ഗായത്ര്യാദീനി ച്ഛന്ദാംസി സൌപര്ണേയാശ്ച പക്ഷിണഃ। ഇത്യേവാഹാനി സര്വാണി ദിക്ഷു സന്നിഹിതാനി ച ॥ ൮.
ഗായത്രീ തുടങ്ങിയ ഛന്ദസ്സുകളും, സൂപർണ്ണയുടെ പക്ഷികളും, എല്ലാ ദിവസങ്ങളും ദിശകളിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
കദ്രൂര്നാഗസഹസ്രം വൈ ചരാ ചരമജീജനത് । അനേകശിരസാം തേഷാം ഖേചരാണാം മഹാത്മനാമ്। ബഹുധാനാമധേയാനാം പ്രായശസ്തു നിബോധത ॥ ൮.
കദ്രു ആയിരം പാമ്പുകളെ പ്രസവിച്ചു. അവയിൽ ചിലത് സഞ്ചരിക്കുന്നവരും ചിലത് സഞ്ചരിക്കാത്തവരുമാണ്. പല തലകളുള്ള, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, മഹാത്മാക്കളായ, പല പേരുകളുള്ള പാമ്പുകളാണ് ഇവർ. അവരുടെ പ്രധാന പേരുകൾ കേൾക്കൂ.
തേഷാം പ്രധാനനാഗാശ്ച ശേഷവാസുകിതക്ഷകാഃ। സകണീരശ്ച ജമ്ഭശ്ച അഞ്ജനോ വാമനസ്തഥാ ॥ ൮.
അവരിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പാമ്പുകൾ ശേഷൻ, വാസുകി, തക്ഷകൻ, സകനീരൻ, ജംഭൻ, അഞ്ജനൻ, വാമനൻ എന്നിവരാണ്.
ഐരാവതമഹാപഝൌ കമ്ബലാശ്വതരാവുഭൌ। ഐലപത്രശ്ച ശങ്ഖശ്ച കര്കോടകധനഞ്ജയൌ ॥ ൮.
ഏരാവതൻ, മഹാപജൻ, കംബലൻ, അശ്വതരൻ, ഐലപത്രൻ, ശംഖൻ, കർക്കോട്ടകൻ, ധനഞ്ജയൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
മഹാകര്ണോ മഹാനീലോ ധൃതരാഷ്ട്രബലാഹകൌ। കുമാരഃ പുഷ്പദന്തശ്ച സുമുഖോ ദുര്മുഖസ്തഥാ ॥ ൮.
മഹാകർണൻ, മഹാനീലൻ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, ബാലാഹകൻ, കുമാരൻ, പുഷ്പദന്തൻ, സുമുഖൻ, ദുര്മുഖൻ എന്നിവരും ഇവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ശിലീമുഖോ ദധിമുഖഃ കാലീയഃ ശാലിപിണ്ഡകഃ । ബിന്ദുപാദഃ പുണ്ഡരീകോ നാഗശ്ചാപൂരണസ്തഥാ ॥ ൮.
ശിലീമുഖൻ, ദധിമുഖൻ, കാലിയൻ, ശാലിപിണ്ഡകൻ, ബിന്ദുപാദൻ, പുണ്ഡരീകൻ, ആപൂരണം എന്ന പാമ്പ് എന്നിവരും ഉണ്ട്.
കപിലശ്ചാമ്ബരീഷശ്ച ധൃതപാദശ്ച കച്ഛപഃ । പ്രഹ്ലാദഃ പഝചിത്രശ്ച ഗന്ധര്വോഽഥ നമസ്വികഃ ॥ ൮.
കപിലൻ, അംബരീഷൻ, ധൃതപാദൻ, കച്ചപൻ, പ്രഹ്ലാദൻ, പജ്ചിത്രൻ, ഗന്ധർവൻ, നമസ്വികൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
നഹുഷഃ ഖരരോമാ ച മണിരിത്യേവമാദയഃ। കാദ്രവേയാ മയാ ഖ്യാതാഃ ഖശായാംസ്തു നിബോധത ॥ ൮.
നഹുഷൻ, ഖരരോമൻ, മണി—ഇവരാണ് പ്രശസ്തരായ കാദ്രവേയർ. ഇനി ഖശകളിൽപ്പെട്ടവരെ കേൾക്കൂ.
ഖശാ വിജജ്ഞേ പുത്രൌ ദ്വൌ വിശ്രുതൌ പുരുഷാദകൌ। ജ്യേഷ്ഠം പശ്ചിമസങ്ഖ്യായാം പൂര്വസ്യാം മനുജാസ്തഥാ ॥ ൮.
