വായുപുരാണമ്

കൃതേ വൈ പ്രക്രിയാപാദശ്ചതുഃസാഹസ്ര ഉച്യതേ। തസ്മാച്ചതുഃശതം സന്ധ്യാ സന്ധ്യാംശശ്ച യഥാവിധഃ ।। ൩൨.

കൃതയുഗത്തിലെ പ്രധാന കാലഘട്ടം നാലായിരം വർഷം എന്നാണ് പറയുന്നത്; അതിൽ നിന്ന് നാലുനൂറ് വർഷം ഉദയവും അസ്തമയവും ആകുന്നു.

ത്രേതാദീനി സഹസ്രാണി സംഖ്യയാ മുനിഭിഃ സഹ। തസ്യാപി ത്രിശതീ സന്ധ്യാ സന്ധ്യാംശസ്ത്രിശതഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൨.

ത്രേതാദി യുഗങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനും മൂവായിരം വർഷം കാലഘട്ടം, മൂനൂറ് വർഷം ഉദയവും അസ്തമയവും ആകുന്നു.

അനുഷങ്ഗപാദസ്ത്രേതായാസ്ത്രിസാഹസ്രസ്തു സങ്ഖ്യയാ। ദ്വാപരേ ദ്വേ സഹസ്രേ തു വര്ഷാണാം സമ്പ്രകീര്തിതമ് ।। ൩൨.

ത്രേതായുഗത്തിന്റെ തുടർച്ച മൂവായിരം വർഷം എന്നാണ്; ദ്വാപരയുഗം രണ്ടായിരം വർഷം എന്നാണ് പറയുന്നത്.

തസ്യാപി ദ്വിശതീ സന്ധ്യാ സന്ധ്യാംശോ ദ്വിശതസ്തഥാ। ഉപോദ്വാതസ്തൃതീയസ്തു ദ്വാപരേ പാദ ഉച്യതേ ।। ൩൨.

അതിനും ഇരുനൂറ് വർഷം ഉദയവും അസ്തമയവും ആകുന്നു; ദ്വാപരയുഗത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ ഭാഗം ഉപോദ്വാതം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

കലിം വര്ഷസഹസ്രന്തു പ്രാഹുഃ സങ്ഖ്യാവിദോ ജനാഃ। തസ്യാപി ശതികാ സന്ധ്യാ സന്ധ്യാംശഃ ശതമേവ ച ।। ൩൨.

സംഖ്യയെ അറിയുന്നവർ കലിയുഗം ആയിരം വർഷം ആണെന്ന് പറയുന്നു; അതിനും നൂറ് വർഷം ഉദയവും അസ്തമയവും ആകുന്നു.

സംഹാരപാദഃ സംഖ്യാതശ്വതുര്ഥോ വൈ കലൌ യുഗേ। സസന്ധ്യാനി സഹാംശാനി ചത്വാരി തു യുഗാനി വൈ ।। ൩൨.

കലിയുഗത്തിലെ നാലാം ഭാഗം സംഹാരകാലം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഇങ്ങനെ ഉദയവും അസ്തമയവും ഉൾപ്പെടെ നാല് യുഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ഏതദ് ദ്വാദശസാഹസ്രം ചതുര്യുഗമിതി സ്മൃതമ്। ഏവം പാദൈഃ സഹസ്രാണി ശ്ലോകാനാം പഞ്ച പഞ്ച ച ।। ൩൨.

ഈ നാല് യുഗങ്ങൾ കൂടി പന്ത്രണ്ടായിരം വർഷം ആണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ, ഓരോ ഭാഗത്തെയും കൂടി അഞ്ച് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്.

സന്ധ്യാസന്ധ്യാംശകൈരേവ ദ്വേ സഹസ്രേ തഥാഽപരേ। ഏവം ദ്വാദശസാഹസ്രം പുരാണം കവയോ വിദുഃ ।। ൩൨.

ഉദയവും അസ്തമയവും കൂടി രണ്ടായിരം കൂടി വരുന്നു; അങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള പുരാണം എന്നാണ് കവിൾ അറിയുന്നത്.

