വായുപുരാണമ്

മഹാമൂലൈര്മഹാസ്കന്ധൈഃ സ്നിഗ്ധവര്ണൈര്വിഭൂഷിതാ। നവൈഃ സദാ പുഷ്പഫലൈഃ ശാഖാഭിശ്ചോപശോഭിതാ ।। ൩൫.

വലിയ വേരുകളും കട്ടിയുള്ള തണ്ടുകളും തിളങ്ങുന്ന നിറവും പുതിയ പൂക്കളും പഴങ്ങളും ശാഖകളും കൊണ്ട് ആ വൃക്ഷം എന്നും മനോഹരമാണ്.

തസ്യാ ഹ്യതിപ്രമാണാനി സ്വാദൂനി ച മൃദൂനി ച। ഫലാന്യമൃതകല്പാനി പതന്തി ഗിരിമൂര്ദ്ധനി ।। ൩൫.

അതിന്റേതായ പഴങ്ങൾ വളരെ വലുതും മധുരവും മൃദുവും അമൃതംപോലെയും ആ പർവ്വതശിഖരത്തിൽ വീഴുന്നു.

തസ്മാദ്ഗിരിവരപ്രസ്ഥാത് പുനഃ പ്രസ്യന്ദവാഹിനീ। നദീ ജമ്ബൂനദീ നാമ പ്രവൃത്താ മധുവാഹിനീ ।। ൩൫.

ആ പർവ്വതത്തിന്റെ സമതലത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഒരു നദി ഒഴുകുന്നു. ജംബൂനദി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ നദി തേൻ കൊണ്ടുപോകുന്നു.

തത്ര ജാമ്ബൂനദന്നാമ സുവര്ണം ജ്വലനപ്രഭമ്। ദേവാലങ്കാരമതുലം ജായതേ പാപനാശനമ് ।। ൩൫.

അവിടെ ജാംബൂനദം എന്ന പേരിലുള്ള പൊന്നാണ് ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. അതു തീപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, ദേവന്മാർക്ക് അതുല്യമായ അലങ്കാരവുമാണ്, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.

ദേവദാനവഗന്ധര്വാ യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാഃ। യത് പിബന്ത്യമൃതപ്രഖ്യം മധു ജാമ്ഭൂരസസ്രവമ് ।। ൩൫.

ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ ഇവർ ജാംഭൂവൃക്ഷത്തിൽ നിന്നു ഒഴുകുന്ന അമൃതത്തോട് സമമായ തേൻ കുടിക്കുന്നു.

സ കേതുര്ദക്ഷിണേ ദ്വീപേ ജമ്ഭൂര്ലോകേഷു വിശ്രുതാ। യസ്യാ നാമ്നാ സ വിഖ്യാതോ ജമ്ഭൂദ്വീപഃ സനാതനഃ ।। ൩൫.

ദക്ഷിണ ദ്വീപിലെ ആ പതാകയാണ് ജാംഭൂവൃക്ഷം, ലോകങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമായത്. അതിന്റെ പേരിലാണ് ഈ ശാശ്വതമായ ജാംഭൂദ്വീപം പ്രശസ്തമായത്.

വിപുലസ്യാപി ശൈലസ്യ പശ്ചിമസ്യ മഹാത്മനഃ। ജാതഃ ശ്രൃങ്ഗേഽതിസുമഹാനശ്വത്ഥ ശ്ചൈവ പാദപഃ ।। ൩൫.

വലിയതും മഹത്വമുള്ളതുമായ പടിഞ്ഞാറൻ പർവതത്തിന്റെ മുകളിലൊരു അത്യന്തം വലുതായ അശ്വത്തവൃക്ഷം വളർന്നു നിൽക്കുന്നു.

വിലമ്ബിവരമാലാദ്യഃ സുവര്ണമണിവേദികഃ। മഹോച്ചസ്കന്ധവിടപോ നൈകസത്ത്വഗുണാലയഃ ।। ൩൫.

