തത്രാപി ച ഭവിഷ്യന്തി ചത്വാരോ മമ പുത്രകാഃ। വിശോകശ്ച വികേശശ്ച വിശാപഃ ശാപനാശനഃ ।। ൨൩.
അവിടെ എന്റെ നാലു പുത്രന്മാർ വിഷോകൻ, വികേശൻ, വിശാപൻ, ശാപനാശനൻ എന്നിങ്ങനെയാകും.
തേഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ യോഗോക്തേന മഹൌജസഃ। രുദ്രലോകം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് ।। ൨൩.
അവരും അതേ മാർഗ്ഗത്തിൽ, യോഗപാഠം അനുസരിച്ച്, മഹാശക്തിയോടെ, പുനർജനനം ദുഷ്കരമായ രുദ്രലോകത്തിലേക്കു പോകും.
ചതുര്ഥേ ദ്വാപരേ ചൈവ യദാ വ്യാസോഽങ്ഗിരാഃ സ്മൃതഃ। തദാഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി സുഹോത്രോ നാമ നാമതഃ ।। ൨൩.
നാലാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, വ്യാസൻ അങ്കിരസ്സായി അറിയപ്പെടുമ്പോൾ, അപ്പോഴും ഞാൻ സുഹോത്രൻ എന്ന പേരിൽ ജനിക്കും.
തത്രാപി മമ സത്പുത്രാശ്ചത്വാരശ്ച തപോധനാഃ। ഭവിഷ്യന്തി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ യോഗാത്മാനോ ദൃഢവ്രതാഃ ।। ൨൩.
അവിടെ എന്റെ നാലു സത്യസന്താനങ്ങളും, വലിയ തപസ്സുള്ളവരും, യോഗത്തിൽ ലീനരായും, ദൃഢവ്രതന്മാരായും ജനിക്കും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.
സുമുഖോ ദുര്മുഖശ്ചൈവ ദുര്ദമോ ദുരതിക്രമഃ। പ്രാപ്യ യോഗഗതിം സൂക്ഷ്മാം വിമലാ ദഗ്ധകില്ബിഷാഃ। തേഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ ഗമിഷ്യന്തി ന സംശയഃ ।। ൨൩.
സുമുഖനും ദുര്മുഖനും ദുര്ദമനും ദുരതിക്രമനും യോഗത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ വഴി പ്രാപിച്ച്, പാപങ്ങള് മുഴുവന് ദഹിച്ചു നിര്മലരായി, അവരും അതേ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോകും എന്ന് സംശയമില്ല.
പഞ്ചമേ ദ്വാപരേ ചൈവ വ്യാസസ്തു സവിതാ യദാ। തദാ ചാപി ഭവിഷ്യാമി കങ്ഗോ നാമ മഹാതപാഃ। അനുഗ്രഹാര്ഥം ലോകാനാം യോഗാത്മാ നൈകകര്മകൃത് ।। ൨൩.
അഞ്ചാമത്തെ ദ്വാപരയുഗത്തില് വ്യാസന് സവിതാവായിരിക്കുമ്പോള്, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, അനേകം കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്ന മഹാതപസ്സുകാരനായ യോഗാത്മാവായി ഞാനും കംഗ എന്ന പേരില് ജനിക്കും.
ചത്വാരസ്തു മഹാഭാഗാ വിരജാഃ ശുദ്ധയോനയഃ । പുത്രാ മമ ഭവിഷ്യന്തി യോഗാത്മാനോ ദൃഢവ്രതാഃ ।। ൨൩.
നാല് മഹാഭാഗ്യശാലികളായ, വികാരരഹിതരായ, ശുദ്ധമായ ജന്മം ലഭിച്ച, യോഗത്തില് ലയിച്ചും ദൃഢവ്രതികളായും എന്റെ പുത്രന്മാര് ഉണ്ടാകും.
സനഃ സനന്ദനശ്ചൈവ പ്രഭുര്യശ്ച സനാതനഃ। ഋതുഃ സനത്കുമാരശ്ച നിര്മമാ നിരഹംകൃതാഃ। മത്സമീപം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് ।। ൨൩.
