വായുപുരാണമ്

യേ ചാപ്യുത്പതിതാ ഗര്ഭാദധോഭാഗഗതാശ്ച യേ। തേഷാം സ്വാഹാഃ സ്വധാശ്ചൈവ ആപ്നുവന്തു സ്വദന്തു ച ।। ൩൦.

ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവരും, താഴേക്ക് പോയവരും, അവർക്കു സ്വാഹാ, സ്വധാ ലഭിക്കട്ടെ, അവർ തൃപ്തരാകട്ടെ.

യേ ന രോദന്തി ദേഹസ്ഥാഃ പ്രാണിനോ രോദയന്തി ച। ഹര്ഷയന്തി ച ഹൃഷ്യന്തി നമസ്തേഭ്യോഽസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

ശരീരത്തിനകത്ത് കരയാത്തവരും, മറ്റുള്ളവരെ കരയിപ്പിക്കുന്നവരും, സന്തോഷം നൽകുന്നവരും, സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്നവരും, അവർക്കെപ്പോഴും എന്റെ നമസ്കാരം.

യേ സമുദ്രേ നദീദുര്ഗേ പര്വതേഷു ഗുഹാസു ച। വൃക്ഷമൂലേഷു ഗോഷ്ഠേഷു കാന്താരഗഹനേഷു ന ।। ൩൦.

സമുദ്രത്തിലും, നദീതീരങ്ങളിലും, പർവതങ്ങളിലും, ഗുഹകളിലും, വൃക്ഷമൂലങ്ങളിലും, പശുശാലകളിലും, കാടിന്റെ ആഴങ്ങളിലും ഉള്ളവർക്കും,

ചതുഷ്പഥേഷു രഥ്യാസു ചത്വരേഷു സഭാസു ച। ചന്ദ്രാര്കയോര്മധ്യഗതാ യേ ച ചന്ദ്രാര്കരശ്മിഷു ।। ൩൦.

നാലുവഴികളിലും, വീഥികളിലും, ചത്വരങ്ങളിലും, സഭകളിലും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഇടയിൽ ഉള്ളവർക്കും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കിരണങ്ങളിൽ ഉള്ളവർക്കും,

രസാതലഗതാ യേ ച യേ ച തസ്മാത്പരങ്ഗതാഃ। നമസ്തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യശ്ച നിത്യശഃ। സൂക്ഷ്മാഃ സ്ഥൂലാഃ കൃശാ ഹ്രസ്വാ നമസ്തേഭ്യസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

രസാതലത്തിൽ ഉള്ളവർക്കും, അതിനപ്പുറം ഉള്ളവർക്കും, സദാ സദാ നമസ്കാരം, സൂക്ഷ്മരായവർക്കും, സ്ഥൂലരായവർക്കും, ക്ഷീണരായവർക്കും, ചെറുതായവർക്കും എപ്പോഴും നമസ്കാരം.

സര്വസ്ത്വം സര്വഗോ ദേവ സര്വഭൂതപതിര്ഭവാന്। സര്വഭൂതാന്തരാത്മാ ച തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

നീ എല്ലാം തന്നെയാണ്, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവൻ, ദേവാ, നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും അധിപൻ, അവരിൽ ഉള്ള അന്തരാത്മാവും നീ തന്നെയാണ്, അതുകൊണ്ടു നിന്നെ പ്രത്യേകമായി വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

ത്വമേവ ചേജ്യസേ യസ്മാദ്യജ്ഞൈര്വിവിധദക്ഷിണൈഃ। ത്വമേവ കര്ത്താ സര്വസ്യ തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

നിനക്കു തന്നെ വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്യപ്പെടുന്നു, നീ തന്നെയാണ് എല്ലാറ്റിന്റെയും കര്‍ത്താവ്, അതുകൊണ്ടു നിന്നെ പ്രത്യേകം വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

അഥ വാ മായയാ ദേവ മോഹിതഃ സൂക്ഷ്മയാ ത്വയാ। ഏതസ്മാത് കാരണാദ്വാപി തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

അല്ലെങ്കിൽ, ദേവാ, നിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ മായയാൽ ഞാൻ ഭ്രമിച്ചിരിക്കാം, അതിനാലോ മറ്റോ, നിന്നെ പ്രത്യേകം വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

പ്രസീദ മമ ദേവേശ ത്വമേവ ശരണം മമ। ത്വം ഗതിസ്ത്വം പ്രതിഷ്ഠാ ച ന ചാന്യാസ്തി ന മേ ഗതിഃ ।। ൩൦.

