വിശ്വജ്യോതിഃ പ്രധാനായൈസ്തൈരിമാ വര്ദ്ധിതാഃ പ്രജാഃ। തൈരിദം ഭാരതം വര്ഷം സപ്തഖണ്ഡം കൃതം പുരാ ।। ൩൩.
വിശ്വജ്യോതി മുതലായവരും പ്രധാനരായ മറ്റുള്ളവരും ഈ ജനങ്ങളെ വളർത്തി. അവരാൽ ഈ ഭാരതഭൂമി ഏഴു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.
തേഷാം വംശപ്രകൂതൈസ്തു ഭുക്തേയം ഭാരതീ ധരാ। കൃതത്രേതാദിയുക്താനി യുഗാഖ്യാന്യേകസപ്തതിഃ ।। ൩൩.
അവരുടെ വംശജന്മാരുടെ മുഖേന ഈ ഭാരതഭൂമി അനുഭവിക്കപ്പെട്ടു. കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം മുതലായ എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.
യേഽതീതാസ്തൈര്യുഗൈഃ സാര്ദ്ധം രാജാനസ്തേ തദന്വയാഃ। സ്വായമ്ഭുവേഽന്തരേ പൂര്വം ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ ।। ൩൩.
ആ യുഗങ്ങളോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞുപോയ രാജാക്കന്മാരും അവരുടെ വംശജന്മാരും, മുമ്പത്തെ സ്വായംഭുവാന്തരത്തിൽ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ആയിരുന്നു.
ഏഷ സ്വായമ്ഭുവഃ സര്ഗോ യേനേദം പൂരിതം ജഗത്। ഋഷിഭിര്ദൈവതൈശ്ചാപി പിതൃഗന്ധര്വരാക്ഷസൈഃ ।। ൩൩.
ഇതാണ് സ്വായംഭുവ സൃഷ്ടി, ഇതിലൂടെ ലോകം നിറഞ്ഞു. അതിൽ ഋഷിമാർ, ദേവന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
യക്ഷഭൂതപിശാചൈശ്ച മനുഷ്യമൃഗപക്ഷിഭിഃ । തൈഷാം സൃഷ്ടിരിയം ലോകേ യുഗൈഃ സഹ വിവര്ത്തതേ ।। ൩൩.
യക്ഷന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, മനുഷ്യർ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ സൃഷ്ടി ഈ ലോകത്ത് യുഗങ്ങളോടൊപ്പം മാറി മാറി നടക്കുന്നു.
ഏവം പ്രജാസന്നിവേശം ശ്രുത്വാ ച ഋഷിപുങ്ഗവഃ। പപ്രച്ഛ നിപുണഃ സൂതം പൃഥിവ്യായാമ വിസ്തരൌ ।। ൩൪.
ഇങ്ങനെ ജനങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം കേട്ടശേഷം, മഹാനായ ഋഷി സൂതനോടു ഭൂമിയുടെ ദൈർഘ്യവും വീതിയും കുറിച്ച് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു.
കതി ദ്വീപാഃ സമുദ്രാ വാ പര്വതാശ്ച കതി പ്രഭോഃ। കിയന്തി ചൈവ വര്ഷാണി തേഷു നദ്യശ്ച കാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൩൪.
എത്ര ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ഉണ്ട്, എത്ര പർവതങ്ങളുണ്ട്, മഹാപ്രഭോ? അവയിൽ എത്ര ദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവിടെയുള്ള നദികൾ ഏവയാണ്?
മഹാഭൂതപ്രമാണഞ്ച ലോകാ ലോകൌ തഥൈവ ച। പര്യായപാരിമാണ്യഞ്ച ഗതിശ്ചന്ദ്രാര്കയോസ്തഥാ। ഏതത് പ്രബ്രൂഹി നഃ സര്വം വിസ്തരേണ യഥാ തഥാ ।। ൩൪.
മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അളവെത്ര, ലോകങ്ങളും ലോകാലോകവും എത്ര വലുതാണ്, അവയുടെ പരിമിതികൾ എത്ര, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും എങ്ങനെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത് — ഇതൊക്കെയും വിശദമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
അത ഊര്ദ്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി പൃഥിവ്യായാമവിസ്തരമ്। സങ്ഖ്യാശ്ചൈവ സമുദ്രാണാം ദ്വീപാനാഞ്ചൈവ വിസ്തരമ് ।। ൩൪.
