വായുപുരാണമ്

ആതിഥ്യം ശ്രാദ്ധയജ്ഞേഷു ന ഗച്ഛേദ്യോഗവിത് വ്കചിത്। ഏവം ഹ്യഹിംസകോ യോഗീ ഭവേദിതി വിചാരണാ ।। ൧൬.

യോഗം അറിയുന്നവൻ അതിഥിസത്കാരത്തിലും ശ്രാദ്ധയാഗങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കരുത്. ഇങ്ങനെ ആചരണം പാലിച്ചാൽ, യോഗി അഹിംസകനാകും.

വഹ്നൌ വിധൂമേ വ്യങ്ഗാരേ സര്വൃസ്മിന് ഭുക്തവജ്ജനേ। വിചരേന്മതിമാന് യോഗീ ന തു തേഷ്വേവ നിത്യശഃ ।। ൧൬.

അഗ്നി പുകയോ ഇല്ലാതെ, ചാരവും ഇല്ലാതെ, എല്ലായിടത്തും ഇന്ധനത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ, ബുദ്ധിമാൻ യോഗി ജനങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചവനെന്നപോലെ സഞ്ചരിക്കണം; എന്നാൽ അവരോടൊപ്പം എപ്പോഴും ഇരിക്കരുത്.

യഥൈവമവമന്യന്തേ യഥാ പരിഭവന്തി ച। യുക്തസ്തഥാ ചരേദ്ഭൈക്ഷം സതാം ധര്മമദൂഷയന് ।। ൧൬.

അവനെ എങ്ങനെ അവഗണിച്ചാലും, എങ്ങനെ അപമാനിച്ചാലും, സത്യന്മാരുടെ ധർമ്മം ലംഘിക്കാതെ, അങ്ങനെ തന്നെ ഭിക്ഷയെടുക്കണം.

ഭൈക്ഷം ചരേദ്ഗൃഹസ്ഥേഷു യഥാചാരഗൃഹേഷു ച। ശ്രേഷ്ഠാ തു പരമാ ചേയം വൃത്തിരസ്യോപദിശ്യതേ ।। ൧൬.

ഗൃഹസ്ഥരിൽ നിന്നും, നല്ല രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും, ഭിക്ഷയെടുക്കണം; ഈ ജീവിതരീതി തന്നെ അവനു ഏറ്റവും ഉത്തമവും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ് എന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു.

അത ഊര്ദ്ധ്വം ഗൃഹസ്ഥേഷു ശാലീനേഷു ചരേദ്‌ദ്വിജഃ। ശ്രദ്ദധാനേഷു ദാന്തേഷു ശ്രോത്രിയേഷു മഹാത്മസു ।। ൧൬.

ഇതിനു ശേഷം, ശുദ്ധരും വിശ്വാസമുള്ളവരും, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവരും, വേദപാരായണികളും മഹാത്മാക്കളുമായ ഗൃഹസ്ഥരിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷയെടുക്കണം.

അത ഊര്ദ്ധ്വം പുനശ്ചാപി അദുഷ്ടപതിതേഷു ച। ഭൈക്ഷചര്യാ വിവര്ണേഷു ജഘന്യാ വൃത്തിരുച്യതേ ।। ൧൬.

ഇതിനു ശേഷം, ദുഷ്ടരല്ലാത്ത പക്ഷേ ധർമ്മത്തിൽ താഴ്ന്നവരായവരുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷയെടുക്കുന്നത് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജീവിതരീതിയാണെന്ന് പറയുന്നു.

ഭൈക്ഷം യവാഗൂം തക്രം വാ പയോ യാവകമേവ ച। ഫളമൂലം വിപവ്കം വാ പിണ്യാകം ശക്തിതോപി വാ ।। ൧൬.

യവാഗൂ, മജ്ജി, പാൽ, യവം, പഴം, കിഴങ്ങ്, ഉണക്കിയ അപ്പം, അല്ലെങ്കിൽ പൊടി എന്നിവ കഴിവനുസരിച്ച് ഭിക്ഷയായി സ്വീകരിക്കാം.

ഇത്യേതേ വൈ മയാ പ്രോക്താ യോഗിനാം സിദ്ധിവര്ദ്ധനാഃ। ആഹാരാസ്തേഷു സിദ്ധേഷു ശ്രേഷ്ഠം ഭൈക്ഷമിതി സ്മൃതമ് ।। ൧൬.

