വായുപുരാണമ്

കപാലമേകം ദ്യൌര്ജജ്ഞേ കപാലമപരം ക്ഷിതിഃ। ഉല്വന്തസ്യ മഹോത്സേധം യോഽസൌ കനകപര്വതഃ ।। ൨൪.

ഒരു അണ്ടിന്റെ പുറം ആകാശമായി, മറ്റേ പുറം ഭൂമിയായി; അതിനിടയിൽ വലിയ സ്വർണ്ണപർവ്വതം ഉയർന്നു.

തതസ്തസ്മാത് പ്രബുദ്ധാത്മാ ദേവോ ദേവവരഃ പ്രഭുഃ । ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാനഹം ജജ്ഞേ ചതുര്ഭുജഃ ।। ൨൪.

അതിനുശേഷം, അവിടെ നിന്നു ജാഗരൂകമായ ആത്മാവായ ദേവൻ, നാലു കൈകളോടുകൂടിയ ഹിരണ്യഗർഭൻ എന്ന ഭഗവാൻ ജനിച്ചു.

തതോ വര്ഷസഹസ്രാന്തേ വായുനാ തദ്ദ്വിധാകൃതമ്। അതാരാര്കേന്ദുനക്ഷത്രം ശൂന്യം ലോകമവേക്ഷ്യ ച। കോഽയമത്രേ ത്യഭിധ്യാതേ കുമാരാസ്തേഽഭവംസ്തദാ ।। ൨൪.

മറ്റൊരു ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വായു വീണ്ടും അതിനെ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു; നക്ഷത്രങ്ങളോ സൂര്യനോ ചന്ദ്രനോ ഇല്ലാത്ത ശൂന്യമായ ലോകം കണ്ടപ്പോൾ, 'ഇവിടെ ആരാണ്?' എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു; അപ്പോൾ തന്നെ നിങ്ങൾ കുമാരന്മാരായി ജനിച്ചു.

പ്രിയദര്ശനാസ്സുതനവോ യേഽതീതാഃ പൂര്വജാസ്തവ। ഭൂയോ വര്ഷസഹസ്രാന്തേ തത ഏവാത്മജാസ്തവ। ഭുവനാനലസങ്കാശാഃ പഝപത്രായതേക്ഷണാഃ ।। ൨൪.

നിന്റെ മുമ്പ് ജനിച്ച മനോഹരരൂപമുള്ള പുത്രന്മാർ, മറ്റൊരു ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും ജനിച്ചു; അവർ ലോകാഗ്നിപോലെ പ്രകാശിച്ച കണ്ണുകൾ പടർന്നു കനകത്തുല്യമായവർ ആയിരുന്നു.

ശ്രീമാന് സനത്കുമാരസ്തു ഋഭുശ്ചൈവോര്ദ്ധ്വരേതസൌ । സനാതനശ്ച സനകസ്തഥൈവ ച സനന്ദനഃ। ഉത്പന്നാഃ സമകാലം തേ ബുദ്ധയാഽതീന്ദ്രിയദര്ശനാഃ ।। ൨൪.

ശ്രീമാനായ സനത്കുമാരനും ഋഭുവും ഉർദ്ധ്വരേതസായും, സനാതനനും സനകനും സനന്ദനനും ഒരേ സമയത്ത് ജനിച്ചു; അവർക്ക് അതീവ ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള ദർശനവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഉത്പന്നാഃ പ്രതിഘാത്മാനോ ജഗദുശ്ച തദൈവ ഹി। നാരപ്സ്യന്തേ ച കര്മാണി താപത്രയവിവര്ജിതാഃ ।। ൨൪.

അവർ പ്രകാശരൂപികളായി ജനിച്ചു; ലോകവും അപ്പോൾ തന്നെ ഉദിച്ചു; അവർ പ്രവർത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നില്ല, താപത്രയങ്ങളില്ലാത്തവരാണ്.

അസ്യ സൌമ്യം ബഹുക്ലേശം ജരാശോകസമന്വിതമ്। ജീവിതം മരണം ചൈവ സംഭവഞ്ച പുനഃ പുനഃ ।। ൨൪.

