വായുപുരാണമ്

ദ്വാവിംശേ പരിവര്ത്തേ തു വ്യാസഃ ശുക്ലായനോ യദാ। തദാഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി വാരാണസ്യാം മഹാമുനിഃ ।। ൨൩.

ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ ചക്രത്തിൽ, വ്യാസൻ ശുക്ലായനൻ എന്നായി ജനിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞാൻ വാരാണസിയിൽ മഹാമുനിയായി ഉണ്ടാകും.

നാമ്നാ വൈ ലാങ്ഗലീ ഭീമോ യത്ര ദേവാഃ സവാസവാഃ। ദ്രക്ഷ്യന്തി മാം കലൌ തസ്മിന്നവതീര്ണം ഹലായുധമ് ।। ൨൩.

അവിടെ ഞാൻ ലാംഗലി ഭീമൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും; അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും ചേർന്ന്, കലിയുഗത്തിൽ ഹലായുധനായി അവിടെ അവതരിച്ചിരിക്കുന്ന എന്നെ കാണും.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി സുധാര്മികാഃ। തുല്യാര്ചിര്മധുപിങ്ഗാക്ഷഃ ശ്വേതകേതുസ്തഥൈവ ച ।। ൨൩.

അവിടെയും എന്റെ പുത്രന്മാർ സദാചാരമുള്ളവരായി ജനിക്കും; തുല്യാർചിസ്, മധുപിംഗാക്ഷൻ, ശ്വേതകേതു എന്നിങ്ങനെയാണ് അവരുടെ പേരുകൾ.

തേഽപി മാഹേശ്വരം യോഗം പ്രാപ്യ ധ്യാനപരായണാഃ। വിരജാ ബ്രഹ്മഭൂയിഷ്ഠാ രുദ്രലോകായ സംസ്ഥിതാഃ ।। ൨൩.

അവരും മഹേശ്വരന്റെ പരമയോഗം നേടിയ ശേഷം ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായി, പാവനരായി, ബ്രഹ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടവരായി, രുദ്രലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

പരിവര്ത്തേ ത്രയോവിംശേ തൃണബിന്ദുര്യദാ മുനിഃ। വ്യാസോ ഭവിഷ്യതി ബ്രഹ്മ തദാഽഹം ഭവിതാ പുനഃ। ശ്വേതോ നാമ മഹാകായോ മുനിപുത്രഃ സുധാര്മികഃ ।। ൨൩.

മുപ്പത്തിമൂന്നാമത്തെ ചക്രത്തിൽ, തൃണബിന്ദു എന്ന മഹർഷി വ്യാസനായി ജനിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും ശ്വേതൻ എന്ന പേരിൽ, വലിയ ശരീരമുള്ള, മഹർഷിയുടെ പുത്രനായും സദാചാരമുള്ളവനായി ഉണ്ടാകും.

തത്ര കാലഞ്ജരിഷ്യാമി തദാ ഗിരിവരോത്തമേ। തേന കാലഞ്ജരോ നാമ ഭവിഷ്യതി സ പര്വതഃ ।। ൨൩.

അവിടെ, ആ മഹത്തായ പർവ്വതത്തിൽ ഞാൻ കാലഞ്ജരമാകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ആ പർവ്വതം 'കാലഞ്ജര' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി മഹൌജസഃ। ഉഷിജോ ബൃഹദുക്ഥശ്ച ദേവലഃ കവിരേവ ച। പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം രുദ്രലോകം ഗതാ ഹി തേ ।। ൨൩.

അവിടെ തന്നെ, എന്റെ മക്കൾ, മഹത്തായ ശക്തിയുള്ളവർ, ഉഷിജൻ, ബൃഹദുക്തൻ, ദേവളൻ, കവിയെന്നിങ്ങനെ ജനിക്കും; അവർ മഹേശ്വരന്റെ യോഗം പ്രാപിച്ച് രുദ്രലോകത്തേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.

