വായുപുരാണമ്

സുസ്വാദൈര്വിദ്രുമനിഭൈഃ ഫലൈര്ബില്വൈര്മഹോപമൈഃ। ശീര്യമാണൈര്വിശീര്ണൈശ്ച പ്രക്ലിന്നതലമൃത്തികാഃ ।। ൩൮.

അവിടത്തെ വലിയ, പവിത്രമായ, പച്ചപ്പും രുചിയും നിറഞ്ഞ, പവഴിനിറമുള്ള ബില്വഫലങ്ങൾ വീണു ചിതറുന്നതിനാൽ, മണ്ണ് എല്ലായിടത്തും ഈർപ്പം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

താം സ്ഥലീമുപജീവന്തി യക്ഷഗന്ധര്വകിന്നരാഃ। സിദ്ധാ നാഗാശ്ച ബഹുശോ നിത്യം ബില്വഫലാശിനഃ ।। ൩൮.

അവിടെയുള്ള പ്രദേശത്ത് യക്ഷന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, നാഗന്മാർ ഇവർ എല്ലാം ധാരാളം ബില്വഫലങ്ങൾ കഴിച്ച് ജീവിക്കുന്നു.

അന്തരേ വസുധാരസ്യ രത്നധാരസ്യ ചാന്തരേ। ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തീര്ണമായതം ശതയോജനമ് ।। ൩൮.

ഭൂധാരയുടെയും രത്നധാരയുടെയും ഇടയിൽ മൂവത് യോജന വീതിയും നൂറ് യോജന നീളവും ഉള്ള ഒരു പ്രദേശം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

സുഗന്ധം കിംശുകവനം നിത്യം പുഷ്പിതപാദപമ്। പുഷ്പലക്ഷ്മ്യാവൃതം ഭാതി പ്രദീപ്തമിവ സര്വതഃ ।। ൩൮.

അവിടെ എന്നും പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ കിംശുകവനം എല്ലാ ദിശയിലും പ്രകാശിച്ച് കത്തുന്നു.

യസ്യ ഗന്ധേന ദിവ്യേന വാസ്യതേ പരിമണ്ഡലമ്। സമഗ്രം യോജനശതം കാനനാനി സമന്തതഃ ।। ൩൮.

അവ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ദിവ്യസുഗന്ധം കൊണ്ട് ചുറ്റും നൂറ് യോജന വനം മുഴുവൻ സുഗന്ധം നിറയുന്നു.

തത് സിദ്ധചാരണഗണൈരപ്സരോഭിശ്ച സേവിതമ് । രമ്യം തത് കിംശുക വനം ജലാശയവിഭൂഷിതമ് ।। ൩൮.

ആ മനോഹരമായ കിംശുകവനം തടാകങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, സിദ്ധരും ചാരണരും അപ്സരസുകളും അവിടെ സദാ സഞ്ചരിക്കുന്നതുമാണ്.

തത്രാദിത്യസ്യ ദേവസ്യ ദീപ്തമായതനം മഹത് । മാസേ മാസേഽനതരതി തത്ര സൂര്യഃ പ്രജാപതിഃ ।। ൩൮.

അവിടെയാണ് ദേവനായ സൂര്യന്റെ മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള ആലയം. ഓരോ മാസവും സൃഷ്ടികർത്താവായ സൂര്യൻ അവിടെയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

തത്ര കാലസ്യ കര്ത്താരം സഹസ്രാംശും സുരോത്തമമ്। സിദ്ധസങ്ഘാ നമസ്യന്തി സര്വലോകനമസ്കൃതമ് ।। ൩൮.

അവിടെ ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള, കാലത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ, ലോകങ്ങൾ എല്ലാം വണങ്ങുന്ന പരമദേവനായ സൂര്യനെ സിദ്ധരുടെ സംഘം ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.

