വായുപുരാണമ്

അപി ചാത്ര ചതുര്ഹസ്താം ധ്യായമാനശ്ചതുര്മുഖീമ്। പ്രകൃതിം വിശ്വരൂപാഖ്യാം ദൃഷ്ട്വാ ദിവ്യേന ചക്ഷുഷാ ।। ൨൦.

ഇവിടെ, നാലു കൈകളും നാലു മുഖങ്ങളും ഉള്ള ദൈവത്തെ ധ്യാനിച്ചു, ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ 'വിശ്വരൂപം' എന്ന പ്രകൃതിയെ കാണുന്നു.

ഇത്യേതദക്ഷരം ബ്രഹ്മ പരമോങ്കാരസംജ്ഞിതമ്। യസ്തു വേദയതേ സമ്യക് തഥാ ധ്യായതി വാ പുനഃ ।। ൨൦.

ഈ അക്ഷരമായ ബ്രഹ്മം, പരമമായ ഓം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, ആരെങ്കിലും അതിനെ പൂർണ്ണമായി അറിയുകയോ വീണ്ടും ധ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്താൽ—

സംസാരചക്രമുത്സൃജ്യ മുക്തബന്ധനബന്ധനഃ। അചലം നിര്ഗുണം സ്ഥാനം ശിവം പ്രാപ്നോത്യസംശയഃ। ഇത്യേതദ്വൈ മയാ പ്രോക്തമോങ്കാരപ്രാപ്തിലക്ഷണമ് ।। ൨൦.

സംസാരചക്രം ഉപേക്ഷിച്ച്, ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും മോചനത്തിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രനായവൻ, അചഞ്ചലവും ഗുണരഹിതവും ശിവസ്വരൂപവുമായ അവസ്ഥയിൽ സംശയമില്ലാതെ എത്തുന്നു. ഓം വഴി ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തെ കുറിച്ച് ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

യഥാ രുദ്രനമസ്കാരഃ സര്വധര്മഫലോ ധ്രുവഃ। അന്യദേവനമസ്കാരോ ന തത് ഫലമവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

രുദ്രനോട് വന്ദനം ചെയ്യുന്നത് എല്ലാ ധർമ്മഫലങ്ങളും ഉറപ്പായും നൽകുന്നു; മറ്റു ദേവന്മാരോട് വന്ദനം ചെയ്താൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.

തസ്മാത് ത്രിഷവണം യോഗീ ഉപാസീത മഹേശ്വരമ്। ദശാവിസ്താരകം ബ്രഹ്മ തഥാ ച ബ്രഹ്മ വിസ്തരമ് ।। ൨൦.

അതിനാൽ, യോഗി ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം; പത്ത് മടങ്ങായി വ്യാപിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ വ്യാപനത്തെയും ആരാധിക്കണം.

ഓങ്കാരം സര്വതഃ കാലേ സര്വം വിഹിതവാന് പ്രഭുഃ। തേന തേന തു വിഷ്ണുത്വം നമസ്കാരം മഹായശാഃ ।। ൨൦.

പ്രഭു എല്ലായിടത്തും എല്ലാകാലത്തും ഓം സ്ഥാപിച്ചു; അതിനാൽ മഹത്വമുള്ളവൻ വിഷ്ണുസ്ഥിതിയും വന്ദനവും നേടുന്നു.

നമസ്കാരസ്തഥാ ചൈവ പ്രണവസ്തുവതേ പ്രഭുമ് । പ്രണവം സ്തുവതേ യജ്ഞോ യജ്ഞം സംസ്തുവതേ നമഃ। നമസ്തുവതി വൈ രുദ്രസ്തസ്മാദ്രുദ്രപദം ശിവമ് ।। ൨൦.

വന്ദനവും പ്രണവവും പ്രഭുവിനെ സ്തുതിക്കുന്നു; പ്രണവം യജ്ഞത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു, യജ്ഞം വന്ദനയെ സ്തുതിക്കുന്നു; വന്ദനം രുദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു, അതിനാൽ രുദ്രന്റെ ശിവപദം ലഭിക്കുന്നു.

ഇത്യേതാനി രഹസ്യാനി യതീനാം വൈ യഥാക്രമമ്। യസ്തു വേദയതേ ധ്യാനം സ പരം പ്രാപ്നുയാത്പദമ് ।। ൨൦.

ഈ രഹസ്യങ്ങൾ യതികൾക്കുള്ളവയാണ്. ആരെങ്കിലും ധ്യാനത്തെ അറിയുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തും.

ഋഷീണാമഗ്നികല്പാനാം നൈമിഷാരണ്യവാസിനാമ് । ഋഷിഃ ശ്രുതിധരഃ പ്രാജ്ഞഃ സാവര്ണിര്ന്നാമ നാമതഃ ।। ൨൧.

അഗ്നിയെപ്പോലെ തേജസ്സുള്ള, നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ഋഷിമാരിൽ, ശാസ്ത്രജ്ഞനും പ്രജ്ഞാവാനുമായ സാവർണി എന്നൊരു ഋഷി ഉണ്ടായിരുന്നു.

