വായുപുരാണമ്

മാസേ മാസേഽശ്വമേധേന യോ യജേത ശതം സമാഃ । ന സ തത് പ്രാപ്നുയാത് പുണ്യം മാത്രയാ യദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

ആരു മാസംതോറും നൂറു വർഷം അശ്വമേധയാഗം നടത്തിയാലും, ഒരു അളവിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം അതിനാൽ ലഭിക്കില്ല.

അബ്ബിന്ദും യഃ കുശാഗ്രേണ മാസേ മാസേ പിബേന്നരഃ। സംവത്സരശതം പൂര്ണം മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

ആരു മാസംതോറും കുശത്തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് ഒരു തുള്ളി പോലും കൂടാതെ വെള്ളം കുടിച്ചാലും, നൂറു വർഷം മുഴുവൻ ചെയ്താലും, അത്രയുള്ള ഫലം ഒരു അളവിലൂടെ ലഭിക്കും.

ഇഷ്ടാപൂര്ത്തസ്യ യജ്ഞസ്യ സത്യവാക്യേ ച യത് ഫലമ്। അഭക്ഷണേ ച മാംസസ്യ മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

യാഗം, ദാനം, സത്യവാക്ക്, മാംസം കഴിക്കാതിരിക്കുക എന്നിവകൊണ്ട് കിട്ടുന്ന ഫലം ഒരു അളവിലൂടെ ലഭിക്കും.

സ്വാമ്യര്ഥേ യുധ്യമാനാനാം ശൂരാണാമനിവര്ത്തിനാമ്। യദ്ഭവേത്തത് ഫലം ദൃഷ്ടം മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

സ്വാമിയുടെ കാര്യത്തിൽ പോരാടുന്ന ധീരന്മാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ഒരു അളവിലൂടെ ലഭിക്കും.

ന തഥാ തപസോഗ്രേണ ന യജ്ഞൈര്ഭൂരിദക്ഷിണൈഃ। യത് ഫലം പ്രാപ്നുയാത് സമ്യഗ് മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെയോ, വലിയ ദാനങ്ങളോടുകൂടിയ യാഗങ്ങളിലൂടെയോ ആ ഫലം ലഭ്യമല്ല; അത് പൂർണ്ണമായി ഒരു അളവിലൂടെ മാത്രം ലഭിക്കും.

തത്ര വൈ യോഽര്ദ്ധമാത്രോ യഃ പ്ലുതോ നാമോപദിശ്യതേ। ഏഷാ ഏവ ഭവേത് കാര്യാ ഗൃഹസ്ഥാനാന്തു യോഗിനാമ് ।। ൨൦.

അവിടെ അർദ്ധമാത്രം എന്ന prolong ചെയ്ത അളവ് ഗൃഹസ്ഥരും യോഗികളും നിർബന്ധമായി അഭ്യസിക്കണം.

ഏഷാ ചൈവ വിശേഷേണ ഐശ്വര്യസമലക്ഷണാ। യോഗിനാന്തു വിശേഷേണ ഐശ്വര്യേ ഹ്യഷ്ടലക്ഷണേ। അണിമാദ്യേതി വിജ്ഞേയാ തസ്മാദ്യുഞ്ജീത താം ദ്വിജഃ ।। ൨൦.

ഇത് പ്രത്യേകമായി ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്; യോഗികൾക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് അണിമ തുടങ്ങിയ എട്ട് ഐശ്വര്യങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ദ്വിജൻ അതിനെ അഭ്യസിക്കണം.

ഏവം ഹി യോഗീ സംയുക്തഃ ശുചിര്ദ്ദാന്തോ ജിതേന്ദ്രിയഃ। ആത്മാനം വിന്ദതേ യസ്തു സ സര്വം വിന്ദതേ ദ്വിജഃ ।। ൨൦.

ഇങ്ങനെ നിയന്ത്രിതനും ശുദ്ധനും ഇന്ദ്രിയജയിയും ആയ യോഗി ആത്മാവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു; ആത്മാവിനെ കണ്ടെത്തുന്നവൻ എല്ലാം കണ്ടെത്തുന്നു, ദ്വിജനേ.

ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി വേദോപനിഷദസ്തഥാ। യോഗജ്ഞാനാദവാപ്നോതി ബ്രാഹ്മണോ ധ്യാനചിന്തകഃ ।। ൨൦.

ധ്യാനചിന്തയിലൂടെ യോഗജ്ഞാനം നേടുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളും ഉപനിഷത്തുകളും നേടുന്നു.

സര്വഭൂതലയോ ഭൂത്വാ അഭൂതഃ സ തു ജായതേ। യോഗീ സങ്ക്രമണം കൃത്വാ യാതി വൈ ശാശ്വതം പദമ് ।। ൨൦.