സനകന്, സനന്ദനന്, പ്രഭു, സനാതനന്, ഋതു, സനത്കുമാരന്—ഇവര് എല്ലാവരും സ്വാര്ത്ഥതയും അഹങ്കാരവും വിട്ട്, തിരിച്ചു വരാന് ദുർലഭമായ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തും.
പരിവൃത്തേ പുനഃ ഷഷ്ഠേ മൃത്യുര്വ്യാസോ യദാ വിഭുഃ। തദാപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി ലോകാക്ഷിര്നാമ നാമതഃ ।। ൨൩.
ആറാമത്തെ ചക്രം കഴിഞ്ഞ് വ്യാസന് മൃത്യുവായ മഹാശക്തനാകുമ്പോള് ഞാനും ലോകാക്ഷി എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടും.
ശിഷ്യാശ്ച മമ തേ ദിവ്യാ യോഗാത്മാനോ ദൃഢവ്രതാഃ। ഭവിഷ്യന്തി മഹാഭാഗാശ്ചത്വാരോ ലോകസമ്മതാഃ ।। ൨൩.
അപ്പോള് എന്റെ ശിഷ്യന്മാര് ദിവ്യരും യോഗത്തില് ലയിച്ചും ദൃഢവ്രതികളും ലോകം അംഗീകരിക്കുന്ന നാല് മഹാഭാഗ്യശാലികളും ആയിരിക്കും.
സുധാമാ വിരജശ്ചൈവ ശങ്ഖപാദ്രവ ഏവ ച। യോഗാത്മാനോ മഹാത്മാനസ്തേ സര്വേ ദഗ്ധകില്ബിഷാഃ। തേഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ ഗമിഷ്യന്തി ന സംശയഃ ।। ൨൩.
സുധാമ, വിരജ, ശംഖപാദ്, രവ—ഈ മഹാത്മാക്കള് യോഗത്തില് ലയിച്ചും പാപങ്ങള് ദഹിച്ചവരുമായിരിക്കും. അവരും അതേ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോകും എന്ന് സംശയമില്ല.
സപ്തമേ പരിവര്ത്തേ തു യദാ വ്യാസഃ ശതക്രതുഃ। വിഭുര്നാമ മഹാതേജാ- പൂര്വമാസീച്ഛതക്രതുഃ ।। ൨൩.
ഏഴാമത്തെ ചക്രത്തില് വ്യാസന് ശതക്രതുവായിരിക്കും. മഹത്തായ ശക്തിയുള്ള ശതക്രതു എന്ന പേരില് മുമ്പ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് അവനാണ്.
തദാഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി കലൌ തസ്മിന് യുഗാന്തികേ। ജൈഗീഷവ്യേതി വിഖയാതഃ സര്വേഷാം യോഗിനാം വരഃ ।। ൨൩.
അപ്പോഴും, ആ കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം, ഞാന് ജൈഗീഷവ്യന് എന്ന പേരില് ജനിച്ച് എല്ലാ യോഗികളിലും ശ്രേഷ്ഠനായിരിക്കും.
തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗേ തദാ। സാരസ്വതഃ സുമേധാശ്ച വസുവാഹഃ സുവാഹനഃ ।। ൨൩.
അപ്പോള് ആ യുഗത്തിലും എന്റെ പുത്രന്മാര് സാരസ്വതന്, സുമേധാവ്, വസുവാഹന്, സുവാഹനന് എന്നിങ്ങനെയായിരിക്കും.
തേഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ ധ്യാനയുക്തിം സമാശ്രിതാഃ । ഭവിഷ്യന്തി മഹാത്മാനോ രുദ്രലോകപരായണാഃ ।। ൨൩.
അവരും അതേ വഴിയെ പിന്തുടർന്ന് ധ്യാനത്തില് ലയിച്ചും മഹാത്മാക്കളായി രുദ്രലോകത്തില് അർപ്പിതരായിരിക്കും.
വസിഷ്ഠശ്ചാഷ്ടമേ വ്യാസഃ പരിവര്ത്തേ ഭവിഷ്യതി। കപിലശ്ചാസുരിശ്ചൈവ തഥാ പഞ്ചശിഖോ മുനിഃ। വാഗ്ബലിശ്ച മഹായോഗീ സര്വ ഏവ മഹൌജസഃ ।। ൨൩.