അലങ്കാരമായ മനോഹരമായ മാലകൾ ധരിച്ചും പൊൻമണികൾ ചേർത്ത വേദികയുമുള്ളത്, ഉയർന്ന തണ്ടും ശാഖകളും, അനേകം സത്‌ഗുണങ്ങൾ ഉള്ള ജീവികൾക്ക് വാസസ്ഥലവുമാണ്.

കുമ്ഭപ്രമാണൈഃ സുഖദൈഃ ഫലൈഃ സര്വര്ത്തുകൈഃ ശുഭൈഃ। സ കേതുഃ കേതുമാലാനാം ദേവഗന്ധര്വസേവിതഃ ।। ൩൫.

കുമ്പംപോല വലിപ്പമുള്ള, എല്ലാ കാലത്തും അനുയോജ്യമായ, മനോഹരവും സന്തോഷം നൽകുന്നതുമായ ഫലങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ പതാക ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്നു.

കേതുമാലേതി ച യഥാ തസ്യാ നാമ പ്രകീര്തിതമ്। തന്നിബോധത വിപ്രേന്ദ്രാ നിരുക്തം നാമ കര്മതഃ ।। ൩൫.

അതിനാണ് 'കേതുമാല' എന്ന പേര് പ്രസിദ്ധമായത്. മഹാനായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ പേരിന്റെ അർത്ഥവും ഉത്ഭവവും നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ.

ക്ഷീരോദമഥനേ വൃത്തേ ദൈത്യപക്ഷേ പരാജിതേ। മഹാസമരസമ്മര്ദവൃക്ഷക്ഷോഭവിമര്ദിതാ ।। ൩൫.

പാൽക്കടൽ കുലുക്കുമ്പോൾ, അസുരന്മാർ തോറ്റപ്പോൾ, ആ വൃക്ഷം മഹാസമരത്തിൽ കുലുങ്ങി തകർന്നു.

സഹസ്രാക്ഷേണ വിഹിതാ മാലാ തസ്യ സുതാനിതാ। തസ്യ സ്കന്ധേ സമാസക്ത്യാ ഹ്യശ്വത്ഥസ്യ വനസ്പതേഃ ।। ൩൫.

ആ അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിന്റെ തണ്ടിൽ അതിന്റെ പുത്രികളാൽ ഇന്ദ്രൻ ഒരു മാല നിർമ്മിച്ച് അണിയിച്ചു.

സാ തഥൈവ മഹാഗന്ധാ ഹ്യമ്ലാനാ സര്വകാമികീ। ഇജ്യതേ സുമഹാഭാഗാ വിവിധൈഃ സിദ്ധചാരണൈഃ ।। ൩൫.

ആ മാല അത്യന്തം സുഗന്ധമുള്ളതും, ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാത്തതും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതുമായതാണ്. അതിനെ വിവിധ സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നു.

തസ്യ കേതോഃ സദാ മാലാ ദേവദത്താ വിരാജതേ। പവനേനേരിതാ ദിവ്യം വാതി ഗന്ധം മനോരമമ് ।। ൩൫.

ആ പതാകയുടെ മാല ദേവന്മാർ നൽകിയതും എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നതുമാണ്. കാറ്റ് അതിനെ ഇളക്കി മനോഹരമായ ദിവ്യസുഗന്ധം പടർത്തുന്നു.

താഭ്യാം നാമാങ്കിതോ ദ്വീപഃ പശ്ചിമേ ബഹുവിസ്തരഃ। കേതുമാല ഇതി ഖ്യാതോ ദിവി ചേഹ ച സര്വശഃ ।। ൩൫.

ആ രണ്ട് പേരുകൾ കൊണ്ടാണ് പടിഞ്ഞാറുള്ള വിശാലമായ ദ്വീപ് സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും എല്ലായിടത്തും 'കേതുമാല' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.

