വായുപുരാണമ്

ഭൂര്ഭുവഃസ്വരിതശ്ചൈവ തഥോത്പത്തിര്മഹേശ്വരഃ। ഈശാനോ വീക്ഷണഃ ശാന്തോ ദുര്ദാന്തോ ദന്തനാശനഃ ।। ൩൦.

ഭൂ, ഭുവ, സ്വർ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ലോകങ്ങൾക്കു അവളാണ്. അതിന്റെ ഉത്ഭവവും മഹാദേവിയും. ഇശാനിയും, കാഴ്ചവുമാണ്. സമാധാനമുള്ളവളും, അടക്കാനാവാത്തവളും, പല്ലുകൾ നശിപ്പിക്കുന്നവളുമാണ്.

ബ്രഹ്മാവര്ത്ത സുരാവര്ത്ത കാമാവര്ത്ത നമോഽസ്തു തേ। കാമബിമ്ബനിഹര്ത്താ ച കര്ണികാരരജഃപ്രിയഃ ।। ൩൦.

ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ചക്രവും, ദേവതകളുടെ ചക്രവും, കാമത്തിന്റെ ചക്രവും അവളാണ്. നമസ്കാരം. ആഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം നശിപ്പിക്കുന്നവളും, കർണികാരപൂവിന്റെ പൊടിയിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവളുമാണ്.

മുഖചന്ദ്രോ ഭീമമുഖഃ സുമുഖോ ദുര്മുഖോ മുഖഃ। ചതുര്മുഖോ ബഹുമുഖോ രണേ ഹ്യഭിമുഖഃ സദാ ।। ൩൦.

ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖവും, ഭയാനകമായ മുഖവും, മനോഹരമായ മുഖവും, കുരിശായ മുഖവും, വിവിധ മുഖങ്ങൾ അവളിൽ കാണാം. നാലുമുഖവും, അനേകം മുഖങ്ങളും, യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ശത്രുവിനെ നേരിടുന്നവളുമാണ്.

ഹിരണ്യഗര്ഭഃ ശകുനിര്മഹോദധിഃ പരോ വിരാട് । അധര്മഹാ മഹാദണ്ഡോ ദണ്ഡധാരോ രണപ്രിയഃ ।। ൩൦.

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ഗർഭവും, പക്ഷിയും, മഹാസമുദ്രവും, പരമാവതാരവും, വിശ്വരൂപവുമാണ്. അധർമം നശിപ്പിക്കുന്നവളും, മഹാശിക്ഷയും, ശിക്ഷ വഹിക്കുന്നവളും, യുദ്ധം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളുമാണ്.

ഗോതമോഗോപ്രതാരശ്ച ഗോവൃഷേശ്ചരവാഹനഃ। ധര്മകൃദ്ധര്മസ്രഷ്ടാ ച ധര്മോ ധര്മവിദുത്തമഃ ।। ൩൦.

ഗൗതമൻ, പശുക്കളുടെ രക്ഷകൻ, കാളയുടെ അധിപൻ, പശുക്കളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവളാണ്. ധർമ്മം സൃഷ്ടിക്കുന്നവളും, ധർമ്മത്തിന് തുടക്കം നൽകുന്നവളും, ധർമ്മം തന്നെയും, ധർമ്മത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ളവളുമാണ്.

ത്രൈലോക്യഗോപ്താ ഗോവിന്ദോ മാനദോ മാന ഏവ ച। തിഷ്ഠന് സ്ഥിരശ്ച സ്ഥാണുശ്ച നിഷ്കമ്പഃ കമ്പ ഏവ ച ।। ൩൦.

മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും രക്ഷകനും, ഗോവിന്ദനും, മാനം നൽകുന്നവളും, മാനം തന്നെയും. നിലകൊള്ളുന്നവളും, അചഞ്ചലയും, അചലനും, എങ്കിലും പ്രഭ്രമിക്കുന്നവളുമാണ്.

ദുര്വാരണോ ദുര്വിഷദോ ദുഃസഹോ ദുരതിക്രമഃ। ദുര്ദ്ധരോ ദുഷ്പ്രകമ്പശ്ച ദുര്വിദോ ദുര്ജ്ജയോ ജയഃ ।। ൩൦.

