വായുപുരാണമ്

പ്രജാനാം പതയശ്ചാന്യേ ദക്ഷഃ പ്രാചേതസസ്തഥാ । ഉത്താനപാദം ജഗ്രാഹ പുത്രമത്രിഃ പ്രജാപതിഃ

മറ്റു സൃഷ്ടിപതികൾ ദക്ഷനും പ്രാചേതസനും ആണ്; അത്രി എന്ന പ്രജാപതി ഉത്താനപാദനെ തന്റെ പുത്രനായി സ്വീകരിച്ചു.

ദക്ഷകസ്യ തു പുത്രോഽസ്യ രാജാ ഹ്യാസീത് പ്രജാപതേഃ । സ്വായമ്ഭുവേന മനുനാ ദത്തോഽത്രേഃ കാരണം പ്രതി

ദക്ഷന്റെ മകനാണ് പ്രജാപതിയുടെ സന്തതിയിൽ രാജാവായത്. സ്വായംഭുവ മനുവാണ് അതിനെ ഒരു പ്രത്യേക കാരണത്തിന് അത്രിക്ക് നൽകിയത്.

മന്വന്തരമഥാസാദ്യ ഭവിഷ്യം ചാക്ഷുഷസ്യ ഹ । ഷഷ്ഠം തദനുവക്ഷ്യാമി ഉപോദ്ഘാതേന വൈ ദ്വിജാഃ

ഭാവിയിൽ ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരമെത്തുമ്പോൾ, ആ ആറാമത്തെ മന്വന്തരത്തെ ഞാൻ വിശദമായി, ഒരു തുടക്കത്തോടെ, ദ്വിജന്മാരേ, പറയാം.

ഉത്താനപാദാച്ചതുരാ സൂനൃതാ വിത്തഭാവിനീ । ഉത്പന്നാ ചാധിധര്മേണ ധ്രുവസ്യ ജനനീ ശുഭാ । ധര്മസ്യ പത്ന്യാം ലക്ഷ്മ്യാം വൈ ഉത്പന്നാ സാ ശുചിസ്മിതാ

ഉത്താനപാദിൽ നിന്ന് നാലു പുത്രികൾ ജനിച്ചു: സുനൃത, വിത്തഭാവിനി, അദ്ധിധർമ്മ എന്ന ധ്രുവന്റെ ശുഭമായ അമ്മ. ധർമ്മന്റെ ഭാര്യ ലക്ഷ്മിയിൽ നിന്ന് ശുചിസ്മിത എന്ന ശുദ്ധമായ ചിരിയുള്ളവൾ ജനിച്ചു.

ധ്രുവഞ്ച കീര്ത്തിമന്തഞ്ച അയസ്മന്തം വസും തഥാ । ഉത്താനപാദോഽജനയത് കന്യേ ദ്വേ ച ശുചിസ്മിതേ । മനസ്വിനീം സ്വരാഞ്ചൈവ ത്രയോഃ പുത്രാഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ

ഉത്താനപാദൻ ധ്രുവനെ, കീർത്തിമാനെ, അയസ്മാനെ, വസുവിനെ, കൂടാതെ ശുചിസ്മിതയും മനസ്വിനിയും എന്ന രണ്ട് പുത്രികളെ ജനിപ്പിച്ചു. സ്വരയും ജനിച്ചു; അങ്ങനെ മൂന്ന് പുത്രന്മാർ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ധ്രുവോ വര്ഷസഹസ്രാണി ദശ ദിവ്യാനി വീര്യവാന് । തപസ്തേപേ നിരാഹാരഃ പ്രാര്ഥയന് വിപുലം യശഃ

ധ്രുവൻ, ശക്തനായവൻ, പത്തു ദിവ്യ വർഷങ്ങൾ ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ തപസ്സ് ചെയ്തു, വലിയ യശസ്സിന് ആഗ്രഹിച്ചു.

ത്രേതായുഗേ തു പ്രഥമേ പൌത്രഃ സ്വായമ്ഭുവസ്യ സഃ । ആത്മാനം ധാരയന് യോഗാത് പ്രാര്ഥയന് സുമഹദ്യശഃ

ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ആദിയിൽ, സ്വായംഭുവന്റെ പുത്രപൗത്രൻ, യോഗം കൊണ്ട് സ്വയം നിലനിർത്തി, അതിയായ മഹത്വം ആഗ്രഹിച്ചു.

