വായുപുരാണമ്

ഹസ്ത്യോഷ്ഠം ദീര്ഘജങ്ഘഞ്ച അശ്വദംഷ്ഠ്രം മഹാഹനുമ്। രക്തജിഹ്വം ജടാക്ഷഞ്ച സ്ഥൂലാസ്യം ദീര്ഘനാസികമ് ॥ ൮.

ആനയുടെ അധരങ്ങൾപോലുള്ള അധരങ്ങൾ, നീളമുള്ള തോളുകൾ, കുതിരയുടെ പല്ലുകൾപോലുള്ള പല്ലുകൾ, വലിയ താടിയ്‌ക്കൊണ്ടവൻ, ചുവപ്പുനാവും ചുരുണ്ട കണ്ണുകളും, വീതിയുള്ള വായും നീളമുള്ള മൂക്കും അവനുണ്ടായിരുന്നു.

ഗുഹ്യകം ശിതികര്ണഞ്ച മഹാനന്ദം മഹാമുഖമ്। ഏവംവിധം ഖശാപുത്രം വിജജ്ഞേ സാഽതിഭീഷണമ് ॥ ൮.

അവൻ ഗുഹ്യകനായിരുന്നു, മൂർച്ചയുള്ള ചെവികൾ, അതിയായ സന്തോഷം, വലിയ വായ്—ഇങ്ങനെ ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ ഖശയ്ക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു.

തസ്യാനുജം ദ്വിതീയന്തു ഖശാ ചൈവ വ്യജായത। ത്രിശീര്ഷഞ്ച ത്രിപാദഞ്ച ത്രിഹസ്തം കൃഷ്ണലോചനമ് ॥ ൮.

അതിനുശേഷം ഖശ വീണ്ടും ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു; മൂന്നു തലയും മൂന്നു കാലും മൂന്നു കൈയും കറുത്ത കണ്ണുകളും ഉള്ള ഇളയ സഹോദരനായിരുന്നു അവൻ.

ഊര്ദ്ധ്വകേശം ഹരിച്ഛ്മശ്രും ശിലാസംഹനനം ദൃഢമ് । ഹ്രസ്വ കായം സുബാഹുഞ്ച മഹാകായം മഹാബലമ് ॥ ൮.

നേരെ നിൽക്കുന്ന മുടി, മഞ്ഞ നിറമുള്ള താടിയും, കല്ലുപോലുള്ള ദൃഢമായ താടിയും, ചുരുങ്ങിയ ശരീരം, ശക്തമായ കൈകൾ, വലിയ ശരീരം, വലിയ ശക്തി—ഇവയൊക്കെയായിരുന്നു.

ആകര്ണദാരിതാസ്യഞ്ച ലമ്ബഭ്രൂം സ്ഥൂലനാസികമ്। സ്ഥൂലോഷ്ഠമഷ്ടദംഷ്ട്രഞ്ച ദ്വിജിഹ്വം ശങ്കുകര്ണകമ് ॥ ൮.

കാതുവരെ കീറിപ്പൊട്ടിയ വായ്, തൂങ്ങുന്ന കനൽഭ്രൂകൾ, വീതിയുള്ള മൂക്ക്, കട്ടിയുള്ള അധരങ്ങൾ, എട്ടു പല്ലുകൾ, രണ്ടു നാവുകൾ, ശംഖുപോലെയുള്ള ചെവികൾ—ഇവയൊക്കെയായിരുന്നു.

പിങ്ഗലോദ്വൃത്തനയനം ജടിലം പിങ്ഗലം തഥാ। മഹാകര്ണം മഹോരസ്കം കടിഹീനം കൃശോദരമ്। നഖിനം ലോഹിതഗ്രീവം സാ കനിഷ്ഠം പ്രസൂയതേ ॥ ൮.

മഞ്ഞ നിറമുള്ള ഉയർന്ന കണ്ണുകൾ, ചുരുണ്ടതും മഞ്ഞ നിറമുള്ളതുമായ മുടി, വലിയ ചെവികൾ, വീതിയുള്ള നെഞ്ച്, അര ഇല്ലാത്ത ശരീരം, ചുരുങ്ങിയ വയറ്, നഖമുള്ള കൈകൾ, ചുവപ്പുനിറമുള്ള കഴുത്ത്—ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു അവൾ പ്രസവിച്ച ഇളയ പുത്രൻ.