അടക്കാനാവാത്തവളും, വിഷം നൽകാൻ കഴിയാത്തവളും, സഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്തവളും. ഭാരം സഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, ചലിപ്പിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, അറിയാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, ജയമുള്ളവളുമാണ്.

ശശഃ ശശാങ്കഃ ശമനഃ ശീതോഷ്ണം ദുര്ജരാഽഥ തൃട്। ആധയോ വ്യാധയശ്ചൈവ വ്യാധിഹാ വ്യാധിഗശ്ച ഹ ।। ൩൦.

മൂഷികം, ചന്ദ്രൻ, ശമനം വരുത്തുന്നവളും, തണുപ്പും ചൂടും, ദുർജ്ജരമായത്, ദാഹം, വ്യാധികളും രോഗങ്ങളും, രോഗം നശിപ്പിക്കുന്നവളും, രോഗത്തിൽ തന്നെ വസിക്കുന്നവളുമാണ്.

സഹ്യോ യജ്ഞോ മൃഗാ വ്യാധാ വ്യാധീനാമാകരോഽകരഃ । ശിഖണ്ഡീ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ പുണ്ഡരീകാവലോകനഃ ।। ൩൦.

സഹിഷ്ണുവും, യജ്ഞവും, മൃഗവും, വേട്ടക്കാരിയും, രോഗങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും, ഉത്ഭവമില്ലാത്തതും. കിരീടം ധരിച്ചവളും, കമലനയനിയും, കമലത്തെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവളുമാണ്.

ദണ്ഡധരഃ സദണ്ഡശ്ച ദണ്ഡമുണ്ഡവിഭൂഷിതഃ। വിഷപോഽമൃതപശ്ചൈവ സുരാപഃ ക്ഷീരസോമപഃ ।। ൩൦.

ദണ്ഡം വഹിക്കുന്നവളും, എപ്പോഴും ദണ്ഡവുമുള്ളവളും, മുണ്ടമായ തല അലങ്കാരമാക്കിയവളുമാണ്. വിഷം കുടിക്കുന്നവളും, അമൃതം കുടിക്കുന്നവളും, മദ്യം കുടിക്കുന്നവളും, പാൽയും സോമവും കുടിക്കുന്നവളുമാണ്.

മധുപശ്ചാജ്യപശ്ചൈവ സര്വപശ്ച മഹാബലഃ। വൃഷാശ്വവാഹ്യോ വൃഷഭസ്തഥാ വൃഷഭലോചനഃ ।। ൩൦.

തേൻ കുടിക്കുന്നവളും, നെയ് കുടിക്കുന്നവളും, എല്ലാം കുടിക്കുന്നവളുമാണ്. മഹാബലശാലിനിയും, കാളയെയും കുതിരയെയും കയറിയവളും, കാളയും, കാളയുടെ കണ്ണുള്ളവളുമാണ്.

വൃഷഭശ്ചൈവ വിഖ്യാതോ ലോകാനാം ലോകസത്കൃതഃ। ചന്ദ്രാദിത്യൌ ചക്ഷുഷീ തേ ഹൃദയഞ്ച പിതാമഹഃ। അഗ്നിരാപസ്തഥാ ദേവോ ധര്മകര്മപ്രസാധിതഃ ।। ൩൦.

പ്രസിദ്ധമായ കാളയും, ലോകങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവളുമാണ്. ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അവളുടെ കണ്ണുകളാണ്. ഹൃദയം പിതാമഹനാണ്. അഗ്നിയും ജലവും, ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ദേവതയും അവളാണ്.

ന ബ്രഹ്മാ ന ച ഗോവിന്ദഃ പുരാണഋഷയോ ന ച। മാഹാത്മ്യം വേദിതും ശക്താ യാഥാതഥ്യേന തേ ശിവ ।। ൩൦.

ബ്രഹ്മാവും, ഗോവിന്ദനും, പുരാതന ഋഷികളും, ശിവേ, നിന്റെ മഹത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.

