വായുപുരാണമ്

തപസാ ഭാവിതാത്മാനോ യേ വൈ ദ്രക്ഷ്യന്തി വൈ ദ്വിജാഃ। ഈശിത്വേ ച ശിവത്വേ ച സര്വഗം സര്വതഃ സ്ഥിരമ് ।। ൨൩.

തപസ്സിലൂടെ ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിച്ച ദ്വിജന്മാർ, സർവവ്യാപിയായും സ്ഥിരമായും, ഐശ്വര്യത്തിലും ശിവത്വത്തിലും ഉള്ള പ്രഭുവിനെ കാണും.

രജസ്തമോവിനിര്മുക്താസ്ത്യക്ത്വാ മാനുഷ്യകമ്ബുവി। മത്സമീപം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് ।। ൨൩.

രജസ്സും തമസ്സും വിട്ട്, മനുഷ്യശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ എന്നടുത്ത് വരും; അവിടെ വീണ്ടും ജനനം പ്രയാസമാണ്.

ഇത്യേവമുക്തോ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ രുദ്രേണ വൈ ദ്വിജാഃ। പ്രണമ്യ പ്രയതോ ഭൂത്വാ പുനരാഹ പിതാമഹഃ ।। ൨൩.

ഇങ്ങനെ രുദ്രൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാഗവതൻ ബ്രഹ്മാവ് ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു, വീണ്ടും പിതാമഹൻ സംസാരിച്ചു.

ഭഗവന്ദേവദേവേശ വിശ്വരൂപീ മഹേശ്വരഃ। ഇമാസ്തവ മഹാദേവ തനവോ ലോകവന്ദിതാഃ ।। ൨൩.

ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ മഹേശ്വരാ, വിശ്വരൂപനായ മഹാദേവാ, ഈ നിന്റെ രൂപങ്ങൾ ലോകങ്ങൾ ആദരിക്കുന്നു.

വിശ്വരൂപ മഹാസത്ത്വ കസ്മിന് കാലേ മഹാഭുജ। കസ്യാം വാ യുഗസമ്ഭൂത്യാം ദ്രക്ഷ്യന്തി ത്വാം ദ്വിജാതയഃ ।। ൨൩.

വിശ്വരൂപനായ മഹാശക്തനേ, മഹാബാഹുവേ, ഏത് സമയത്താണ്, ഏത് യുഗത്തിൽ ദ്വിജന്മാർ നിന്നെ കാണാൻ കഴിയുക?

കേന വാ തത്ത്വയോഗേന ധ്യാനയോഗേന കേന വാ । തനവസ്തേ മഹാദേവ ശക്യാ ദ്രഷ്ടും ദ്വിജാതിഭിഃ ।। ൨൩.

ഏത് തത്ത്വയോഗത്തിലോ, ഏത് ധ്യാനയോഗത്തിലോ മഹാദേവാ, ദ്വിജന്മാർക്ക് നിന്റെ രൂപങ്ങൾ കാണാൻ സാധിക്കും?

തപസാ നൈവ യോഗേന ദാനധര്മഫലേന വാ। ന തീര്ഥഫലയോഗേന ക്രതുഭിര്വാ സദക്ഷിണൈഃ ।। ൨൩.

തപസ്സുകൊണ്ടും യോഗത്താലും ദാനധർമ്മഫലത്താലും തീർത്ഥഫലത്താലും യാഗങ്ങളാലും എനിക്ക് മനുഷ്യർക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ല.

ന വേദാധ്യാപനൈര്വാപി ന ചിത്തേന വിവേദനൈഃ । ശക്യോഽഹം മാനുര്ഷൈദ്രഷ്ടുമൃതേ ധ്യാനാത്പരം ന ഹി ।। ൨൩.

വേദപഠനത്താലോ മനസ്സിന്റെ വിവേകത്താലോ പോലും എനിക്ക് മനുഷ്യർക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ല; പരമധ്യാനം ഒഴികെ മറ്റൊന്നും വഴി അല്ല.

സാധ്യോ നാരായണശ്ചൈവ വിഷ്ണുസ്ത്രിഭുവനേശ്വരഃ । ഭവിഷ്യതീഹ നാമ്നാ തു വാരാഹോ നാമ വിശ്രുതഃ ।। ൨൩.

സാധ്യനും നാരായണനും, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ വിഷ്ണുവും, ഇവിടെ വാരാഹ എന്ന പ്രശസ്തമായ പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

ചതുര്ബാഹുശ്ചതുഷ്പാദശ്ചതുര്നേത്രശ്ചതുര്മുഖഃ। തദാ സംവത്സരോ ഭൂത്വാ യജ്ഞരൂപീ ഭവിഷ്യതി। ഷഡങ്ഗശ്ച ത്രിശീര്ഷശ്ച ത്രിസ്ഥാനേ ത്രിശരീരവാന് ।। ൨൩.

നാലു കൈകളും നാലു കാലുകളും നാലു കണ്ണുകളും നാലു മുഖങ്ങളും ഉള്ളവനായി, ഒരു സംവത്സരം ആയി, യാഗരൂപം ധരിക്കും; ആറു അംശങ്ങളും മൂന്നു തലകളും മൂന്നു സ്ഥാനങ്ങളും മൂന്നു ശരീരങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും.

കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരം ച കലിശ്ചൈവ ചതുര്യുഗമ്। ഏതസ്യ പാദാശ്ചത്വാരഃ അങ്ഗാനി ക്രതവസ്തഥാ ।। ൨൩.

കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, കലിയുഗം — ഈ നാലു യുഗങ്ങൾ അവന്റെ നാലു കാലുകളാണ്; യാഗങ്ങൾ അവന്റെ അംശങ്ങളാണ്.

ഭുജാശ്ച വേദാശ്ചത്വാരോ ഋതുഃ സന്ധിമുഖാനി ച। ദ്വേ മുഖേ ദ്വേ ച അയനേ നേത്രാശ്ച ചതുരസ്തഥാ ।। ൨൩.

നാലു കൈകളും നാലു വേദങ്ങളും, ঋതുക്കൾ സംധിമുഖങ്ങൾ, രണ്ട് മുഖങ്ങൾ, രണ്ട് അയനങ്ങൾ, നാലു കണ്ണുകളും അവനുണ്ട്.

ശിരാംസി ത്രീണി പര്വാണി ഫാല്ഗുന്യാഷാഢകൃത്തികാഃ। ദിവ്യാന്തരിക്ഷഭൌമാനി ത്രീണി സ്ഥാനാനി യാനി തു। സമ്ഭവഃ പ്രലയശ്ചൈവ ആശ്രമൌ ദ്വൌ പ്രകീര്ത്തിതൌ ।। ൨൩.

മൂന്നു തലകളും സംധികൾ, ഫാൽഗുണി, ആശാഢ, കൃത്തിക എന്നീ നക്ഷത്രങ്ങൾ; ദിവ്യ, അന്തരീക്ഷ, ഭൂമിയെന്നിങ്ങനെ മൂന്നു സ്ഥാനങ്ങൾ; ഉത്ഭവവും പ്രളയവും, രണ്ടു ആശ്രമങ്ങളും പറയുന്നു.

സ യദാ കാലരൂപാഭോ വരാഹത്വേ വ്യവസ്ഥിതഃ। ഭവിഷ്യതി യദാ സാധ്യോ വിഷ്ണുര്നാരായണഃ പ്രഭുഃ ।। ൨൩.

അവൻ കാലത്തിന്റെ രൂപംപോലെ വാരാഹനായി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, സാധ്യനും വിഷ്ണുവും നാരായണനും പ്രഭുവായിത്തന്നെ ഉണ്ടാകും.

തദാ ത്വമപി ദേവേശ ചതുര്വ്വക്ത്രോ ഭവിഷ്യസി। ബ്രഹ്മലോകനമസ്കാര്യോ വിഷ്ണുര്നാരായണഃ പ്രഭുഃ ।। ൨൩.

അപ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായ നീയും നാലുമുഖനാകും; ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആരാധ്യനായ ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, നാരായണനും പ്രഭുവായിരിക്കും.

ഏകാര്ണവേ പ്ലവേ ചൈവ ശയാനം പുരുഷം ഹരിമ്। യദാ ദ്രക്ഷ്യസി ദേവേശം ധ്യാനയുക്തം മഹാമുനിമ് ।। ൨൩.

നീ ഒരിക്കൽ ഏകസമുദ്രത്തിൽ ഒരു തൂണിൽ കിടക്കുന്ന ഹരിയെ, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ മഹാമുനിയെ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെ കാണുമ്പോൾ—

തദാവാം മമ യോഗേന മോഹിതൌ നഷ്ടചേതസൌ। അന്യോന്യസ്പര്ദ്ധിനൌ രാത്രാവവിജ്ഞായ പരസ്പരമ് ।। ൨൩.

അപ്പോൾ എന്റെ യോഗശക്തിയാൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും മയങ്ങും, മനസ്സു തെറ്റിപ്പോകും, പരസ്പരം തിരിച്ചറിയാതെ രാത്രിയിലൊക്കെയും തമ്മിൽ മത്സരിക്കും.

ഏകൈകസ്യോദരസ്ഥാംസ്തു ദൃഷ്ട്വാ ലോകാംശ്ചരാചരാന്। വിസ്മയം പരമം ഗത്വാ ധ്യാനാദ്‌ബുദ്ധ്വാ തു മാനുഷൌ ।। ൨൩.

നിങ്ങൾ ഒരാളുടെ വയറ്റിൽ മറ്റൊരാളെയും, ചലിക്കുന്നവയും അചലങ്ങളുമായ ലോകങ്ങളെ കണ്ടു, അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി, ധ്യാനത്തിലൂടെ മനുഷ്യരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയും.

തതസ്ത്വം പഝസംഭൂതഃ പഝനാഭഃ സനാതനഃ। പദ്മാങ്കിതസ്തദാ കല്പേ ഖ്യാതിം യാസ്യസി പുഷ്കലാമ് ।। ൨൩.

