സര്വജ്ഞഃ സമബുദ്ധിശ്ച സാധ്യഃ സര്വസ്തഥൈവ ച। രുദ്രലോകം ഗമിഷ്യന്തി ധ്യാനയോഗപരായണാഃ ।। ൨൩.
സര്വ്വജ്ഞന്മാര്, സമബുദ്ധിയുള്ളവര്, സിദ്ധന്മാര്, മറ്റു എല്ലാവരും ധ്യാനയോഗത്തില് ഏര്പ്പെട്ടവരായി രുദ്രലോകത്തേക്ക് പോകും.
ത്രയോദശേ പുനഃ പ്രാപ്തേ പരിവര്ത്തേ ക്രമേണ തു। ധര്മോ നരായണോ നാമ വ്യാസസ്തു ഭവിതാ യദാ ।। ൨൩.
പതിമൂന്നാം ചക്രം ക്രമത്തില് എത്തിയാല് ധര്മ്മം എന്ന നാരായണന് വ്യാസനായി ജനിക്കും.
തദാപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി വാലിര്നാമ മഹാമുനിഃ। വാലഖില്യാശ്രമേ പുണ്യേ പര്വതേ ഗന്ധമാദനേ ।। ൨൩.
അപ്പോഴും ഞാന് വാലി എന്ന മഹാമുനിയായി വാലഖില്യരുടെ പുണ്യാശ്രമത്തില് ഗന്ധമാദനപര്വ്വതത്തില് ജനിക്കും.
തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി തപോധനാഃ। സുധാമാ കാശ്യപശ്ചൈവ വസിഷ്ഠോ വിരജാസ്തഥാ ।। ൨൩.
അവിടെയും എന്റെ മക്കള് തപസ്സില് ഏര്പ്പെട്ടവരായ സുധാമ, കാശ്യപന്, വസിഷ്ഠന്, വിരജാ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവര് ആയിരിക്കും.
മഹായോഗബലോപേതാ വിമലാ ഊര്ദ്ധ്വരേതസഃ। തേനൈവ യോഗമാര്ഗേണ ഗമിഷ്യന്തി ന സംശയഃ ।। ൨൩.
മഹായോഗശക്തിയുള്ളവരും, നിർമലരും, ഊര്ദ്ധ്വരേതസ്സായവരും, അതേ യോഗമാര്ഗ്ഗം പിന്തുടര്ന്ന് സംശയമില്ലാതെ പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തും.
സുരക്ഷണോ യദാ വ്യാസഃ പര്യായേ തു ചതുര്ദ്ദശേ। തത്രാപി പുനരേവാഹം ഭവിഷ്യാമി യുഗാന്തികേ ।। ൨൩.
സുരക്ഷണന് നാല്പതിയഞ്ചാം ചക്രത്തില് വ്യാസനായി വന്നാല്, അവിടെയും യുഗാന്തത്തില് ഞാന് വീണ്ടും ഉണ്ടാകും.
വംശേ ത്വങ്ഗിരസഃ ശ്രേഷ്ഠോ ഗൌതമോ നാമ യോഗവിത്। തസ്മാദ്ഭവിഷ്യതേ പുണ്യം ഗൌതമം നാമ തദ്വനമ് ।। ൨൩.
അംഗിരസരുടെ വംശത്തില് ശ്രേഷ്ഠനായ യോഗവിദ്യയുള്ള ഗൗതമന് ജനിക്കും; അവനില് നിന്ന് ഗൗതമവനം എന്ന പുണ്യവനം ഉണ്ടാകും.
തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി കലൌ തഥാ। അത്രിരുഗ്രതപാശ്ചൈവ ശ്രാവണോഽഥ സ്രവിഷ്ടകഃ ।। ൨൩.
അവിടെയും എന്റെ മക്കള് കലിയുഗത്തില് അത്രി, ഉഗ്രതപസ്, ശ്രാവണന്, ശ്രവിഷ്ടകന് എന്നിങ്ങനെയുള്ളവര് ആയിരിക്കും.
യോഗാത്മാനോ മഹാത്മാനോ ധ്യാനയോഗപരായണാഃ। തേഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ രുദ്രലോകനിവാസിനഃ ।। ൨൩.
