വായുപുരാണമ്

ലോഹിതാങ്ഗോ ഗദീ ദംഷ്ട്രീ മഹാവക്ത്രോ മഹോദരഃ। സുചിരോമാ ഹരിച്ഛ്മശ്രുരൂര്ദ്ധ്വകേശസ്ത്രിലോചനഃ ।। ൩൦.

ചുവപ്പുനിറമുള്ളവൻ, ഗദയുള്ളവൻ, പല്ലുള്ളവൻ, വിശാലവായുള്ളവൻ, വലിയ വയറുള്ളവൻ, മനോഹരമായ മുടിയുള്ളവൻ, പച്ചമൂച്ചയുള്ളവൻ, മുടി നേരേ നിൽക്കുന്നവൻ, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൻ—നീയാണു.

ഗീതവാദിത്രനൃത്യാങ്ഗോ ഗീതവാദനകപ്രിയഃ। മത്സ്യോ ജലീ ജലോ ജല്യ ജവഃ കാലഃ കലീ കലഃ ।। ൩൦.

ഗാനം, വാദ്യം, നൃത്തം—ഇവയുടെ അവയവങ്ങൾ നീയാണു. ഗാനം, വാദ്യം ഇഷ്ടമുള്ളവനും, മീൻ, ജലജീവി, വെള്ളം, ജലസ്വഭാവം, വേഗം, കാലം, കലിയും കലനും നീയാണു.

വികാലശ്ച സുകാലശ്ച ദുഷ്കാലഃ കലനാശനഃ। മൃത്യുശ്ചൈവ ക്ഷയോഽന്തശ്ച ക്ഷമാപായകരോ ഹരഃ ।। ൩൦.

ദുഷ്‌കാലം, നല്ലകാലം, കഠിനകാലം, കാലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മരണം, ക്ഷയം, അന്ത്യം, ഭൂമിയിലെ ദുരിതം നീക്കം ചെയ്യുന്നവൻ—ഇതെല്ലാം നീയാണു.

സംവര്ത്തകോഽന്തകശ്ചൈവ സംവര്ത്തകബലാഹകൌ। ഘടോ ഘടീകോ ഘണ്ടീകോ ചൂഡാലോലബലോ ബലമ് ।। ൩൦.

സംവർത്തകൻ, അന്ത്യം, സംവർത്തകമേഘങ്ങൾ, കലശം, ചെറിയ പാത്രം, മണി, ചൂട, കളിയുള്ളവൻ, ശക്തി—ഇവയെല്ലാം നീയാണു.

ബ്രഹ്മകാലോഽഗ്നിവക്ത്രശ്ച ദണ്ഡീ മുണ്ഡീ ച ദണ്ഡധൃക്। ചതുര്യുഗശ്ചതുര്വേദശ്ചതുര്ഹോത്രശ്ചതുഷ്പഥഃ ।। ൩൦.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലം, അഗ്നിമുഖൻ, ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻ, മുണ്ടൻ, ദണ്ഡധാരി, നാലു യുഗങ്ങൾ, നാലു വേദങ്ങൾ, നാലു ഹോതാക്കൾ, നാലു വഴികൾ—ഇവയെല്ലാം നീയാണു.

ചതുരാ ശ്രമവേത്താ ച ചാതുര്വര്ണ്യകരശ്ച ഹ। ക്ഷരാക്ഷരപ്രിയോ ധൂര്ത്തോഽഗണ്യോഽഗണ്യഗണാധിപഃ ।। ൩൦.

നാലു വിധത്തിലുള്ള പരിശ്രമത്തിൽ നിപുണയാളാണ് അവൾ. നാലു വർണ്ണങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും അവളാണ്. നശ്വരവും അനശ്വരവുമായ കാര്യങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവളും, ചതുരളും, എണ്ണാനാവാത്തവളും, എണ്ണാനാവാത്തവരുടെ നായികയുമാണ്.

രുദ്രാക്ഷമാല്യാമ്ബരധരോ ഗിരികോ ഗിരികപ്രിയഃ। ശില്പീശഃ ശില്പിനാം ശ്രേഷ്ഠഃ സര്വശില്പപ്രവര്ത്തകഃ ।। ൩൦.