യോഗികൾക്ക് സിദ്ധി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ആഹാരങ്ങൾ ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്; ഇവയിൽ ശുദ്ധമായ ഭിക്ഷയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമെന്നു ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

അബ്ബിന്ദും യഃ കുശാഗ്രേണ മാസേ മാസേ സമശ്നുതേ। ന്യായതോ യസ്തു ഭിക്ഷേത സ പൂര്വോക്താദ്വിശിഷ്യതേ ।। ൧൬.

ഓരോ മാസവും കുശഗൃത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ ഒരു ജലബിന്ദു മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ശരിയായ രീതിയിൽ ഭിക്ഷയെടുക്കുന്നവൻ, മുമ്പ് പറഞ്ഞവയെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.

യോഗിനാം ചൈവ സര്വേഷാം ശ്രേഷ്ഠം ചാന്ദ്രായണം സ്മൃതമ് । ഏകം ദ്വേ ത്രീണി ചത്വാരി ശക്തിതോ വാ സമാചരേത് ।। ൧൬.

എല്ലാ യോഗികളിലും ചാന്ദ്രായണ വ്രതം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ഒരൊന്ന്, രണ്ടെണ്ണം, മൂന്നെണ്ണം, നാലെണ്ണം, അല്ലെങ്കിൽ കഴിവനുസരിച്ച് ആചരിക്കാം.

അസ്തേയം ബ്രഹ്മചര്യഞ്ച അലോഭസ്ത്യാഗ ഏവ ച। വ്രതാനി ചൈവ ഭിക്ഷൂണാമഹിംസാ പരമാര്ഥിതാ ।। ൧൬.

മോഷ്ടിക്കാതിരിക്കുക, ബ്രഹ്മചര്യം, ലാഭമില്ലായ്മ, ത്യാഗം, വ്രതങ്ങൾ, അഹിംസ, പരമാർത്ഥത — ഇവയാണ് ഭിക്ഷുക്കളുടെ ആചാരങ്ങൾ.

അക്രോധോ ഗുരുശുശ്രൂഷാ ശൌചമാഹാരലാഘവമ്। നിത്യംസ്വാധ്യായ ഇത്യേതേ നിയമാഃ പരികീര്തിതാഃ ।। ൧൬.

കോപമില്ലായ്മ, ഗുരുവിനെ സേവിക്കുക, ശുദ്ധി, ആഹാരത്തിൽ മിതത്വം, എന്നും സ്വാധ്യായം — ഇവയാണ് നിയമങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നു.

ബീചയോനിര്ഗുണവപുര്ബദ്ധഃ കര്മഭിരേവ ച। യഥാ ദ്വിപ ഇവാരണ്യേ മനുഷ്യാണാം വിധീയതേ ।। ൧൬.

വിത്താണ് ഉത്ഭവം, ഗുണങ്ങൾ ആണ് രൂപം, കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ബന്ധനം — അങ്ങനെ മനുഷ്യൻ കാട്ടിലെ ആനപോലെ ലോകത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

പ്രാപ്യതേ വാചിരാദേവാങ്കുശേനേവ നിവാരിതഃ। ഏവം ജ്ഞാനേന ശുദ്ധേന ദഗ്ധബീചോ ഹ്യകല്മഷഃ। വിമുക്തബന്ധഃ ശാന്തോഽസൌ മുക്ത ഇത്യഭിധീയതേ ।। ൧൬.

ആനയെ അങ്കുശം കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ നിയന്ത്രിക്കാനാകുന്നതുപോലെ, ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനത്താൽ വിത്ത് ദഹിച്ചാൽ, അവൻ പാപമില്ലാതെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ശാന്തനായി, മുക്തനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

വേദൈസ്തുത്യാ സര്വയജ്ഞക്രിയാസ്തു യജ്ഞേ ജപ്യം ജ്ഞാനിനാമാഹുരഗ്രയമ്। ജ്ഞാനാദ്ധയാനം സങ്ഗരാഗവ്യപേതം തസ്മിന് പ്രാപ്തേ ശാശ്വതസ്യോപലബ്ധിഃ ।। ൧൬.