യഥാ വേദശ്ചതുഷ്പാദശ്ചതുഷ്പാദം തഥാ യുഗമ്। യഥാ യുഗം ചതുഷ്പാദം വിധാത്രാ വിഹിതം സ്വയമ്। ഛചതുഷ്പാദം സുരാണാന്തു ബ്രഹ്മണാ വിഹിതം പുരാ ।। ൩൨.

വേദം നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ളതുപോലെ, യുഗവും നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ളതാണ്; ഈ നാലു ഭാഗങ്ങൾ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവാണ് ക്രമീകരിച്ചത്, അതുപോലെ ദേവന്മാർക്കായും ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ പുരാതനകാലത്ത് വിഭജിച്ചു.

മന്വന്തരേഷു സര്വേഷു അതീതാനാഗതേഷ്വിഹ। തുല്യാഭിമാനിനഃ സര്വേ ജായന്തേ നാമരൂപതഃ ।। ൩൩.

മന്വന്തരങ്ങളിൽ, അതായത് കഴിഞ്ഞതിലും വരാനിരിക്കുന്നതിലും, എല്ലാവരും തുല്യമായ അഭിമാനത്തോടെ പേരിലും രൂപത്തിലും വ്യത്യാസപ്പെട്ട് ജനിക്കുന്നു.

ദേവാശ്ച വിവിധാ യേ ച തസ്മിന് മന്വന്തരേഽധിപാഃ। ഋഷയോ മാനവാശ്ചൈവ സര്വേ തുല്യാഭിമാനിനഃ ।। ൩൩.

ആ മന്വന്തരത്തിലെ വിവിധ ദേവന്മാരും ഭരണാധികാരികളും, ഋഷിമാരും മനുമാരും, എല്ലാവരും തുല്യമായ അഭിമാനത്തോടെ ജനിക്കുന്നു.

മഹര്ഷിസര്ഗഃ പ്രോക്തോ വൈ വംശം സ്വായമ്ഭുവസ്യ തു। വിസ്തരേണാനുപൂര്വ്യാ ച കീര്ത്ത്യമാനം നിബോധത ।। ൩൩.

മഹർഷിമാരുടെ സൃഷ്ടി വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി സ്വായംഭുവവംശത്തിന്റെ ക്രമമായ വിശദവിവരണം കേൾക്കൂ.

മനോഃ സ്വായമ്ഭുവസ്യാസന് ദശ പൌത്രാസ്തു തത്സമാഃ. യൈരിയം പൃഥിവീ സര്വാ സപ്തദ്വീപസമന്വിതാ ।। ൩൩.

സ്വായംഭുവമനുവിന് തനിക്കു തുല്യമായ പത്തു മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരാൽ ഏഴു ദ്വീപുകളോടുകൂടിയ ഈ ഭൂമി മുഴുവനും ജനങ്ങൾ നിറഞ്ഞു.

സസമുദ്രാകരവതീ പ്രതിവര്ഷന്നിവേശിതാ। സ്വായമ്ഭുവേഽന്തരേ പൂര്വമാദ്യേ ത്രേതായുഗേ തദാ ।। ൩൩.

സ്വായംഭുവമന്വന്തരത്തിലെ ആദ്യത്തെ ത്രേതായുഗത്തിൽ, സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമി ഇപ്പൊഴുള്ള രൂപത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

പ്രിയവ്രതസ്യ പുത്രൈസ്തൈഃ പൌത്രൈഃ സ്വായമ്ഭുവസ്യ തു। പ്രജാസര്ഗതപോയോഗൈസ്തൈരിയം വിനിവേശിതാ ।। ൩൩.

പ്രിയവ്രതന്റെയും സ്വായംഭുവന്റെയും മക്കളും മുമ്മക്കളും, സൃഷ്ടിയും തപസ്സും നടത്തി ഈ ലോകം ക്രമീകരിച്ചു.

