വായുപുരാണമ്

കാകഃ കപോതോ ഗൃധ്രോ വാ നിലീയേദ്യസ്യ മൂര്ദ്ധനി। ക്രവ്യാദോ വാ ഖഗഃ കശ്ചിത് ഷണ്മാസാന്നാതിവര്ത്തതേ ।। ൧൯.

കാക്ക, പ്രാവ്, കഴുകൻ, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും മാംസം തിന്നുന്ന പക്ഷി തലയിൽ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആറു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ജീവിക്കില്ല.

ബധ്യേ ദ്വായസപങ്ക്തീഭിഃ പാംശുവര്ഷൈണ വാ പുനഃ। ഛായാം വാ വികൃതാം പശ്യേച്ചതുഃപഞ്ച സ ജീവതി ।। ൧൯.

ശവസംസ്കാരത്തിന് സമയത്ത് ഇരട്ട വരികളും പൊടിപെയ്യലും ഉണ്ടാകുകയോ, വക്രമായ നിഴൽ കാണുകയോ ചെയ്താൽ, നാല് അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ച് മാസം മാത്രമേ ജീവിക്കൂ.

അനഭ്രേ വിദ്യുതം പശ്യേദ്ദക്ഷിണാം ദിശമാശ്രിതാമ്। ഉദകേന്ദ്രധ നുര്വാപി ത്രയോ ദ്വൌവാ സ ജീവതി ।। ൧൯.

മേഘമില്ലാത്ത ആകാശത്ത് തെക്കോട്ടു മിന്നൽ കാണുകയോ, ഇന്ദ്രധനുസ് കാണുകയോ ചെയ്താൽ, മൂന്ന് അല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് മാസം മാത്രമേ ജീവിക്കൂ.

അപ്സു വാ യദി വാഽഽദര്ശേ ആത്മാനം യോ ന പശ്യതി। അശിരസ്കം തഥാത്മാനം മാസാദൂര്ദ്ധ്വം ന ജീവതി ।। ൧൯.

വെള്ളത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണാടിയിൽ തൻറെ പ്രതിബിംബം കാണാൻ കഴിയാതിരിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ തലകെട്ടില്ലാത്ത രൂപം കാണുക, അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ജീവിക്കില്ല.

ശവഗന്ധി ഭവേദ്ഗാത്രം വസാഗന്ധി ഹ്യഥാപി വാ। മൃത്യുര്ഹ്യുപസ്ഥിതസ്തസ്യ അര്ദ്ധമാസം സ ജീവതി ।। ൧൯.

ശരീരം ശവത്തിന്റെ ഗന്ധം അല്ലെങ്കിൽ കൊഴുപ്പിന്റെ ഗന്ധം വരികയാണെങ്കിൽ, മരണം അടുത്തിരിക്കുന്നു; അർദ്ധമാസം മാത്രമേ ജീവിക്കൂ.

സമ്ഭിന്നോ മാരുതോ യസ്യ മര്മസ്ഥാനാനി കൃന്തതി । അദ്ഭിഃ സ്പൃഷ്ടോ ന ദൃഷ്യേച്ച തസ്യ മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ ।। ൧൯.

ആളുടെ ശരീരത്തിലെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ കാറ്റ് തകർത്ത്, വെള്ളം തൊട്ടാലും അവൻ കാണപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവനു മരണം അടുത്തിരിക്കുന്നു.

ഋക്ഷവാനരയുക്തേന രഥേനാശാന്തു ദക്ഷിണാമ് । ഗായന്നഥ വ്രജേത് സ്വപ്നേ വിദ്യാന്മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ ।। ൧൯.

സ്വപ്നത്തിൽ കരടികളോ കുരങ്ങുകളോ ചേർത്ത രഥത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് പാടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നുവെങ്കിൽ, മരണം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.

കൃഷ്ണാമ്ബ രധരാ ശ്യാമാ ഗായന്തീ വാഥ ചാങ്ഗനാ। യന്നയേദ്ദക്ഷിണാമാശാം സ്വപ്നേ സോഽപി ന ജീവതി ।। ൧൯.