വേദങ്ങൾ എല്ലാ യജ്ഞകർമ്മങ്ങളെയും പുകഴ്ത്തുന്നു; എന്നാൽ യജ്ഞങ്ങളിൽ ജ്ഞാനികൾക്ക് ജപമാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം. ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ആസക്തിയില്ലാത്ത ധ്യാനം ഉണ്ടാകുന്നു; അതിൽ ശാശ്വതം ലഭിക്കുന്നു.

ദമഃ ശമഃ സത്യമകല്മഷത്വം മൌനം ച ഭൂതേഷ്വഖിലേഷ്വഥാര്ജ്ജവമ്। അതീന്ദ്രിയജ്ഞാനമിദം തഥാര്ജ്ജവം പ്രാഹുസ്തഥാ ജ്ഞാനവിശുദ്ധസത്ത്വാഃ ।। ൧൬.

ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം, മനസ്സിന്റെ ശാന്തി, സത്യവാദിത്വം, പാപമില്ലായ്മ, മൗനം, എല്ലാ ജീവികളോടും നേരായ പെരുമാറ്റം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അതീതമായ ജ്ഞാനം — ശുദ്ധബുദ്ധിയുള്ളവർ ഇവയെ ഗുണങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നു.

സമാഹിതോ ബ്രഹ്മപരോഽപ്രമാദീ ശുചിസ്തഥൈവാത്മരതിര്ജീതേന്ദ്രിയഃ। സമാപ്നുയുര്യോഗമിമം മഹാധിയോ മഹര്ഷയശ്ചൈവമനിന്ദിതാമലാഃ ।। ൧൬.

ഏകാഗ്രതയുള്ളവരും ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചവരും ജാഗ്രതയുള്ളവരും ശുദ്ധരും ആത്മാരാമരുമായ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച മഹാബുദ്ധിമാന്മാരും പാപരഹിതരായ മഹർഷിമാരും ഈ യോഗം പ്രാപിക്കുന്നു.

ആശ്രമത്രയമുത്സൃജ്യ പ്രാപ്തസ്തു പരമാശ്രമമ്। അതഃ സംവത്സരസ്യാന്തേ പ്രാപ്യ ജ്ഞാനമനുത്തമമ് ।। ൧൭.

മൂന്ന് ആശ്രമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് പരമാശ്രമം പ്രാപിച്ചവൻ, വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതുല്യമായ ജ്ഞാനം നേടുന്നു.

അനുജ്ഞാപ്യ ഗുരൂംചൈവ വിചരേത് പൃഥിവീമിമാമ്। സാരഭൂതമുപാസീത ജ്ഞാനം യജ്ജ്ഞേയ സാധകമ് ।। ൧൭.

ഗുരുക്കന്മാരെ അനുമതി വാങ്ങി, ഈ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കണം; സാരമായതും, അറിയേണ്ടതിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ജ്ഞാനവും ആരാധിക്കണം.

ഇദം ജ്ഞാനമിദം ജ്ഞേയമിതി യസ്തുഷിതശ്ചരേത് । അപി കല്പസഹസ്രായുര്ന്നൈവ ജ്ഞേയമവാപ്നുയാത് ।। ൧൭.

ആരെങ്കിലും സന്തോഷത്തോടെ 'ഇതാണ് ജ്ഞാനം, ഇതാണ് അറിയേണ്ടത്' എന്ന് കരുതി ജീവിച്ചാലും, ആയിരം കാല്പ്പങ്ങളോളം ജീവിച്ചാലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയേണ്ടത് അവൻ അറിയാൻ കഴിയില്ല.

ത്യക്തസങ്ഗോ ജിതകോധോ ലഘ്വാഹാരോ ജിതേന്ദ്രിയഃ। പിധായ ബുദ്ധ്യാ ദ്വാരാണി ധ്യാനേ ഹ്യേവം മനോ ദധേത് ।। ൧൭.

ബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ച്, കോപം ജയിച്ച്, കുറച്ച് മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, ബുദ്ധിയാൽ വാതിലുകൾ അടച്ച്, മനസ്സിനെ ധ്യാനത്തിൽ ഉറപ്പിച്ച് ഇരിക്കണം.

ശൂന്യേഷ്വേവാവകാശേഷു ഗുഹാസു ചവനേ തഥാ। നദീനാം പുലിനേ ചൈവ നിത്യം യുക്തഃ സദാ ഭവേത് ।। ൧൭.