സദ്യഃ പ്രസൂയമാത്രൌ തു വിവൃദ്ധൌ ച പ്രമാണതഃ। ഉപഭോഗസമര്ഥാഭ്യാം ശരീരാഭ്യാമുപസ്ഥിതൌ। സദ്യോജാതവിവൃദ്ധാങ്ഗൌ മാതരം പര്യഭൂഷ്യതാമ് ॥ ൮.

അവർ ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ ശരീരം മുഴുവൻ വളർന്നു, അനുഭവങ്ങൾക്ക് യോജ്യമായ ശരീരങ്ങളോടെ അവർ നില്ക്കുകയായിരുന്നു; ഉടനെ വളർന്ന അവയവങ്ങളോടെ അമ്മയെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ജ്യായാംസ്തയോസ്തു യഃ ക്രൂരോ മാതരം സോഽഭ്യകര്ഷത। അബ്രവീന്മാതരായാഹി ഭക്ഷാര്ഥേ ക്ഷുധയാര്ദ്ദിതഃ ॥ ൮.

അവരിൽ മൂത്തവൻ, ക്രൂരനായവൻ, അമ്മയെ പിടിച്ചു, 'അമ്മേ, വിശപ്പാൽ ഞാൻ വലഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഭക്ഷിക്കാൻ വരിക' എന്നു പറഞ്ഞു.

ന്യഷേധയത് പുനര്ഹ്യേനം ജ്യായാംസന്തു കനിഷ്ഠകഃ। അബ്രവീത് സോഽസകൃത്തം വൈ രക്ഷേമാം മാതരം ഖശാമ്। ബാഹുഭ്യാം പരിഗൃഹ്യൈനം മാതരം താം വ്യമോചയത് ॥ ൮.

പക്ഷേ, ഇളയവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും മൂത്തവനെ തടഞ്ഞു, 'നമുക്ക് നമ്മുടെ അമ്മ ഖശയെ രക്ഷിക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞു. കൈകളാൽ അവനെ പിടിച്ചു, അമ്മയെ മോചിപ്പിച്ചു.

ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു പ്രാദുര്ഭൂതസ്തയോഃ പിതാ । തൌ ദൃഷ്ട്വാ വികൃതാകാരൌ വസതാം ഹീത്യഭാഷത ॥ ൮.

അത്തവണ തന്നെ അവരുടെ അച്ഛൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; തന്റെ ഭയങ്കരരൂപമുള്ള പുത്രന്മാരെ കണ്ടു, 'ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.

തൌ തു തം പിതരം ദൃഷ്ട്വാ ബലവന്തൌ ത്വരാന്വിതൌ । മാതുരേവ പുനസ്വാങ്കേ പ്രലപേതാം സ്വമായയാ ॥ ൮.

അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഇരുവരും ശക്തരും വേഗതയുള്ളവരും വീണ്ടും അമ്മയുടെ മടിയിൽ ചേർന്ന്, തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ കരയുകയായിരുന്നു.

അഥോഽബ്രവീദൃഷിര്ഭാര്യാമാവാഭ്യാമുക്തവത്യസി । പൂര്വമാചക്ഷ്വ തത്ത്വേന തഥൈവാഭ്യാം വ്യതിക്രമമ് ॥ ൮.

അപ്പോൾ ഋഷി ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ മുൻപ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ സത്യമായി, അപ്പോഴത്തെപോലെ ഈ പാപം വിശദമായി പറയൂ.'

മാതുലം ഭജതേ പുത്രഃ പിതൄന് ഭജതി കന്യകാ। യഥാശീലാ ഭവേന്മാതാ തഥാശീലോ ഭവേത് സുതഃ ॥ ൮.

മകനു അമ്മാവനെ അനുഗമിക്കുന്നു, മകൾ അച്ഛനെ അനുഗമിക്കുന്നു; അമ്മയുടെ സ്വഭാവം എങ്ങനെയാണോ, മകനും അങ്ങനെ തന്നെയാകും.

യദ്വര്ണാ തു ഭവേദ്ഭൂമിസ്തദ്വര്ണം സലിലം ധ്രുവമ്। മാതൄണാം ശീലദോഷേണ തഥാ ശീലഗുണൈഃ പുനഃ। വിഭിന്നാസ്തു പ്രജാഃ സര്വാസ്തഥാ ഖ്യാതിവശേന ച ॥ ൮.

ഭൂമിക്ക് എങ്ങനെയോ നിറം, വെള്ളത്തിനും അതേ നിറം തന്നെ; അമ്മമാരുടെ സ്വഭാവത്തിലെ ദോഷം കൊണ്ടും ഗുണം കൊണ്ടും എല്ലാ ജീവികളും വ്യത്യസ്തരായി, പ്രശസ്തിപ്രകാരം വേറിട്ടിരിക്കുന്നു.

