വായുപുരാണമ്

ഓമിത്യേകാക്ഷരം ബ്രഹ്മ ഗുഹായാം നിഹിതം പദമ്। ഓമിത്യേതത്രയോ വേദാസ്ത്രയോ ലോകാസ്ത്രയോഽഗ്നയഃ। വിഷ്ണുക്രമാസ്ത്രയസ്ത്വേതേ ഋക്സാമാനി യജൂംഷി ച ।। ൨൦.

ഓം എന്ന ഏകാക്ഷര ബ്രഹ്മം ഗുഹയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പരമാവസ്ഥയാണ്; ഓം—ഇവയാണ് മൂന്നു വേദങ്ങൾ, മൂന്നു ലോകങ്ങൾ, മൂന്നു അഗ്നികൾ, വിഷ്ണുവിന്റെ മൂന്നു പടികൾ, ഋക്, സാമ, യജുര്‍ മന്ത്രങ്ങൾ.

മാത്രാശ്ചാത്ര ചതസ്രസ്തു വിജ്ഞേയാഃ പരമാര്ഥതഃ। തത്ര യുക്തശ്ച യോ യോഗീ തസ്യ സാലോക്യതാം വ്രജേത് ।। ൨൦.

ഇവിടെ നാലു അളവുകൾ ഉന്നതമായ അർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം. അവയിൽ സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്ന യോഗിക്ക് അതേ ലോകം ലഭിക്കും.

അകാരസ്ത്വക്ഷരോ ജ്ഞേയ ഉകാരഃ സ്വരിതഃ സ്മൃതഃ। മകാരസ്തു പ്ലുതോ ജ്ഞേയസ്ത്രിമാത്ര ഇതി സംജ്ഞിതഃ ।। ൨൦.

'അ' എന്നത് ചെറുതാണ്, 'ഉ' എന്നത് മധ്യമായതാണ്, 'മ' എന്നത് നീണ്ടതാണെന്ന് അറിയണം. അതിനാൽ ഇതിന് മൂന്നു അളവുകൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു.

അകാരസ്ത്വഥ ഭൂര്ലോക ഉകാരോ ഭുവരുച്യതേ। സവ്യഞ്ജനോ മകാരശ്ച സ്വര്ല്ലോകശ്ച വിധീയതേ ।। ൨൦.

'അ' ഭൂലോകം എന്നാണ് പറയുന്നത്, 'ഉ' ഭുവർലോകം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, 'മ' എന്ന വ്യഞ്ജനം സ്വർഗ്ഗലോകം ആയി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

ഓങ്കാരസ്തു ത്രയോ ലോകാഃ ശിരസ്തസ്യ ത്രിവിഷ്ടപമ്। ഭുവനാന്തഞ്ച തത്സര്വം ബ്രാഹ്മം തത്പദമുച്യതേ ।। ൨൦.

ഓം എന്ന അക്ഷരം മൂന്നു ലോകങ്ങളാണ്; അതിന്റെ മുകളിൽ സ്വർഗ്ഗലോകം, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അന്ത്യഭാഗം ബ്രഹ്മപദം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

മാത്രാപദം രുദ്രലോകോ ഹ്യമാത്രസ്തു ശിവം പദമ്। ഏവന്ധ്യാനവിശേഷേണ തത്പദം സമുപാസതേ ।। ൨൦.

അളവുള്ള അവസ്ഥ രുദ്രന്റെ ലോകമാണ്; അളവില്ലാത്തത് ശിവപദമാണ്. ഇങ്ങനെ പ്രത്യേകമായ ധ്യാനത്തിലൂടെ ആ പദം ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

തസ്മാദ്ധയാനരതിര്നിത്യമമാത്രം ഹി തദക്ഷരമ്। ഉപാസ്യം ഹി പ്രയത്നേന ശാശ്വതം പദമിച്ഛതാ ।। ൨൦.

അതിനാൽ എപ്പോഴും ധ്യാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ ശാശ്വതപദം ആഗ്രഹിച്ച് ആ അളവില്ലാത്ത അക്ഷരം ഉത്സാഹത്തോടെ ആരാധിക്കണം.

ഹൃസ്വാ തു പ്രഥമാ മാത്രാ തതോ ദീര്ഘാ ത്വനന്തരമ്। തതഃ പ്ലുതവതീ ചൈവ തൃതീയാ ഉപദിശ്യതേ ।। ൨൦.

ആദ്യത്തെ അളവ് ചെറുതാണ്, അതിന് ശേഷം രണ്ടാമത്തേത് നീണ്ടതും, മൂന്നാമത്തേത് ദീർഘമായി നീളുന്നതും ആകുന്നു.

ഏതാസ്തു മാത്രാ വിജ്ഞേയാ യഥാവദനുപൂര്വശഃ । യാവച്ചൈവ തു ശക്യന്തേ ധാര്യന്തേ താവദേവ ഹി ।। ൨൦.