ഇനി ഞാൻ ഭൂമിയുടെ വീതിയും, സമുദ്രങ്ങളുടെ എണ്ണവും, ദ്വീപുകളുടെ വിസ്തൃതിയും പറയും.
യാവന്തി ചൈവ വര്ഷാണി തേഷു നദ്യശ്ച യാഃ സ്മൃതാഃ। മഹാഭൂതപ്രമാണഞ്ച ലോകാലോകൌ തഥൈവ ച। പര്യായപാരിമാണ്യഞ്ച ഗതിശ്ചന്ദ്രാര്കയോസ്തഥാ ।। ൩൪.
അവിടെയുള്ള ദേശങ്ങൾ എത്ര, അവിടെയുള്ള നദികൾ ഏവ, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അളവ് എത്ര, ലോകവും ലോകാലോകവും എത്ര, അവയുടെ പരിമിതികൾ എത്ര, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും എങ്ങനെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത് — ഇതൊക്കെയും പറയും.
ദ്വീപഭേദസഹസ്രാണി സപ്തസ്വന്തര്ഗതാനി വൈ। ന ശക്യന്തേ പ്രമാണേന വക്തും വര്ഷശതൈരപി ।। ൩൪.
ഏഴു ദ്വീപുകൾക്കുള്ളിലെ ആയിരക്കണക്കിന് വിഭജനങ്ങൾ നൂറാണ്ട് പറഞ്ഞാലും മുഴുവനായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
സപ്തദ്വീപന്തു വക്ഷ്യാമി ചന്ദ്രാദിത്യഗ്രഹൈഃ സഹ। യേഷാം മനുഷ്യാസ്തര്കേണ പ്രമാണാനി പ്രചക്ഷതേ ।। ൩൪.
ഞാൻ ഏഴു ദ്വീപുകളും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളുമൊക്കെയും വിവരിക്കും. മനുഷ്യർ തർക്കം ഉപയോഗിച്ച് അവയുടെ അളവ് കണക്കാക്കുന്നു.
അചിന്ത്യാഃ ഖലു യേ ഭാവാ ന താംസ്തര്കേണ ഭാവയേത്। പ്രകൃതിഭ്യഃ പരം യച്ച തന്നിത്യഞ്ച പ്രജക്ഷ്യതേ ।। ൩൪.
ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ തർക്കംകൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കേണ്ടതല്ല. പ്രകൃതിക്ക് അതീതമായതും ശാശ്വതവുമായതും ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തും.
നവവര്ഷം പ്രവക്ഷ്യാമി ജമ്ബൂദ്വീപം യഥാ തഥാ । വിസ്തരാന്മണ്ഡലാച്ചൈവ യോജനൈസ്തന്നിബോധത ।। ൩൪.
ജംബൂദ്വീപിലെ ഒമ്പത് ദേശങ്ങൾ എങ്ങനെ എന്നതും അവയുടെ വിസ്തൃതിയും ചുറ്റളവും യോജനകളിൽ എത്രയാണെന്നതും ഞാൻ വിശദമായി പറയും; അതു ശ്രദ്ധിച്ചുകേൾക്കൂ.
ശതമേകം സഹസ്രാണാം യോജനാനാം പ്രമാണതഃ। നാനാജനപദാകീര്ണൈഃ പുരൈശ്ച വിവിധൈഃ ശുഭൈഃ ।। ൩൪.
അവയുടെ അളവ് ഒരു ലക്ഷം യോജനമാണ്. വിവിധ ജനപദങ്ങളും മനോഹരമായ നഗരങ്ങളും അവയെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
സിദ്ധചാരണഗന്ധര്വപര്വതൈരുപശോഭിതമ്। സര്വധാതുനിബദ്ധൈശ്ച ശിലാജാലസമുദ്ഭവൈഃ । പര്വതപ്രഭവാഭിശ്ച നദീഭിഃ പര്വതൈസ്തഥാ ।। ൩൪.
സിദ്ധന്മാർ, ചാരണന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, പർവതങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും, എല്ലാ ധാതുക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ കല്ലുകളും പർവതങ്ങളിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിക്കുന്ന നദികളും കൊണ്ടും അതു ഭംഗിയാർന്നതാണ്.
ജമ്ബൂദ്വീപഃ പൃഥുഃ ശ്രീമാന് സര്വ്വതഃ പരിവാരിതഃ। നവഭിശ്ചാവൃതഃ സര്വ്വൈര്ഭുവനൈര്ഭൂതഭാവനൈഃ। ലാവണേന സമുദ്രേണ സര്വ്വതഃ പരിവാരിതഃ ।। ൩൪.
