വായുപുരാണമ്

മണിരത്നാര്പിതസ്തമ്ഭൈര്മണിചിത്രിതവേദികൈഃ। സുവര്ണമണിചിത്രാങ്ഗം തഥാ വിദ്രുമതോരണൈഃ ।। ൩൪.

അവന്റെ തൂണുകൾ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, പീഠങ്ങൾ വിലയേറിയ കല്ലുകളാൽ ചാരുതയോടെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു, അവന്റെ രൂപം പൊന്നും രത്നങ്ങളാലും ഭംഗിയായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കവാടങ്ങൾ ചുവന്ന പവിഴംകൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.

വിമാനയാനൈഃ ശ്രീമദ്ഭിഃ ശതസങ്ഖ്യൈര്ദിവൌകസാമ്। പ്രഭാദീപിതപര്യന്തം മേരും പര്വണി പര്വണി ।। ൩൪.

മേരുവിന്റെ ഓരോ കുന്തിലും, ദേവന്മാരുടെ നൂറുകണക്കിന് ഭംഗിയുള്ള ആകാശരഥങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റി, അതിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ പ്രകാശം പകർന്നു നില്ക്കുന്നു.

തസ്യ പര്വസഹസ്രേഽസ്മിന് നാനാശ്രയവിഭൂഷിതേ। സര്വദേവ നികായാനി സന്നിവിഷ്ടാന്യനേകശഃ ।। ൩൪.

ആ ആയിരം കുന്തുകളിൽ, പലവിധ വാസസ്ഥലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവിടെ, എല്ലാ ദേവതകളുടെയും കൂട്ടങ്ങൾ പലവിധത്തിലും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.

തമാവസച്ചോര്ദ്ധ്വതലേ ദേവദേവശ്ചതുര്മുഖഃ। ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മവിദാം ശ്രേഷ്ഠോ വരിഷ്ഠസ്ത്രിദിവൌകസാമ് ।। ൩൪.

അവിടെ, മുകളിലെ നിലയിൽ, ദേവന്മാരിൽ ദേവനായ, നാലുമുഖൻ ബ്രഹ്മാവ്, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനവനും ആയവൻ വസിക്കുന്നു.

മഹാഭുവനസമ്പൂര്ണൈഃ സര്വ്വൈഃ കാമഫലപ്രദൈഃ । മഹാസുരസഹസ്രൈസ്തം ദിക്ഷ്വനേകസമാകുലമ് ।। ൩൪.

ആ സ്ഥലം എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ആയിരക്കണക്കിന് മഹാസുരന്മാരാൽ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും നിറഞ്ഞതും, എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും ലഭ്യമാകുന്നതുമായതും ആകുന്നു.

തത്ര ബ്രഹ്മസഭാ രമ്യാ ബ്രഹ്മര്ഷിഗണസേവിതാ । നാമ്നാ മനോവതീ നാമ സര്വലോകേഷു വിശ്രുതാ ।। ൩൪.

അവിടെ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനോഹരമായ സഭ, ബ്രഹ്മർഷിമാരുടെ കൂട്ടം സേവിക്കുന്ന, മനോവതീ എന്ന പേരിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായതും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

തത്രേശാനസ്യ ദേവസ്യ സഹസ്രാദിത്യവര്ചസമ്। മഹാവിമാനം സംസ്ഥാപ്യ മഹിമ്നാ വര്തതേ സദാ ।। ൩൪.

അവിടെ, ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശം ഉള്ള ഈശാനൻ ദൈവം, മഹത്തായ ഒരു ആകാശമഹലിൽ വസിക്കുന്നു; അതു എപ്പോഴും മഹത്വത്തോടെ നിലനിൽക്കുന്നു.

തത്ര സര്ഷിഗണാ ദേവാശ്ചതുര്വക്ത്രസ്യ തേ തദാ। തദേവ തേജസാം രാശിര്ദേവാനാം തത്ര കീര്ത്ത്യതേ ।। ൩൪.