യാ മൂര്ത്തയഃ സുസൂക്ഷ്മാസ്തേ ന മഹ്യം യാന്തി ദര്ശനമ്। താഭിര്ണാം സതതം രക്ഷ പിതാ പുത്രമിവൌരസമ് ।। ൩൦.

എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ രൂപങ്ങൾകൊണ്ടു, അച്ഛൻ തന്റെ സ്വന്തം മകനെ പോലെ എന്നെ എപ്പോഴും കാത്തുകൊള്ളണമേ.

രക്ഷ മാം രക്ഷണീയോഽഹം തവാനഘ നമോഽസ്തു തേ ൩൦.

എനിക്ക് രക്ഷ വേണം, നീ എന്നെ രക്ഷിക്കണം, പാപരഹിതനായവാ, നിനക്കു എന്റെ പ്രണാമം.

യഃ സഹസ്രാണ്യനേകാനി പുംസാമാഹൃത്യ ദുര്ദ്ദശഃ। തിഷ്ഠത്യേകഃ സമുദ്രാന്തേ സ മേ ഗോപ്താസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ പിടിച്ചെടുത്ത് സമുദ്രതീരത്ത് ഒറ്റയ്ക്കു നില്ക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

യം വിനിദ്രാ ജിതശ്വാസാഃ സത്ത്വസ്ഥാഃ സമദര്ശിനഃ। ജ്യോതിഃ പശ്യന്തി യുഞ്ജാനാസ്തസ്മൈ യോഗാത്മനേ നമഃ ।। ൩൦.

ഉറക്കം ഇല്ലാത്തവരും, ശ്വാസം ജയിച്ചവരും, സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവരും, എല്ലാം തുല്യമായി കാണുന്നവരും യോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ കാണുന്ന ആ പ്രകാശം, ആ യോഗാത്മാവിനോട് എന്റെ നമസ്കാരം.

സമ്ഭക്ഷ്യ സര്വ ഭൂതാനി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ। യഃ ശേതേ ജലമധ്യസ്ഥസ്തം പ്രപദ്യേഽപ്സുശായിനമ് ।। ൩൦.

യുഗാന്തത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളും ഉൾക്കൊണ്ടു വെള്ളത്തിനടിയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടുന്നു.

പ്രവിശ്യ വദനേ രാഹോര്യഃ സോമം ഗ്രസതേ നിശി । ഗ്രസത്യര്കഞ്ച സ്വര്ഭാനുര്ഭുത്വാ സോമാഗ്നിരേവ ച ।। ൩൦.

രാഹുവിന്റെ വായിലൂടെ കടന്ന് രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രനെ വിഴുങ്ങുന്നവനും, സ്വർഭാനു ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും ആയി സൂര്യനെയും വിഴുങ്ങുന്നവനും.

യേഽങ്ഗുഷ്ഠമാത്രാഃ പുരുഷാ ദേഹസ്ഥാഃ സര്വദേഹിനാമ്। രക്ഷന്തു തേ ഹി മാം നിത്യം നിത്യമാപ്യായയന്തു മാമ് ।। ൩൦.

എല്ലാ ജീവികളുടെയും ശരീരത്തിൽ അങ്ങുശ്ഠം വലുപ്പമുള്ളവരായ പുരുഷന്മാർ എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ, എന്നെ സദാ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

യേ ചാപ്യുത്പതിതാ ഗര്ഭാദധോഭാഗഗതാശ്ച യേ। തേഷാം സ്വാഹാഃ സ്വധാശ്ചൈവ ആപ്നുവന്തു സ്വദന്തു ച ।। ൩൦.

ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവരും, താഴേക്ക് പോയവരും, അവർക്കു സ്വാഹാ, സ്വധാ ലഭിക്കട്ടെ, അവർ തൃപ്തരാകട്ടെ.

യേ ന രോദന്തി ദേഹസ്ഥാഃ പ്രാണിനോ രോദയന്തി ച। ഹര്ഷയന്തി ച ഹൃഷ്യന്തി നമസ്തേഭ്യോഽസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

ശരീരത്തിനകത്ത് കരയാത്തവരും, മറ്റുള്ളവരെ കരയിപ്പിക്കുന്നവരും, സന്തോഷം നൽകുന്നവരും, സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്നവരും, അവർക്കെപ്പോഴും എന്റെ നമസ്കാരം.