തസ്മൈ ബ്രഹ്മാ ദദൌ പ്രീതോ ജ്യോതിഷാം സ്ഥാനമുത്തമമ് । ആഭൂതസംപ്ലവം ഹൃദ്യമസ്തോദയവിവര്ജിതമ്

ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ അവനു ജ്യോതിഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ സ്ഥാനം നൽകി; ഉദയവും അസ്തമയവും ഇല്ലാത്ത, ആകർഷകവും ലയമില്ലാത്തതും.

തസ്യാതിമാത്രാമൃദ്ധിം ച മഹിമാനം നിരീക്ഷ്യ ഹ । ദൈത്യാസുരാണാമാചാര്യഃ ശ്ലോകമപ്യുശനാ ജഗൌ॥൨.൧.

അവന്റെ അതിയായ ഐശ്വര്യവും മഹത്വവും കണ്ടു, ദൈത്യാസുരന്മാരുടെ ഗുരു ഉശനസ് ഒരു ശ്ലോകം പാടി.

൬൨.൮൦ അഹോ സ്യ തപസോ വീര്യമഹോ ശ്രുതമഹോ ഹുതമ്। സ്ഥിതാഃ സപ്തര്ഷയഃ കൃത്വാ യദേനമുപരി ധ്രുവമ് । ധ്രുവേ ദിവം സമാസക്തമീശ്വരഃ സ ദിവസ്പതിഃ

അഹോ, അവന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി! അഹോ, അവന്റെ ജ്ഞാനം! അഹോ, അവന്റെ ഹോമങ്ങൾ! സപ്തർഷിമാർ അവനെ മുകളിൽ സ്ഥിരമായി സ്ഥാപിച്ചു; ധ്രുവൻ ആകാശത്തിൽ ചേർന്നു, ഈശ്വരൻ ആകാശത്തിന്റെ അധിപനായി.

ധ്രുവാത്പുഷ്ടിഞ്ച ഭവ്യഞ്ച ഭൂമിഃ സാ സുഷുവേ നൃപൌ । സ്വാം ഛായാമാഹ വൈ പുഷ്ടിര്ഭവ നാരീ തു താം വിഭുഃ

ധ്രുവനിൽ നിന്ന് പുഷ്ടിയും ഭവ്യയും ജനിച്ചു; ഭൂമി അവരെ ജനിപ്പിച്ചു, രാജാവേ. പുഷ്ടി പറഞ്ഞു, 'എന്റെ നിഴൽ ആകൂ,' ഭവൻ, vibhu, അവളെ ഭാര്യയാക്കി.

സത്യാഭിവ്യാഹൃതേ തസ്യ സദ്യഃ സ്ത്രീ സാഭവത്തദാ । ദിവ്യസംഹന നാച്ഛായാ ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാ

അവൻ സത്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ സ്ത്രീ ഉടൻ ദിവ്യമായ രൂപവും നിഴലും, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഛായായാം പുഷ്ടിരാധത്ത പഞ്ച പുത്രാനകല്മഷാന് । പ്രാചീനഗര്ഭം വൃഷകം വൃകഞ്ച വൃകലം ധൃതിമ്

ചായയിൽ പുഷ്ടി അകല്മഷരായ അഞ്ചു പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു: പ്രാചീനഗർഭൻ, വൃഷകൻ, വൃകൻ, വൃകലൻ, ധൃതിയും.

പത്നീ പ്രാചീനഗര്ഭസ്യ ഭൂവര്ചാ സുഷുവേ നൃപമ് । നാമ്നോദാരധിയം പുത്രമിന്ദ്രോ യഃ പൂര്വജന്മനി

പ്രാചീനഗർഭന്റെ ഭാര്യ ഭൂവർചയാണ് രാജാവായ ഉദാരധിയെ ജനിപ്പിച്ചത്; അവൻ മുൻ ജന്മത്തിൽ ഇന്ദ്രനായിരുന്നു.