സകല ജീവികളുടെയും ആധാരമായി, ജനനം ഇല്ലാത്തവൻ ജനിച്ചവനായി മാറുന്നു. യോഗി ആന്തരിക പരിവർത്തനം പൂർത്തിയാക്കി, ശാശ്വതമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

അപി ചാത്ര ചതുര്ഹസ്താം ധ്യായമാനശ്ചതുര്മുഖീമ്। പ്രകൃതിം വിശ്വരൂപാഖ്യാം ദൃഷ്ട്വാ ദിവ്യേന ചക്ഷുഷാ ।। ൨൦.

ഇവിടെ, നാലു കൈകളും നാലു മുഖങ്ങളും ഉള്ള ദൈവത്തെ ധ്യാനിച്ചു, ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ 'വിശ്വരൂപം' എന്ന പ്രകൃതിയെ കാണുന്നു.

ഇത്യേതദക്ഷരം ബ്രഹ്മ പരമോങ്കാരസംജ്ഞിതമ്। യസ്തു വേദയതേ സമ്യക് തഥാ ധ്യായതി വാ പുനഃ ।। ൨൦.

ഈ അക്ഷരമായ ബ്രഹ്മം, പരമമായ ഓം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, ആരെങ്കിലും അതിനെ പൂർണ്ണമായി അറിയുകയോ വീണ്ടും ധ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്താൽ—

സംസാരചക്രമുത്സൃജ്യ മുക്തബന്ധനബന്ധനഃ। അചലം നിര്ഗുണം സ്ഥാനം ശിവം പ്രാപ്നോത്യസംശയഃ। ഇത്യേതദ്വൈ മയാ പ്രോക്തമോങ്കാരപ്രാപ്തിലക്ഷണമ് ।। ൨൦.

സംസാരചക്രം ഉപേക്ഷിച്ച്, ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും മോചനത്തിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രനായവൻ, അചഞ്ചലവും ഗുണരഹിതവും ശിവസ്വരൂപവുമായ അവസ്ഥയിൽ സംശയമില്ലാതെ എത്തുന്നു. ഓം വഴി ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തെ കുറിച്ച് ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

യഥാ രുദ്രനമസ്കാരഃ സര്വധര്മഫലോ ധ്രുവഃ। അന്യദേവനമസ്കാരോ ന തത് ഫലമവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

രുദ്രനോട് വന്ദനം ചെയ്യുന്നത് എല്ലാ ധർമ്മഫലങ്ങളും ഉറപ്പായും നൽകുന്നു; മറ്റു ദേവന്മാരോട് വന്ദനം ചെയ്താൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.

തസ്മാത് ത്രിഷവണം യോഗീ ഉപാസീത മഹേശ്വരമ്। ദശാവിസ്താരകം ബ്രഹ്മ തഥാ ച ബ്രഹ്മ വിസ്തരമ് ।। ൨൦.

അതിനാൽ, യോഗി ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം; പത്ത് മടങ്ങായി വ്യാപിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ വ്യാപനത്തെയും ആരാധിക്കണം.

ഓങ്കാരം സര്വതഃ കാലേ സര്വം വിഹിതവാന് പ്രഭുഃ। തേന തേന തു വിഷ്ണുത്വം നമസ്കാരം മഹായശാഃ ।। ൨൦.

പ്രഭു എല്ലായിടത്തും എല്ലാകാലത്തും ഓം സ്ഥാപിച്ചു; അതിനാൽ മഹത്വമുള്ളവൻ വിഷ്ണുസ്ഥിതിയും വന്ദനവും നേടുന്നു.

നമസ്കാരസ്തഥാ ചൈവ പ്രണവസ്തുവതേ പ്രഭുമ് । പ്രണവം സ്തുവതേ യജ്ഞോ യജ്ഞം സംസ്തുവതേ നമഃ। നമസ്തുവതി വൈ രുദ്രസ്തസ്മാദ്രുദ്രപദം ശിവമ് ।। ൨൦.

വന്ദനവും പ്രണവവും പ്രഭുവിനെ സ്തുതിക്കുന്നു; പ്രണവം യജ്ഞത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു, യജ്ഞം വന്ദനയെ സ്തുതിക്കുന്നു; വന്ദനം രുദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു, അതിനാൽ രുദ്രന്റെ ശിവപദം ലഭിക്കുന്നു.

ഇത്യേതാനി രഹസ്യാനി യതീനാം വൈ യഥാക്രമമ്। യസ്തു വേദയതേ ധ്യാനം സ പരം പ്രാപ്നുയാത്പദമ് ।। ൨൦.

ഈ രഹസ്യങ്ങൾ യതികൾക്കുള്ളവയാണ്. ആരെങ്കിലും ധ്യാനത്തെ അറിയുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തും.