ഖശയിലിന്ന് ജനിച്ച രണ്ടു പുത്രന്മാർ, ഇരുവരും മനുഷ്യഭക്ഷകരായി പ്രശസ്തരായി. മൂത്തവൻ പടിഞ്ഞാറൻ വംശത്തിലും, ഇളയവൻ കിഴക്കൻ ജനങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു.
വിലോഹിതം വികര്ണഞ്ച പൂര്വം സാഽജനയത് സുതമ്। ചതുര്ഭുജം ചതുഷ്പാദം ദ്വിമൂര്ദ്ധാനം ദ്വിധാഗതിമ് ॥ ൮.
അവൾ ആദ്യം വിലോഹിതൻ വികർണ്ണൻ എന്ന നാലു കൈകളും നാലു കാലുകളും രണ്ടു തലകളും ഇരുവിധത്തിൽ ചലിക്കുന്നവനും ആയ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.
സര്വാങ്ഗകേശം സ്ഥൂലാങ്ഗം തുങ്ഗനാസം മഹോദരമ്। സ്ഥൂലശീര്ഷം മഹാകര്ണം മുഞ്ജാകേശം മനോരഥമ് ॥ ൮.
അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ രോമം നിറഞ്ഞത്, വലുതായ അവയവങ്ങൾ, ഉയർന്ന മൂക്ക്, വലിയ വയറ്, വലിയ തല, വലിയ ചെവി, മുണ്ജ പുല്ലുപോലെയുള്ള മുടി, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സ്—ഇവയൊക്കെയായിരുന്നു.
ഹസ്ത്യോഷ്ഠം ദീര്ഘജങ്ഘഞ്ച അശ്വദംഷ്ഠ്രം മഹാഹനുമ്। രക്തജിഹ്വം ജടാക്ഷഞ്ച സ്ഥൂലാസ്യം ദീര്ഘനാസികമ് ॥ ൮.
ആനയുടെ അധരങ്ങൾപോലുള്ള അധരങ്ങൾ, നീളമുള്ള തോളുകൾ, കുതിരയുടെ പല്ലുകൾപോലുള്ള പല്ലുകൾ, വലിയ താടിയ്ക്കൊണ്ടവൻ, ചുവപ്പുനാവും ചുരുണ്ട കണ്ണുകളും, വീതിയുള്ള വായും നീളമുള്ള മൂക്കും അവനുണ്ടായിരുന്നു.
ഗുഹ്യകം ശിതികര്ണഞ്ച മഹാനന്ദം മഹാമുഖമ്। ഏവംവിധം ഖശാപുത്രം വിജജ്ഞേ സാഽതിഭീഷണമ് ॥ ൮.
അവൻ ഗുഹ്യകനായിരുന്നു, മൂർച്ചയുള്ള ചെവികൾ, അതിയായ സന്തോഷം, വലിയ വായ്—ഇങ്ങനെ ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ ഖശയ്ക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു.
തസ്യാനുജം ദ്വിതീയന്തു ഖശാ ചൈവ വ്യജായത। ത്രിശീര്ഷഞ്ച ത്രിപാദഞ്ച ത്രിഹസ്തം കൃഷ്ണലോചനമ് ॥ ൮.
അതിനുശേഷം ഖശ വീണ്ടും ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു; മൂന്നു തലയും മൂന്നു കാലും മൂന്നു കൈയും കറുത്ത കണ്ണുകളും ഉള്ള ഇളയ സഹോദരനായിരുന്നു അവൻ.
ഊര്ദ്ധ്വകേശം ഹരിച്ഛ്മശ്രും ശിലാസംഹനനം ദൃഢമ് । ഹ്രസ്വ കായം സുബാഹുഞ്ച മഹാകായം മഹാബലമ് ॥ ൮.
നേരെ നിൽക്കുന്ന മുടി, മഞ്ഞ നിറമുള്ള താടിയും, കല്ലുപോലുള്ള ദൃഢമായ താടിയും, ചുരുങ്ങിയ ശരീരം, ശക്തമായ കൈകൾ, വലിയ ശരീരം, വലിയ ശക്തി—ഇവയൊക്കെയായിരുന്നു.
ആകര്ണദാരിതാസ്യഞ്ച ലമ്ബഭ്രൂം സ്ഥൂലനാസികമ്। സ്ഥൂലോഷ്ഠമഷ്ടദംഷ്ട്രഞ്ച ദ്വിജിഹ്വം ശങ്കുകര്ണകമ് ॥ ൮.