പരിവര്ത്തേ ചതുര്വിംശേ ഋക്ഷോ വ്യാസോ ഭവിഷ്യതി। തത്രാഽഹം ഭവിതാ ബ്രഹ്മന് കലൌ തസ്മിന് യുഗാന്തികേ। ശൂലീ നാമ മഹായോഗീ നൈമിഷേ യോഗി വന്ദിതേ ।। ൨൩.

നാല്പത്തിയൊന്നാം പരിവർത്തനത്തിൽ ഋക്ഷൻ വ്യാസനാകും; അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മനേ, ആ കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം ഞാൻ 'ശൂലി' എന്ന മഹായോഗിയായി, നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ യോഗികൾക്ക് ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനായി ജനിക്കും.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി തപസ്വിനഃ। ശലിഹോത്രോഽഗ്നിവേശ്യശ്ച യുവനാശ്ചഃ ശരദ്വസുഃ । തേഽപി യോഗബലോപേതാ രുദ്രം യാസ്യന്തി സുവ്രതാഃ ।। ൨൩.

അവിടെ തന്നെ, എന്റെ മക്കൾ തപസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരായ ശലിഹോത്രൻ, അഗ്നിവേശ്യൻ, യുവനാശ്ചൻ, ശരദ്വസു എന്നിങ്ങനെ ജനിക്കും; അവർ യോഗബലത്തോടെ, നല്ല വ്രതശീലികൾ ആയി രുദ്രനിലയത്തിലേക്ക് പോകും.

പഞ്ചവിംശേ പുനഃ പ്രാപ്തേ പരിവര്ത്തേ യഥാക്രമമ്। വസിഷ്ഠസ്തു യദാ വ്യാസഃ ശക്തിര്നാമ ഭവിഷ്യതി ।। ൨൩.

ഇരുപത്തിയഞ്ചാം പരിവർത്തനം ക്രമമായി വന്നപ്പോൾ വസിഷ്ഠൻ വ്യാസനായി, ശക്തി എന്ന പേരിൽ ജനിക്കും.

തദാഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി ദണ്ഡീ മുണ്ഡീശരഃ പ്രഭുഃ। കോടിവര്ഷം സമാസാദ്യ നഗരം ദേവപൂജിതമ് ।। ൨൩.

അപ്പോൾ ഞാൻ ദണ്ഡി മുന്ഡീഷരെന്ന പ്രഭുവായി, ദേവന്മാർ ആരാധിച്ച നഗരത്തിൽ, കോടിവർഷം കഴിയുന്നവനായി ജനിക്കും.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി ക്രമാഗതാഃ। യോഗാത്മാനോ മഹാത്മാനഃ സര്വേ തേ ഹ്യൂര്ദ്ധ്വരേതസഃ ।। ൨൩.

അവിടെ തന്നെ, എന്റെ മക്കൾ അനുക്രമമായി ജനിക്കും; അവർ എല്ലാവരും യോഗാത്മാക്കളും മഹാത്മാക്കളും, ഉറപ്പുള്ള ബ്രഹ്മചാരികളും ആയിരിക്കും.

ഛഗലഃ കുമ്ഭകര്ഷാശ്യഃ കുമ്ഭശ്ചൈവ പ്രബാഹുകഃ। പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം ഗമിഷ്യന്തി തഥൈവ തേ ।। ൨൩.

ചഗലൻ, കുംഭകർഷാശ്യൻ, കുംഭൻ, പ്രബാഹുകൻ എന്നിങ്ങനെ, മഹേശ്വരന്റെ യോഗം പ്രാപിച്ച്, അവർയും അങ്ങനെ തന്നെ പോകും.

ഷഡ്‌വിംശേ പരിവര്ത്തേ തു യദാ വ്യാസഃ പരാശരഃ। തദാഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി സഹിഷ്ണുര്നാമ നാമതഃ। പുണ്യം രുദ്രവനം പ്രാപ്യ കലൌ തസ്മിന് യുഗാന്തികേ ।। ൨൩.