പ്രിയവ്രതാത് പ്രജാവന്തഃ വീരാത് കന്യാ വ്യജായത। കന്യാ സാ തു മഹാഭാഗാ കര്ദ്ദമസ്യ പ്രജാപതേഃ ।। ൩൩.

പുത്രസമ്പത്തുള്ള പ്രിയവ്രതനിൽ നിന്ന് കന്യാ എന്നൊരു പുത്രി ജനിച്ചു; ആ മഹാഭാഗ്യവതിയായ കന്യാ കര്‍ദ്ദമപ്രജാപതിയുടെ ഭാര്യയായി.

കന്യേ ദ്വേ ശതപുത്രാംശ്ച സമ്രാട് കുക്ഷിശ്ച തേ ഉഭേ। തര്യോര്വൈ ഭ്രാതരഃ ശൂരാഃ പ്രജാപതിസമാ ദശ ।। ൩൩.

ആ ചക്രവർത്തിക്ക് രണ്ടു പുത്രിമാരും നൂറ് പുത്രന്മാരും ഉണ്ടായി; അവരിൽ പത്ത് സഹോദരന്മാർ പ്രജാപതിമാരെപ്പോലെ ധൈര്യശാലികളായിരുന്നു.

അഗ്നീധ്രശ്ചവപുഷ്മാംശ്ച മേധാ മേധാതിഥിര്വിഭുഃ। ജ്യോതിഷ്മാന് ദ്യുതിമാന് ഹവ്യഃ സവനഃ സര്വ ഏവ ച ।। ൩൩.

അഗ്നീധ്രൻ, വപുഷ്മാൻ, മേധ, മേധാതിഥി, വിഭു, ജ്യോതിഷ്മാൻ, ദ്യുതിമാൻ, ഹവ്യ, സവന, സർവൻ — ഇവരാണ് ആ പത്ത് പേരുകൾ.

പ്രിയവ്രതോഽഭിഷിച്യൈതാന് സപ്ത സപ്തസു പാര്ഥിവാന്। ദ്വീപേഷു തേഷു ധര്മേണ ദ്വീപാംസ്താംശ്ച നിബോധത ।। ൩൩.

പ്രിയവ്രതൻ ഇവരിൽ ഏഴുപേരെ ഏഴു ദ്വീപുകളിൽ രാജാക്കന്മാരാക്കി; ആ ദ്വീപുകളും അവിടുത്തെ ഭരണാധികാരികളും നീ ഇപ്പോൾ അറിഞ്ഞുകൊൾക.

ജമ്ബൂദ്വീപേശ്വരം ചക്രേ അഗ്നീധ്രന്തു മഹാബലമ്। പ്ലക്ഷദ്വീപേശ്വരശ്ചാപി തേന മേധാതിഥിഃ കൃതഃ ।। ൩൩.

ജംബൂദ്വീപിന്റെ രാജാവായി മഹാബലശാലിയായ അഗ്നീധ്രനെ പ്രിയവ്രതൻ നിയമിച്ചു; പ്ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ഭരണാധികാരിയായി മേധാതിഥിയെയും നിയമിച്ചു.

ശാല്മലൌ തു വപുഷ്മന്തം രാജാനമഭിഷിക്തവാന്। ജ്യോതിഷ്മന്തം കുശദ്വീപേ രാജാനം കൃതവാന് പ്രഭുഃ ।। ൩൩.

ശാല്മലദ്വീപിൽ വപുഷ്മാനെ രാജാവാക്കി; കുശദ്വീപിൽ ജ്യോതിഷ്മാനെ ഭരണാധികാരിയായി നിയമിച്ചു.

ദ്യുതിമന്തഞ്ച രാജാനം ക്രൌജ്ചദ്വീപേ സമാദിശത്। ശാകദ്വീപേശ്വരഞ്ചാപി ഹവ്യഞ്ചക്രേ പ്രിയവ്രതഃ ।। ൩൩.