തേഷാം സോപ്യഗ്രതോ ഭൂത്വാ വായും വാക്യവിശാരദഃ। സാതത്യം തത്ര കുര്വന്തം പ്രിയാര്ഥേ സത്രയാജിനാമ്। വിനയേനോപസംഗമ്യ പപ്രച്ഛ സ മഹാദ്യുതിമ് ।। ൨൧.

അവൻ അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്ന്, സദാ യജ്ഞക്കായി അവിടെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വായുവിനോട് വിനയപൂർവ്വം സമീപിച്ച്, മഹാതേജസ്വിയായവനോട് ചോദിച്ചു.

വിഭോ പുരാണസം ബദ്ധാം കഥാം വൈ വേദസംമിതാമ്। ശ്രോതുമിച്ഛാമഹേ സമ്യക് പ്രസാദാത്സര്വദര്ശിനഃ ।। ൨൧.

പ്രഭോ, വേദാനുസൃതമായ പുരാതനകഥ നിങ്ങൾക്കിൽ നിന്നു കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി, സർവ്വജ്ഞനായ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ അതു പറയുക.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാന് ലലാടാന്നീലലോഹിതമ്। കഥം തത്തേജസം ദേവം ലബ്ധവാന് പുത്രമാത്മനഃ ।। ൨൧.

ഹിരണ്യഗർഭൻ, ഭഗവാൻ, തന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് നീലയും ചുവപ്പും കലർന്ന ആ തേജസ്സുള്ള ദൈവത്തെ തന്റെ മകനായി എങ്ങനെ ലഭിച്ചു?

കഥം ച ഭഗവാന് ജജ്ഞേ ബ്രഹ്മാ കമലസംഭവഃ। രുദ്രത്വം ചൈവ സര്വസ്യ സ്വാത്മജസ്യ കഥം പുനഃ ।। ൨൧.

കമലത്തിൽ ജനിച്ച ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അവന്റെ സ്വന്തം മകൻ വീണ്ടും എങ്ങനെ എല്ലാറ്റിനും രുദ്രനായി?

കഥം ച വിഷ്ണോ രുദ്രേണ സാര്ദ്ധം പ്രീതിരനുത്തമാ। സര്വേ വിഷ്ണുമയാ ദേവാ സര്വേ വിഷ്ണുമയാ ഗണാഃ ।। ൨൧.

വിഷ്ണുവും രുദ്രനും തമ്മിൽ എങ്ങനെ പരമമായ സ്നേഹം ഉണ്ടായി? എല്ലാ ദേവതകളും, എല്ലാ ഗണങ്ങളും വിഷ്ണുവിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.

ന ച വിഷ്ണുസമാ കാചിദ്ഗതിരന്യാ വിധീയതേ। ഇത്യേവം സതതം ദേവാ ഗായന്തേ നാത്ര സംശയഃ। ഭവസ്യ സകഥം നിത്യം പ്രണാമം കുരുതേ ഹരിഃ ।। ൨൧.

വിഷ്ണുവിനേക്കാൾ സമം മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ഇല്ലെന്ന് നിർണയിച്ചിരിക്കുന്നു; ദേവതകൾ എന്നും ഇങ്ങനെ പാടുന്നു, സംശയമില്ല. ഹരിഭഗവാൻ എങ്ങനെ ഭവനോടു എന്നും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു?

ഏവമുക്തേ തു ഭഗവാന് വായുഃ സാവര്ണിമബ്രവീത്। അഹോ സാധു ത്വയാ സാധോ പൃഷ്ടഃ പ്രശ്നോ ഹ്യനുത്തമഃ ।। ൨൧.

ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിന് ശേഷം ഭഗവാൻ വായു സാവർണിയെ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ, വളരെ നന്നായി ചോദിച്ചു! മഹാനായവനേ, നീ ചോദിച്ച ചോദ്യം അത്യുത്തമമാണ്."

ഭവസ്യ പുത്രജന്മത്വം ബ്രഹ്മണഃ സോഽഭവദ്യഥാ। ബ്രഹ്മണഃ പദ്മ യോനിത്വം രുദ്രത്വം ശംകരസ്യ ച ।। ൨൧.

ഭവന്റെ ജനനം എങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുണ്ടായി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ജനനം താമരയിൽ നിന്നാണ്, ശംകരൻ എങ്ങനെ രുദ്രനായി എന്നതും,

ദ്വാഭ്യാമപി ച സമ്പ്രീതിര് വിഷ്ണോശ്ചൈവ ഭവസ്യ ച । യച്ചാപി കുരുതേ നിത്യം പ്രണാമം ശംകരസ്യ ച। വിസ്തരേണാനുപൂര്വ്യാച്ച ശ്രൃണുത ബ്രുവതോ മമ ।। ൨൧.