ശൂന്യമായ ഇടങ്ങളിൽ, തുറന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ, ഗുഹകളിൽ, കാടുകളിൽ, നദികളുടെ തീരങ്ങളിൽ എവിടെയായാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും ഏകാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കണം.

വാഗ്ദണ്ഡഃ കര്മദണ്ഡശ്ച മനോദണ്ഡശ്ച തേ ത്രയഃ। യസ്യൈതേ നിയതാ ദണ്ഡാഃ സ ത്രിദണ്ഡീ വ്യവസ്ഥിതഃ ।। ൧൭.

വാക്ക്, പ്രവൃത്തി, മനസ്സ് — ഈ മൂന്നു നിയന്ത്രണങ്ങൾ ആരിൽ ഉറപ്പായിട്ടുണ്ടോ, അവൻ തന്നെയാണ് 'ത്രിദണ്ഡി' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

അവസ്ഥിതോ ധ്യാനരതിര്ജിതേന്ദ്രിയഃ ശുഭാശുഭേ ഹിത്യ ച കര്മണീ ഉഭേ । ഇദം ശരീരം പ്രവിമുച്യ ശാസ്ത്രതോ ന ജായതേ മ്രിയതേ വാ കദാചിത് ।। ൧൭.

ധ്യാനത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച്, നല്ലതും ചീത്തയുമായ പ്രവൃത്തികൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഈ ശരീരം ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി വിട്ടുവിടുമ്പോൾ, അവൻ ഇനി ജനിക്കുകയോ മരിക്കുകയോ ഇല്ല.

ഇതി ശ്രീമഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ പരമാശ്രമപ്രാപ്തികഥനം നാമ സപ്തദശോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണത്തിൽ വായു മഹർഷി പറഞ്ഞ പരമാശ്രമപ്രാപ്തി എന്ന പതിനേഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അത ഊര്ദ്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി യതീനാമിഹ നിശ്ചയമ്। പ്രായശ്ചിത്താനി തത്ത്വേന യാന്യകാമകൃതാനി തു। അഥ കാമകൃതേപ്യാഹുഃ സൂക്ഷ്മധര്മവിദോ ജനാഃ ।। ൧൮.

ഇനി ഞാൻ യതികൾക്കുള്ള പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ സത്യമായി വിശദീകരിക്കുന്നു. അകാരണമായി ചെയ്തതിന്നും, ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ചെയ്തതിന്നും, സൂക്ഷ്മധർമ്മം അറിയുന്നവർ പറയുന്നതുപോലെ, പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ ഉണ്ട്.

പാപഞ്ച ത്രിവിധം പ്രോക്തം വാങ്മനഃകായസമ്ഭവമ്। സതതം ഹിദിവാ രാത്രൌ യേനേദം ബധ്യതേ ജഗത് ।। ൧൮.

പാപം മൂന്നു വിധമാണ് — വാക്കിലൂടെ, മനസ്സിലൂടെ, ശരീരത്തിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്നത്. ഈ മൂലകങ്ങളാൽ, പകലും രാത്രിയും ലോകം ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.

ന കര്മാണി ന ചാപ്യേഷ തിഷ്ഠ തീതിപരാ ശ്രുതിഃ। ക്ഷണമേവ പ്രയോജ്യന്തു ആയുഷസ്തു വിധാരണാത് ।। ൧൮.

പ്രവൃത്തികളും ഈ ശരീരം പോലും നിലനിൽക്കില്ലെന്ന് പരമശ്രുതി പറയുന്നു. ജീവൻ നിലനിർത്താൻ ഒരു നിമിഷം മാത്രം അതിനെ ഉപയോഗിക്കണം.

ഭവേദ്ധീരോഽപ്രമത്തസ്തു യോഗോ ഹി പരമം ബലമ്। ന ഹി യോഗാത്പരം കിഞ്ചിന്നരാണാമിഹ ദൃശ്യതേ। തസ്മാദ്യോഗം പ്രശംസന്തി ധര്മയുക്താ മനീഷിണഃ ।। ൧൮.

ധൈര്യത്തോടെയും ജാഗ്രതയോടെയും ഇരിക്കണം, കാരണം യോഗം ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയാണ്. മനുഷ്യർക്കിടയിൽ യോഗത്തേക്കാൾ വലിയതൊന്നും ഇല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച ജ്ഞാനികൾ യോഗത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നത്.