വായുപുരാണമ്

നൈഷധം യത് സ്മൃതം വര്ഷം ഹരിവര്ഷായ തദ്ദദൌ। മധ്യമം യത്സുമേരോസ്തു സ ദദൌ തദിലാവൃതേ ।। ൩൩.

നൈഷധം എന്ന പ്രദേശം ഹരിവർഷന് കൊടുത്തു. സുമേരുവിന്റെ നടുവിലുള്ള ഭാഗം ഇലാവൃതന് കൊടുത്തു.

നീലന്തു യത് സ്മൃതം വര്ഷം രമ്യായൈതത് പിതാ ദദൌ । ശ്വേതം യദുത്തരം തസ്മാത് പിത്രാ ദത്തം ഹരിന്മതേ ।। ൩൩.

നീല എന്ന പ്രദേശം രമ്യയ്ക്ക് പിതാവ് കൊടുത്തു. അതിന്റെ വടക്കേ ഭാഗമായ ശ്വേതം പിതാവ് ഹരിന്മതിക്ക് കൊടുത്തു.

യദുത്തരം ശ്രൃങ്ഗവതോ വര്ഷ തത് കുരവേ ദദൌ । വര്ഷം മാല്യവത ശ്ചാപി ഭദ്രാശ്വായ ന്യവേദയത് ।। ൩൩.

ശൃംഗവാന്റെ വടക്കേ പ്രദേശം കുറുവിന് കൊടുത്തു. മാല്യവത്പർവതത്തിന്റെ പ്രദേശം ഭദ്രാശ്വന് ഏല്പിച്ചു.

ഗന്ധമാദനവര്ഷന്തു കേതുമാലേ ന്യവേദയത്। ഇത്യേതാനി മഹാന്തീഹ നവവര്ഷാണി ഭാഗശഃ ।। ൩൩.

ഗന്ധമാദന പ്രദേശം കേതുമാലന് ഏല്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഈ മഹത്തായ ഒൻപതു പ്രദേശങ്ങൾ ഓരോരുത്തർക്കും വിഭജിച്ചു.

ആഗ്നീധ്രസ്തേഷു സര്വേഷു പുത്രാംസ്താനഭ്യഷിഞ്ചത। യഥാക്രമം സ ധര്മാത്മാ തതസ്തു തപസി സ്ഥിതഃ ।। ൩൩.

ആഗ്നീധ്രൻ ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ എല്ലാ പുത്രന്മാരെയും ക്രമമായി രാജാവാക്കി. പിന്നെ അവൻ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.

ഇത്യേതൈഃ സപ്ഭിഃ കൃത്സ്നാഃ സപ്തദ്വീപാ നിവേശിതാഃ । പ്രിയവ്രതസ്യ പുത്രൈസ്തൈഃ പൌത്രൈഃ സ്വായമ്ഭുവസ്യ തു ।। ൩൩.

ഇങ്ങനെ പ്രിയവ്രതന്റെ പുത്രന്മാരും മക്കളുമാണ് ഈ മുഴുവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളും വസിപ്പിച്ചത്.

യാനി കിമ്പുരുഷാദ്യാനി വര്ഷാണ്യഷ്ടൌ ശുഭാനി തു। തേഷാം സ്വഭാവതഃ സിദ്ധിഃ സുഖപ്രായാ ഹ്യയത്നതഃ ।। ൩൩.

കിംപുരുഷൻ മുതൽ തുടങ്ങുന്ന എട്ട് ഭാഗ്യപ്രദമായ പ്രദേശങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി അവിടെയുള്ളവർക്കു സന്തോഷം എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു.

വിപര്യയോ ന തേഷ്വസ്തി ജരാമൃത്യുഭയം ന ച । ധര്മാധര്മൌ ന തേഷ്വാസ്താം നോത്തമാധമമധ്യമാഃ । ന തേഷ്വസ്തി യുഗാവസ്ഥാ ക്ഷേത്രേഷ്വേവ തു സര്വശഃ ।। ൩൩.