ജംബൂദ്വീപം വിശാലവും ഭംഗിയുമുള്ളതും എല്ലാ ഭാഗത്തും ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്. അതിനെ ഒമ്പത് പ്രദേശങ്ങളും, എല്ലാ ജീവികളും വസിക്കുന്ന ലോകങ്ങളും ചുറ്റി നില്ക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ചുറ്റും ഉപ്പു സമുദ്രം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ജമ്ബൂദ്വീപസ്യ വിസ്താരാത് സമേന തു സമന്തതഃ। ജമ്ബൂദ്വീപസ്യ വിസ്താരാത് സമേന തു സമന്തതഃ। പ്രാഗായതാഃ സുപര്വാണഃ ഷഡിമേ വര്ഷപര്വ്വതാഃ। അവഗാഢാ ഉഭയതഃ സമുദ്രൌ പൂര്വപശ്വിമൌ ।। ൩൪.
ജംബൂദ്വീപത്തിന്റെ വീതിയോടു തുല്യമായി, എല്ലാ ദിശകളിലുമായി, ആറു വലിയ പർവ്വതനിരകൾ കിഴക്കോട്ടു വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവ വിശാലവും ശക്തവുമാണ്. കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും സമുദ്രത്തിൽ ആഴത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഹിമപ്രായശ്ച ഹിമവാന് ഹേമകൂടശ്ച ഹേമവാന്। തരുണാദിത്യവര്ണാഭോ ഹൈരണ്യോ നിഷധഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൪.
ഹിമവാൻ മിക്കവാറും ഹിമം നിറഞ്ഞതാണ്. ഹേമകൂടം പൊന്നുപോലെയാണ്. നിഷധം പൊന്നിന്റെ നിറത്തിൽ, ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലും തിളങ്ങുന്ന പർവ്വതമാണ്.
ചാതുര്വര്ണസ്തു സൌവര്ണോ മേരുശ്ചോച്യതമഃ സ്മൃതഃ। പ്ലുതാകൃതിപ്രമാണശ്ച ചതുരസ്രഃ സമുച്ഛ്രിതഃ ।। ൩൪.
മേരു എന്ന പർവ്വതം നാലു നിറങ്ങളിലുമുള്ളതും, പൊന്നുപോലും പ്രശസ്തവുമാണ്. അതിന്റെ രൂപം വലിയതും ചതുരാകൃതിയുമാണ്, ഉയരത്തിൽ വളരെ വലിയതുമാണ്.
നാനാവര്ണസ്തു പാര്ശ്വേഷു പ്രജാപതിഗുണാന്വിതഃ। നാഭിവന്ധനസമ്ഭൂതോ ബ്രഹ്മണോഽവ്യക്തജന്മനഃ ।। ൩൪.
അതിന്റെ വശങ്ങളിൽ പല നിറങ്ങളും കാണാം. പ്രജാപതിയുടെ ഗുണങ്ങൾ അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവ്യക്തമായി ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പൂര്വ്വതഃ ശ്വേതവര്ണോഽസൌ ബ്രഹ്മണ്യസ്തസ്യ തേന തത്। പീതശ്ച ദക്ഷിണേനാസൌ തേന വൈശ്യത്വമിഷ്യതേ ।। ൩൪.
കിഴക്കുവശത്ത് അതിന് വെള്ള നിറമാണ്, അതിനാൽ അത് ബ്രാഹ്മണനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. തെക്കുവശത്ത് മഞ്ഞനിറമാണ്, അതിനാൽ വൈശ്യനായി കരുതുന്നു.
ഭൃങ്ഗപത്രനിഭശ്വാസൌ പക്ഷ്വിമേന മഹാബലഃ। തേനാസ്യ ശൂദ്രതാ ദൃഷ്ടാ മേരോര്നാനാര്ഥകാരണാത് ।। ൩൪.
പടിഞ്ഞാറുവശത്ത്, അതിന്റെ നിറം തേനീച്ചയുടെ ചിറകുപോലെ ഇരുണ്ടതാണ്. അതിനാൽ, വിവിധ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടു, അത് ശൂദ്രനായി കണക്കാക്കുന്നു.
പാര്ശ്വമുത്തരതസ്തസ്യ രക്തവര്ണം സ്വഭാവതഃ। തേനാസ്യ ക്ഷത്രതാ ചസ്യാദിതി വര്ണാഃ പ്രകീര്തിതാഃ। വ്യക്തഃ സ്വഭാവതഃ പ്രോക്തോ വര്ണതഃ പരിമാണതഃ ।। ൩൪.