സംവത്സരസഹസ്രാന്തേ സകൃദാഹാരമാഹരത് । ഏവം മന്വന്തരം യുക്തമിന്ദ്രത്വം പ്രാപ്തവാന്വിഭുഃ

ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ, അവൻ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം എടുത്തു; അങ്ങനെ മന്വന്തരം പൂർത്തിയാക്കി, vibhu, ഇന്ദ്രപദം നേടി.

ഉദാരധേഃ സുതം ഭദ്രാജനയത്സാ ദിവഞ്ജയമ് । രിപും രിപുഞ്ജയം ജജ്ഞേ വരാങ്ഗീ സാ ദിവഞ്ജയാത്

ഉദാരധിയുടെ മകൻ ദിവഞ്ജയയെ ഭദ്രാ ജനിപ്പിച്ചു; ദിവഞ്ജയയിൽ നിന്ന് വരാംഗി, റിപുവിനെയും റിപുഞ്ചയയെയും ജനിപ്പിച്ചു.

രിപോരാധത്ത ബൃഹതീ ചാക്ഷുഷം സര്വതേജസമ് । വ്യജീജനത് പുഷ്കരിണ്യാം വാരുണ്യാം ചാക്ഷുണോ മനുമ് । പ്രജാപതേരാത്മജായാമാരണ്യസ്യ മഹാത്മനഃ

ബൃഹതീ, റിപുവിന്റെ ഭാര്യ, സർവതേജസ്സുള്ള ചാക്ഷുഷനെ ജനിപ്പിച്ചു; പുഷ്കരിണിയും വാരുണിയും ചാക്ഷുഷ മനുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; പ്രജാപതിയുടെ പുത്രിയായ മഹാത്മൻ ആരണ്യനിൽ നിന്ന്.

മനോരജായന്ത ദശനദ്വലായാം ശുഭാഃ സുതാഃ । കന്യായാം വൈ മഹാഭാഗ വൈരാജസ്യ പ്രജാപതേഃ

മനുവിന് നദ്വലയിൽ ശുഭമായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; വൈരാജ പ്രജാപതിയുടെ മഹാഭാഗ്യവതിയായ പുത്രിയിൽ നിന്നും.

ഊരുഃ പൂരുഃ ശതദ്യുമ്നസ്തപസ്വീ സത്യവാക് കവിഃ । അഗ്നിഷ്ടുദതിരാത്രശ്ച സുദ്യുമ്നശ്ചേതി തേ നവ । അഭിമന്യുശ്ച ദശമോ നദ്വലായാം മനോഃ സുതാഃ ॥൨.൧.

ഊരു, പൂരു, ശതദ്യുമ്നൻ, തപസ്വി, സത്യവാക്, കവിയ്, അഗ്നിഷ്ടുത്, അതിരാത്രൻ, സുദ്യുമ്നൻ — ഇവർ ഒമ്പത്, അഭിമന്യു പത്ത്, ഇവരാണ് മനുവിന്റെ നദ്വലയിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാർ.

൬൨.൯൦ ഊരോരജനയത് പുത്രാന് ഷഡാഗ്നേയീ മഹാപ്രഭാന് । അങ്ഗം സുമനസം സ്വാതിം ക്രതുമങ്ഗിരസം ശിവമ്

ആഗ്നേയി തന്റെ തുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് ആംഗ, സുമനസ, സ്വാതി, ക്രതു, അങ്കിരസ, ശിവൻ എന്നിങ്ങനെ ആറു മഹത്വമുള്ള പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.

അങ്ഗാത സുനീഥാപത്യം വൈ വേനമേകം വ്യജായത । അപചാരേണ വേനസ്യ പ്രകോപഃ സുമഹാനഭൂത്

ആംഗയിൽ നിന്ന് സുനീത എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു, അതിന്റെ ശേഷം വേനൻ ജനിച്ചു; വേനന്റെ ദുഷ്പ്രവർത്തനങ്ങൾ കാരണം വലിയ കോപം ഉരുവായി.