എട്ടാമത്തെ ചക്രത്തില് വ്യാസന് വസിഷ്ഠനായി ജനിക്കും. കൂടാതെ കപിലന്, അസുരി, പഞ്ചശിഖമുനി, വാഗ്ബലി എന്ന മഹായോഗി—ഇവരൊക്കെയും മഹാശക്തിയുള്ളവരായിരിക്കും.
പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം ധ്യാനിനോ ദഗ്ധകല്മഷാഃ। മത്സമീപം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് ।। ൨൩.
മഹേശ്വരയോഗം പ്രാപിച്ച്, ധ്യാനത്തില് ലയിച്ചും പാപങ്ങള് ദഹിച്ചും, അവര് തിരിച്ചു വരാന് ദുർലഭമായ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തും.
പരിവര്ത്തേഽഥ നവമേ വ്യാസഃ സാരസ്വതോ യദാ। തദാ ചാഹം ഭവിഷ്യാമി ഋഷഭോ നാമ നാമതഃ । തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി മഹൌജസഃ ।। ൨൩.
ഒമ്പതാമത്തെ ചക്രത്തില് വ്യാസന് സാരസ്വതനാകുമ്പോള് ഞാനും ഋഷഭന് എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടും. അവിടെ എന്റെ പുത്രന്മാര് മഹാശക്തിയുള്ളവരായിരിക്കും.
പരാശരശ്ച ഗാര്ഗ്യശ്ച ഭാര്ഗവോ ഹ്യങ്ഗിരാസ്തഥാ। ഭവിഷ്യന്തി മഹാത്മാനോ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ ।। ൨൩.
പരാശരന്, ഗാര്ഗ്യന്, ഭാര്ഗവന്, അങ്കിരസ്—ഈ മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാര് വേദങ്ങളില് പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായി ജനിക്കും.
സര്വേ തപോബലോത്കൃഷ്ടാഃ ശാപാനുഗ്രഹകോവിദാഃ। തേപി തേനൈവ മാര്ഗേണ യോഗോക്തേന തപസ്വിനഃ। ധ്യാനമാര്ഗം സമാസാദ്യ ഗമിഷ്യന്തി തഥൈവ തേ ।। ൨൩.
അവരൊക്കെയും തപസ്സില് അതിപ്രഭാവമുള്ളവരും ശാപവും അനുഗ്രഹവും നല്കുന്നതില് നിപുണരും ആ മഹായോഗമാര്ഗം പിന്തുടർന്ന്, ധ്യാനമാര്ഗം പ്രാപിച്ച് അതേപോലെ മുന്നോട്ട് പോകും.
ദശമേ ദ്വാപരേ വ്യാസസ്ത്രിധാമാനാമ നാമതഃ। യദാ ഭവിഷ്യതി വിപ്രാസ്തദാഽഹം ഭവിതാ പുനഃ ।। ൨൩.
പത്താമത്തെ ദ്വാപരയുഗത്തില് വ്യാസന് ത്രിധാമ എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുമ്പോള് ഞാനും വീണ്ടും ജനിക്കും, മഹർഷികളേ.
ഹിമവച്ഛിഖരേ രമ്യേ ഭൃഗുതുങ്ഗേ നഗോത്തമേ। നാമ്നാ ഭൃഗോസ്തു ശിഖരന്തസ്മാത്തച്ഛിഖരമ്ഭൃഗുഃ ।। ൨൩.
ഹിമവാന് പര്വതത്തിലെ മനോഹരമായ ഭൃഗു-തുങ്ങം എന്ന ഉന്നതപര്വതത്തിലെ ഭൃഗുവിന്റെ ശിഖരം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആ ശിഖരത്തില് നിന്നാണ് അതിന് ഭൃഗു എന്ന പേര് വന്നത്.
തത്രൈവ മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യന്തി ദൃഢവ്രതാഃ। ബലബന്ധുര്നിരാമിത്രഃ കേതുശ്രൃങ്ഗസ്തപോധനഃ ।। ൨൩.