പഞ്ചകൂടസ്യ ശൈലസ്യ കൈലാസസ്യാന്തരേണ തു। ഷട്‌ത്രിംശദ്യോജനായാമം വിസ്തീര്ണം ശതയോജനമ് ।। ൩൮.

അഞ്ചു കൂറ്റൻ കൊടുമുടികളുള്ള പർവതത്തിന്റെയും കൈലാസത്തിന്റെയും ഇടയിൽ മുപ്പത്താറ് യോജന നീളവും നൂറ് യോജന വീതിയുമുള്ള പ്രദേശം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ക്ഷുദ്രസത്ത്വൈരനാധൃഷ്യം സര്വതോ ഹംസപാണ്ഡുരമ്। ദുഷ്പാരം സര്വസത്വാനാം ദുര്ഗമം ലോമഹര്ഷണമ് ।। ൩൮.

ചെറിയ ജീവികൾക്ക് സമീപിക്കാനാവാത്ത, എല്ലാടും ഹംസപോലെ വെളുത്ത, സകല ജീവികൾക്കും കടക്കാനാവാത്ത, അതികഠിനവും ഭയാനകവുമായ പ്രദേശമാണത്.

ഇത്യേതാ ഹ്യന്തരദ്രോണ്യോ ദക്ഷിണേ പരികീര്തിതാഃ। യഥാനുപൂര്വമഖിലാഃ സിദ്ധസങ്ഘനിഷേവിതാഃ ।। ൩൮.

ഇങ്ങനെ ദക്ഷിണഭാഗത്തുള്ള എല്ലാ ആന്തരിക താഴ്വരകളും ക്രമമായി വിവരണം ചെയ്തു. ഇവയെല്ലാം സിദ്ധരുടെ സംഘം സദാ സന്ദർശിക്കുന്നു.

പശ്വിമായാം ദിശിതഥാ യേഽന്തരദ്രോണിവിസ്തരാഃ। താന് വര്ണ്യമാനാംസ്തത്വേന ശ്രൃണുതേമാന് ദ്വിജോത്തമാഃ ।। ൩൮.

ഇപ്പോൾ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തുള്ള ആന്തരിക താഴ്വരകളും അവയുടെ വ്യാപ്തിയും ഞാൻ സത്യസന്ധമായി വിവരിക്കുന്നു, ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജന്മാരേ, നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ.

അന്തരാലേ ഗിരൌ തസ്മിന് സുവക്ഷഃ ശിഖിശൈലയോഃ। സമന്താദ്യോജനശതമേകഭൂമം ശിലാതലമ് ।। ൩൮.

സുവക്ഷപർവതത്തിന്റെയും ശിഖിശൈലത്തിന്റെയും ഇടയിൽ, ചുറ്റും നൂറ് യോജന വ്യാപിച്ച ഒരൊറ്റ പാറയിടം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

നിത്യതപ്തം മഹാഘോരം ദുഃസ്പര്ശം രോമഹര്ഷണമ്। അഗമ്യം സര്വസത്ത്വാനാമീശ്വരാണാം സുദാരുണമ് ।। ൩൮.

അവിടെ എന്നും ചൂടോടെ കത്തുന്ന, അത്യന്തം ഭയാനകവും സ്പർശിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, എല്ലാ ജീവികൾക്കും കടക്കാനാവാത്തതും ദേവന്മാർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ സ്ഥലം.

മധ്യേ തസ്യാം ശിലാസ്ഥല്യാം ത്രിംശദ്യോജനമണ്ഡലമ്। ജ്വാലാസഹസ്രകലിലം വഹ്നിസ്ഥാനം സുദാരുണമ് ।। ൩൮.

ആ പാറപ്രദേശത്തിന്റെ നടുവിൽ മൂവത് യോജനവ്യാപ്തിയുള്ള ഒരു വലയത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ജ്വാലകൾ കത്തുന്ന അത്യന്തം ഭയാനകമായ അഗ്നിയുടെ സ്ഥലം ഉണ്ട്.