അവിടവർക്കു വിപരീതഫലങ്ങളോ വയസ്സോ മരണവും ഇല്ല. അവിടെ ധർമ്മം അഥവാ അധർമ്മം ഇല്ല. ഉന്നതത്വം, താഴ്മ, നടുവിടം എന്നിങ്ങനെയും ഇല്ല. യുഗങ്ങൾ മാറുന്നതുമില്ല, സ്ഥലങ്ങളിൽ മാത്രം വ്യത്യാസം.

നാഭേര്ഹി സര്ഗം വക്ഷ്യാമി ഹിമാഹ്വേ തന്നിബോധത। നാഭിസ്ത്വജനയത് പുത്രം മേറുദേവ്യാം മഹാദ്യുതിഃ। ഋഷഭം പാര്ഥിവശ്രേഷ്ഠം സര്വക്ഷത്രസ്യ പൂര്വജമ് ।। ൩൩.

നാഭിയിൽ നിന്നുള്ള സൃഷ്ടിയെപ്പറ്റി ഞാൻ പറയാം. ഹിമാഹ്വം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. മഹാതേജസ്സുള്ള നാഭി, മെരുദേവിയിൽ നിന്ന് രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും എല്ലാ ക്ഷത്രിയരുടെയും മൂലപിതാവുമായ ഋഷഭനെ ജനിപ്പിച്ചു.

ഋഷഭാദ്ഭരതോ ജജ്ഞേ വീരഃ പുത്രശതാഗ്രജഃ। സോഽഭിഷിച്യാഥ ഭരതഃ പുത്രം പ്രാവ്രാജ്യമാസ്ഥിതഃ ।। ൩൩.

ഋഷഭനിൽ നിന്ന് വീരനായ, നൂറ് പുത്രന്മാരിൽ പ്രഥമനായ ഭാരതൻ ജനിച്ചു. രാജ്യം പുത്രനിൽ ഏല്പിച്ച് ഭാരതൻ വനവാസം സ്വീകരിച്ചു.

ഹിമാഹ്വം ദക്ഷിണം വര്ഷം ഭരതായ ന്യവേദയത്। തസ്മാത്തദ്ഭാരതം വര്ഷം തസ്യ നാമ്നാ വിദുര്ബുധാഃ ।। ൩൩.

ഹിമാഹ്വം എന്ന ദക്ഷിണ പ്രദേശം ഭാരതന് ഏല്പിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ആ പ്രദേശം ഭാരതന്റെ പേരിൽ ഭാരതം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.

ഭരതസ്യാത്മജോ വിദ്വാന് സുമതിര്നാമ ധാര്മികഃ। ബഭൂവ തസ്മിംസ്തദ്രാജ്യം ഭരതഃ സംന്യയോജയത്। പുത്ര സംക്രാമിതശ്രീകോ വനം രാജാ വിവേശ സഃ ।। ൩൩.

ഭാരതന്റെ പുത്രൻ സുമതി എന്ന ധാർമ്മികനും വിദ്യാവാനുമായവൻ ആയിരുന്നു. രാജ്യം സുമതിക്ക് ഏല്പിച്ച ശേഷം, ഭാരതൻ തന്റെ ഐശ്വര്യം പുത്രനിൽ ഏൽപ്പിച്ച് വനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

തേജസസ്തു സുതശ്ചാപി പ്രജാപതിരമിത്രജിത്। തൈജസസ്യാത്മജോ വിദ്വാനിന്ദ്രദ്യുമ്ന ഇതി ശ്രുതഃ ।। ൩൩.

സുമതിയുടെ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ പ്രജാപതി അമിത്രജിത്. അമിത്രജിതിന്റെ പുത്രൻ ജ്ഞാനശാലിയായ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ.

പരമേഷ്ഠീ സുതശ്ചാഥ നിധനേ തസ്യ ശോഭനഃ । പ്രതീഹാരകുലേ തസ്യ നാമ്നാ ജജ്ഞേ തദന്വയാത്। പ്രതിഹര്ത്തേതി വിഖ്യാതോ ജജ്ഞേ തസ്യാപി ധീമതഃ ।। ൩൩.