ബലശീലാദിഭിസ്താസാമദിതിര്ധര്മതത്പരാ। ധര്മശീലാദിഭിശ്ചൈവ പ്രബോധബലശാലിനീ ॥ ൮.

അവരിൽ അദിതി ധർമ്മത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ളവളാണ്, ശക്തിയും നല്ല സ്വഭാവവും ഉള്ളവളാണ്; ധർമ്മം, നല്ല സ്വഭാവം എന്നിവകൊണ്ട് അവൾ ജ്ഞാനത്തിലും ശക്തിയിലും സമ്പന്നയാണു.

(ഗന്ധശീലാ ദിതിശ്ചൈവ പ്രവാര്ധ്യയനശാലിനീ।) ഗീതശീലാ തഥാഽരിഷ്ടാ മായാശീലാ ദനുഃ സ്മൃതാ। വിനതാ തു പുനര്ദ്ദേവീ വൈഹായസഗതിപ്രിയാ ॥ ൮.

ഗന്ധശീല, ദിതിയും, പ്രവാർധ്യയനയും ഓരോരുത്തരുടേയും സ്വഭാവത്തിൽ പ്രസിദ്ധരാണ്. ഗീതശീലയും അരിഷ്ടയും, മായാശീല എന്നത് ദനുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വിനതാ എന്ന ദേവി ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളാണ്.

തപോമയേന ശീലേന സുരഭിഃ സമലംകൃതാ। ക്രോധശീലാ തഥാ കദ്രൂഃ ക്രോധേനാസുഖശീലകാ ॥ ൮.

തപസ്സിനാൽ നിറഞ്ഞ നല്ല സ്വഭാവം സൂരഭിക്ക് അലങ്കാരമാണ്. കദ്രൂക്ക് കോപം നിറഞ്ഞ സ്വഭാവവും, അതിനാൽ സുഖം ഇല്ലാത്ത സ്വഭാവവുമാണ്.

ദനായുഷായാഃ ശീലം വൈ വൈരനുഗ്രഹ ലക്ഷണമ്। ത്വഞ്ച ദേവി മഹാഭാഗേ ക്രോധശീലാ മതാസി മേ ॥ ൮.

ദനുവിന്റെ മക്കളുടെ സ്വഭാവം ശത്രുതയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതാണ്. മഹാഭാഗ്യവതിയായ ദേവി, നീയും എനിക്ക് കോപം നിറഞ്ഞവളായി തോന്നുന്നു.

ഇത്യേതാനി സശീലാനി സ്വഭാവാല്ലോകനാന്നൃണാമ്। കര്മതോ യത്നതോ ബുദ്ധ്യാ രൂപതോ ബലതസ്തഥാ। ക്ഷമാതശ്ചൈവ ഭിന്നാനി ഭാവിതാര്ഥബലേന ച ॥ ൮.

ഇവിടെ പറഞ്ഞ എല്ലാ സ്വഭാവങ്ങളും ജന്മസ്വഭാവം, മനുഷ്യരെ നിരീക്ഷിക്കൽ, പ്രവൃത്തികൾ, ശ്രമം, ബുദ്ധി, രൂപം, ശക്തി, ക്ഷമ, മനസ്സിന്റെ ശക്തി എന്നിവകൊണ്ടാണ് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നത്.

രജഃസത്ത്വതമോവൃത്തേര്വിശ്വരൂപാഃ സ്വഭാവതഃ। മാതുലന്ത്വനുയാതാസ്തേ പുത്രകാ ഗുണവൃത്തിഭിഃ ॥ ൮.

രാജസ്, സത്ത്വം, തമസ് എന്നീ ഗുണങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ ഇവർക്ക് വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വഭാവമായി വരുന്നു. അവരുടെ മക്കൾ അമ്മയുടെ ഗുണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് വളരുന്നു.

ഇത്യേവമുക്ത്വാ ഭഗവാന് ഖശാമപ്രതിമാം തദാ। പുത്രാവാഹൂയ സാമ്നാ വൈ ചക്രേ സോമമഭീതയഃ ॥ ൮.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഭഗവാൻ അപ്രതിമയായ ഖശാമയെ വിളിച്ചു, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ച് സോമന് ഭയം ഇല്ലാതാക്കി.