അവിടെ, നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവിനെ, ഋഷികളും ദേവതകളും സേവിക്കുന്നു; അവിടെയാണ് ദേവന്മാരുടെ മഹത്തായ പ്രകാശത്തിന്റെ കൂട്ടം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്.

തത്രാസ്തേ ശ്രീപതിഃ ശ്രീമാന് സഹസ്രാക്ഷഃ പുരന്ദരഃ। ഉപാസ്യമാനസ്ത്രിദശൈര്മഹായോഗൈഃ സുരര്ഷിഭിഃ ।। ൩൪.

അവിടെ, മഹത്വമുള്ള ശ്രീപതിയും ആയിരം കണ്ണുള്ള പുരന്ദരനും ദേവന്മാരാൽ, മഹായോഗിമാരാൽ, ദേവർഷിമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

തത്ര ലോകപതേഃ സ്ഥാനമാദിത്യസമവര്ചസഃ। മഹേന്ദ്രസ്യ മഹാരാജ്ഞഃ സര്വ്വസിദ്ധൈര്നമസ്കൃതമ് ।। ൩൪.

അവിടെയാണ് ലോകങ്ങളുടെ അധിപനായ, സൂര്യന്റെ തേജസ്സുള്ള മഹേന്ദ്രൻ, മഹാരാജാവ്, എല്ലാ സിദ്ധന്മാരും വണങ്ങുന്നവൻ വസിക്കുന്നത്.

തമിന്ദ്രലോകം ലോകസ്യ ഋദ്ധ്യാ പരമയാ യുതമ്। ദീപ്യതേ ത്വമരശ്രേഷ്ഠൈസ്ത്രിദശൈര്നിത്യസേവിതമ് ।। ൩൪.

ആ ഇന്ദ്രലോകം, പരമമായ ഐശ്വര്യത്തോടെ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരും അമരന്മാരും എപ്പോഴും സേവിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു.

ദ്വിതീയേഽപ്യന്തരതടേ വൈദിശ്യേ പൂര്വ്വദക്ഷിണേ। നാനാധാതുശതശ്ചിത്രൈഃ സുരമ്യമതിതേജസമ് ।। ൩൪.

രണ്ടാമത്തെ അകത്തുള്ള ചരിവിൽ, കിഴക്കേ തെക്കുഭാഗത്ത്, നാനാതരം ലോഹങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, അത്യന്തം മനോഹരവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്.

നൈകരത്നാര്ഥിതതലമനേകസ്തമ്ഭസംയുതമ്। ജാമ്ബൂനദകൃതോദ്യാനം നാനാരത്നസുവേദികമ് ।। ൩൪.

അവിടെയുള്ള നിലം പലവിധ രത്നങ്ങൾക്കായി ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നതും, അനേകം തൂണുകളാൽ സംയുക്തവുമാണ്; പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച ഉദ്യാനങ്ങളും, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പീഠങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ട്.

കൂടാഗാരൈര്വിനിക്ഷിപ്തമനേകൈര്ഭവനോത്തമൈഃ । മഹാവിമാനം പ്രഥിതം ഭാസ്കരം ജാതവേദസമ് ।। ൩൪.

അവിട് അനേകം ഭവനങ്ങളും ഉന്നതമായ വീടുകളും ചേർത്ത്, പ്രശസ്തമായ മഹാ ആകാശമഹലും, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ജാതവേദസിന്റെ (അഗ്നി) വാസസ്ഥലവും ഉണ്ട്.

സാ ഹി തേജോവതീ നാമ ഹുതാശസ്യ മഹാസഭാ। സാക്ഷാത്തത്ര സുരശ്രേഷ്ഠഃ സര്വദേവമുഖോഽനലഃ ।। ൩൪.

അത് തന്നെയാണ് അഗ്നിദേവന്റെ മഹാസഭയായ തേജോവതീ; അവിടെ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും മുഖ്യനുമായ അനലൻ നേരിട്ട് സന്നിഹിതനാണ്.

ശിഖാശതസഹസ്രാഢ്യോ ജ്വാലാമാലീ വിഭാ വസുഃ। സ്തൂയതേ ഹൂയതേ ചൈവ തത്ര സര്ഷിഗണൈഃ സുരൈഃ ।। ൩൪.