ക്രൗഞ്ചദ്വീപിൽ ദ്യുതിമാനെ രാജാവാക്കി; ശാകദ്വീപിന്റെ ഭരണാധികാരിയായി ഹവ്യയെ പ്രിയവ്രതൻ നിയമിച്ചു.

പുഷ്കരാധിപതിഞ്ചാപി സവനം കൃതവാന് പ്രഭുഃ। പുഷ്കരേ സവനസ്യാപി മഹാവീതഃ സുതോഽഭവത്। ധാതകിശ്ചൈവ ദ്വാവേതൌ പുത്രൌ പുത്രവതാം വരോ ।। ൩൩.

പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ രാജാവായി സവനനെ നിയമിച്ചു; പുഷ്കരത്തിൽ സവനന് മഹാവീതനും ധാതകിയും എന്ന രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, ഇവർ പുത്രസമ്പത്തുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായിരുന്നു.

മഹാവീതം സ്മൃതം വര്ഷം തസ്യ നാമ്നാ മഹാത്മനഃ। നാമ്നാ തു ധാതകേശ്ചാപി ധാതകീഖണ്ഡ ഉച്യതേ ।। ൩൩.

ആ മഹാത്മാവിന്റെ പേരിൽ മഹാവീതം എന്ന പ്രദേശം അറിയപ്പെടുന്നു; ധാതകിയുടെ പേരിൽ ആ ദേശം ധാതകിഖണ്ഡം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.

ഹവ്യോ വ്യജനയത് പുത്രാന് ശാകദ്വീപേശ്വരാന് പ്രഭുഃ। ജലദഞ്ച കുമാരഞ്ച സുകുമാരം മണീചകമ്। വസുമോദം സുമോദാകം സപ്തമഞ്ച മഹാദ്രുമമ് ।। ൩൩.

ശാകദ്വീപിന്റെ രാജാവായ ഹവ്യന് ജലദൻ, കുമാരൻ, സുകുമാരൻ, മണീചകം, വസുമോദൻ, സുമോദാകൻ, ഏഴാമൻ മഹാദ്രുമൻ എന്നിങ്ങനെ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി.

ജലദം ജലദസ്യാഥ വര്ഷം പ്രഥമമുച്യതേ। കുമാരസ്യ ച കൌമാരം ദ്വിതീയം പരികീര്തിതമ് ।। ൩൩.

ജലദന്റെ പേരിൽ ആദ്യ പ്രദേശം ജലദം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു; കുമാരന്റെ പേരിൽ രണ്ടാം പ്രദേശം കൗമാരം എന്നു പ്രശസ്തമാണ്.

സുകുമാരം തൃതീയന്തു സുകുമാരസ്യ കീര്തിതമ്। മണീചകസ്യ ചതുര്ഥം മണീചകമിഹോച്യതേ ।। ൩൩.

മൂന്നാമത്തേതു സുകുമാരന്റെ പേരിൽ സുകുമാരം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു; നാലാമത്തേതു മണീചകന്റെ പേരിൽ മണീചകം എന്നു വിളിക്കുന്നു.

വസുമോദസ്യ വൈ വര്ഷം പഞ്ചമം വസുമോദകമ്। മോദാകസ്യ തു മോദാകം വര്ഷം ഷഷ്ഠം പ്രകീര്തിതമ് ।। ൩൩.

അഞ്ചാമത്തെ പ്രദേശം വസുമോദന്റെ പേരിൽ വസുമോദകം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു; ആറാമത്തേതു മോദാകന്റെ പേരിൽ മോദാകം എന്നു വിളിക്കുന്നു.

മഹാദ്രുമസ്യ നാമ്നാ തു സപ്തമന്തു മഹാദ്രുമമ്। ഏഷാന്തു മാനഭിസ്താനി സപ്തവര്ഷാണി തത്ര വൈ ।। ൩൩.

ഏഴാമത്തേതു മഹാദ്രുമന്റെ പേരിൽ മഹാദ്രുമം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെയുള്ള ഏഴു പ്രദേശങ്ങൾ ഇവരുടെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.