അവര് യോഗത്തില് നിലകൊള്ളുന്ന മഹാത്മാക്കള്, ധ്യാനയോഗത്തില് ഏര്പ്പെട്ടവരും; അവരും അതേ മാര്ഗ്ഗം പിന്തുടര്ന്ന് രുദ്രലോകത്ത് താമസിക്കും.
തതഃ പ്രാപ്തേ പഞ്ചദശേ പരിവര്ത്തേ ക്രമാഗതേ। ആരുണിസ്തു യദാ വ്യാസോ ദ്വാപരേ ഭവിതാ പ്രഭുഃ ।। ൨൩.
അതിനുശേഷം പതിനഞ്ചാം ചക്രം ക്രമത്തില് എത്തിയാല് ദ്വാപരയുഗത്തില് ആരുണി പ്രഭുവായി വ്യാസനാകും.
തദാപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി നാമ്നാ വേദശിരാ ദ്വിജാഃ। തത്ര വേദശിരാ നാമ അസ്ത്രം തത്പാരമേശ്വരമ് ।। ൨൩.
അപ്പോഴും ഞാന് വേദശിരാ എന്ന പേരില് നിലനില്ക്കും, ദ്വിജന്മാരേ. അവിടെ വേദശിരാ എന്നത് ഒരു ആയുധത്തിന്റെ പേരാണ്, അതു പരമേശ്വരന്റെ അത്യുത്തമ ആയുധം.
ഭവിഷ്യതി മഹാവീര്യം വേദശീര്ഷാ ച പര്വതഃ। ഹിമവത്പൃഷ്ഠമാശ്രിത്യ സരസ്വത്യാ നഗോത്തമേ ।। ൨൩.
വേദശീര്ഷാ എന്ന മഹാശക്തിയുള്ള ഒരു പര്വ്വതം ഉണ്ടാകും; ഹിമവാന്റെ പുറത്ത്, സരസ്വതിയുടെ സമീപത്തുള്ള അത്യുത്തമ പര്വ്വതത്തില്.
തദാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി തപോധനാഃ। കുണിശ്ച കുണിബാഹുശ്ച കുശരീരഃ കുനേത്രകഃ ।। ൨൩.
അപ്പോഴും എന്റെ മക്കള് തപസ്സില് സമ്പന്നരായിരിക്കും: കുണി, കുണിബാഹു, കുശരീരന്, കുനേത്രകന്.
യോഗാത്മാനോ മഹാത്മാനോ ബ്രഹ്മിഷ്ഠാശ്ചോര്ദ്ധ്വരേതസഃ। തേഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ രുദ്രലോകം ഗതാസ്തു തേ ।। ൨൩.
അവര് യോഗാത്മാക്കളും മഹാത്മാക്കളും ബ്രഹ്മനിഷ്ഠരും, ഊര്ജ്ജം ഉയര്ത്തുന്നവരും ആകുന്നു; അവരും അതേ മാര്ഗ്ഗത്തിലൂടെ രുദ്രലോകത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
തതഃ ഷോഡശമേ ചാപി പരിവര്ത്തേ ക്രമാഗതേ। വ്യാസസ്തു സഞ്ജയോ നാമ ഭവിഷ്യതി തദാ പ്രഭുഃ ।। ൨൩.
അതിനുശേഷം പതിനാറാമത്തെ പരിവര്ത്തനം ക്രമത്തില് വരുമ്പോള്, വ്യാസന് സഞ്ജയന് എന്ന പേരില് ജനിക്കും.
തദാപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി ഗോകര്ണോ നാമ നാമതഃ। തസ്മാദ്ഭവിഷ്യതേ പുണ്യം ഗോകര്ണം നാമ തദ്വനമ് ।। ൨൩.
അപ്പോഴും ഞാന് ഗോകര്ണ്ണന് എന്ന പേരില് നിലനില്ക്കും; അതില് നിന്നു ഗോകര്ണ്ണം എന്ന പുണ്യവനം ഉദിക്കും.
തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി മഹൌജസഃ। കശ്യപോ ഹ്യുശനാശ്ചൈവ ച്യവനോഽഥ ബൃഹസ്പതിഃ। തേഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ ഗമിഷ്യന്തി പരം പദമ് ।। ൨൩.
അവിടെയും എന്റെ മക്കള് മഹാശക്തിയുള്ളവരായിരിക്കും: കശ്യപന്, ഉശനാസ്, ച്യവനന്, ബൃഹസ്പതി; അവരും അതേ മാര്ഗ്ഗത്തിലൂടെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
തതഃ സപ്തദശേ ചൈവ പരിവര്ത്തേ ക്രമാഗതേ। തദാ ഭവിഷ്യതി വ്യാസോ നാമ്നാ ദേവകൃതഞ്ജയഃ ।। ൨൩.
അതിനുശേഷം പതിനേഴാമത്തെ പരിവര്ത്തനം ക്രമത്തില് വരുമ്പോള്, വ്യാസന് ദേവകൃതഞ്ജയന് എന്ന പേരില് ജനിക്കും.
തദാപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി ഗുഹാവാസീതി നാമതഃ। ഹിമവച്ഛിഖരേ ചൈവ മഹാതുങ്ഗേ മഹാലയേ। സിദ്ധിക്ഷേത്രം മഹാപുണ്യം ഭവിഷ്യതി മഹാലയമ് ।। ൨൩.
അപ്പോഴും ഞാന് ഗുഹാവാസി എന്ന പേരില് നിലനില്ക്കും; ഹിമവാന്റെ ഉന്നതമായ മഹാശിഖരത്തില്, മഹാലയത്തില്, സിദ്ധിക്ഷേത്രമായ മഹാപുണ്യസ്ഥലം ഉണ്ടാകും.
തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ബ്രഹ്മണ്യാ യോഗവേദിനഃ । ഭവിഷ്യന്തി മഹാത്മാനഃ സര്വജ്ഞാ നിരഹങ്കൃതാഃ ।। ൨൩.
അവിടെയും എന്റെ മക്കള് ബ്രഹ്മനിഷ്ഠരും യോഗജ്ഞാനികളുമായ മഹാത്മാക്കളായിരിക്കും; അവര് സകലവും അറിയുന്നവരും അഹങ്കാരമില്ലാത്തവരുമാണ്.
ഉതഥ്യോ വാമദേവശ്ച മഹാകാലോ മഹാലയഃ। തേഷാം ശതസഹസ്രന്തു ശിഷ്യാണാം ധ്യാനസാധനമ് ।। ൨൩.
ഉതത്യന്, വാമദേവന്, മഹാകാലന്, മഹാലയന് ഇവരാണ് അവിടെ; അവരുടെ ശിഷ്യന്മാരില് ലക്ഷക്കണക്കിന് പേര് ധ്യാനസാധനയില് ഏര്പ്പെടും.
ഭവിഷ്യന്തി തദാ കല്പേ സര്വേ തേ ധ്യാനയുഞ്ജകാഃ। തേ തു സന്നിഹിതാ യോഗേ ഹൃദി കൃത്വാ മഹേശ്വരമ് । മഹാലയേ പദം ക്ഷിപ്ത്വാ പ്രവിഷ്ടാഃ ശിവമവ്യയമ് ।। ൨൩.
അപ്പോള് ആ കാലഘട്ടത്തില് അവരൊക്കെയും ധ്യാനപരായണരായിരിക്കും; യോഗം വഴി മഹേശ്വരനെ ഹൃദയത്തില് സ്ഥാപിച്ച്, മഹാലയത്തില് പദം സമര്പ്പിച്ച്, അവര് അവിനാശിയായ ശിവനില് ലയിക്കും.
യേ ചാന്യേഽപി മഹാത്മാനഃ കാലേ തസ്മിന് യുഗാന്തികേ। ധ്യാനയുക്തേന മനസാ വിമലാഃ ശുദ്ധബുദ്ധയഃ ।। ൨൩.
ആ കാലത്ത്, യುಗാന്തത്തില്, മറ്റു മഹാത്മാക്കളും ധ്യാനത്തില് ലീനമായ മനസ്സോടെ, വിശുദ്ധവും സുതാര്യബുദ്ധിയുമുള്ളവരായിരിക്കും.