അവിടെയെന്റെ മക്കള് ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന ബാലബന്ധു, നിരാമിത്ര, കെതുശൃംഗ, തപോധനന് എന്നിങ്ങനെയുള്ളവര് ആയിരിക്കും.
യോഗാത്മാനോ മഹാത്മാനോ ധ്യാനയോഗസമന്വിതാഃ। രുദ്രലോകം ഗമിഷ്യന്തി തപസാ ദഗ്ധകല്മഷാഃ ।। ൨൩.
അവര് യോഗത്തില് നിലകൊള്ളുന്ന മഹാത്മാക്കള്, ധ്യാനയോഗത്തില് ഏര്പ്പെട്ടവരും, തപസ്സിലൂടെ പാപങ്ങള് കളഞ്ഞവരുമായിരിക്കും; അവര് രുദ്രലോകത്തേക്ക് പോകും.
ഏകാദശേ ദ്വാപരേ തു ത്രിവൃദ്വ്യാസോ ഭവിഷ്യതി। തദാഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി ഗങ്ഗാദ്വാരേ കലേര്ധുരി ।। ൨൩.
പതിനൊന്നാം ദ്വാപരയുഗത്തില് ത്രിവൃത് വ്യാസന് ജനിക്കും; അപ്പോഴും ഞാന് ഗംഗയുടെ വാതായനത്തില് കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം ഉണ്ടാകും.
ഉഗ്രാ നാമ മഹാനാദാസ്തത്രൈവ മമ പുത്രകാഃ। ഭവിഷ്യന്തി മഹൌജസ്കാഃ സുവൃത്താ ലോകവിശ്രുതാഃ ।। ൨൩.
അവിടെയെന്റെ മക്കളായി ഉഗ്രാ, മഹാനാദന് എന്നവര് ജനിക്കും; മഹാശക്തിയുള്ളവരും, നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവരും ലോകപ്രശസ്തരുമായിരിക്കും.
ലമ്ബോദരശ്ച ലമ്ബശ്ച ലമ്ബാക്ഷോ ലമ്ബകേശകഃ। പ്രാപ്യ മാഹേശ്വരം യോഗം രുദ്രലോകായ സംസ്ഥിതാഃ। തേഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ ഗമിഷ്യന്തി പരാം ഗതിമ് ।। ൨൩.
ലംബോദരന്, ലംബന്, ലംബാക്ഷന്, ലംബകേശകന് എന്നിങ്ങനെയുള്ളവര് മഹേശ്വരയോഗം പ്രാപിച്ചു രുദ്രലോകത്ത് സ്ഥിരമായി താമസിക്കും; അവരും അതേ മാര്ഗം പിന്തുടര്ന്ന് പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തും.
ദ്വാദശേ പിരവര്ത്തേ തു ശതതേജാ മഹാമുനിഃ। ഭവിഷ്യതി മഹാസത്ത്വോ വ്യാസഃ കവിവരോത്തമഃ ।। ൨൩.
പന്ത്രണ്ടാം ചക്രത്തില് മഹാശക്തിയുള്ള മഹാമുനിയായ ശതതേജസ്സ് കവികളില് ശ്രേഷ്ഠനായ വ്യാസനായി ജനിക്കും.
തതോഽപ്യഹം ഭവിഷ്യാമി അത്രിര്നാമ യുഗാന്തികേ। ഹൈമകം വനമാസാദ്യ യോഗമാസ്ഥായ ഭൂതലേ ।। ൨൩.
അതിനുശേഷം, യുഗാന്തത്തില് ഞാന് അത്രി എന്ന പേരില് ജനിക്കും; ഹേമവനത്തിലേക്ക് എത്തി ഭൂമിയില് യോഗത്തില് നിലകൊള്ളും.
അത്രാപി മാ തേ പുത്രാ ഭസ്മസ്നാനാനുലേപനാഃ। ഭവിഷ്യന്തി മഹായോഗ രുദ്രലോകപരായണാഃ ।। ൨൩.
അവിടെയും എന്റെ മക്കള് ചാരുപൊടി പുരട്ടിയവരും, മഹായോഗത്തില് ഏര്പ്പെട്ടവരും, രുദ്രലോകം ലക്ഷ്യമാക്കിയവരുമായിരിക്കും.