റുദ്രാക്ഷമാലയും വസ്ത്രവും ധരിച്ചവളാണ്. പർവ്വതത്തിൽ ജനിച്ചവളും പർവ്വതത്തോട് പ്രിയമുള്ളവളും. കലാകാരന്മാരുടെ അധിപതിയും, കലാകാരന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയുമാണ്. എല്ലാ കലകളുടെയും ആരംഭം അവളിൽ നിന്നാണ്.

ഭഗനേത്രാന്തകശ്ചന്ദ്രഃ പൂഷ്ണോ ദന്തവിനാശനഃ। ഗൂഢാവര്ത്തശ്ച ഗൂഢശ്ച ഗൂഢപ്രതിനിഷേവിതാ ।। ൩൦.

ഭഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവളും, ചന്ദ്രനുമാണ്. പൂഷന്റെ പല്ലുകൾ തകർത്തവളും. മറഞ്ഞ് സഞ്ചരിക്കുന്നവളും, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവളും, മറഞ്ഞവരാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നവളുമാണ്.

തരണസ്താ രകശ്ചൈവ സര്വഭൂതസുതാരണഃ। ധാതാ വിധാതാ സത്വാനാം നിധാതാ ധാരണോ ധരഃ ।। ൩൦.

സൂര്യനും രക്ഷകനും, എല്ലാ ജീവികളെയും രക്ഷിക്കുന്നവളുമാണ്. നിലനിര്‍ത്തുന്നവളും, സൃഷ്ടാവും, സ്ഥാപകയും, താങ്ങുന്നവളും, ഭാരവാഹിനിയുമാണ്.

തപോ ബ്രഹ്മ ച സത്യഞ്ച ബ്രഹ്മചര്യമഥാര്ജവമ് । ഭൂതാത്മാ ഭൂതകൃദ്ഭൂതോ ഭൂതഭവ്യഭവോദ്ഭവഃ ।। ൩൦.

തപസ്സും ബ്രഹ്മവും സത്യവും ബ്രഹ്മചര്യവും നേരായ മനസ്സും അവളാണ്. എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവും, സൃഷ്ടാവും, ഭാവവും, ഭവിയും, ഭാവി കാലത്തിന്റെ ഉത്ഭവവുമാണ്.

ഭൂര്ഭുവഃസ്വരിതശ്ചൈവ തഥോത്പത്തിര്മഹേശ്വരഃ। ഈശാനോ വീക്ഷണഃ ശാന്തോ ദുര്ദാന്തോ ദന്തനാശനഃ ।। ൩൦.

ഭൂ, ഭുവ, സ്വർ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ലോകങ്ങൾക്കു അവളാണ്. അതിന്റെ ഉത്ഭവവും മഹാദേവിയും. ഇശാനിയും, കാഴ്ചവുമാണ്. സമാധാനമുള്ളവളും, അടക്കാനാവാത്തവളും, പല്ലുകൾ നശിപ്പിക്കുന്നവളുമാണ്.

ബ്രഹ്മാവര്ത്ത സുരാവര്ത്ത കാമാവര്ത്ത നമോഽസ്തു തേ। കാമബിമ്ബനിഹര്ത്താ ച കര്ണികാരരജഃപ്രിയഃ ।। ൩൦.

ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ചക്രവും, ദേവതകളുടെ ചക്രവും, കാമത്തിന്റെ ചക്രവും അവളാണ്. നമസ്കാരം. ആഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം നശിപ്പിക്കുന്നവളും, കർണികാരപൂവിന്റെ പൊടിയിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവളുമാണ്.

മുഖചന്ദ്രോ ഭീമമുഖഃ സുമുഖോ ദുര്മുഖോ മുഖഃ। ചതുര്മുഖോ ബഹുമുഖോ രണേ ഹ്യഭിമുഖഃ സദാ ।। ൩൦.

ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖവും, ഭയാനകമായ മുഖവും, മനോഹരമായ മുഖവും, കുരിശായ മുഖവും, വിവിധ മുഖങ്ങൾ അവളിൽ കാണാം. നാലുമുഖവും, അനേകം മുഖങ്ങളും, യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ശത്രുവിനെ നേരിടുന്നവളുമാണ്.

ഹിരണ്യഗര്ഭഃ ശകുനിര്മഹോദധിഃ പരോ വിരാട് । അധര്മഹാ മഹാദണ്ഡോ ദണ്ഡധാരോ രണപ്രിയഃ ।। ൩൦.