യേ സമുദ്രേ നദീദുര്ഗേ പര്വതേഷു ഗുഹാസു ച। വൃക്ഷമൂലേഷു ഗോഷ്ഠേഷു കാന്താരഗഹനേഷു ന ।। ൩൦.

സമുദ്രത്തിലും, നദീതീരങ്ങളിലും, പർവതങ്ങളിലും, ഗുഹകളിലും, വൃക്ഷമൂലങ്ങളിലും, പശുശാലകളിലും, കാടിന്റെ ആഴങ്ങളിലും ഉള്ളവർക്കും,

ചതുഷ്പഥേഷു രഥ്യാസു ചത്വരേഷു സഭാസു ച। ചന്ദ്രാര്കയോര്മധ്യഗതാ യേ ച ചന്ദ്രാര്കരശ്മിഷു ।। ൩൦.

നാലുവഴികളിലും, വീഥികളിലും, ചത്വരങ്ങളിലും, സഭകളിലും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഇടയിൽ ഉള്ളവർക്കും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കിരണങ്ങളിൽ ഉള്ളവർക്കും,

രസാതലഗതാ യേ ച യേ ച തസ്മാത്പരങ്ഗതാഃ। നമസ്തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യശ്ച നിത്യശഃ। സൂക്ഷ്മാഃ സ്ഥൂലാഃ കൃശാ ഹ്രസ്വാ നമസ്തേഭ്യസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

രസാതലത്തിൽ ഉള്ളവർക്കും, അതിനപ്പുറം ഉള്ളവർക്കും, സദാ സദാ നമസ്കാരം, സൂക്ഷ്മരായവർക്കും, സ്ഥൂലരായവർക്കും, ക്ഷീണരായവർക്കും, ചെറുതായവർക്കും എപ്പോഴും നമസ്കാരം.

സര്വസ്ത്വം സര്വഗോ ദേവ സര്വഭൂതപതിര്ഭവാന്। സര്വഭൂതാന്തരാത്മാ ച തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

നീ എല്ലാം തന്നെയാണ്, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവൻ, ദേവാ, നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും അധിപൻ, അവരിൽ ഉള്ള അന്തരാത്മാവും നീ തന്നെയാണ്, അതുകൊണ്ടു നിന്നെ പ്രത്യേകമായി വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

ത്വമേവ ചേജ്യസേ യസ്മാദ്യജ്ഞൈര്വിവിധദക്ഷിണൈഃ। ത്വമേവ കര്ത്താ സര്വസ്യ തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

നിനക്കു തന്നെ വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്യപ്പെടുന്നു, നീ തന്നെയാണ് എല്ലാറ്റിന്റെയും കര്‍ത്താവ്, അതുകൊണ്ടു നിന്നെ പ്രത്യേകം വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

അഥ വാ മായയാ ദേവ മോഹിതഃ സൂക്ഷ്മയാ ത്വയാ। ഏതസ്മാത് കാരണാദ്വാപി തേന ത്വം ന നിമന്ത്രിതഃ ।। ൩൦.

അല്ലെങ്കിൽ, ദേവാ, നിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ മായയാൽ ഞാൻ ഭ്രമിച്ചിരിക്കാം, അതിനാലോ മറ്റോ, നിന്നെ പ്രത്യേകം വിളിക്കേണ്ടതില്ല.

പ്രസീദ മമ ദേവേശ ത്വമേവ ശരണം മമ। ത്വം ഗതിസ്ത്വം പ്രതിഷ്ഠാ ച ന ചാന്യാസ്തി ന മേ ഗതിഃ ।। ൩൦.

ദേവേശാ, എന്നോടു ദയവായി, നീ തന്നെയാണ് എന്റെ ആശ്രയം, നീയാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യവും അടിസ്ഥാനവും, വേറൊരുവനും ഇല്ല, എനിക്ക് വേറെ വഴിയും ഇല്ല.