ഈ ജീവിതം അനേകം കഷ്ടങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതാണ്; വയസ്സും ദുഃഖവും കൂടെ, ജീവനും മരണവും പുനർജനനവും വീണ്ടും വീണ്ടും നടക്കുന്നു.

സ്വപ്രഭൂതം പുനഃ സ്വര്ഗേ ദുഃഖാനി നരകാംസ്തഥാ। വിദിത്വാ ചാഗമം സര്വമവശ്യം ഭവിതവ്യതാമ് ।। ൨൪.

സ്വർഗത്തിലെ അനേകം ദുഃഖങ്ങളും നരകത്തിലെ കഷ്ടങ്ങളും അറിയുമ്പോൾ, എല്ലാ വരവുകളും അനിവാര്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, വിധിക്ക് കീഴടങ്ങണം.

ഋഭും സനത്കുമാരഞ്ച ദൃഷ്ട്വാ തവ വശേ സ്ഥിതൌ। ത്രയസ്തു ത്രീന് ഗുണാന് ഹിത്വാ ആത്മജാഃ സനകാദയഃ। വൈവര്ത്തേന തു ജ്ഞാനേന നിവൃത്താസ്തേ മഹൌജസഃ ।। ൨൪.

താങ്കളുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഋഭുവിനെയും സനത്കുമാരനെയും കണ്ടപ്പോൾ, സനകനും മറ്റു മൂന്നു പുത്രന്മാരും ഗുണങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, വൈവർത്ത്യജ്ഞാനത്താൽ വിരക്തരായി മഹാശക്തരായി.

തതസ്തേഷ്വപവൃത്തേഷു സനകാദിഷു വൈ ത്രിഷു। ഭവിഷ്യസി വിമൂഢസ്തു മായയാ ശങ്കരസ്യ തു ।। ൨൪.

അവരുടെ മൂന്നു പേരും, സനകനും മറ്റുള്ളവരും, വിരമിച്ചപ്പോൾ, നീ ശങ്കരന്റെ മായയാൽ മോഹിതനാകും.

ഏവം കല്പേ തു വൈകല്പേ സംജ്ഞാ നസ്യതി തേഽനഘ। കല്പശേഷാണി ഭൂതാനി സൂക്ഷ്മാണി പാര്ഥിവാനി ച ।। ൨൪.

ഇങ്ങനെ ഒരു കല്പം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ലയത്തിൽ, നിന്റെ തിരിച്ചറിയൽ ഇല്ലാതാകും; ശേഷിക്കുന്ന സൂക്ഷ്മജീവികളും ഭൂമിയിലെ ജീവികളും നിലനിൽക്കും.

സാ ചൈഷാ ഹ്യൈശ്വരീ മായാ ജഗതഃ സമുദാഹൃതാ। സ ഏഷ പര്വതോ മേരു ര്ദേവലോക ഉദാഹൃതഃ ।। ൨൪.

ഇതാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവമായി പ്രഖ്യാപിച്ച ദൈവീയമായ മായ; ഈ പർവ്വതം തന്നെയാണ് ദേവലോകമായി അറിയപ്പെടുന്ന മേരു.

തവൈവേദം ഹി മാഹാത്മ്യം ദൃഷ്ട്വാ ചാത്മാനമാത്മനാ । ജ്ഞാത്വാ ചേശ്വരസദ്ഭാവം ജ്ഞാത്വാ മാമമ്ബുജേക്ഷണമ് ।। ൨൪.

ഇതാണ് നിന്റെ മഹത്വം; ആത്മാവിനെ ആത്മാവിലൂടെ കണ്ടു, ഈശ്വരന്റെ സാന്നിധ്യം അറിഞ്ഞു, കമലനയനനായ എന്നെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

മഹാദേവം മഹായോഗം ഭൂതാനാം വരദം പ്രഭുമ്। പ്രണവാത്മാനമാസാദ്യ നമസ്കൃത്യാ ജഗദ്ഗുരുമ്। ത്വാഞ്ച മാഞ്ചൈവ സംക്രുദ്ധോ നിഃശ്വാസാന്നിര്ദ്ദഹേദയമ് ।। ൨൪.