കറുത്ത നിറമുള്ള, ചുവന്ന അധരങ്ങളുള്ള, പാടുന്ന സ്ത്രീ സ്വപ്നത്തിൽ ദക്ഷിണ ദിശയിലേക്കു നയിച്ചാൽ, ആൾക്ക് ജീവൻ നിലനിൽക്കില്ല.

ഛിദ്രം വാസശചവ കൃഷ്ണഞ്ച സ്വപ്രേ യോ വിധൃയാന്നരഃ । ഭഗ്നം വാ ശ്രവണം ദൃഷ്ട്വാ വിദ്യാന്മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ ।। ൧൯.

സ്വപ്നത്തിൽ ആരെങ്കിലും കീറുപോയ വസ്ത്രമോ കറുത്ത വസ്ത്രമോ ധരിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ തകർന്ന കാതുകണ്ടാൽ, മരണം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.

ആമസ്തകതലാദ്യസ്തു നിമജ്ജേത്പങ്കസാഗരേ। ദൃഷ്ട്വാ തു താദൃശം സ്വപ്നം സദ്യ ഏവ ന ജീവതി ।। ൧൯.

ആയാളുടെ തല മുതൽ കാലുവരെ പുളളക്കടലിൽ മുഴുകുന്ന സ്വപ്നം കണ്ടാൽ, ഉടൻ ജീവൻ നഷ്ടമാകും.

ഭസ്മാങ്ഗാരാശ്ച കേശാംശ്ച നദീം ശുഷ്കാം ഭുജങ്ഗമാന്। പശ്യേദ്യോ ദശരാത്രന്തു ന സ ജീവേത താദൃശഃ ।। ൧൯.

പത്ത് രാത്രികൾക്കുള്ളിൽ ചാരം, ചൂടുള്ള കല്ലുകൾ, മുടി, ഉണങ്ങിയ നദി, പാമ്പുകൾ എന്നിവ കാണുന്നവൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.

കൃഷ്ണൈശ്ച വികടൈശ്ചൈവ പുരുഷൈരുദ്യതായുധൈഃ। പാഷാണൈസ്താഡ്യതേ സ്വപ്നേ യഃ സദ്യോ ന സ ജീവതി ।। ൧൯.

കറുത്ത ഭയങ്കരരായ ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തിയ പുരുഷന്മാർ കല്ലുകൊണ്ട് അടിക്കുന്നതായി സ്വപ്നം കണ്ടാൽ, ഉടൻ മരണം സംഭവിക്കും.

സൂര്യോദയേ പ്രത്യുഷസി പ്രത്യക്ഷം യസ്യ വൈ ശിവാ। ക്രോശന്തീ സമ്മുഖാഭ്യേതി മ ഗതായുര്ഭവേന്നരഃ ।। ൧൯.

സൂര്യോദയത്തോ പുലർച്ചയിലോ ശിവ എന്ന സ്ത്രീ മുന്നിൽ വന്ന് കരയുന്നുവെങ്കിൽ, ആളുടെ ആയുസ്സ് തീർന്നിരിക്കുന്നു.

യസ്യ വൈ സ്രാതമാത്രസ്യ ഹൃദയം പീങ്യതേ ഭൃശമ്। ജായതേ ദന്തഹര്ഷശ്ച തം ഗതായുഷമാദിശേത് ।। ൧൯.

കുളിച്ച ഉടനെ ഹൃദയം കനത്ത震നവും പല്ലുകൾ കുലുങ്ങലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആളുടെ ആയുസ്സ് അവസാനിക്കുകയാണ്.

ഭൂയോ ഭൂയഃ ശ്വസേദ്യസ്തു രാത്രൌ വാ യദി വാ ദിവാ। ദീപഗന്ധഞ്ച നോ വേത്തി വിദ്യാന്മൃത്യുമുപസ്ഥിതമ് ।। ൧൯.

