷണത്തിനായി ആ ഇരുവരും എല്ലായിടത്തും ഇവരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ദ്രൻ അവർക്കു ഒരു വരം നൽകി, അവരെ നിയന്ത്രിച്ചു, എളുപ്പത്തിൽ കൊല്ലാവുന്നവരാക്കി.

യക്ഷസ്തു ന കദാചിദ്വൈ നിശീഥൈ ഹ്യേകകശ്ചിരമ്। ആഹാരം സ പരീപ്സന് വൈ ശബ്ദേനാനുചചാര ഹ ॥ ൮.

ആ യക്ഷൻ ഒരിക്കലും രാത്രിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ദീർഘകാലം അലയാറില്ലായിരുന്നു; ആഹാരം തേടി, ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി ചുറ്റി നടന്നു.

ആസസാദ പിശാചൌ ദ്വൌ ജന്തുചണ്ഡൌ ച താവുഭൌ। പിങ്ഗാക്ഷാവൂര്ദ്ധ്വരോമാണൌ വൃത്താക്ഷൌ തു സുദാരൂണൌ ॥ ൮.

അവിടെ അവൻ രണ്ട് പിശാചുകളെ കണ്ടു; ഇരുവരും ഭയാനകരും ക്രൂരരും ആയിരുന്നു. മഞ്ഞ നിറമുള്ള കണ്ണുകളും, കൂർത്തുനിൽക്കുന്ന രോമവും, വട്ടംകണ്ണുകളും, അത്യന്തം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപവും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.

അസൃങ്മാംസവസാഹാരൌ പുരുഷാദൌ മഹാബലൌ। കന്യാഭ്യാം സഹിതൌ തൌ തു താഭ്യാം പ്രിയചികീര്ഷയാ ॥ ൮.

അവർ രക്തം, മാംസം, കൊഴുപ്പ് എന്നിവ ഭക്ഷിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള മനുഷ്യഭക്ഷകരായിരുന്നു. ആ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളോടൊപ്പം, അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരായിരുന്നു.

ദ്വേ കന്യേ കാമരൂപിണ്യൌ തദാചാരേ ച തേ ശുഭേ। ആഹാരാര്ഥമടന്തൌ തൌ കന്യാഭ്യാം സഹിതാവുഭൌ ॥ ൮.

ആ രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നവരും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവരുമായിരുന്നു. അവർ ആഹാരം തേടി ആ ഇരുവരോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചു.

തേഽപശ്യന് രാക്ഷസം തത്ര കാമരൂപം മഹാബലമ്। സഹസാ സന്നിപാതേ തു ദൃഷ്ട്വാ ചൈവ പരസ്പരമ് ॥ ൮.

അവിടെ അവർ രൂപം മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ശക്തിയുള്ള ഒരു രാക്ഷസനെ കണ്ടു; അപ്രത്യക്ഷമായി കൂട്ടമായി വന്നപ്പോൾ, പരസ്പരം കണ്ടു.

രക്ഷമാണൌ തതോഽന്യോന്യം പരസ്പരജിഘൃക്ഷവഃ। പിതരാവൂചതുഃ കന്യേ യുവാമാനയത ദ്രുതമ് ॥ ൮.

അവരിൽ ഓരോരുത്തരും തമ്മിൽ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, സ്വയം രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോൾ പിതാക്കന്മാർ പെൺകുട്ടികളോടു പറഞ്ഞു: 'വേഗം, അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരൂ!'