ദേവേശാ, എന്നോടു ദയവായി, നീ തന്നെയാണ് എന്റെ ആശ്രയം, നീയാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യവും അടിസ്ഥാനവും, വേറൊരുവനും ഇല്ല, എനിക്ക് വേറെ വഴിയും ഇല്ല.

സ്തുത്വൈവം സ മഹാദേവം വിരരാമ പ്രജാപാതിഃ। ഭഗവാനപി സുപ്രീതഃ പുനര്ദക്ഷമഭാഷത ।। ൩൦.

ഇങ്ങനെ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം പ്രജാപതി നിശ്ശബ്ദനായി; ഭഗവാൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും ദക്ഷനോട് പറഞ്ഞു.

പരിതുഷ്ടോഽസ്മി തേ ദക്ഷ സ്തവേനാനേന സുവ്രത। ബഹുനാത്ര കിമുക്തേന മത്സമീപം ഗമിഷ്യസി ।। ൩൦.

ദക്ഷാ, നീ ഈ സ്തുതിയാൽ എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷം നൽകി, ധാർമ്മികനായവാ, ഇതിലും കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, നീ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് വരും.

അഥൈനമബ്രവീദ്വാക്യം ത്രൈലോക്യാധിപതിര്ഭവഃ। കൃത്വാശ്വാസകരം വാക്യം വാക്യജ്ഞോ വാക്യമാഹതമ് ।। ൩൦.

അപ്പോൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ഭവൻ അവനോട് ആശ്വാസം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ വലിയൊരു സന്ദേശം അവനോട് അറിയിച്ചു.

ദക്ഷ ദക്ഷ ന കര്ത്തവ്യോ മന്യുര്വിഘ്നമിമം പ്രതി। അഹം യജ്ഞഹാ ന ത്വന്യോ ദൃശ്യതേ തത്പുരാ ത്വയാ ।। ൩൦.

ദക്ഷ, ദക്ഷ, ഈ തടസ്സം കൊണ്ടു കോപം വരുത്തേണ്ടതില്ല; യജ്ഞം നശിപ്പിച്ചത് ഞാനാണ്, മറ്റാരുമല്ല, നീ മുമ്പ് കണ്ടതുപോലെ തന്നെയാണ്.

ഭൂയശ്ച തം വരമിമം മത്തോ ഗൃഹ്ണീഷ്വ സുവ്രത। പ്രസന്നവദനോ ഭൂത്വാ ത്വമേകാഗ്രമനാഃ ശ്രൃണു ।। ൩൦.

സദാചാരനേ, വീണ്ടും ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു വരം നൽകുന്നു; സന്തോഷപൂർവ്വം മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.

അശ്വമേധസഹസ്രസ്യ വാജപേയശതസ്യ ച। പ്രജാപതേ മത്പ്രസാദാത് ഫലഭാഗീ ഭവിഷ്യസി ।। ൩൦.

എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ആയിരം അശ്വമേധ യാഗങ്ങളുടെയും നൂറ് വാജപേയ യാഗങ്ങളുടെയും ഫലം നീ പ്രാപിക്കും, സൃഷ്ടികർത്താവേ.

വേദാന് ഷഡങ്ഗാനുദ്ധൃത്യ സാങ്ഖ്യാന്യോഗാംശ്ച കൃത്സ്നശഃ। തപശ്ച വിപുലം തപ്ത്വാ ദുശ്ചരം ദേവദാനവൈഃ ।। ൩൦.