പലതവണ ഉച്ചിരിപ്പുണ്ടാകുകയും, രാത്രിയോ പകലോ വിളക്കിന്റെ മണം അറിയാൻ കഴിയാതിരിക്കുകയുമാണെങ്കിൽ, മരണം അടുത്തിരിക്കുന്നു.

രാത്രൌ ചേന്ദ്രായുധം പശ്യേദ്ദിവാ നക്ഷത്രമണ്ഡലമ്। പരനേത്രേഷു ചാത്മാനം ന പശ്യേന്ന സ ജീവതി ।। ൧൯.

രാത്രിയിൽ ഇന്ദ്രധനുസ്സോ, പകൽ നക്ഷത്രവലയമോ കാണുകയോ, മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിൽ തൻറെ പ്രതിബിംബം കാണാനാകാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ജീവൻ നിലനിൽക്കില്ല.

നേത്രമേകം സ്രവേദ്യസ്യ കര്ണൌ സ്ഥാനാച്ച ഭ്രശ്യതഃ। നാസാ ച വക്രാ ഭവതി സ ജ്ഞേയോ ഗതജീവിതഃ ।। ൧൯.

ഒരു കണ്ണിൽ വെള്ളം ഒഴുകുകയും, രണ്ട് ചെവികൾ ഇടം തെറ്റുകയും, മൂക്ക് വക്രമാവുകയും ചെയ്താൽ, ജീവൻ നഷ്ടമായവനാണെന്ന് അറിയണം.

യസ്യ കൃഷ്ണാ ഖരാ ജിഹ്വാ പങ്കഭാസഞ്ച വൈ മുഖമ്। ഗണ്ഡേ ചിപിടകേ രക്തേ തസ്യ മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ ।। ൧൯.

കറുത്തും കഠിനവുമായ നാവും, ചെളിപോലെയുള്ള വായും, ചുവപ്പും കുഴിഞ്ഞ കണ്പീഠങ്ങളും ഉള്ളവനു മരണം അടുത്തിരിക്കുന്നു.

മുക്തകേശോ ഹസംശ്ചൈവ ഗായന് നൃത്യംശ്ച യോ നരഃ। യാമ്യാശാഭിമുഖോ ഗച്ഛേത്തദന്തം തസ്യ ജീവിതമ് ।। ൧൯.

മുടി വിടർന്നു, ചിരിച്ചു, പാടിയും നൃത്തം ചെയ്തും ദക്ഷിണ ദിശയിലേക്കു പോകുന്നവന്റെ ജീവൻ അവസാനിക്കുകയാണ്.

യസ്യ സ്വേദസമുദ്ഭൂതാഃ ശ്വേതസര്ഷപസന്നിഭാഃ। സ്വേദാ ഭവന്തി ഹ്യസകൃത്തസ്യ മൃത്യുരുപശ്ഥിതഃ ।। ൧൯.

ആളുടെ ചോർച്ച ചതഞ്ഞു വീണ്ടും വീണ്ടും വെള്ളപ്പൊടിപോലും വെളുത്ത കടുകുപോലുമാണെങ്കിൽ, മരണം അടുത്തിരിക്കുന്നു.

ഉഷ്ഠ്രാ വാ രാസഭാ വാപി യുക്താഃ സ്വ്പരേ രഥേഽശുഭാഃ। യസ്യ സോപി ന ജീവേത ദക്ഷിണാഭിമുഖോ ഗതഃ ।। ൧൯.

ഒട്ടകങ്ങളോ കഴുതകളോ രഥത്തിൽ ചേർത്തു ദക്ഷിണ ദിശയിലേക്കു പോകുന്നത് കാണുന്നവനും ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.

ദ്വേ ചാത്ര പരമേഽരിഷ്ടേ ഏതദ്രൂപം പരം ഭവേത്। ഘോഷം ന ശ്രൃണുയാത് കര്ണേ ജ്യോതിര്ന്നേത്രേ ന പശ്യതി ।। ൧൯.

ഇവിടെ രണ്ട് പ്രധാന മരണലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ട്: ചെവിയിൽ ശബ്ദം കേൾക്കാനാവാതിരിക്കുക, കണ്ണിൽ വെളിച്ചം കാണാനാവാതിരിക്കുക.