ഋഷീണാമഗ്നികല്പാനാം നൈമിഷാരണ്യവാസിനാമ് । ഋഷിഃ ശ്രുതിധരഃ പ്രാജ്ഞഃ സാവര്ണിര്ന്നാമ നാമതഃ ।। ൨൧.

അഗ്നിയെപ്പോലെ തേജസ്സുള്ള, നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ഋഷിമാരിൽ, ശാസ്ത്രജ്ഞനും പ്രജ്ഞാവാനുമായ സാവർണി എന്നൊരു ഋഷി ഉണ്ടായിരുന്നു.

തേഷാം സോപ്യഗ്രതോ ഭൂത്വാ വായും വാക്യവിശാരദഃ। സാതത്യം തത്ര കുര്വന്തം പ്രിയാര്ഥേ സത്രയാജിനാമ്। വിനയേനോപസംഗമ്യ പപ്രച്ഛ സ മഹാദ്യുതിമ് ।। ൨൧.

അവൻ അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്ന്, സദാ യജ്ഞക്കായി അവിടെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വായുവിനോട് വിനയപൂർവ്വം സമീപിച്ച്, മഹാതേജസ്വിയായവനോട് ചോദിച്ചു.

വിഭോ പുരാണസം ബദ്ധാം കഥാം വൈ വേദസംമിതാമ്। ശ്രോതുമിച്ഛാമഹേ സമ്യക് പ്രസാദാത്സര്വദര്ശിനഃ ।। ൨൧.

പ്രഭോ, വേദാനുസൃതമായ പുരാതനകഥ നിങ്ങൾക്കിൽ നിന്നു കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി, സർവ്വജ്ഞനായ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ അതു പറയുക.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാന് ലലാടാന്നീലലോഹിതമ്। കഥം തത്തേജസം ദേവം ലബ്ധവാന് പുത്രമാത്മനഃ ।। ൨൧.

ഹിരണ്യഗർഭൻ, ഭഗവാൻ, തന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് നീലയും ചുവപ്പും കലർന്ന ആ തേജസ്സുള്ള ദൈവത്തെ തന്റെ മകനായി എങ്ങനെ ലഭിച്ചു?

കഥം ച ഭഗവാന് ജജ്ഞേ ബ്രഹ്മാ കമലസംഭവഃ। രുദ്രത്വം ചൈവ സര്വസ്യ സ്വാത്മജസ്യ കഥം പുനഃ ।। ൨൧.

കമലത്തിൽ ജനിച്ച ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അവന്റെ സ്വന്തം മകൻ വീണ്ടും എങ്ങനെ എല്ലാറ്റിനും രുദ്രനായി?

കഥം ച വിഷ്ണോ രുദ്രേണ സാര്ദ്ധം പ്രീതിരനുത്തമാ। സര്വേ വിഷ്ണുമയാ ദേവാ സര്വേ വിഷ്ണുമയാ ഗണാഃ ।। ൨൧.

വിഷ്ണുവും രുദ്രനും തമ്മിൽ എങ്ങനെ പരമമായ സ്നേഹം ഉണ്ടായി? എല്ലാ ദേവതകളും, എല്ലാ ഗണങ്ങളും വിഷ്ണുവിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.

ന ച വിഷ്ണുസമാ കാചിദ്ഗതിരന്യാ വിധീയതേ। ഇത്യേവം സതതം ദേവാ ഗായന്തേ നാത്ര സംശയഃ। ഭവസ്യ സകഥം നിത്യം പ്രണാമം കുരുതേ ഹരിഃ ।। ൨൧.

വിഷ്ണുവിനേക്കാൾ സമം മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ഇല്ലെന്ന് നിർണയിച്ചിരിക്കുന്നു; ദേവതകൾ എന്നും ഇങ്ങനെ പാടുന്നു, സംശയമില്ല. ഹരിഭഗവാൻ എങ്ങനെ ഭവനോടു എന്നും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു?

ഏവമുക്തേ തു ഭഗവാന് വായുഃ സാവര്ണിമബ്രവീത്। അഹോ സാധു ത്വയാ സാധോ പൃഷ്ടഃ പ്രശ്നോ ഹ്യനുത്തമഃ ।। ൨൧.

ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിന് ശേഷം ഭഗവാൻ വായു സാവർണിയെ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ, വളരെ നന്നായി ചോദിച്ചു! മഹാനായവനേ, നീ ചോദിച്ച ചോദ്യം അത്യുത്തമമാണ്."

ഭവസ്യ പുത്രജന്മത്വം ബ്രഹ്മണഃ സോഽഭവദ്യഥാ। ബ്രഹ്മണഃ പദ്മ യോനിത്വം രുദ്രത്വം ശംകരസ്യ ച ।। ൨൧.

ഭവന്റെ ജനനം എങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുണ്ടായി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ജനനം താമരയിൽ നിന്നാണ്, ശംകരൻ എങ്ങനെ രുദ്രനായി എന്നതും,