ഇരുപത്തിയാറാം പരിവർത്തനത്തിൽ വ്യാസൻ പരാശരനാകുമ്പോൾ, ഞാൻ 'സഹിഷ്ണു' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനായി, ആ കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം പുണ്യമായ രുദ്രവനം പ്രാപിക്കും.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി സുധാര്മികാഃ। ഉലൂകോ വൈദ്യുതശ്ചൈവ സര്വകോ ഹ്യാശ്വലായനഃ। പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം ഗന്താരസ്തേ തഥൈവ ഹി ।। ൨൩.

അവിടെ തന്നെ, എന്റെ മക്കൾ സത്യധർമ്മികൾ ആയുള്ളൂ: ഉലൂകൻ, വൈദ്യുതൻ, സർവകൻ, ആശ്വലായനൻ; അവർ മഹേശ്വരന്റെ യോഗം പ്രാപിച്ച് അങ്ങനെ തന്നെ പോകും.

സപ്തവിംശതിമേ പ്രാപ്തേ പരിവര്ത്തേ ക്രമാഗതേ। ജാതൂകര്ണ്യോ യദാ വ്യാസോ ഭവിഷ്യതി തപോധനഃ ।। ൨൩.

ഇരുപത്തിയേഴാം പരിവർത്തനം ക്രമമായി വന്നപ്പോൾ, ജാതൂകർണൻ, തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായവൻ, വ്യാസനായി ജനിക്കും.

തദാഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി സോമശര്മ്മാ ദ്വിജോത്തമഃ। പ്രഭാസതീര്ഥമാസാദ്യ യോഗാത്മാ ലോകവിശ്രുതഃ ।। ൨൩.

അപ്പോൾ ഞാൻ സോമശർമൻ എന്ന ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായി, പ്രഭാസതീർഥം പ്രാപിച്ച, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ യോഗാത്മാവായി ജനിക്കും.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി തപോധനാഃ। അക്ഷപാദഃ കണാദശ്ച ഉലൂകോ വത്സ ഏവ ച ।। ൨൩.

അവിടെ തന്നെ, എന്റെ മക്കൾ തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ അക്ഷപാദൻ, കണാടൻ, ഉലൂകൻ, വത്സൻ എന്നിങ്ങനെ ജനിക്കും.

യോഗാത്മാനോ മഹാത്മാനോ വിമലാഃ ശുദ്ധബുദ്ധയഃ। പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം രുദ്രലോകം തതോ ഗതാഃ ।। ൨൩.

അവർ എല്ലാവരും യോഗാത്മാക്കളും മഹാത്മാക്കളും, നിർമലരും ശുദ്ധബുദ്ധിയുള്ളവരും ആകുന്നു; മഹേശ്വരന്റെ യോഗം പ്രാപിച്ച്, അവർ പിന്നീട് രുദ്രലോകത്തേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.

അഷ്ടാവിംശേ പുനഃ പ്രാപ്തേ പരിവര്ത്തേ ക്രമാഗതേ। പരാശരസുതഃ ശ്രീമാന് വിഷ്ണുര്ലോകപിതാമഹഃ ।। ൨൩.

ഇരുപത്തിയെട്ടാം പരിവർത്തനം ക്രമമായി വന്നപ്പോൾ, പരാശരന്റെ പുത്രനായ ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണു, ലോകപിതാമഹൻ, ജനിക്കും.

യദാ ഭവിഷ്യതി വ്യാസോ നാമ്നാ ദ്വൈപായനഃ പ്രഭുഃ। തദാ ഷഷ്ഠേന ചാംശേന കൃഷ്ണഃ പുരുഷസത്തമഃ। വസുദേവാദ്യദുശ്രേഷ്ഠോ വാസുദേവോ ഭവിഷ്യതി ।। ൨൩.

അപ്പോൾ വ്യാസൻ ദ്വൈപായനൻ എന്ന പ്രഭുവായിരിക്കും; അപ്പോൾ ആറിൽ ഒരു ഭാഗംകൊണ്ട്, വസുദേവന്റെ പുത്രനും യദുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനുമായ കൃഷ്ണൻ, വാസുദേവനായി ജനിക്കും.

തദാ ചാഹം ഭവിഷ്യാമി യോഗാത്മാ യോഗമായയാ। ലോകവിസ്മയനാര്ഥായ ബ്രഹ്മചാരിശരീരകഃ ।। ൨൩.