അവൻ നൂറുകണക്കിന് ആയിരം ജ്വാലകൾ കൊണ്ട് സമ്പന്നനാണ്, അഗ്നിമാലകൾ അണിഞ്ഞവൻ, വസുവായി അവിടെ പ്രകാശിക്കുന്നു; അവിടെയുള്ള ഋഷികളും ദേവതകളും അവനെ സ്തുതിക്കുകയും ഹോമം അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അധിദൈവകൃതം വിപ്രൈര്വിശേഷഃ സ തു ഉച്യതേ। സ വിഭാഗഞ്ച തേജശ്ച സര്വ ഏവ ന സംശയഃ ।। ൩൪.

ദേവതകളെ കുറിച്ച് ഋഷിമാർ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ വ്യത്യാസം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു; ഈ വിഭജനംയും തേജസ്സും എല്ലാം സംശയമില്ലാതെ സത്യമാണ്.

ഭോഗാന്തരമനുപ്രാപ്ത ഏകതേജോ വിഭുഃ സ്മൃതഃ। പൃഥക്‌ത്വഞ്ച ഹി യുക്ത്യാ തു കാര്യകാരണമിശ്രിതമ് ।। ൩൪.

മറ്റൊരു അനുഭവത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ അതിനെ ഏകതേജസ്സായും സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രകാശമായും കണക്കാക്കുന്നു. എന്നാൽ, കാരണഫലങ്ങളുടെ കലവറയെന്ന നിലയിൽ വ്യത്യസ്തതയും യുക്തിപ്രകാരമാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്.

തമഗ്നിം ലോകലോകജ്ഞൈസ്തദ്വീര്യൈംസ്തത്പരാ ക്രമൈഃ । മഹാത്മഭിര്മഹാസിദ്ധൈര്മഹാഭാഗൈര്നമസ്കൃതമ് ।। ൩൪.

ആ അഗ്നിയെ ലോകങ്ങളെ അറിയുന്നവർ അതിന്റെ ശക്തികൾക്കായി, ക്രമമായി, മഹാത്മാക്കളും മഹാസിദ്ധന്മാരും മഹാഭാഗ്യശാലികളും ആദരിക്കുന്നു.

തൃതീയേഽപ്യന്തരതടേ ഏവമേവ മഹാസഭാ। വൈവസ്വതസ്യ വിജ്ഞേയാ ലോകേ ഖ്യാതാ സുസംയമാ ।। ൩൪.

മൂന്നാമത്തെ അകത്തുള്ള പ്രദേശത്തും അങ്ങനെ തന്നെ ഒരു വലിയ സഭയുണ്ട്. അതാണ് വൈവസ്വതന്റെ മഹാസഭ, ലോകത്ത് പ്രശസ്തിയും ഉത്തമനിയമവും കൊണ്ടു അറിയപ്പെടുന്നത്.

തഥാ ചതുര്ഥദിഗ്ദേശേ നൈര്ഋത്യാധിപതേഃ സഭാ। നാമ്നാ കൃഷ്ണാങ്ഗനാ നാമ വിരൂപാക്ഷസ്യ ധീമതഃ ।। ൩൪.

അങ്ങനെ തന്നെ നാലാം ദിക്കിലും, നൈരൃത്യാധിപന്റെ സഭയുണ്ട്. അതാണ് കൃഷ്ണാംഗന എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ധീരനായ വിരൂപാക്ഷന്റെ സഭ.

പഞ്ചമേഽപ്യന്തരതടേ ഏവമേവ മഹാസഭാ। വൈവസ്വതസ്യ വിജ്ഞേയാ നാമ്നാ ശുഭവതീ സതീ। ഉദകാധിപതേഃ ഖ്യാതാ വരുണസ്യ മഹാത്മനഃ ।। ൩൪.