അനിന്ധനസ്തത്ര സദാ ജ്വാലാമാലീ വിഭാവസുഃ। ജ്വലത്യേഷ സദാ ദേവഃ ശശ്വത്തത്ര ഹുതാശനഃ ।। ൩൮.

അവിടെ അഗ്നിദേവൻ ഇന്ധനം ഇല്ലാതെ എന്നും ജ്വാലമാലയോടെ കത്തുന്നു; അവിടെയാണ് ശാശ്വതമായ അഗ്നി എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നത്.

അധിദേവകൃതേ യോഽസാവഗ്നേര്ഭാഗോ വിധീയതേ। സ തത്ര ജ്വലതേ നിത്യം ലോകസംവര്ത്തകോഽനലഃ ।। ൩൮.

ദേവന്മാർക്കായി നിശ്ചയിച്ച അഗ്നിയുടെ ഭാഗം അവിടെയാണ് എന്നും കത്തുന്നത്; ലോകങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ് അതു.

അന്തരേ ശൈലവരയോര്ദേവാ വാപി തയോഃ ശുഭാഃ । മാതുലുങ്ഗസ്ഥലീ തത്ര ഹ്യായാമാദ്ദശയോജനാ ।। ൩൮.

ആ രണ്ട് ഉത്തമപർവതങ്ങൾക്കിടയിലോ, അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിലോ, പത്തു യോജന നീളമുള്ള മാതുളങ്ങ് പ്രദേശം ഉണ്ട്.

മധുവ്യഞ്ജനസംസ്ഥാനൈഃ സുരസൈഃ കനകപ്രഭൈഃ। ഫലൈഃ പരിണതൈഃ സര്വാ ശോഭിതാ സാ മഹാസ്ഥലീ ।। ൩൮.

മധുരവും സുഗന്ധവും പൊന്നുപോലെയുള്ള നിറവും ഉള്ള പഴങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ മഹത്തായ പ്രദേശം എല്ലായിടത്തും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

തത്രാശ്രമം മഹാ പുണ്യം സിദ്ധസങ്ഘനിഷേവിതമ്। ബൃഹസ്പതേഃ പ്രമുദിതം സര്വകാമഗുണൈര്യുതമ് ।। ൩൮.

അവിടെ മഹാപുണ്യമായ ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ട്, സിദ്ധന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ പതിവായി സന്ദർശിക്കുന്നതും, ബൃഹസ്പതിയുടെ വാസസ്ഥലത്തെപ്പോലെ സന്തോഷവും എല്ലാ ഇഷ്ടഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നവുമാണ്.

തഥൈവ ശൈലവരയോഃ കുമുദാഞ്ജനയോരപി। അന്തരേ കേസരദ്രോണീ ഹ്യനേകായാമ യോജനാ ।। ൩൮.

അതുപോലെ തന്നെ, കുമുദം, അഞ്ജനം എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് മഹാശൈലങ്ങൾക്കിടയിൽ, അനേകം യോജനങ്ങൾ നീളമുള്ള കെസരദ്രോണി എന്ന താഴ്വര സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ദ്വിബാഹുപരിണാഹൈസ്തൈസ്ത്രിഹസ്തായതവിസ്തൃതൈഃ। ചന്ദ്രാംശുവര്ണൈര്വ്യാകോശൈര്മത്തഷട്പദനാദിതൈഃ ।। ൩൮.

അവിടെ, മരങ്ങൾക്കു രണ്ടു കൈവളവ് ചുറ്റളവുള്ള തണ്ടുകളും, മൂന്നു ഹസ്തം ഉയരവും വീതിയും ഉള്ളതും, ചന്ദ്രകാന്തിയുള്ള പിറകുകൾ വിരിഞ്ഞതും, മദംപൊങ്ങുന്ന തേനീച്ചകളുടെ ഗുഞ്ചലത്തോടെ മുഴങ്ങുന്നതുമാണ്.