ഇന്ദ്രദ്യുമ്നന്റെ പുത്രൻ പരമേഷ്ഠി. അവന്റെ മരണത്തിന് ശേഷം പ്രതിഹാരകുലത്തിൽ ശോഭനൻ ജനിച്ചു. ആ വംശത്തിൽ നിന്ന് ധീരനായ പ്രതിഹർത്താ ജനിച്ചു.

ഉന്നേതാ പ്രതിഹര്ത്തുസ്തു ഭുവസ്തസ്യ സുതഃ സ്മൃതഃ । ഉദ്ഗീഥസ്തസ്യ പുത്രോഽഭൂത്പ്രതാവിശ്ചാപി തത്സുതഃ ।। ൩൩.

പ്രതിഹർത്താവിന്റെ പുത്രൻ ഉന്നേതാവാണ്. ഉന്നേതാവിന്റെ പുത്രൻ ഉദ്ഗീതൻ. ഉദ്ഗീതന്റെ പുത്രൻ പ്രതാവി.

പ്രതാവേസ്തു വിഭുഃ പുത്രഃ പൃഥുസ്തസ്യ സുതോ മതഃ । പൃഥോശ്ചാപി സുതോ നക്തോ നക്തസ്യാപി ഗയഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൩.

പ്രതാവിയുടെ പുത്രൻ വിഭു, വിഭുവിന്റെ പുത്രൻ പൃഥു. പൃഥുവിന്റെ പുത്രൻ നക്തൻ, നക്തന്റെ പുത്രൻ ഗയൻ.

ഗയസ്യ തു നരഃ പുത്രോ നരസ്യാപി സുതോ വിരാട്। വിരാട്‌സുതോ മഹാവീര്യോ ദീമാംസ്തസ്യ സുതോഽഭവത് ।। ൩൩.

ഗയന്റെ പുത്രൻ നരൻ, നരന്റെ പുത്രൻ വീരാട്. വീരാടിന്റെ പുത്രൻ മഹാവീര്യശാലിയായ ദീമാൻ.

ധീമതശ്ച മഹാന് പുത്രോ മഹതശ്ചാപി ഭൌവനഃ। ഭൌവനസ്യ സുതസ്ത്വഷ്ടാ അരിജസ്തസ്യ ചാത്മജഃ ।। ൩൩.

ധീമാനായവനും മഹത്തായ ഒരു മകനുണ്ടായി, ഭൗവനനും അതുപോലെ മഹാനായിരുന്നു. ഭൗവനന്റെ മകൻ ത്വഷ്ടാവായിരുന്നു, അവന്റെ മകൻ അരിജൻ.

അരിജസ്യ രജഃ പുത്രഃ ശതജിദ്രജസോ മതഃ। തസ്യ പുത്രശതം ത്വാസീദ്രാജാനഃ സര്വ ഏവ തേ ।। ൩൩.

അരിജന്റെ മകൻ രാജൻ ആയിരുന്നു, രാജന്റെ മകൻ ശതജിദ് എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. അവനു നൂറ് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു, അവരൊക്കെയും രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു.

വിശ്വജ്യോതിഃ പ്രധാനായൈസ്തൈരിമാ വര്ദ്ധിതാഃ പ്രജാഃ। തൈരിദം ഭാരതം വര്ഷം സപ്തഖണ്ഡം കൃതം പുരാ ।। ൩൩.

വിശ്വജ്യോതി മുതലായവരും പ്രധാനരായ മറ്റുള്ളവരും ഈ ജനങ്ങളെ വളർത്തി. അവരാൽ ഈ ഭാരതഭൂമി ഏഴു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.

തേഷാം വംശപ്രകൂതൈസ്തു ഭുക്തേയം ഭാരതീ ധരാ। കൃതത്രേതാദിയുക്താനി യുഗാഖ്യാന്യേകസപ്തതിഃ ।। ൩൩.

അവരുടെ വംശജന്മാരുടെ മുഖേന ഈ ഭാരതഭൂമി അനുഭവിക്കപ്പെട്ടു. കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം മുതലായ എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.

യേഽതീതാസ്തൈര്യുഗൈഃ സാര്ദ്ധം രാജാനസ്തേ തദന്വയാഃ। സ്വായമ്ഭുവേഽന്തരേ പൂര്വം ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ ।। ൩൩.