അഞ്ചാം അകത്തുള്ള പ്രദേശത്തും അങ്ങനെ തന്നെ വലിയൊരു സഭയുണ്ട്. അതാണ് വൈവസ്വതന്റെ ശുഭവതീ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ജലങ്ങളുടെ അധിപനായ മഹാത്മാവായ വരുണന്റെ പ്രശസ്തമായ സഭ.

പരോത്തരേ തഥാ ദേശേ ഷഷ്ഠേഽന്തരതടേ ശിവേ। വായോര്ഗന്ധവതീ നാമ സഭാ സര്വഗുണോത്തരാ ।। ൩൪.

പരമോത്തരമായ വടക്കേ പ്രദേശത്തും, ആറാം അകത്തുള്ള പ്രദേശത്തും, വായുവിന്റെ ഗന്ധവതീ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും ഉന്നതമായ സഭയുണ്ട്.

സപ്ത മേഽപ്യന്തരതടേ നക്ഷത്രാധിപതേഃ സഭാ। നാമ്നാ മഹോദയാ നാമ ശുദ്ധവൈഢൂര്യ്യവേദികാ ।। ൩൪.

ഏഴാമത്തെ അകത്തുള്ള പ്രദേശത്തും നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അധിപന്റെ മഹോദയ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ശുദ്ധമായ വൈഡൂര്യപീഠമുള്ള വലിയൊരു സഭയുണ്ട്.

യത്തദ്വൈ കര്ണികാമൂലമിതി വൈ സമ്പ്രകീര്തിതമ്। തദ്യോജനസഹസ്രാണാം സപ്തതീനാമധഃ സ്മൃതമ് ।। ൩൫.

കര്ണികാമൂലമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന അതു, എഴുപതിനായിരം യോജനങ്ങൾ താഴെയാണെന്ന് പറയുന്നു.

ചത്വരിംശത്തഥാഷ്ടൌ ച സഹസ്രാണ്യത്ര മണ്ഡലമ്। ശൈലരാജാവൃതം രമ്യം മേരുമൂലമിതി ശ്രുതിഃ ।। ൩൫.

അവിടെ, നാല്പത്തിയെട്ടായിരം യോജനങ്ങൾ വലിപ്പമുള്ള ഒരു വലയം ഉണ്ട്. അതു മലകളുടെ രാജാവാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട മനോഹരമായ സ്ഥലമാണ്, അതാണ് മേറുമൂലമെന്നു ശ്രുതിയിൽ പറയുന്നു.

തേഷാം ഗിരിസഹസ്രാണാമനേകേഷു മഹോച്ഛ്രിതാഃ। ദിക്ഷു സര്വാസു പര്യ്യന്തൈര്മര്യ്യാദാഃ പര്വതാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൩൫.

ആയിരക്കണക്കിന് മലകളിൽ പലതും വളരെ ഉയരമുള്ളവയാണ്. എല്ലാ ദിക്കുകളിലും അതിരുകളായി മലകളാണ് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.

നികുഞ്ജകന്ദരനദീഗുഹാനിര്ഝരശോഭിതാഃ। ബഹുപ്രാസാദകടകൈ സ്തടൈശ്ച കുസുമോജ്ജ്വലൈഃ ।। ൩൫.

കുഞ്ചങ്ങൾ, ഗുഹകൾ, നദികൾ, വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും, അനേകം കൊട്ടാരങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കുന്നുകളും കൊണ്ടും ആ മലകൾ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നിതമ്ബപുഷ്പമാലൌഘൈഃ സാനുഭിര്ധാതുമണ്ഡിതൈഃ । ശിഖരൈര്ഹേമകപിലൈര്നൈകപ്രസ്രവണാവൃതൈഃ। ശോഭിതാ ഗിരയഃ സര്വ്വേ പുഷ്ടൈ രത്ന സമര്പിതൈഃ ।। ൩൫.

പുഷ്പമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച കുന്നുകളും ധാതുക്കളാൽ ഭസുരമായും, പൊന്നും കപ്പിലനിറമുള്ള ശിഖരങ്ങളാലും, അനേകം ഉല്പ്രവാഹങ്ങളാലും, രത്നങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായും ആ മലകൾ എല്ലാം ഭംഗിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.