താഭ്യാഞ്ച യത് കൃതം തസ്യാസ്തദാചഷ്ട തദാ ഖശാ। മാത്രാ യഥാ സമാഖ്യാതം കര്മ താഭ്യാം പൃഥക് പൃഥക്। തേന ധാത്വര്ഥയോഗേന തത്ത്വദര്ശീ ചകാര ഹ ॥ ൮.

അവരിൽ ഇരുവരും ചെയ്തതെല്ലാം ഖശാ വിശദമായി പറഞ്ഞു. അമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ ഓരോരുത്തരുടേയും പ്രവൃത്തികൾ വേർതിരിച്ച് വിശദീകരിച്ചു. അങ്ങനെ സത്യം കാണുന്നവൻ അതിന്റെ അർത്ഥം വ്യക്തമാക്കി.

യക്ഷ ഇത്യേഷ ധാതുര്വൈ ഖാദനേ കൃഷണേ ച സഃ। യക്ഷയേത്യുക്തവാന് യസ്മാത് തസ്മാദ്യക്ഷോ ഭവത്യയമ് ॥ ൮.

യക്ഷ എന്നത് ഭക്ഷണത്തിലും ക്ഷയത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന ധാതുവാണ്. 'യക്ഷ' എന്നു പറഞ്ഞതിനാൽ അവൻ യക്ഷനായി അറിയപ്പെടുന്നു.

രക്ഷ ഇത്യേഷ ധാതുര്യഃ പാലനേ സ വിഭാവ്യതേ। ഉക്തവാംശ്ചൈവ യസ്മാത്തു രക്ഷ മേ മാതരം ഖശാമ്। നാമ്നാഽയം രാക്ഷസസ്തസ്മാത് ഭവിഷ്യതി തവാത്മജഃ ॥ ൮.

രക്ഷ എന്നത് സംരക്ഷണത്തിനുള്ള ധാതുവാണ്. 'എന്റെ അമ്മ ഖശയെ രക്ഷിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞതിനാൽ, നിന്റെ മകൻ 'രാക്ഷസൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

സ തദാ തദ്വിധാന് ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മിതഃ പരിമൃഗ്യ ച। തയോഃ പ്രാദിശദാഹാരം പ്രജാപതിരസൃഗ്വസേ ॥ ൮.

അങ്ങനെ ആ ക്രമീകരണം കണ്ടും പരിശോധിച്ചും, പ്രജാപതി അവർക്കു ഭക്ഷണം നൽകി.

പിതാ തൌ ക്ഷുധിതൌ ദൃഷ്ട്വാ വരഞ്ചേമം തയോര്ദദൌ। യുവയോര്ഹസ്തസംസ്പര്ശോ നക്തമേന തു സര്വശഃ ॥ ൮.

അവരുടെ അച്ഛൻ ഇരുവരെയും വിശപ്പോടെ കണ്ടപ്പോൾ, ഒരു വരം നൽകി: നിങ്ങൾക്ക് രാത്രിയിൽ മാത്രം ഭക്ഷണം സ്പർശിക്കാം, അതും പൂർണ്ണമായും.

നക്താഹാരവിഹാരൌ ച ദിവാ സ്വപ്നോപഭോഗിനൌ। നക്തഞ്ചൈവ ബലീയാംസൌ ദിവാ സുപ്താവുഭൌ യുവാമ് ॥ ൮.

രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും സഞ്ചരിക്കുകയും, പകലിൽ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ ഇരുവരും രാത്രിയിൽ കൂടുതൽ ശക്തരായിരിക്കും, പകലിൽ ഉറങ്ങും.

മാതരം രക്ഷതഞ്ചൈവ ധര്മശ്ചൈവാനുശിഷ്യതാമ്। ഇത്യുക്ത്വാ കശ്യപഃ പുത്രൌ തത്രൈവാന്തരധീയത ॥ ൮.

നിങ്ങളുടെ അമ്മയെ സംരക്ഷിക്കണം, ധർമ്മം പാലിക്കണം. ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചശേഷം കശ്യപൻ അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

ഗതേ പിതരി തൌ വീരൌ നിസര്ഗാദേവ ദാരുണൌ। വിപര്യയേണ വര്ത്തന്തൌ കിമ്ഭക്ഷൌ പ്രാണിഹിംസകൌ ॥ ൮.

അച്ഛൻ പോയതിനു ശേഷം, സ്വഭാവത്തിൽ കഠിനരായ ആ വീരന്മാർ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായി പെരുമാറി, മാംസം കഴിക്കുകയും ജീവികളെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.