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ഗർഭവും, പക്ഷിയും, മഹാസമുദ്രവും, പരമാവതാരവും, വിശ്വരൂപവുമാണ്. അധർമം നശിപ്പിക്കുന്നവളും, മഹാശിക്ഷയും, ശിക്ഷ വഹിക്കുന്നവളും, യുദ്ധം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളുമാണ്.

ഗോതമോഗോപ്രതാരശ്ച ഗോവൃഷേശ്ചരവാഹനഃ। ധര്മകൃദ്ധര്മസ്രഷ്ടാ ച ധര്മോ ധര്മവിദുത്തമഃ ।। ൩൦.

ഗൗതമൻ, പശുക്കളുടെ രക്ഷകൻ, കാളയുടെ അധിപൻ, പശുക്കളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവളാണ്. ധർമ്മം സൃഷ്ടിക്കുന്നവളും, ധർമ്മത്തിന് തുടക്കം നൽകുന്നവളും, ധർമ്മം തന്നെയും, ധർമ്മത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ളവളുമാണ്.

ത്രൈലോക്യഗോപ്താ ഗോവിന്ദോ മാനദോ മാന ഏവ ച। തിഷ്ഠന് സ്ഥിരശ്ച സ്ഥാണുശ്ച നിഷ്കമ്പഃ കമ്പ ഏവ ച ।। ൩൦.

മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും രക്ഷകനും, ഗോവിന്ദനും, മാനം നൽകുന്നവളും, മാനം തന്നെയും. നിലകൊള്ളുന്നവളും, അചഞ്ചലയും, അചലനും, എങ്കിലും പ്രഭ്രമിക്കുന്നവളുമാണ്.

ദുര്വാരണോ ദുര്വിഷദോ ദുഃസഹോ ദുരതിക്രമഃ। ദുര്ദ്ധരോ ദുഷ്പ്രകമ്പശ്ച ദുര്വിദോ ദുര്ജ്ജയോ ജയഃ ।। ൩൦.

അടക്കാനാവാത്തവളും, വിഷം നൽകാൻ കഴിയാത്തവളും, സഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്തവളും. ഭാരം സഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, ചലിപ്പിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, അറിയാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവളും, ജയമുള്ളവളുമാണ്.

ശശഃ ശശാങ്കഃ ശമനഃ ശീതോഷ്ണം ദുര്ജരാഽഥ തൃട്। ആധയോ വ്യാധയശ്ചൈവ വ്യാധിഹാ വ്യാധിഗശ്ച ഹ ।। ൩൦.

മൂഷികം, ചന്ദ്രൻ, ശമനം വരുത്തുന്നവളും, തണുപ്പും ചൂടും, ദുർജ്ജരമായത്, ദാഹം, വ്യാധികളും രോഗങ്ങളും, രോഗം നശിപ്പിക്കുന്നവളും, രോഗത്തിൽ തന്നെ വസിക്കുന്നവളുമാണ്.

സഹ്യോ യജ്ഞോ മൃഗാ വ്യാധാ വ്യാധീനാമാകരോഽകരഃ । ശിഖണ്ഡീ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ പുണ്ഡരീകാവലോകനഃ ।। ൩൦.

സഹിഷ്ണുവും, യജ്ഞവും, മൃഗവും, വേട്ടക്കാരിയും, രോഗങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും, ഉത്ഭവമില്ലാത്തതും. കിരീടം ധരിച്ചവളും, കമലനയനിയും, കമലത്തെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവളുമാണ്.

ദണ്ഡധരഃ സദണ്ഡശ്ച ദണ്ഡമുണ്ഡവിഭൂഷിതഃ। വിഷപോഽമൃതപശ്ചൈവ സുരാപഃ ക്ഷീരസോമപഃ ।। ൩൦.

ദണ്ഡം വഹിക്കുന്നവളും, എപ്പോഴും ദണ്ഡവുമുള്ളവളും, മുണ്ടമായ തല അലങ്കാരമാക്കിയവളുമാണ്. വിഷം കുടിക്കുന്നവളും, അമൃതം കുടിക്കുന്നവളും, മദ്യം കുടിക്കുന്നവളും, പാൽയും സോമവും കുടിക്കുന്നവളുമാണ്.

മധുപശ്ചാജ്യപശ്ചൈവ സര്വപശ്ച മഹാബലഃ। വൃഷാശ്വവാഹ്യോ വൃഷഭസ്തഥാ വൃഷഭലോചനഃ ।। ൩൦.