സ്വപാര്ശ്വസ്യോത്തരേ ചാപി ശ്രൃങ്ഗേ ജാതോ മഹാദ്രുമഃ । ന്യഗ്രോധോ വിപുലസ്കന്ധോഽനേകയോജനമണ്ഡലഃ ।। ൩൫.

അത് തന്നെയുള്ള വടക്കുഭാഗത്തുള്ള പർവതശിഖരത്തിൽ ഒരു മഹാവൃക്ഷം വളർന്നു. അതൊരു വലിയ തണ്ടുള്ള, അനേകം യോജന വലിപ്പമുള്ള വടവൃക്ഷമാണ്.

മാല്യദാമകലാപൈശ്ച വിവിധൈര്ഗന്ധശാലിഭിഃ। ശാകാവിലമ്ബീ ശുശുഭേ സിദ്ധചാരണസേവിതഃ ।। ൩൫.

മാലകളും പുഷ്പദാമകളും വിവിധ സുഗന്ധമുള്ള ധാന്യങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, അതിന്റെ ശാഖകൾ താഴേക്ക് കുലുങ്ങി, സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സേവിക്കുന്നവയാണ്.

പ്രവാലകുമ്ഭസദൃശൈര്മധുപൂര്ണൈഃ ഫലൈഃ സദാ। സ ഹ്യുത്തര കുരൂണാന്തു കേതുവൃക്ഷഃ പ്രകാശതേ ।। ൩൫.

പവാളക്കുമ്പംപോല രൂപമുള്ള, തേൻ നിറഞ്ഞ ഫലങ്ങൾ എപ്പോഴും ഉള്ള ആ കേതുവൃക്ഷം വടക്കൻ കുറുക്കളുടെ ഇടയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

സനത്കുമാരാവരജാ മാനസാ ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ। സപ്ത തത്ര മഹാഭാഗാഃ കുരവോ നാമ വിശ്രുതാഃ ।। ൩൫.

സനത്കുമാരന്റെ സഹോദരന്മാരായ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഏഴു മഹാഭാഗ്യശാലികൾ അവിടെ 'കുരുക്കൾ' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരാണ്.

തത്ര തൈരാഗതജ്ഞാനൈഃ സത്ത്വസ്ഥൈഃ പുണ്യകീര്തിഭിഃ। അക്ഷയം ക്ഷേമമപരം ലോകം പ്രാപ്തം സനാതനമ് ।। ൩൫.

അവിടെ ആ കുരുക്കൾ ജ്ഞാനവും സത്വവും പുണ്യകീര്‍ത്തിയും ഉള്ളവർ, ശാശ്വതവും അക്ഷയവുമായ പരമലോകം നേടിയിട്ടുണ്ട്.

തേഷാം നാമാങ്കിതോ ദ്വീപഃ സപ്താനാം വൈ മഹാത്മനാമ് । ദിവി ചേഹ ച വിഖ്യാതാ ഉത്തരാഃ കുരവഃ സദാ ।। ൩൫.

ആ ഏഴു മഹാത്മാക്കളെ അനുസ്മരിച്ച് ആ ദ്വീപ് പേരിട്ടിരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും വടക്കൻ കുറുക്കൾ എന്നും പ്രശസ്തരാണ്.

തേഷാം ചതുര്ണാം വക്ഷ്യാമി ശൈലേന്ദ്രാണാം യഥാക്രമമ്। അനുബന്ധാനി രമ്യാണി സര്വകാലര്ത്തുകാനി ച ।। ൩൬.

ആ നാല് മഹാശൈലങ്ങളുടെ മനോഹരമായ പ്രദേശങ്ങളും എല്ലാ കാലങ്ങളിലും ആകർഷകമായ സൗന്ദര്യങ്ങളും ഞാൻ ക്രമമായി വിവരിക്കാം.