അപ്പോൾ ഞാൻ യോഗാത്മാവായി, യോഗമായയുടെ ശക്തിയാൽ, ലോകങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്താൻ ബ്രഹ്മചാരിയുടെ രൂപത്തിൽ ജനിക്കും.

ശ്മശാവേ മൃതമുത്സൃഷ്ടം ദൃഷ്ട്വാ ലോകമനാഥകമ്। ബ്രാഹ്മണാനാം ഹിതാര്ഥായ പ്രവിഷ്ടോ യോഗമായയാ ।। ൨൩.

ശ്മശാനത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട മരിച്ചവരെ കണ്ടു, ലോകം രക്ഷകരില്ലാതെ ആയപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഞാൻ യോഗമായയാൽ അവിടെ പ്രവേശിച്ചു.

ദിവ്യാം മേരുഗുഹാം പുണ്യാം ത്വയാ സാര്ദ്ധഞ്ച വിഷ്ണുനാ। ഭവിഷ്യാമി തദാ ബ്രഹ്മന് നകുലീ നാമ നാമതഃ ।। ൨൩.

ബ്രഹ്മനേ, അന്നേരത്ത് ഞാനും നീയും വിഷ്ണുവും ചേർന്ന് ദിവ്യമായും പുണ്യമായും മേരുപർവതത്തിലെ ഗുഹയിൽ 'നകുലി' എന്ന പേരിൽ വാസം ചെയ്യും.

കായാരോഹണമിത്യേവം സിദ്ധക്ഷേത്രഞ്ച വൈതദാ। ഭവിഷ്യതി തു വിഖ്യാതം യാവദ്ഭൂമിര്ദ്ധരിഷ്യതി ।। ൨൩.

അപ്പോൾ ആ സ്ഥലം 'കായാരോഹണം' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമാകും; അതൊരു സിദ്ധിപ്രദമായ സ്ഥലം ആകും, ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി തപസ്വിനഃ । കുശഇകശ്ചൈവ ഗാര്ഗ്യശ്ച മിത്രകോ രുഷ്ട ഏവ ച ।। ൨൩.

അവിടെ എന്റെ പുത്രന്മാർ ആയ തപസ്സുചെയ്യുന്നവർ ജനിക്കും: കുശൈകൻ, ഗാർഗ്യൻ, മിത്രകൻ, റുഷ്ടൻ ഇവർ.

യോഗയുക്താ മഹാത്മാനോ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ। പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം വിമലാ ഹ്യൂര്ദ്ധ്വരേതസഃ। രുദ്രലോകം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് ।। ൨൩.

അവർ യോഗത്തിൽ ലയിച്ച മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ, ശുദ്ധരും ഊർദ്ധ്വരേതസ്സുകാരും ആയിരിക്കും. അവർ മഹേശ്വരയോഗം നേടുകയും, പിന്നെ പുനർജന്മം വളരെ ദുർലഭമായ രുദ്രലോകത്തിൽ എത്തുകയും ചെയ്യും.

ഇത്യേതദ്വൈ മയാ പ്രോക്തമവതാരേഷു ലക്ഷണമ്। മന്വാദികൃഷ്ണപര്യന്തമഷ്ടാവിംശയുഗക്രമാത്। തത്ര സ്മൃതിസമൂഹാനാം വിഭാഗോ ധര്മലക്ഷണമ് ।। ൨൩.

ഇങ്ങനെ, മനുവിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണൻ വരെ ഇരുപത്തിയെട്ട് യുഗക്രമത്തിൽ അവതാരങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. അവിടെ, അനേകം സ്മൃതികളുടെ വിഭജനം തന്നെയാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ അടയാളം.

ചത്വാരി ഭാരതേ വര്ഷേ യുഗാനി മുനയോ വിദുഃ । കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരം ച തിഷ്യം ചേതി ചതുര്യുഗമ് ।। ൨൪.

ഭാരതഭൂമിയിൽ നാലു യുഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് മുനികൾ അറിയുന്നു: കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, തിഷ്യയുഗം — ഇതാണ് നാലു യുഗങ്ങൾ.