മഹാദേവനെയും മഹായോഗിയെയും, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന പ്രഭുവിനെയും, പ്രണവത്തിന്റെ സ്വരൂപനായ ലോകഗുരുവിനെയും വന്ദിച്ച് സമീപിച്ചാൽ, അവൻ കോപത്തോടെ ശ്വാസം കൊണ്ട് നിന്നെയും എന്നെയും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.

ഏവം ജ്ഞാത്വാ മഹായോഗം അഭ്യുത്തിഷ്ഠന് മഹാബലഃ। അഹം ത്വാമഗ്രതഃ കൃത്വാ സ്തോഷ്യേഽഹമനലപ്രഭമ് ।। ൨൪.

ഇങ്ങനെ മഹായോഗിയെ മനസ്സിലാക്കി, മഹാബലൻ എഴുന്നേറ്റു; നിന്നെ എന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച്, അഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശമുള്ളവനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കും.

ബ്രഹ്മാണമഗ്രതഃ കൃത്വാ തതഃ സ ഗരുഡധ്വജഃ। അതീതൈശ്ച ഭവിഷ്യൈശ്ച വര്ത്തമാനൈസ്തഥൈവ ച। നാമഭിശ്ഛാന്ദസൈശ്ചൈവ ഇദം സ്തോത്രമുദീരയത് ।। ൨൪.

ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, അതിനുശേഷം ഗരുഡധ്വജനായവൻ, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ കാലങ്ങളിലെ നാമങ്ങൾ കൊണ്ടും വേദമന്ത്രങ്ങളാലും ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്തു.

നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ സുവ്രതേഽനന്തതേജസേ। നമഃ ക്ഷേത്രാധിപതയേ ബീജിനേ ശൂലിനേ നമഃ ।। ൨൪.

നoble വ്രതമുള്ളവനായ അനന്തപ്രഭയുള്ള ഭഗവാനെ വന്ദനം. നിലം ഭരിക്കുന്നവനെയും, വിത്തിന്റെ ഉടമയെയും, കുന്തം കൈവശമുള്ളവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

അമേഢ്രായോര്ദ്ധ്വമേഢ്രായ നമോ വൈകുണ്ഠരേതസേ । നമോ ജ്യേഷ്ഠായ ശ്രേഷ്ഠായ അപൂര്വപ്രഥമായ ച ।। ൨൪.

ലിംഗമില്ലാത്തവനെയും ഉയർന്ന ലിംഗമുള്ളവനെയും, വൈകുണ്ഠത്തിന്റെ വിത്തായവനെയും വന്ദനം. മൂത്തവനെയും ശ്രേഷ്ഠനെയും, ആദ്യമായതും അപൂർവമായതുമായവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമോ ഹവ്യായ പൂജ്യായ സദ്യോ ജാതായ വൈ നമഃ । ഗഹ്വരായ ധനേശായ ഹൈമചീരാമ്ബരായ ച ।। ൨൪.

ഹവ്യസ്വരൂപനായവനെയും, ആരാധ്യനെയും, ഉടൻ ജനിച്ചവനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. ഗുഹയിൽ വസിക്കുന്നവനെയും, ധനത്തിന്റെ ഉടമയെയും, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവനെയും വന്ദനം.

നമസ്തേ ഹ്യസ്മദാദീനാം ഭൂതാനാം പ്രഭവായ ച। വേദകര്മ്മാവദാനാനാം ദ്രവ്യാണാം പ്രഭവേ നമഃ ।। ൨൪.

ഞങ്ങളുടെയും എല്ലാ ഭൂതങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവമായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. വേദകർമങ്ങളുടെയും, ഹോമദ്രവ്യങ്ങളുടെയും, സമർപ്പിത വസ്തുക്കളുടെയും പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമോ യോഗ്സ്യ പ്രഭവേ സാംഖ്യസ്യ പ്രഭവേ നമഃ । നമോ ധ്രുവനിശീഥാനാമൃഷീണാം പതയേ നമഃ ।। ൨൪.