ശ്വഭ്രേയോ നിപതേത് സ്വപ്നേ ദ്വാരഞ്ചാസ്യ ന വിദ്യതേ। ന ചോതിഷ്ഠതി യഃ ശ്വബ്രാത്തദന്തം തസ്യ ജീവിതമ് ।। ൧൯.

സ്വപ്നത്തിൽ ആൾ കുഴിയിൽ വീണു പുറത്ത് പോകാൻ വഴി കാണാതെ, അതിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാതിരുന്നാൽ, അവന്റെ ജീവൻ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഊര്ദ്ധ്വാ ച ദൃഷ്ടിര്ന ച സമ്പ്രതിഷ്ഠാ രക്താ പുനഃ സമ്പരിവര്ത്തമാനാ। മുഖസ്യ ചോഷ്മാ മുഷിരാ ച നാഭിരത്യുഷ്ണമൂത്രോ വിഷമസ്ഥ ഏവ ।। ൧൯.

കണ്ണുകൾ മേലോട്ടാണ് നോക്കുന്നത്, അവ സ്ഥിരമായി നിൽക്കുന്നില്ല; കണ്ണുകൾ ചുവപ്പാണ്, ഇടവേളയില്ലാതെ ചലിക്കുന്നു. വായിലും നാഭിയിലും അതിയായ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുന്നു, മൂത്രം വളരെ ചൂടാണ്, ശരീരഭാവം അസമമാണ്.

ദിവാ വാ യതി വാ രാത്രൌ പ്രത്യക്ഷം യോഽഭിഹന്യതേ। തം പശ്യേദഥ ഹന്താരം സ ഹതസ്തു ന ജീവതി ।। ൧൯.

പകൽക്കാലമായാലും രാത്രിയായാലും, ആരെങ്കിലും വ്യക്തമായി അടിയേറ്റാൽ, അവനെ അടിച്ചവനെ കാണണം; അടിയേറ്റവൻ ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല.

അഗ്നിപ്രവേശം കുരുതേ സ്വപ്നാന്തേ യസ്തു മാനവഃ। സ്മൃതിം നോപലഭേച്ചാപി തദന്തം തസ്യ ജീവിതമ് ।। ൧൯.

ഒരു മനുഷ്യൻ സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അഗ്നിയിലേക്ക് കടന്നാൽ, പിന്നെ ഓർമ്മ തിരിച്ചുവരാതെ പോയാൽ, അതാണ് അവന്റെ ജീവന്റെ അവസാനം.

യസ്തു പ്രാവരണം ശുക്ലം സ്വകം പശ്യതി മാനവഃ। രക്തം കൃഷ്ണമപി സ്വപ്നേ തസ്യ മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ ।। ൧൯.

ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ വെള്ള വസ്ത്രം സ്വപ്നത്തിൽ ചുവപ്പോ കറുപ്പോ ആയി കാണുകയാണെങ്കിൽ, മരണമാണ് അവനടുത്ത് എത്തുന്നത്.

അരിഷ്ടസൂചിതേ ദേഹേ തസ്മിന് കാല ഉപാഗതേ। ത്യക്ത്വാ ഭയവിഷാദഞ്ച ഉദ്ഗച്ഛേദൂഭുദ്ധിമാന്നരഃ ।। ൧൯.

മരണചിഹ്നങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ, സമയവും എത്തിയപ്പോൾ, ഭയവും നിരാശയും ഉപേക്ഷിച്ച് ബുദ്ധിമാൻ ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊള്ളണം.

പ്രാചീം വാ യദി വോദീചീം ദിശം നിഷ്ക്രമ്യ വൈ ശുചിഃ। സമേഽതിസ്ഥാവരേ ദേശേ വിവിക്തേ ജനവര്ജ്ജിതേ ।। ൧൯.

കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി, വൃത്തിയുള്ളതും സമതലവുമായ, ഉറപ്പുള്ളതും ആളുകളില്ലാത്തതുമായ ഒരു സ്ഥലത്ത് പോകണം.