വടക്കുവശത്ത് അതിന് സ്വാഭാവികമായും ചുവപ്പു നിറമാണ്. അതിനാൽ അത് ക്ഷത്രിയനായി കണക്കാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, അതിന്റെ നിറങ്ങളും അളവും പ്രകൃതിപ്രകാരം വിവരിച്ചു.
നീലശ്ച വൈഢൂര്യ്യമയഃ ശ്വേതശ്രൃങ്ഗോ ഹിരണ്മയഃ। മയൂരബര്ഹവര്ണസ്തു ശാതകൌമ്ഭസ്തു ശ്രൃങ്ഗവാന് ।। ൩൪.
നീലപർവ്വതം വൈഡൂര്യമണിയിൽ നിന്നുണ്ടായതും, വെള്ള നിറമുള്ള കുന്തങ്ങളും പൊന്നുപോലുമാണ്. ശ്വേതപർവ്വതം മയിലിന്റെ വാലിനിറംപോലും, ശ്രുങ്ഗവാൻ പൊന്നുപോലും തിളങ്ങുന്നു.
ഏതേ പര്വ്വതരാജാനഃ സിദ്ധചാരണസേവിതാഃ। തേഷാമന്തരവിഷ്കമ്ഭോ നവസാഹസ്ര ഉച്യതേ ।। ൩൪.
ഈ പർവ്വതരാജാക്കന്മാരെ സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സേവിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്കിടയിലുള്ള ദൂരം ഒൻപതിനായിരം യോജനങ്ങളാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
മധ്യേ ത്വിലാവൃതം യസ്തു മഹാമേരോഃ സമന്തതഃ। നവൈവ തു സഹസ്രാണി വിസ്തീര്ണഃ പര്വ്വതസ്തു സഃ। മധ്യേ തസ്യ മഹാമേരോര്നിര്ധൂമ ഇവ പാവകഃ ।। ൩൪.
വലിയ മേരുവിനെ എല്ലാ ഭാഗത്തും ചുറ്റി നില്ക്കുന്ന ഇടയിൽ ഇലാവൃതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആ പർവ്വതത്തിന്റെ വീതി ഒൻപതിനായിരം യോജനമാണ്. അതിന്റെ നടുവിൽ, മേരു പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
വേദ്യര്ദ്ധം ദക്ഷിണം മേരോരുത്തരാര്ദ്ധം തഥോത്തരമ്। വര്ഷാണി യാനി സപ്താത്ര തേഷാം യേ വര്ഷപര്വ്വതാഃ। ദ്വേ ദ്വേ സഹസ്രേ വിസ്തീര്ണാ യോജനാനി സമുച്ഛ്രയാത് ।। ൩൪.
മേരുവിന്റെ തെക്കേപാതി വേദ്യ എന്നും, വടക്കേപാതിയും അതുപോലെയാണ്. ഇവിടെ ഉള്ള ഏഴു പ്രദേശങ്ങളും അവയുടെ പർവ്വതനിരകളും വീതിയിലും ഉയരത്തിലും രണ്ടായിരം യോജനങ്ങൾ വീതമാണ്.
ജമ്ബൂദ്വീപസ്യ വിസ്താരാത്തേഷാമായാമ ഉച്യതേ। യോജനാനാം സഹസ്രാണി ശതേ ദ്വേ മധ്യമൌ ഗിരീ ।। ൩൪.
ജംബൂദ്വീപത്തിന്റെ വീതിയനുസരിച്ച് അവയുടെ നീളം പറയപ്പെടുന്നു. രണ്ടു നടുവിലുള്ള പർവ്വതങ്ങളുടെ അളവ് ഇരുനൂറായിരം യോജനങ്ങളാണ്.
നീലശ്ച നിഷധശ്ചൈവ താഭ്യാം ഹീനാസ്തു യേഽപരേ। ശ്വേതശ്ച ഹേമകൂടശ്ച ഹിമവാന് ശ്രൃങ്ഗവാംശ്ച യഃ ।। ൩൪.
നീലവും നിഷധവും ആ രണ്ട് നടുവിലുള്ള പർവ്വതങ്ങളാണ്. അവയേക്കാൾ ചെറുതായുള്ളവ ശ്വേതം, ഹേമകൂടം, ഹിമവാൻ, ശ്രുങ്ഗവാൻ എന്നിവയാണ്.