കാതുവരെ കീറിപ്പൊട്ടിയ വായ്, തൂങ്ങുന്ന കനൽഭ്രൂകൾ, വീതിയുള്ള മൂക്ക്, കട്ടിയുള്ള അധരങ്ങൾ, എട്ടു പല്ലുകൾ, രണ്ടു നാവുകൾ, ശംഖുപോലെയുള്ള ചെവികൾ—ഇവയൊക്കെയായിരുന്നു.
പിങ്ഗലോദ്വൃത്തനയനം ജടിലം പിങ്ഗലം തഥാ। മഹാകര്ണം മഹോരസ്കം കടിഹീനം കൃശോദരമ്। നഖിനം ലോഹിതഗ്രീവം സാ കനിഷ്ഠം പ്രസൂയതേ ॥ ൮.
മഞ്ഞ നിറമുള്ള ഉയർന്ന കണ്ണുകൾ, ചുരുണ്ടതും മഞ്ഞ നിറമുള്ളതുമായ മുടി, വലിയ ചെവികൾ, വീതിയുള്ള നെഞ്ച്, അര ഇല്ലാത്ത ശരീരം, ചുരുങ്ങിയ വയറ്, നഖമുള്ള കൈകൾ, ചുവപ്പുനിറമുള്ള കഴുത്ത്—ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു അവൾ പ്രസവിച്ച ഇളയ പുത്രൻ.
സദ്യഃ പ്രസൂയമാത്രൌ തു വിവൃദ്ധൌ ച പ്രമാണതഃ। ഉപഭോഗസമര്ഥാഭ്യാം ശരീരാഭ്യാമുപസ്ഥിതൌ। സദ്യോജാതവിവൃദ്ധാങ്ഗൌ മാതരം പര്യഭൂഷ്യതാമ് ॥ ൮.
അവർ ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ ശരീരം മുഴുവൻ വളർന്നു, അനുഭവങ്ങൾക്ക് യോജ്യമായ ശരീരങ്ങളോടെ അവർ നില്ക്കുകയായിരുന്നു; ഉടനെ വളർന്ന അവയവങ്ങളോടെ അമ്മയെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ജ്യായാംസ്തയോസ്തു യഃ ക്രൂരോ മാതരം സോഽഭ്യകര്ഷത। അബ്രവീന്മാതരായാഹി ഭക്ഷാര്ഥേ ക്ഷുധയാര്ദ്ദിതഃ ॥ ൮.
അവരിൽ മൂത്തവൻ, ക്രൂരനായവൻ, അമ്മയെ പിടിച്ചു, 'അമ്മേ, വിശപ്പാൽ ഞാൻ വലഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഭക്ഷിക്കാൻ വരിക' എന്നു പറഞ്ഞു.
ന്യഷേധയത് പുനര്ഹ്യേനം ജ്യായാംസന്തു കനിഷ്ഠകഃ। അബ്രവീത് സോഽസകൃത്തം വൈ രക്ഷേമാം മാതരം ഖശാമ്। ബാഹുഭ്യാം പരിഗൃഹ്യൈനം മാതരം താം വ്യമോചയത് ॥ ൮.
പക്ഷേ, ഇളയവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും മൂത്തവനെ തടഞ്ഞു, 'നമുക്ക് നമ്മുടെ അമ്മ ഖശയെ രക്ഷിക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞു. കൈകളാൽ അവനെ പിടിച്ചു, അമ്മയെ മോചിപ്പിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു പ്രാദുര്ഭൂതസ്തയോഃ പിതാ । തൌ ദൃഷ്ട്വാ വികൃതാകാരൌ വസതാം ഹീത്യഭാഷത ॥ ൮.
അത്തവണ തന്നെ അവരുടെ അച്ഛൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; തന്റെ ഭയങ്കരരൂപമുള്ള പുത്രന്മാരെ കണ്ടു, 'ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തൌ തു തം പിതരം ദൃഷ്ട്വാ ബലവന്തൌ ത്വരാന്വിതൌ । മാതുരേവ പുനസ്വാങ്കേ പ്രലപേതാം സ്വമായയാ ॥ ൮.
അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഇരുവരും ശക്തരും വേഗതയുള്ളവരും വീണ്ടും അമ്മയുടെ മടിയിൽ ചേർന്ന്, തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ കരയുകയായിരുന്നു.
അഥോഽബ്രവീദൃഷിര്ഭാര്യാമാവാഭ്യാമുക്തവത്യസി । പൂര്വമാചക്ഷ്വ തത്ത്വേന തഥൈവാഭ്യാം വ്യതിക്രമമ് ॥ ൮.
അപ്പോൾ ഋഷി ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ മുൻപ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ സത്യമായി, അപ്പോഴത്തെപോലെ ഈ പാപം വിശദമായി പറയൂ.'
