വായുപുരാണമ്

മധുപശ്ചാജ്യപശ്ചൈവ സര്വപശ്ച മഹാബലഃ। വൃഷാശ്വവാഹ്യോ വൃഷഭസ്തഥാ വൃഷഭലോചനഃ ।। ൩൦.

തേൻ കുടിക്കുന്നവളും, നെയ് കുടിക്കുന്നവളും, എല്ലാം കുടിക്കുന്നവളുമാണ്. മഹാബലശാലിനിയും, കാളയെയും കുതിരയെയും കയറിയവളും, കാളയും, കാളയുടെ കണ്ണുള്ളവളുമാണ്.

വൃഷഭശ്ചൈവ വിഖ്യാതോ ലോകാനാം ലോകസത്കൃതഃ। ചന്ദ്രാദിത്യൌ ചക്ഷുഷീ തേ ഹൃദയഞ്ച പിതാമഹഃ। അഗ്നിരാപസ്തഥാ ദേവോ ധര്മകര്മപ്രസാധിതഃ ।। ൩൦.

പ്രസിദ്ധമായ കാളയും, ലോകങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവളുമാണ്. ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അവളുടെ കണ്ണുകളാണ്. ഹൃദയം പിതാമഹനാണ്. അഗ്നിയും ജലവും, ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ദേവതയും അവളാണ്.

ന ബ്രഹ്മാ ന ച ഗോവിന്ദഃ പുരാണഋഷയോ ന ച। മാഹാത്മ്യം വേദിതും ശക്താ യാഥാതഥ്യേന തേ ശിവ ।। ൩൦.

ബ്രഹ്മാവും, ഗോവിന്ദനും, പുരാതന ഋഷികളും, ശിവേ, നിന്റെ മഹത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.

യാ മൂര്ത്തയഃ സുസൂക്ഷ്മാസ്തേ ന മഹ്യം യാന്തി ദര്ശനമ്। താഭിര്ണാം സതതം രക്ഷ പിതാ പുത്രമിവൌരസമ് ।। ൩൦.

എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ രൂപങ്ങൾകൊണ്ടു, അച്ഛൻ തന്റെ സ്വന്തം മകനെ പോലെ എന്നെ എപ്പോഴും കാത്തുകൊള്ളണമേ.

രക്ഷ മാം രക്ഷണീയോഽഹം തവാനഘ നമോഽസ്തു തേ ൩൦.

എനിക്ക് രക്ഷ വേണം, നീ എന്നെ രക്ഷിക്കണം, പാപരഹിതനായവാ, നിനക്കു എന്റെ പ്രണാമം.

യഃ സഹസ്രാണ്യനേകാനി പുംസാമാഹൃത്യ ദുര്ദ്ദശഃ। തിഷ്ഠത്യേകഃ സമുദ്രാന്തേ സ മേ ഗോപ്താസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ പിടിച്ചെടുത്ത് സമുദ്രതീരത്ത് ഒറ്റയ്ക്കു നില്ക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

യം വിനിദ്രാ ജിതശ്വാസാഃ സത്ത്വസ്ഥാഃ സമദര്ശിനഃ। ജ്യോതിഃ പശ്യന്തി യുഞ്ജാനാസ്തസ്മൈ യോഗാത്മനേ നമഃ ।। ൩൦.

ഉറക്കം ഇല്ലാത്തവരും, ശ്വാസം ജയിച്ചവരും, സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവരും, എല്ലാം തുല്യമായി കാണുന്നവരും യോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ കാണുന്ന ആ പ്രകാശം, ആ യോഗാത്മാവിനോട് എന്റെ നമസ്കാരം.

സമ്ഭക്ഷ്യ സര്വ ഭൂതാനി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ। യഃ ശേതേ ജലമധ്യസ്ഥസ്തം പ്രപദ്യേഽപ്സുശായിനമ് ।। ൩൦.

യുഗാന്തത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളും ഉൾക്കൊണ്ടു വെള്ളത്തിനടിയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടുന്നു.

പ്രവിശ്യ വദനേ രാഹോര്യഃ സോമം ഗ്രസതേ നിശി । ഗ്രസത്യര്കഞ്ച സ്വര്ഭാനുര്ഭുത്വാ സോമാഗ്നിരേവ ച ।। ൩൦.

രാഹുവിന്റെ വായിലൂടെ കടന്ന് രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രനെ വിഴുങ്ങുന്നവനും, സ്വർഭാനു ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും ആയി സൂര്യനെയും വിഴുങ്ങുന്നവനും.

യേഽങ്ഗുഷ്ഠമാത്രാഃ പുരുഷാ ദേഹസ്ഥാഃ സര്വദേഹിനാമ്। രക്ഷന്തു തേ ഹി മാം നിത്യം നിത്യമാപ്യായയന്തു മാമ് ।। ൩൦.

എല്ലാ ജീവികളുടെയും ശരീരത്തിൽ അങ്ങുശ്ഠം വലുപ്പമുള്ളവരായ പുരുഷന്മാർ എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, എന്നെ സദാ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

യേ ചാപ്യുത്പതിതാ ഗര്ഭാദധോഭാഗഗതാശ്ച യേ। തേഷാം സ്വാഹാഃ സ്വധാശ്ചൈവ ആപ്നുവന്തു സ്വദന്തു ച ।। ൩൦.

ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവരും, താഴേക്ക് പോയവരും, അവർക്കു സ്വാഹാ, സ്വധാ ലഭിക്കട്ടെ, അവർ തൃപ്തരാകട്ടെ.

യേ ന രോദന്തി ദേഹസ്ഥാഃ പ്രാണിനോ രോദയന്തി ച। ഹര്ഷയന്തി ച ഹൃഷ്യന്തി നമസ്തേഭ്യോഽസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

ശരീരത്തിനകത്ത് കരയാത്തവരും, മറ്റുള്ളവരെ കരയിപ്പിക്കുന്നവരും, സന്തോഷം നൽകുന്നവരും, സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്നവരും, അവർക്കെപ്പോഴും എന്റെ നമസ്കാരം.

യേ സമുദ്രേ നദീദുര്ഗേ പര്വതേഷു ഗുഹാസു ച। വൃക്ഷമൂലേഷു ഗോഷ്ഠേഷു കാന്താരഗഹനേഷു ന ।। ൩൦.

സമുദ്രത്തിലും, നദീതീരങ്ങളിലും, പർവതങ്ങളിലും, ഗുഹകളിലും, വൃക്ഷമൂലങ്ങളിലും, പശുശാലകളിലും, കാടിന്റെ ആഴങ്ങളിലും ഉള്ളവർക്കും,

ചതുഷ്പഥേഷു രഥ്യാസു ചത്വരേഷു സഭാസു ച। ചന്ദ്രാര്കയോര്മധ്യഗതാ യേ ച ചന്ദ്രാര്കരശ്മിഷു ।। ൩൦.

നാലുവഴികളിലും, വീഥികളിലും, ചത്വരങ്ങളിലും, സഭകളിലും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഇടയിൽ ഉള്ളവർക്കും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കിരണങ്ങളിൽ ഉള്ളവർക്കും,

രസാതലഗതാ യേ ച യേ ച തസ്മാത്പരങ്ഗതാഃ। നമസ്തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യശ്ച നിത്യശഃ। സൂക്ഷ്മാഃ സ്ഥൂലാഃ കൃശാ ഹ്രസ്വാ നമസ്തേഭ്യസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

രസാതലത്തിൽ ഉള്ളവർക്കും, അതിനപ്പുറം ഉള്ളവർക്കും, സദാ സദാ നമസ്കാരം, സൂക്ഷ്മരായവർക്കും, സ്ഥൂലരായവർക്കും, ക്ഷീണരായവർക്കും, ചെറുതായവർക്കും എപ്പോഴും നമസ്കാരം.

സര്വസ്ത്വം സര്വഗോ ദേവ സര്വഭൂതപതിര്ഭവാന്। സര്വഭൂതാന്തരാത്മാ ച തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

നീ എല്ലാം തന്നെയാണ്, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവൻ, ദേവാ, നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും അധിപൻ, അവരിൽ ഉള്ള അന്തരാത്മാവും നീ തന്നെയാണ്, അതുകൊണ്ടു നിന്നെ പ്രത്യേകമായി വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

ത്വമേവ ചേജ്യസേ യസ്മാദ്യജ്ഞൈര്വിവിധദക്ഷിണൈഃ। ത്വമേവ കര്ത്താ സര്വസ്യ തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

നിനക്കു തന്നെ വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്യപ്പെടുന്നു, നീ തന്നെയാണ് എല്ലാറ്റിന്റെയും കര്‍ത്താവ്, അതുകൊണ്ടു നിന്നെ പ്രത്യേകം വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

അഥ വാ മായയാ ദേവ മോഹിതഃ സൂക്ഷ്മയാ ത്വയാ। ഏതസ്മാത് കാരണാദ്വാപി തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

അല്ലെങ്കിൽ, ദേവാ, നിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ മായയാൽ ഞാൻ ഭ്രമിച്ചിരിക്കാം, അതിനാലോ മറ്റോ, നിന്നെ പ്രത്യേകം വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

പ്രസീദ മമ ദേവേശ ത്വമേവ ശരണം മമ। ത്വം ഗതിസ്ത്വം പ്രതിഷ്ഠാ ച ന ചാന്യാസ്തി ന മേ ഗതിഃ ।। ൩൦.

ദേവേശാ, എന്നോടു ദയവായി, നീ തന്നെയാണ് എന്റെ ആശ്രയം, നീയാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യവും അടിസ്ഥാനവും, വേറൊരുവനും ഇല്ല, എനിക്ക് വേറെ വഴിയും ഇല്ല.

സ്തുത്വൈവം സ മഹാദേവം വിരരാമ പ്രജാപാതിഃ। ഭഗവാനപി സുപ്രീതഃ പുനര്ദക്ഷമഭാഷത ।। ൩൦.