തേൻ കുടിക്കുന്നവളും, നെയ് കുടിക്കുന്നവളും, എല്ലാം കുടിക്കുന്നവളുമാണ്. മഹാബലശാലിനിയും, കാളയെയും കുതിരയെയും കയറിയവളും, കാളയും, കാളയുടെ കണ്ണുള്ളവളുമാണ്.

വൃഷഭശ്ചൈവ വിഖ്യാതോ ലോകാനാം ലോകസത്കൃതഃ। ചന്ദ്രാദിത്യൌ ചക്ഷുഷീ തേ ഹൃദയഞ്ച പിതാമഹഃ। അഗ്നിരാപസ്തഥാ ദേവോ ധര്മകര്മപ്രസാധിതഃ ।। ൩൦.

പ്രസിദ്ധമായ കാളയും, ലോകങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവളുമാണ്. ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അവളുടെ കണ്ണുകളാണ്. ഹൃദയം പിതാമഹനാണ്. അഗ്നിയും ജലവും, ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ദേവതയും അവളാണ്.

ന ബ്രഹ്മാ ന ച ഗോവിന്ദഃ പുരാണഋഷയോ ന ച। മാഹാത്മ്യം വേദിതും ശക്താ യാഥാതഥ്യേന തേ ശിവ ।। ൩൦.

ബ്രഹ്മാവും, ഗോവിന്ദനും, പുരാതന ഋഷികളും, ശിവേ, നിന്റെ മഹത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.

യാ മൂര്ത്തയഃ സുസൂക്ഷ്മാസ്തേ ന മഹ്യം യാന്തി ദര്ശനമ്। താഭിര്ണാം സതതം രക്ഷ പിതാ പുത്രമിവൌരസമ് ।। ൩൦.

എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ രൂപങ്ങൾകൊണ്ടു, അച്ഛൻ തന്റെ സ്വന്തം മകനെ പോലെ എന്നെ എപ്പോഴും കാത്തുകൊള്ളണമേ.

രക്ഷ മാം രക്ഷണീയോഽഹം തവാനഘ നമോഽസ്തു തേ ൩൦.

എനിക്ക് രക്ഷ വേണം, നീ എന്നെ രക്ഷിക്കണം, പാപരഹിതനായവാ, നിനക്കു എന്റെ പ്രണാമം.

യഃ സഹസ്രാണ്യനേകാനി പുംസാമാഹൃത്യ ദുര്ദ്ദശഃ। തിഷ്ഠത്യേകഃ സമുദ്രാന്തേ സ മേ ഗോപ്താസ്തു നിത്യശഃ ।। ൩൦.

ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ പിടിച്ചെടുത്ത് സമുദ്രതീരത്ത് ഒറ്റയ്ക്കു നില്ക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

യം വിനിദ്രാ ജിതശ്വാസാഃ സത്ത്വസ്ഥാഃ സമദര്ശിനഃ। ജ്യോതിഃ പശ്യന്തി യുഞ്ജാനാസ്തസ്മൈ യോഗാത്മനേ നമഃ ।। ൩൦.

ഉറക്കം ഇല്ലാത്തവരും, ശ്വാസം ജയിച്ചവരും, സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവരും, എല്ലാം തുല്യമായി കാണുന്നവരും യോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ കാണുന്ന ആ പ്രകാശം, ആ യോഗാത്മാവിനോട് എന്റെ നമസ്കാരം.

സമ്ഭക്ഷ്യ സര്വ ഭൂതാനി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ। യഃ ശേതേ ജലമധ്യസ്ഥസ്തം പ്രപദ്യേഽപ്സുശായിനമ് ।। ൩൦.

യുഗാന്തത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളും ഉൾക്കൊണ്ടു വെള്ളത്തിനടിയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടുന്നു.

പ്രവിശ്യ വദനേ രാഹോര്യഃ സോമം ഗ്രസതേ നിശി । ഗ്രസത്യര്കഞ്ച സ്വര്ഭാനുര്ഭുത്വാ സോമാഗ്നിരേവ ച ।। ൩൦.

രാഹുവിന്റെ വായിലൂടെ കടന്ന് രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രനെ വിഴുങ്ങുന്നവനും, സ്വർഭാനു ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും ആയി സൂര്യനെയും വിഴുങ്ങുന്നവനും.