അതിനുശേഷം, നീ കമലത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനും, കമലനാഭനും, ശാശ്വതനും, കമലചിഹ്നം ഉള്ളവനും ആ കാലഘട്ടത്തിൽ വലിയ പ്രശസ്തി നേടും.

തതസ്തസ്മിംസ്തദാ കല്പേ വാരാഹേ സപ്തമേ പ്രഭോഃ। പുനര്വിഷ്ണുര്മഹാതേജാഃ കാലോ ലോകപ്രകാലനഃ। മനുര്വൈവസ്വതോ നാമ തവ പുത്രോ ഭവിഷ്യതി ।। ൨൩.

അപ്പോൾ ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഏഴാമത്തെ വാർാഹയുഗത്തിൽ, മഹാതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണു, ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന കാലൻ, വൈവസ്വതനാമമുള്ള മനു നിന്റെ മകനാകും.

തദാ ചതുര്യുഗാവസ്ഥേ കല്പേ തസ്മിന് യുഗാന്തകേ। ഭവിഷ്യാമി ശിഖായുക്തഃ ശ്വേതോ നാമ മഹാമുനിഃ ।। ൨൩.

അപ്പോൾ ആ കാല്പത്തിൽ, നാലു യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, യുഗാന്തത്തിൽ, ഞാൻ ശിഖയുള്ള ശ്വേതനാമമുള്ള മഹാമുനിയായി ജനിക്കും.

ഹിമവച്ഛിഖരേ രമ്യേ ഛാഗലേ പര്വതോത്തമേ। ചതുഃശിഷ്യാഃ ശിവേ യുക്താ ഭവിഷ്യന്തി തദാ മമ ।। ൨൩.

ഹിമവാന്റെ മനോഹരമായ ചൂഡയിൽ, ഉത്തമമായ ചാഗലപർവതത്തിൽ, ശിവഭക്തരായ നാലു ശിഷ്യന്മാർ അപ്പോൾ എനിക്ക് ഉണ്ടാകും.

ശ്വേതശ്ചൈവ ശിഖശ്ചൈവ ശ്വേതാശ്വഃ ശ്വേതലോഹിതഃ। ചത്വാരസ്തേ മഹാത്മാനോ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ ।। ൨൩.

ശ്വേതൻ, ശിഖൻ, ശ്വേതാശ്വൻ, ശ്വേതലോഹിതൻ—ഇവരാണ് ആ നാലു മഹാത്മാക്കളും, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരും.

തതസ്തേ ബ്രഹ്മഭൂയിഷ്ഠാ ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മഗതിം പരാമ് । തത്സമീപം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് ।। ൨൩.

അവർ ബ്രഹ്മാവസ്ഥ കൈവരിച്ച്, പരമമായ ബ്രഹ്മഗതി കണ്ടു, വീണ്ടും ജനനം ദുഷ്കരമായ ആ സ്ഥിതിയിലേക്കു പോകും.

പുനസ്തു മമ ദേവേശോ ദ്വിതീയദ്വാപരേ പ്രഭുഃ। പ്രജാപതിര്യദാ വ്യാസഃ സത്യോ നാമ ഭവിഷ്യതി ।। ൨൩.

പിന്നീട്, രണ്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു, പ്രജാപതി, സത്യനാമമുള്ള വ്യാസനായി ജനിക്കും.

തദാ ലോകഹിതാര്ഥായ സുതാരേ നാമ നാമതഃ। ഭവിഷ്യാമി കലൌ തസ്മിന് ലോകാനുഗ്രഹകാരണാത് ।। ൨൩.

അപ്പോൾ ലോകക്ഷേമത്തിനായി, സുതാര എന്ന പേരിൽ, ആ കലിയുഗത്തിൽ ഞാൻ ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി ജനിക്കും.

തത്രാപി മമ തേ പുത്രാ ഭവിഷ്യാ നാമ നാമതഃ। ദുന്ദുഭിഃ ശതരൂപശ്ച ഋചീകഃ ക്രതുമാംസ്തഥാ ।। ൨൩.

അവിടെ എന്റെ പുത്രന്മാർ ദുന്ദുഭി, ശതരൂപ, ഋചീക, ക്രതുമാൻ എന്നിങ്ങനെ പേരുകൾക്കു അറിയപ്പെടും.

പ്രാപ്യ യോഗം തഥാ ജ്ഞാനം ബ്രഹ്മ ചൈവ സനാതനമ്। രുദ്രലോകം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തി ദുര്ലഭമ് ।। ൨൩.

അവർ യോഗവും ജ്ഞാനവും ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മവും കൈവരിച്ച്, പുനർജനനം ദുഷ്കരമായ രുദ്രലോകത്തിലേക്കു പോകും.

തൃതീയേ ദ്വാപരേ ചൈവ യദാ വ്യാസസ്തു ഭാര്ഗവഃ। തദാ ഹ്യഹം ഭവിഷ്യാമി ദമനസ്തു യുഗന്തികേ ।। ൨൩.

മൂന്നാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, വ്യാസൻ ഭാർഗവനായപ്പോൾ, യുഗാന്തത്തിൽ ഞാൻ ദമനസ് എന്ന പേരിൽ ജനിക്കും.