ഇങ്ങനെ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം പ്രജാപതി നിശ്ശബ്ദനായി; ഭഗവാൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും ദക്ഷനോട് പറഞ്ഞു.

പരിതുഷ്ടോഽസ്മി തേ ദക്ഷ സ്തവേനാനേന സുവ്രത। ബഹുനാത്ര കിമുക്തേന മത്സമീപം ഗമിഷ്യസി ।। ൩൦.

ദക്ഷാ, നീ ഈ സ്തുതിയാൽ എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷം നൽകി, ധാർമ്മികനായവാ, ഇതിലും കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, നീ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് വരും.

അഥൈനമബ്രവീദ്വാക്യം ത്രൈലോക്യാധിപതിര്ഭവഃ। കൃത്വാശ്വാസകരം വാക്യം വാക്യജ്ഞോ വാക്യമാഹതമ് ।। ൩൦.

അപ്പോൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ഭവൻ അവനോട് ആശ്വാസം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ വലിയൊരു സന്ദേശം അവനോട് അറിയിച്ചു.

ദക്ഷ ദക്ഷ ന കര്ത്തവ്യോ മന്യുര്വിഘ്നമിമം പ്രതി। അഹം യജ്ഞഹാ ന ത്വന്യോ ദൃശ്യതേ തത്പുരാ ത്വയാ ।। ൩൦.

ദക്ഷ, ദക്ഷ, ഈ തടസ്സം കൊണ്ടു കോപം വരുത്തേണ്ടതില്ല; യജ്ഞം നശിപ്പിച്ചത് ഞാനാണ്, മറ്റാരുമല്ല, നീ മുമ്പ് കണ്ടതുപോലെ തന്നെയാണ്.

ഭൂയശ്ച തം വരമിമം മത്തോ ഗൃഹ്ണീഷ്വ സുവ്രത। പ്രസന്നവദനോ ഭൂത്വാ ത്വമേകാഗ്രമനാഃ ശ്രൃണു ।। ൩൦.

സദാചാരനേ, വീണ്ടും ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു വരം നൽകുന്നു; സന്തോഷപൂർവ്വം മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.

അശ്വമേധസഹസ്രസ്യ വാജപേയശതസ്യ ച। പ്രജാപതേ മത്പ്രസാദാത് ഫലഭാഗീ ഭവിഷ്യസി ।। ൩൦.

എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ആയിരം അശ്വമേധ യാഗങ്ങളുടെയും നൂറ് വാജപേയ യാഗങ്ങളുടെയും ഫലം നീ പ്രാപിക്കും, സൃഷ്ടികർത്താവേ.

വേദാന് ഷഡങ്ഗാനുദ്ധൃത്യ സാങ്ഖ്യാന്യോഗാംശ്ച കൃത്സ്നശഃ। തപശ്ച വിപുലം തപ്ത്വാ ദുശ്ചരം ദേവദാനവൈഃ ।। ൩൦.

വേദങ്ങളും അതിന്റെ ആറു അങ്കങ്ങളും, സംഖ്യയും യോഗവും മുഴുവനായി അറിഞ്ഞ്, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ദുഷ്കരമായ വലിയ തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ച്,

അര്ഥൈര്ദ്ദശാര്ദ്ധസംയുക്തൈര്ഗൂഢമപ്രാജ്ഞനിര്മ്മിതമ്। വര്ണാശ്രമകൃതൈര്ധര്മൈംര്വിപരീതം ക്വചിത്സമമ് ।। ൩൦.

പതിനും പാതിക്കും അർത്ഥങ്ങൾ ചേർത്ത്, അജ്ഞന്മാർ മറച്ചുവെച്ചതും, വർണ്ണാശ്രമങ്ങൾ അനുസരിച്ചുള്ള ധർമ്മങ്ങൾ, ചിലപ്പോൾ വ്യത്യസ്തവും ചിലപ്പോൾ സമവും,

ശ്രുത്യര്ഥൈരധ്യവസിതം പശുപാശവിമോക്ഷണമ്। സര്വേഷാമാശ്രമാണാന്തു മയാ പാശുപതം വ്രതമ്। ഉത്പാദിതം ശുഭം ദക്ഷ സര്വപാപവിമോക്ഷണമ് ।। ൩൦.

വേദാർത്ഥങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉറപ്പാക്കിയ, ജീവികളുടെ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന, എല്ലാ ആശ്രമങ്ങൾക്കുമായി ഞാൻ പാശുപത വ്രതം സ്ഥാപിച്ചു, ദക്ഷ, അതൊരു ശുഭവും പാപമുക്തിയും ആണ്.

അസ്യ ചീര്ണസ്യ യത്സമ്യക് ഫലം ഭവതി പുഷ്കലമ്। തദസ്തു തേ മഹാഭാഗ മാനസസ്ത്യജ്യതാം ജ്വരഃ ।। ൩൦.

ഇത് ശരിയായി അനുഷ്ഠിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന സമൃദ്ധമായ ഫലം എല്ലാം നിനക്കാകട്ടെ, ഭാഗ്യവാനേ; മനസ്സിലെ ഉത്കണ്ഠ നീക്കിക്കൊൾക.