മധുസര്പീരജഃ പൃക്തൈര്മഹാഗന്ധൈര്മനോഹരൈഃ। ശബലം തദ്വനം ഭാതി കുസുമൈഃ സര്വകാലജൈഃ ।। ൩൮.

ആ കാട് എല്ലാ കാലത്തും വിരിയുന്ന പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞതും, തേനും നെയ്യും പരാഗവും ചിതറപ്പെട്ടതും, മനോഹരമായ സുഗന്ധം പകർന്നതും, നിറങ്ങളാൽ ഭാസുരവുമാണ്.

തത്ര വിഷ്ണോഃ സുരഗുരോര്ദീപ്തമായതനം മഹത്। പ്രകാശന്ത്രിഷു ലോകേഷു സര്വലോകനമസ്കൃതമ് ।। ൩൮.

അവിടെ ദേവഗുരുവായ വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള ക്ഷേത്രം നിലകൊള്ളുന്നു, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധവും എല്ലാ ലോകവാസികളും വന്ദിക്കുന്നതുമാണ്.

അന്തരേ ശൈലവരയോഃ കൃഷ്ണപാണ്ഡുരയോരപി। ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തീര്ണം നവത്യായതയോജനമ് ।। ൩൮.

കൃഷ്ണനും പാണ്ഡുരനും എന്ന രണ്ടു മഹാശൈലങ്ങൾക്കിടയിൽ, മുപ്പത് യോജന വീതിയിലും തൊണ്ണൂറ് യോജന നീളത്തിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശം ഉണ്ട്.

ശ്ലക്ഷ്ണമേകശിലം ദേശം വൃക്ഷവീരുദ്വിവര്ജിതമ് । സുഖപാദപ്രചാ രഞ്ച നിമ്നോന്നതവിവര്ജിതമ് ।। ൩൮.

ആ ദേശം ഒരൊറ്റ കല്ലിൽ നിന്നുണ്ടായതുപോലെ മൃദുവും, മരങ്ങളോ കുറ്റിച്ചെടികളോ ഇല്ലാത്തതും, നടന്നു നടക്കാൻ അനായാസവും, താഴ്വാരങ്ങളോ കുന്നുകളോ ഇല്ലാത്തതുമാണ്.

മധ്യേ തു സരസസ്തസ്യ രമ്യാ തു സ്ഥലപദ്മിനീ। സഹസ്രപത്രൈര്വ്യാകോശൈഃ ഛത്രമാത്രൈരലങ്കൃതാ ।। ൩൮.

ആ തടാകത്തിന്റെ നടുവിൽ മനോഹരമായ ഒരു നിലംപത്മവനം ഉണ്ട്, ആയിരം ഇലകളുള്ള, കുടംപോലെയുള്ള വലിയ പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.

പുണ്ഡരീകൈര്മഹാപദ്മൈ രുചിരൈര്ഗന്ധശാലിഭിഃ । ശതപത്രൈശ്ച വികചൈരുത്പലൈര്നീലപത്രകൈഃ ।। ൩൮.

അവിടെ വെള്ളിപത്മങ്ങളും, വലിയ ചുവന്ന പട്മങ്ങളും, മനോഹരവും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ പൂക്കളും, നൂറ് ഇലകളുള്ള പൂർണ്ണവിരിഞ്ഞ ഉത്പലങ്ങളും നീല ഇലകളുള്ളതും കാണാം.

മദോത്കടൈര്മധുകരൈര്ഭ്രമരൈശ്ച മദോത്കടൈഃ। മൃദുഗദ്ഘദകണ്ഠാനാം കിന്നരാണാഞ്ച നിസ്വനൈഃ ।। ൩൮.

അവിടെ മദംപൊങ്ങുന്ന തേനീച്ചകളും വലിയ കറുത്ത തേനീച്ചകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, മൃദുവും മധുരവുമായ സ്വരത്തിൽ കിന്നരന്മാരുടെ പാട്ടും മുഴങ്ങുന്നു.