ഗത്വാ മഹാല്യം പുണ്യം ദൃഷ്ട്വാ മാഹേശ്വരം പദമ് । തൂര്ണം താരയതേ ജന്തൂന് ദശപൂര്വാന് ദശാപരാന് ।। ൨൩.
അവര് മഹാലയത്തിലെത്തി, മഹേശ്വരന്റെ പദം കണ്ടു, പെട്ടെന്നു തന്നെ പത്തു മുന്പുരുഷന്മാരെയും പത്തു പിന്പുരുഷന്മാരെയും മോചിപ്പിക്കും.
ആത്മാനമേകവിശംഞ്ച താരയിത്വാ മഹാര്ണവമ്। മമ പ്രസാദാദ്യാസ്യന്തി രുദ്രലോകം ഗതജ്വരാഃ ।। ൨൩.
തങ്ങളെയും ഇരുപത് പേരെയും മഹാസമുദ്രം കടത്തി രക്ഷിച്ച്, എന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ അവര് രുദ്രലോകത്തിലേക്ക് ദുഃഖരഹിതരായി പോകും.
തതോഽഷ്ടാദശമേ ചൈവ പരിവര്ത്തേ യദാ ഭവേത് । തദാ ഋതഞ്ജയോ നാമ വ്യാസസ്തു ഭവിതാ മുനിഃ। തദാഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി ശിഖണ്ഡീ നാമ നാമതഃ ।। ൨൩.
അതിനുശേഷം പതിനെട്ടാമത്തെ പരിവര്ത്തനം വരുമ്പോള്, വ്യാസന് ഋതഞ്ജയന് എന്ന പേരില് മുനിയായ് ജനിക്കും; അപ്പോഴും ഞാന് ശിഖണ്ടി എന്ന പേരില് നിലനില്ക്കും.
സിദ്ധക്ഷേത്രേ മഹാപുണ്യേ ദേവദാനവപൂജിതേ। ഹിമവാച്ഛിഖരേ പുണ്യേ ശിഖണ്ഡീ യത്ര പര്വതഃ। ശിഖണ്ഡിനോ വനഞ്ചാപി ഋഷിസിദ്ധനിഷേവിതമ് ।। ൨൩.
സിദ്ധിക്ഷേത്രമായ മഹാപുണ്യസ്ഥലത്തില്, ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ആരാധിക്കുന്നതും, ഹിമവാന്റെ ഉത്തമശിഖരത്തില് ശിഖണ്ടി പര്വ്വതവും, ശിഖണ്ടിയുടെ വനവും, ഋഷിമുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും വസിക്കുന്നതുമുണ്ട്.
തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി തപോധനാഃ। വാചഃശവാ ഋതീകശ്ച ശാവാസശ്ച ദൃഢവ്രതഃ ।। ൨൩.
അവിടെയും എന്റെ മക്കള് തപസ്സില് സമ്പന്നരായിരിക്കും: വാചശവന്, ഋതികന്, ശാവാസന്, ദൃഢവ്രതന്.
യോഗാത്മാനോ മഹാശക്താഃ സര്വേ തേ വേദപാരഗാഃ। പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം രുദ്രലോകം വ്രജന്തി തേ ।। ൨൩.
യോഗത്തിലൂടെ ആത്മാവിൽ ഏകാഗ്രതയുള്ളവരും മഹാശക്തിയുള്ളവരും വേദങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി പഠിച്ചവരും, മഹേശ്വരന്റെ പരമയോഗം ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവർ എല്ലാവരും രുദ്രന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
തതസ്ത്വേകോനവിംശേ തു പരിവര്ത്തേ ക്രമാഗതേ। വ്യാസസ്തു ഭവിതാ നാമ്നാ ഭരദ്വാജോ മഹാമുനിഃ ।। ൨൩.
അതിനുശേഷം പതിനൊമ്പതാമത്തെ ചക്രം ക്രമത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, വ്യാസൻ ഭാരദ്വാജൻ എന്ന പേരിൽ മഹാമുനിയായി ജനിക്കും.