പ്രജാര്ഥമൃഷയസ്തസ്യ മമന്ഥുര്ദക്ഷിണം കരമ് । വേനസ്യ പാണൌ മഥിതേ സമ്ബഭൂവ മഹാന്നൃപഃ । വൈന്യോ നാമ മഹീപാലോ യഃ പൃഥുഃ പരികീര്ത്തിതഃ

ജനങ്ങളുടെ ഭാവിക്കായി, മഹർഷികൾ വേനന്റെ വലതുകൈ ചുരണ്ടി; അപ്പോൾ വേനന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് മഹാനായ രാജാവായ വൈന്യൻ, പൃഥു എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, ജനിച്ചു.

സ ധന്വീ കവചീ ജാതസ്തേജസാ പ്രജ്വലന്നിവ । പൃഥുര്വൈന്യഃ സര്വലോകാന് രരക്ഷ ക്ഷത്രപൂര്വജഃ

അവൻ ധനുസും കവചവും എടുത്ത്, ശക്തിയാൽ ജ്വലിക്കുന്നവനായി ജനിച്ചു; പൃഥു വൈന്യൻ, ക്ഷത്രിയ വംശത്തിൽ നിന്നവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചു.

തസ്യ സ്തവാര്ഥമുത്പന്നൌ നിപുണൌ സൂതമാഗധൌ

അവന്റെ സ്തുതിക്കായി, നിപുണരായ സൂതനും മാഗധനും ജനിച്ചു.

തേനേയം ഗൌര്മഹാരാജ്ഞാ ദുഗ്ധാ സസ്യാനി ധീമതാ । പ്രജാനാം വൃത്തികാമാനാം ദേവൈഋഷിഗണൈഃ സഹ

ആ മഹാരാജാവ്, ദൈവങ്ങളോടും മഹർഷികളോടും കൂടെ, ഈ ഭൂമിയെ ധാന്യങ്ങൾക്കായി ചുരണ്ടി, ജനങ്ങളുടെ ഉപജീവനത്തിനായി.

പിതൃഭിര്ദാനവൈശ്ചൈവ ഗന്ധര്വൈരപ്സരോഗണൈഃ । സര്വൈഃ പുണ്യജനൈശ്ചൈവ വീരുദ്ഭിഃ പര്വതൈസ്തഥാ

പിതാക്കളും ദാനവരും ഗന്ധർവരും അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും, എല്ലാ പുണ്യജനങ്ങളും, ചെടികളും, മലകളും കൂടി ഭൂമിയെ ചുരണ്ടി.

തേഷു തേഷു തു പാത്രേഷു ദുഹ്യമാനാ വസുന്ധരാ । പ്രാദാദ്യഥേപ്സിതം ക്ഷീരം തേന ലോകാംസ്ത്വധാരയത്

അവരവരുടെ പാത്രങ്ങളിൽ ഭൂമിയെ ചുരണ്ടിയപ്പോൾ, അവർക്കു ഇഷ്ടമായ പാൽ നൽകി; അതിന്റെ വഴി അവൻ ലോകങ്ങളെ പോഷിച്ചു.

ഋഷയ ഊചുഃ॥ വിസ്തരേണ പൃഥോര്ജന്മ കീര്ത്തയസ്വ മഹാ മതേ । യഥാ മഹാത്മനാ ദുഗ്ധാ പൂര്വം തേന വസുന്ധരാ

മഹർഷികൾ പറഞ്ഞു: മഹാമതിയേ, പൃഥുവിന്റെ ജനനം, അവൻ ഭൂമിയെ എങ്ങനെ ചുരണ്ടിയെന്നു വിശദമായി പറയുക.

യഥാ ദേവൈശ്ച നാഗൈശ്ച യഥാ ബ്രഹ്മര്ഷിഭിഃ സഹ । യഥാ യക്ഷൈഃ സഗന്ധര്വൈരപ്സരോഭിര്യഥാ പുരാ ॥൨.൧.

ദേവന്മാരും നാഗന്മാരും ബ്രഹ്മർഷികളോടും യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവരും അപ്സരസുകളും, പുരാതനകാലത്ത് എങ്ങനെ ചെയ്തുവെന്നു പറയുക.