വേദങ്ങളും അതിന്റെ ആറു അങ്കങ്ങളും, സംഖ്യയും യോഗവും മുഴുവനായി അറിഞ്ഞ്, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ദുഷ്കരമായ വലിയ തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ച്,

അര്ഥൈര്ദ്ദശാര്ദ്ധസംയുക്തൈര്ഗൂഢമപ്രാജ്ഞനിര്മ്മിതമ്। വര്ണാശ്രമകൃതൈര്ധര്മൈംര്വിപരീതം ക്വചിത്സമമ് ।। ൩൦.

പതിനും പാതിക്കും അർത്ഥങ്ങൾ ചേർത്ത്, അജ്ഞന്മാർ മറച്ചുവെച്ചതും, വർണ്ണാശ്രമങ്ങൾ അനുസരിച്ചുള്ള ധർമ്മങ്ങൾ, ചിലപ്പോൾ വ്യത്യസ്തവും ചിലപ്പോൾ സമവും,

ശ്രുത്യര്ഥൈരധ്യവസിതം പശുപാശവിമോക്ഷണമ്। സര്വേഷാമാശ്രമാണാന്തു മയാ പാശുപതം വ്രതമ്। ഉത്പാദിതം ശുഭം ദക്ഷ സര്വപാപവിമോക്ഷണമ് ।। ൩൦.

വേദാർത്ഥങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉറപ്പാക്കിയ, ജീവികളുടെ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന, എല്ലാ ആശ്രമങ്ങൾക്കുമായി ഞാൻ പാശുപത വ്രതം സ്ഥാപിച്ചു, ദക്ഷ, അതൊരു ശുഭവും പാപമുക്തിയും ആണ്.

അസ്യ ചീര്ണസ്യ യത്സമ്യക് ഫലം ഭവതി പുഷ്കലമ്। തദസ്തു തേ മഹാഭാഗ മാനസസ്ത്യജ്യതാം ജ്വരഃ ।। ൩൦.

ഇത് ശരിയായി അനുഷ്ഠിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന സമൃദ്ധമായ ഫലം എല്ലാം നിനക്കാകട്ടെ, ഭാഗ്യവാനേ; മനസ്സിലെ ഉത്കണ്ഠ നീക്കിക്കൊൾക.

ഏവമുക്ത്വാ മഹാദേവഃ സപത്നീകഃ സഹാനുഗഃ। അദര്ശനമനുപ്രാപ്തോ ദക്ഷസ്യാമിതവിക്രമഃ ।। ൩൦.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം മഹാദേവൻ ഭാര്യയോടും അനുചരങ്ങളോടും കൂടെ ദക്ഷന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

അവാപ്യ ച തദാ ഭാഗം യഥോക്തം ബ്രഹ്മണാ ഭവഃ। ജ്വരഞ്ച സര്വധര്മജ്ഞോ ബഹുധാ വ്യഭജത്തദാ। ശാന്ത്യര്ഥം സര്വഭൂതാനാം ശ്രൃണുധ്വം തത്ര വൈ ദ്വിജാഃ ।। ൩൦.

അപ്പോൾ ഭവൻ ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞതുപോലെ ഭാഗം ഏറ്റുവാങ്ങി, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ശാന്തിക്കായി, ജ്വരം പല വിധത്തിൽ വിഭജിച്ചു; ഇതു കേൾക്കുവിൻ, ദ്വിജന്മാരേ.

ശീര്ഷാഭിതാപോ നാഗാനാം പര്വതാനാം ശിലാരുജഃ। അപാന്തു നാലികാം വിദ്യാന്നിര്മോകമ്ഭുജഗേഷ്വപി ।। ൩൦.

പാമ്പുകൾക്ക് തലവേദന, പർവ്വതങ്ങൾക്ക് കല്ല് വേദന, ജലങ്ങളിൽ പാമ്പുകളിൽ നാളിക എന്നതും ജ്വരമായി അറിയണം.

ശൌരകഃ സൌരഭേയാണാമൂഷരഃ പൃഥിവീതലേ । ഇഭാ നാമപി ധര്മജ്ഞ ദൃഷ്ടിപ്രത്യവരോധനമ് ।। ൩൦.