വിഷ്ണുവിനും ഭവനും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര സ്‌നേഹവും, ശംകരനോടുള്ള സ്ഥിരമായ വിനയവും—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ ക്രമത്തിൽ വിശദമായി പറയാം, ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.

മന്വന്തരസ്യ സംഹാരേ പശ്ചിമസ്യ മഹാത്മനഃ। ആസീത്തു സപ്തമഃ കല്പഃ പദ്മോ നാമ ദ്വിജോത്തമ। വാരാഹഃ സാമ്പ്രതസ്തേഷാം തസ്യ വക്ഷ്യാമി വിസ്തരമ് ।। ൨൧.

മഹാത്മാവിന്റെ അവസാനത്തെ മന്വന്തരത്തിൽ പ്രളയം വന്നപ്പോൾ ഏഴാമത്തെ കല്പമായ 'പദ്മം' ഉണ്ടായിരുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ. ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന കല്പം 'വരാഹം' ആണ്; അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം.

കിയതാ ചൈവ കാലേന കല്പഃ സമ്ഭവതേ കഥമ്। കിം ച പ്രമാണം കല്പസ്യ തത്ര പ്രബ്രൂഹി പൃച്ഛതാമ് ।। ൨൧.

ഏതു കാലപരിധിയിലാണ് ഒരു കല്പം ഉണ്ടാകുന്നത്? കല്പത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം എത്ര? ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവർക്കായി അതിന്റെ ഉത്തരം പറയൂ.

മന്വന്തരാണാം സപ്താനാം കാലസംഖ്യാ യഥാക്രമമ്। പ്രവക്ഷ്യാമി സമാസേന ബ്രുവതോ മേ നിബോധത ।। ൨൧.

ഏഴു മന്വന്തരങ്ങളുടെ കാലഗണനയെ കുറിച്ച് ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായും ക്രമത്തിൽ പറഞ്ഞുതരാം; ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.

കോടീനാം ദ്വേ സഹസ്രേ വൈ അഷ്ടൌ കോടിശതാനി ച । ദ്വിഷഷ്ടിശ്ച തഥാ കോട്യോ നിയുതാനി ച സപ്തതിഃ। കല്പാര്ദ്ധസ്യ തു സംഖ്യായാമേതത് സര്വമുദാഹൃതമ് ।। ൨൧.

രണ്ടായിരം കോടി, എൺപത് കോടി ശതങ്ങൾ, ഇരുപത്തിരണ്ടു കോടി, എഴുപതു നിയുതങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം കല്പത്തിന്റെ അരയുടെ കാലപരിധിയാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

പൂര്വോക്തൌ ച ഗുണച്ഛേദൌ വര്ഷാഗ്രം ലബ്ദമാദിശേത് । ശതം ചൈവ തു കോടീനാം കോടീനാമഷ്ടസപ്തതിഃ। ദ്വേ ച ശതസഹസ്രേ തു നവതിര്നിയുതാനി ച ।। ൨൧.

മുൻപറഞ്ഞ ഗുണഭേദങ്ങൾ പ്രകാരം വർഷങ്ങളുടെ അളവ് ലഭിക്കുന്നു: നൂറു കോടി, എഴുപത്തിയെട്ടു കോടി, രണ്ടായിരം, തൊണ്ണൂറ്റി നിയുതങ്ങൾ.

മാനുഷേണ പ്രമാണേന യാവദ്വൈവസ്വതാന്തരമ്। ഏഷ കല്പസ്തു വിജ്ഞേയഃ കല്പാര്ദ്ധദ്വിഗുണീകൃതഃ ।। ൨൧.

മനുഷ്യരുടെ അളവുപ്രകാരം, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ അവസാനംവരെ, കല്പം എന്നത് കല്പത്തിന്റെ അരയുടെ ഇരട്ടിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

അനാഗതാനാം സപ്താനാമേതദേവ യഥാക്രമമ്। പ്രമാണം കാലസംഖ്യായാ വിജ്ഞേയം മതമൈശ്വരമ് ।। ൨൧.

ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന ഏഴു മന്വന്തരങ്ങൾക്കും ഈ അതേ കാലഗണന ദൈവികമായ രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കണം.

നിയുതാന്യഷ്ടപഞ്ചാശത്തഥാഽശീതിശതാനി ച। ചതുരശീതിശ്ചവാന്യാനി പ്രയുതാനി പ്രമാണതഃ ।। ൨൧.

അമ്പത്തെട്ടു നിയുത്, എൺപത് ശതങ്ങൾ, നാല്പത്തിയെട്ടു പ്രയുത്—ഇവയാണ് അളവ്.

സപ്തര്ഷയോ മനുശ്ചൈവ ദേവാശ്ചേന്ദ്രപുരോഗമാഃ। ഏതത് കാലസ്യ വിജ്ഞേയം വര്ഷാഗ്രന്തു പ്രമാണതഃ ।। ൨൧.

സപ്തർഷിമാർ, മനു, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയുള്ള ദേവന്മാർ—ഇവർക്കുള്ള വർഷങ്ങളുടെ അളവ് ഇതാണ്.