മാതുലം ഭജതേ പുത്രഃ പിതൄന് ഭജതി കന്യകാ। യഥാശീലാ ഭവേന്മാതാ തഥാശീലോ ഭവേത് സുതഃ ॥ ൮.
മകനു അമ്മാവനെ അനുഗമിക്കുന്നു, മകൾ അച്ഛനെ അനുഗമിക്കുന്നു; അമ്മയുടെ സ്വഭാവം എങ്ങനെയാണോ, മകനും അങ്ങനെ തന്നെയാകും.
യദ്വര്ണാ തു ഭവേദ്ഭൂമിസ്തദ്വര്ണം സലിലം ധ്രുവമ്। മാതൄണാം ശീലദോഷേണ തഥാ ശീലഗുണൈഃ പുനഃ। വിഭിന്നാസ്തു പ്രജാഃ സര്വാസ്തഥാ ഖ്യാതിവശേന ച ॥ ൮.
ഭൂമിക്ക് എങ്ങനെയോ നിറം, വെള്ളത്തിനും അതേ നിറം തന്നെ; അമ്മമാരുടെ സ്വഭാവത്തിലെ ദോഷം കൊണ്ടും ഗുണം കൊണ്ടും എല്ലാ ജീവികളും വ്യത്യസ്തരായി, പ്രശസ്തിപ്രകാരം വേറിട്ടിരിക്കുന്നു.
ബലശീലാദിഭിസ്താസാമദിതിര്ധര്മതത്പരാ। ധര്മശീലാദിഭിശ്ചൈവ പ്രബോധബലശാലിനീ ॥ ൮.
അവരിൽ അദിതി ധർമ്മത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ളവളാണ്, ശക്തിയും നല്ല സ്വഭാവവും ഉള്ളവളാണ്; ധർമ്മം, നല്ല സ്വഭാവം എന്നിവകൊണ്ട് അവൾ ജ്ഞാനത്തിലും ശക്തിയിലും സമ്പന്നയാണു.
(ഗന്ധശീലാ ദിതിശ്ചൈവ പ്രവാര്ധ്യയനശാലിനീ।) ഗീതശീലാ തഥാഽരിഷ്ടാ മായാശീലാ ദനുഃ സ്മൃതാ। വിനതാ തു പുനര്ദ്ദേവീ വൈഹായസഗതിപ്രിയാ ॥ ൮.
ഗന്ധശീല, ദിതിയും, പ്രവാർധ്യയനയും ഓരോരുത്തരുടേയും സ്വഭാവത്തിൽ പ്രസിദ്ധരാണ്. ഗീതശീലയും അരിഷ്ടയും, മായാശീല എന്നത് ദനുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വിനതാ എന്ന ദേവി ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളാണ്.
തപോമയേന ശീലേന സുരഭിഃ സമലംകൃതാ। ക്രോധശീലാ തഥാ കദ്രൂഃ ക്രോധേനാസുഖശീലകാ ॥ ൮.
തപസ്സിനാൽ നിറഞ്ഞ നല്ല സ്വഭാവം സൂരഭിക്ക് അലങ്കാരമാണ്. കദ്രൂക്ക് കോപം നിറഞ്ഞ സ്വഭാവവും, അതിനാൽ സുഖം ഇല്ലാത്ത സ്വഭാവവുമാണ്.
ദനായുഷായാഃ ശീലം വൈ വൈരനുഗ്രഹ ലക്ഷണമ്। ത്വഞ്ച ദേവി മഹാഭാഗേ ക്രോധശീലാ മതാസി മേ ॥ ൮.
ദനുവിന്റെ മക്കളുടെ സ്വഭാവം ശത്രുതയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതാണ്. മഹാഭാഗ്യവതിയായ ദേവി, നീയും എനിക്ക് കോപം നിറഞ്ഞവളായി തോന്നുന്നു.
ഇത്യേതാനി സശീലാനി സ്വഭാവാല്ലോകനാന്നൃണാമ്। കര്മതോ യത്നതോ ബുദ്ധ്യാ രൂപതോ ബലതസ്തഥാ। ക്ഷമാതശ്ചൈവ ഭിന്നാനി ഭാവിതാര്ഥബലേന ച ॥ ൮.
ഇവിടെ പറഞ്ഞ എല്ലാ സ്വഭാവങ്ങളും ജന്മസ്വഭാവം, മനുഷ്യരെ നിരീക്ഷിക്കൽ, പ്രവൃത്തികൾ, ശ്രമം, ബുദ്ധി, രൂപം, ശക്തി, ക്ഷമ, മനസ്സിന്റെ ശക്തി എന്നിവകൊണ്ടാണ് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നത്.