സൗരഭേയർക്കിടയിൽ ശൗരകവും, ഭൂമിയിൽ ഊഷരവും; ആനകൾക്ക്, ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, കാഴ്ച തടസ്സം.

രന്ധ്രോദ്ഭൂതം തഥാശ്വാനാം ശിഖോദ്ഭേദശ്ച ബര്ഹിണാമ്। നേത്രരോഗഃ കോകിലാനാം ജ്വരഃ പ്രോക്തോ മഹാത്മഭിഃ ।। ൩൦.

കുതിരകൾക്ക് കുഴികൾ ഉണ്ടാകുന്നത്, മയിൽക്കൾക്ക് തലയിലെ പീലി പിളരുന്നത്, കുയിലുകൾക്ക് കണ്ണ് രോഗം — ഇതൊക്കെയും മഹാത്മാക്കൾ ജ്വരമായി പറയുന്നു.

അജാനാം പിത്തഭേദശ്ച സര്വേഷാമിതി നഃ ശ്രുതമ്। ശുകാനാമപി സര്വേഷാം ഹിമികാ പ്രോച്യതേ ജ്വരഃ। ശാര്ദൂലേഷ്വപി വൈ വിപ്രാഃ ശ്രമോ ജ്വര ഇഹോച്യതേ ।। ൩൦.

ആടുകൾക്ക് പിത്തം പിളരുന്നത് ജ്വരമായി ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; എല്ലാ ശുകനുകൾക്കും തണുപ്പ് ജ്വരമായി പറയുന്നു; കടുവകൾക്ക്, മഹർഷിമാരേ, ക്ഷീണം ജ്വരമായി ഇവിടെ പറയുന്നു.

മാനുഷേഷു തു സര്വജ്ഞ ജ്വരോ നാമൈഷ കീര്തിതഃ। മരണേ ജന്മനി തഥാ മധ്യേ ച വിശതേ സദാ ।। ൩൦.

മനുഷ്യരിൽ, സർവ്വജ്ഞനേ, ഈ ജ്വരത്തിന് ഈ പേരാണ്; മരണം, ജനനം, അതിനിടയിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഇത് പ്രവേശിക്കുന്നു.

ഏതന്മാഹേശ്വരം തേജൌ ജ്വരോ നാമ സുദാരുണഃ। നമസ്യശ്ചൈവ മാന്യശ്ച സര്വപ്രാണിഭിരീശ്വരഃ ।। ൩൦.

ഈ മഹേശ്വരനാമം ഉള്ള ഭയങ്കരമായ ജ്വരം എല്ലാ ജീവികളും ആദരിക്കുകയും വന്ദിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണ്, കാരണം അതാണ് ഈശ്വരൻ.

ഇമാം ജ്വരോത്പത്തിമദീനമാനസഃ പഠേത്സദാ യഃ സുസമാഹിതോ നരഃ । വിമുക്തരോഗഃ സ നരോ മുദാ യുതോ ലഭേത കാമാന് സ യഥാമനീഷിതാന് ।। ൩൦.

യാരെങ്കിലും വിനയപൂർവ്വം മനസ്സോടെ ഈ ജ്വരത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ശ്രദ്ധയോടെ പാരായണം ചെയ്താൽ, ആ മനുഷ്യൻ രോഗമുക്തനായി സന്തോഷത്തോടെ ഇച്ഛിച്ച എല്ലാ ഫലങ്ങളും നേടും.

ദക്ഷപ്രോക്തം സ്തവഞ്ചാപി കീര്ത്തയേദ്യഃ ശ്രൃണോതി വാ। നാശുഭം പ്രാപ്നുയാത് കിഞ്ചിദ്ദീര്ഘഞ്ചായുരവാപ്നുയാത് ।। ൩൦.

ദക്ഷൻ പറഞ്ഞ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും പാടുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻക്ക് ഒരു ദോഷവും സംഭവിക്കില്ല, ദീർഘായുസ്സും ലഭിക്കും.