യോഗത്തിന്റെ പ്രഭുവിനെയും, സാംഖ്യയുടെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. സ്ഥിരതയുള്ളവരുടെയും, രാത്രിയുടെയും, ഋഷിമാരുടെയും പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

വിദ്യുദശനിമേഘാനാം ഗര്ജ്ജിതപ്രഭവേ നമഃ। ഉദധീനാഞ്ച പ്രഭവേ ദ്വീപാനാം പ്രഭവേ നമഃ ।। ൨൪.

മിന്നലിന്റെയും, മേഘങ്ങളുടെയും, ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെയും പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. സമുദ്രങ്ങളുടെയും ദ്വീപുകളുടെയും പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

അദ്രീണാം പ്രഭവേ ചൈവ വര്ഷാണാം പ്രഭവേ നമഃ। നമോ നദാനാം പ്രഭവേ നദീനാം പ്രഭവേ നമഃ ।। ൨൪.

പർവ്വതങ്ങളുടെയും മഴയുടെയും പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. നദികളുടെയും പുഴകളുടെയും പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമശ്ചൌഷധിപ്രഭവേ വൃക്ഷാണാം പ്രഭവേ നമഃ। ധര്മ്മാധ്യക്ഷായ ധര്മ്മായ സ്ഥിതീനാം പ്രഭവേ നമഃ ।। ൨൪.

ഔഷധികളുടെ പ്രഭുവിനെയും, മരങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. ധർമ്മത്തിന്റെ രക്ഷകനെയും, ധർമ്മസ്വരൂപനെയും, നിലനില്പിന്റെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമോ രസാനാം പ്രഭവേ രത്നാനാം പ്രഭവേ നമഃ । നമഃ ക്ഷണാനാം പ്രഭവേ കലാനാം പ്രഭവേ നമഃ ।। ൨൪.

രസങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനെയും, രത്നങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. ക്ഷണങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനെയും, കലകളുടെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നിമേഷപ്രഭവേ ചൈവ കാഷ്ഠാനാം പ്രഭവേ നമഃ । അഹോരാത്രാര്ദ്ധമാസാനാം മാസാനാം പ്രഭവേ നമഃ ।। ൨൪.

നിമിഷങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനെയും, സമയഘട്ടങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. പകലിന്റെയും രാത്രിയുടെയും, പകുതിമാസങ്ങളുടെയും മാസങ്ങളുടെയും പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമ ഋതുനാം പ്രഭവേ സംഖ്യായാഃ പ്രഭവേ നമഃ। പ്രഭവേ ച പരാര്ദ്ധസ്യ പരസ്യ പ്രഭവേ നമഃ ।। ൨൪.

ഋതുക്കളുടെ പ്രഭുവിനെയും, സംഖ്യകളുടെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. പരമാവധി ദൈർഘ്യമുള്ള കാലഘട്ടത്തിന്റെയും, അതിലുമുള്ള ഉന്നതമായതിന്റെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമഃ പുരാണപ്രഭവേ യുഗസ്യ പ്രഭവേ നമഃ। ചതുര്വിധസ്യ സര്ഗസ്യ പ്രഭവേഽനന്തചക്ഷുഷേ ।। ൨൪.

പുരാതനത്തിന്റെ പ്രഭുവിനെയും, യുഗങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. നാലുവിധ സൃഷ്ടിയുടെ പ്രഭുവിനെയും, അനന്തദൃഷ്ടിയുള്ളവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

കല്പോദയേ നിബദ്ധാനാം വാര്ത്താനാം പ്രഭവേ നമഃ। നമോ വിശ്വസ്യ പ്രഭവേ ബ്രഹ്മദിപ്രഭവേ നമഃ ।। ൨൪.

കല്പാരംഭത്തിൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളുടെ പ്രഭുവിനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. വിശ്വത്തിന്റെ പ്രഭുവിനെയും, ബ്രഹ്മാവിൽ തുടങ്ങി എല്ലാം ഭരിക്കുന്നവനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.