സാരികാഭിര്മയൂരൈശ്ച ചകോരൈശ്ച മദോത്കടൈഃ। ശുകൈശ്ച ഭൃങ്ഗരാജൈശ്ച ചിത്രകൈശ്ച സമന്തതഃ ।। ൩൬.

അവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി സാരികപ്പക്ഷികൾ, മയിലുകൾ, ആവേശഭരിതരായ ചകോരപ്പക്ഷികൾ, തത്തകൾ, ഭൃംഗരാജ് പക്ഷികൾ, നിറം നിറഞ്ഞ വിവിധ പക്ഷികൾ എന്നിവ എല്ലായിടത്തും കാണാം.

ജീവഞ്ജീവകനാദൈശ്ച ഹേമകാനാഞ്ച നാദിതൈഃ। മത്തകോകിലനാദൈശ്ച വല്ഗൂനാഞ്ച നിനാദിതൈഃ ।। ൩൬.

ജീവഞ്ജീവകപ്പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം, ഹേമകപ്പക്ഷികളുടെ വിളി, മദഭരിതരായ കുയിലുകളുടെ ഗാനം, മനോഹരമായ മറ്റു പക്ഷികളുടെ മധുരസ്വരം എന്നിവ അവിടം മുഴുവൻ മുഴങ്ങുന്നു.

സുഗ്രീവകാഞ്ചനരവൈഃ കലവിങ്കരുതൈസ്തഥാ। കൂജിതാന്തരശബ്ദൈശ്ച സുരമ്യാണി ച സര്വശഃ ।। ൩൬.

സുഗ്രീവകപ്പക്ഷികളുടെ കരയിലും കലവിങ്കപ്പക്ഷികളുടെ വിളികളിലും മറ്റു പലതരം കൂജിപ്പുകൾക്കും ഇടയിൽ ആ പ്രദേശങ്ങൾ അത്യന്തം മനോഹരമാണ്.

മദാത്കടൈര്മധുരൈശ്ച ഭ്രമരൈശ്ച മഹാലസൈഃ। ഉപഗീതവനാന്താനി കിന്നരൈശ്ച വ്കചിത് വ്കചിത് ।। ൩൬.

മദഭരിതരായ മധുരസ്വരമുള്ള തേനീച്ചകളും കിന്നരന്മാരും ഇടയ്ക്കിടയിൽ ആ വനാന്തരങ്ങളിൽ പാടുന്നു.

പുഷ്പവൃഷ്ടിം വിമുഞ്ചന്തി മന്ദമാരുതകമ്പിതാഃ। തരവോ യത്ര ദൃശ്യന്തേ ചാരുപല്ലവശോഭിതാഃ ।। ൩൬.

അവിടെ മനോഹരമായ ഇലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മരങ്ങൾ, മൃദുലമായ കാറ്റിൽ അലഞ്ഞു, പൂക്കളുടെ മഴയൊഴിച്ച് കാണാം.

സ്തബകൈര്മഞ്ജരീഭിശ്ച താമ്രൈഃ കിസലയൈസ്തഥാ। മന്ദവാതവശാല്ലോലൈര്ദോലയദ്ഭിര്യുതാനി ച ।। ൩൬.

കൂട്ടങ്ങളും മഞ്ചരികളും ചുവന്ന ഇലകളും, മൃദുലമായ കാറ്റിൽ നനഞ്ഞു അലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കൊമ്പുകളും അവയെ അലങ്കരിക്കുന്നു.

നാനാധാതുവിചിത്രൈശ്ച കാന്തരൂപൈഃ ശിലാശതൈഃ। ശല്ലൈഃ വ്കചിദ്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ വിന്യസ്തൈഃ ശോഭിതാനി ച ।। ൩൬.

നാനാതരം ധാതുക്കളാൽ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ കല്ലുകളും, ഇടയ്ക്കിടയിൽ മികച്ച പക്ഷികളുടെ കൂടുകളും അവിടം അലങ്കരിക്കുന്നു.