ആ യുഗങ്ങളോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞുപോയ രാജാക്കന്മാരും അവരുടെ വംശജന്മാരും, മുമ്പത്തെ സ്വായംഭുവാന്തരത്തിൽ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ആയിരുന്നു.

ഏഷ സ്വായമ്ഭുവഃ സര്ഗോ യേനേദം പൂരിതം ജഗത്। ഋഷിഭിര്ദൈവതൈശ്ചാപി പിതൃഗന്ധര്വരാക്ഷസൈഃ ।। ൩൩.

ഇതാണ് സ്വായംഭുവ സൃഷ്ടി, ഇതിലൂടെ ലോകം നിറഞ്ഞു. അതിൽ ഋഷിമാർ, ദേവന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

യക്ഷഭൂതപിശാചൈശ്ച മനുഷ്യമൃഗപക്ഷിഭിഃ । തൈഷാം സൃഷ്ടിരിയം ലോകേ യുഗൈഃ സഹ വിവര്ത്തതേ ।। ൩൩.

യക്ഷന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, മനുഷ്യർ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ സൃഷ്ടി ഈ ലോകത്ത് യുഗങ്ങളോടൊപ്പം മാറി മാറി നടക്കുന്നു.

ഏവം പ്രജാസന്നിവേശം ശ്രുത്വാ ച ഋഷിപുങ്ഗവഃ। പപ്രച്ഛ നിപുണഃ സൂതം പൃഥിവ്യായാമ വിസ്തരൌ ।। ൩൪.

ഇങ്ങനെ ജനങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം കേട്ടശേഷം, മഹാനായ ഋഷി സൂതനോടു ഭൂമിയുടെ ദൈർഘ്യവും വീതിയും കുറിച്ച് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു.

കതി ദ്വീപാഃ സമുദ്രാ വാ പര്വതാശ്ച കതി പ്രഭോഃ। കിയന്തി ചൈവ വര്ഷാണി തേഷു നദ്യശ്ച കാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൩൪.

എത്ര ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ഉണ്ട്, എത്ര പർവതങ്ങളുണ്ട്, മഹാപ്രഭോ? അവയിൽ എത്ര ദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവിടെയുള്ള നദികൾ ഏവയാണ്?

മഹാഭൂതപ്രമാണഞ്ച ലോകാ ലോകൌ തഥൈവ ച। പര്യായപാരിമാണ്യഞ്ച ഗതിശ്ചന്ദ്രാര്കയോസ്തഥാ। ഏതത് പ്രബ്രൂഹി നഃ സര്വം വിസ്തരേണ യഥാ തഥാ ।। ൩൪.

മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അളവെത്ര, ലോകങ്ങളും ലോകാലോകവും എത്ര വലുതാണ്, അവയുടെ പരിമിതികൾ എത്ര, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും എങ്ങനെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത് — ഇതൊക്കെയും വിശദമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.

അത ഊര്ദ്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി പൃഥിവ്യായാമവിസ്തരമ്। സങ്ഖ്യാശ്ചൈവ സമുദ്രാണാം ദ്വീപാനാഞ്ചൈവ വിസ്തരമ് ।। ൩൪.

ഇനി ഞാൻ ഭൂമിയുടെ വീതിയും, സമുദ്രങ്ങളുടെ എണ്ണവും, ദ്വീപുകളുടെ വിസ്തൃതിയും പറയും.

യാവന്തി ചൈവ വര്ഷാണി തേഷു നദ്യശ്ച യാഃ സ്മൃതാഃ। മഹാഭൂതപ്രമാണഞ്ച ലോകാലോകൌ തഥൈവ ച। പര്യായപാരിമാണ്യഞ്ച ഗതിശ്ചന്ദ്രാര്കയോസ്തഥാ ।। ൩൪.

അവിടെയുള്ള ദേശങ്ങൾ എത്ര, അവിടെയുള്ള നദികൾ ഏവ, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അളവ് എത്ര, ലോകവും ലോകാലോകവും എത്ര, അവയുടെ പരിമിതികൾ എത്ര, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും എങ്ങനെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത് — ഇതൊക്കെയും പറയും.