ഈ അളവുകൾ ശരിയായി ക്രമത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം; ഒരാൾക്ക് എത്രത്തോളം കഴിയുന്നുവോ അത്രത്തോളം മാത്രം അവ പിടിച്ചു നിർത്തണം.

ഇന്ദ്രിയാണി മനോ ബുദ്ധിം ധ്യായന്നാത്മനി യഃ സദാ । അത്രാഷ്ടമാത്രമപിചേച്ഛൃണുയാത്ഫലമാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

യാരെങ്കിലും എപ്പോഴും തന്റെ ഉള്ളിൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, ബുദ്ധി എന്നിവയെ ധ്യാനിച്ചാൽ, ഇവിടെ എട്ടാമത്തെ അളവ് പോലും കേട്ടാൽ ഫലം ലഭിക്കും.

മാസേ മാസേഽശ്വമേധേന യോ യജേത ശതം സമാഃ । ന സ തത് പ്രാപ്നുയാത് പുണ്യം മാത്രയാ യദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

ആരു മാസംതോറും നൂറു വർഷം അശ്വമേധയാഗം നടത്തിയാലും, ഒരു അളവിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം അതിനാൽ ലഭിക്കില്ല.

അബ്ബിന്ദും യഃ കുശാഗ്രേണ മാസേ മാസേ പിബേന്നരഃ। സംവത്സരശതം പൂര്ണം മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

ആരു മാസംതോറും കുശത്തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് ഒരു തുള്ളി പോലും കൂടാതെ വെള്ളം കുടിച്ചാലും, നൂറു വർഷം മുഴുവൻ ചെയ്താലും, അത്രയുള്ള ഫലം ഒരു അളവിലൂടെ ലഭിക്കും.

ഇഷ്ടാപൂര്ത്തസ്യ യജ്ഞസ്യ സത്യവാക്യേ ച യത് ഫലമ്। അഭക്ഷണേ ച മാംസസ്യ മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

യാഗം, ദാനം, സത്യവാക്ക്, മാംസം കഴിക്കാതിരിക്കുക എന്നിവകൊണ്ട് കിട്ടുന്ന ഫലം ഒരു അളവിലൂടെ ലഭിക്കും.

സ്വാമ്യര്ഥേ യുധ്യമാനാനാം ശൂരാണാമനിവര്ത്തിനാമ്। യദ്ഭവേത്തത് ഫലം ദൃഷ്ടം മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

സ്വാമിയുടെ കാര്യത്തിൽ പോരാടുന്ന ധീരന്മാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ഒരു അളവിലൂടെ ലഭിക്കും.

ന തഥാ തപസോഗ്രേണ ന യജ്ഞൈര്ഭൂരിദക്ഷിണൈഃ। യത് ഫലം പ്രാപ്നുയാത് സമ്യഗ് മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെയോ, വലിയ ദാനങ്ങളോടുകൂടിയ യാഗങ്ങളിലൂടെയോ ആ ഫലം ലഭ്യമല്ല; അത് പൂർണ്ണമായി ഒരു അളവിലൂടെ മാത്രം ലഭിക്കും.

തത്ര വൈ യോഽര്ദ്ധമാത്രോ യഃ പ്ലുതോ നാമോപദിശ്യതേ। ഏഷാ ഏവ ഭവേത് കാര്യാ ഗൃഹസ്ഥാനാന്തു യോഗിനാമ് ।। ൨൦.

അവിടെ അർദ്ധമാത്രം എന്ന prolong ചെയ്ത അളവ് ഗൃഹസ്ഥരും യോഗികളും നിർബന്ധമായി അഭ്യസിക്കണം.

ഏഷാ ചൈവ വിശേഷേണ ഐശ്വര്യസമലക്ഷണാ। യോഗിനാന്തു വിശേഷേണ ഐശ്വര്യേ ഹ്യഷ്ടലക്ഷണേ। അണിമാദ്യേതി വിജ്ഞേയാ തസ്മാദ്യുഞ്ജീത താം ദ്വിജഃ ।। ൨൦.

ഇത് പ്രത്യേകമായി ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്; യോഗികൾക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് അണിമ തുടങ്ങിയ എട്ട് ഐശ്വര്യങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ദ്വിജൻ അതിനെ അഭ്യസിക്കണം.

ഏവം ഹി യോഗീ സംയുക്തഃ ശുചിര്ദ്ദാന്തോ ജിതേന്ദ്രിയഃ। ആത്മാനം വിന്ദതേ യസ്തു സ സര്വം വിന്ദതേ ദ്വിജഃ ।। ൨൦.

ഇങ്ങനെ നിയന്ത്രിതനും ശുദ്ധനും ഇന്ദ്രിയജയിയും ആയ യോഗി ആത്മാവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു; ആത്മാവിനെ കണ്ടെത്തുന്നവൻ എല്ലാം കണ്ടെത്തുന്നു, ദ്വിജനേ.

ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി വേദോപനിഷദസ്തഥാ। യോഗജ്ഞാനാദവാപ്നോതി ബ്രാഹ്മണോ ധ്യാനചിന്തകഃ ।। ൨൦.

ധ്യാനചിന്തയിലൂടെ യോഗജ്ഞാനം നേടുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളും ഉപനിഷത്തുകളും നേടുന്നു.

സര്വഭൂതലയോ ഭൂത്വാ അഭൂതഃ സ തു ജായതേ। യോഗീ സങ്ക്രമണം കൃത്വാ യാതി വൈ ശാശ്വതം പദമ് ।। ൨൦.

സകല ജീവികളുടെയും ആധാരമായി, ജനനം ഇല്ലാത്തവൻ ജനിച്ചവനായി മാറുന്നു. യോഗി ആന്തരിക പരിവർത്തനം പൂർത്തിയാക്കി, ശാശ്വതമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

അപി ചാത്ര ചതുര്ഹസ്താം ധ്യായമാനശ്ചതുര്മുഖീമ്। പ്രകൃതിം വിശ്വരൂപാഖ്യാം ദൃഷ്ട്വാ ദിവ്യേന ചക്ഷുഷാ ।। ൨൦.

ഇവിടെ, നാലു കൈകളും നാലു മുഖങ്ങളും ഉള്ള ദൈവത്തെ ധ്യാനിച്ചു, ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ 'വിശ്വരൂപം' എന്ന പ്രകൃതിയെ കാണുന്നു.

ഇത്യേതദക്ഷരം ബ്രഹ്മ പരമോങ്കാരസംജ്ഞിതമ്। യസ്തു വേദയതേ സമ്യക് തഥാ ധ്യായതി വാ പുനഃ ।। ൨൦.

ഈ അക്ഷരമായ ബ്രഹ്മം, പരമമായ ഓം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, ആരെങ്കിലും അതിനെ പൂർണ്ണമായി അറിയുകയോ വീണ്ടും ധ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്താൽ—

സംസാരചക്രമുത്സൃജ്യ മുക്തബന്ധനബന്ധനഃ। അചലം നിര്ഗുണം സ്ഥാനം ശിവം പ്രാപ്നോത്യസംശയഃ। ഇത്യേതദ്വൈ മയാ പ്രോക്തമോങ്കാരപ്രാപ്തിലക്ഷണമ് ।। ൨൦.

സംസാരചക്രം ഉപേക്ഷിച്ച്, ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും മോചനത്തിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രനായവൻ, അചഞ്ചലവും ഗുണരഹിതവും ശിവസ്വരൂപവുമായ അവസ്ഥയിൽ സംശയമില്ലാതെ എത്തുന്നു. ഓം വഴി ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തെ കുറിച്ച് ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

യഥാ രുദ്രനമസ്കാരഃ സര്വധര്മഫലോ ധ്രുവഃ। അന്യദേവനമസ്കാരോ ന തത് ഫലമവാപ്നുയാത് ।। ൨൦.

രുദ്രനോട് വന്ദനം ചെയ്യുന്നത് എല്ലാ ധർമ്മഫലങ്ങളും ഉറപ്പായും നൽകുന്നു; മറ്റു ദേവന്മാരോട് വന്ദനം ചെയ്താൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.

തസ്മാത് ത്രിഷവണം യോഗീ ഉപാസീത മഹേശ്വരമ്। ദശാവിസ്താരകം ബ്രഹ്മ തഥാ ച ബ്രഹ്മ വിസ്തരമ് ।। ൨൦.

അതിനാൽ, യോഗി ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം; പത്ത് മടങ്ങായി വ്യാപിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ വ്യാപനത്തെയും ആരാധിക്കണം.

ഓങ്കാരം സര്വതഃ കാലേ സര്വം വിഹിതവാന് പ്രഭുഃ। തേന തേന തു വിഷ്ണുത്വം നമസ്കാരം മഹായശാഃ ।। ൨൦.

പ്രഭു എല്ലായിടത്തും എല്ലാകാലത്തും ഓം സ്ഥാപിച്ചു; അതിനാൽ മഹത്വമുള്ളവൻ വിഷ്ണുസ്ഥിതിയും വന്ദനവും നേടുന്നു.

നമസ്കാരസ്തഥാ ചൈവ പ്രണവസ്തുവതേ പ്രഭുമ് । പ്രണവം സ്തുവതേ യജ്ഞോ യജ്ഞം സംസ്തുവതേ നമഃ। നമസ്തുവതി വൈ രുദ്രസ്തസ്മാദ്രുദ്രപദം ശിവമ് ।। ൨൦.

വന്ദനവും പ്രണവവും പ്രഭുവിനെ സ്തുതിക്കുന്നു; പ്രണവം യജ്ഞത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു, യജ്ഞം വന്ദനയെ സ്തുതിക്കുന്നു; വന്ദനം രുദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു, അതിനാൽ രുദ്രന്റെ ശിവപദം ലഭിക്കുന്നു.